Mercedes-Benz EQA reviews

De Mercedes-Benz EQA 250 Plus Urban AMG Edition wordt in deze review beoordeeld na vier weken dagelijks gebruik, goed voor ruim 42 uur in de auto en 784 mijl aan praktijkervaring. De reviewer vindt het op zichzelf een prettige auto: de bouwkwaliteit is goed, het interieur voelt degelijk aan en de zitpositie is hoog en comfortabel, alsof je meer in een kleine SUV of 4x4 zit. Ook de klimaatregeling krijgt complimenten; de ventilator en airco werken volgens hem opvallend goed en vragen weinig bijsturing. Verder noemt hij de veiligheidsuitrusting uitgebreid, met waarschuwingen voor dode hoeken, verkeer rondom de auto en bij het openen van de deur. De stuurpaddles waarmee je de mate van regeneratief remmen verandert, noemt hij een slimme en leuke functie. Qua actieradius is het volgens hem niet slecht: de auto zou in theorie bijna 300 mijl aangeven bij volle lading, terwijl hij zelf spreekt over “250 miles plus”, wat neerkomt op een bruikbare dagelijkse EV-range. Toch is de toon van de review duidelijk kritisch als het gaat om prijs-kwaliteitverhouding en gebruiksgemak. De auto kost £51.000, maar volgens de reviewer ontbreekt adaptieve cruisecontrol standaard, terwijl de benodigde hardware al aanwezig is en alleen softwarematig geactiveerd moet worden tegen extra betaling. Ook mist hij spiegelverwarming, fysieke knoppen om nummers over te slaan, automatische vergrendeling van de achterklep en auto-hold op de rem. Dat laatste vindt hij onhandig in het dagelijkse verkeer, omdat de auto direct wegrolt zodra je je voet van de rem haalt. De buiten- en cabinegeluiden vallen hem tegen: de Mercedes zou duidelijk meer omgevingsgeluid doorlaten dan de BYD Seal die hij eerder testte. Daarnaast zijn de achteruitrijcamera en het scherm volgens hem te klein en ontbreekt een 360-gradencamera, iets wat hij in deze prijsklasse wel verwacht. Ook de elektrische prestaties en software krijgen gemengde tot negatieve feedback. De EQA is met 140 kW niet traag in stadsverkeer, maar voelt volgens de reviewer minder fel en direct aan dan je van een EV verwacht. De acceleratie bouwt juist tamelijk voorzichtig op en het is lastig om wielspin te krijgen, zelfs met uitgeschakelde hulpsystemen. De Mercedes-spraakassistent noemt hij weinig bruikbaar en erg robotachtig; in tegenstelling tot de BYD kun je er nauwelijks de auto mee bedienen. Het infotainmentscherm krijgt stevige kritiek vanwege de dikke schermranden, de vreemde opbouw van het display en een softwarefout waarbij aircografie over Android Auto heen wordt getekend. Tot slot noemt hij het verbruik in koud Brits herfstweer hoog: 325 Wh/mijl over 784 mijl. In combinatie met de snelle waardedaling, van £51.000 naar ongeveer £30.000 na een maand, concludeert hij dat de EQA als losse auto best prettig kan zijn, maar als totaalpakket teleurstelt.

In deze video neemt Dr. Sa de Mercedes-Benz EQA 250+ AMG Line Premium Plus uitgebreid onder de loep als gebruiks- en functiesdemo, met veel aandacht voor de dagelijkse bediening. De EQA presenteert zich als een compacte premium EV die vooral uitblinkt in gebruiksgemak: keyless entry, elektrische achterklep met voetbediening, memory seats, elektrisch verstelbare spiegels en stoelinstellingen, plus een royaal pakket aan assistentie- en comfortfuncties. Ook het instappen en laden worden behandeld, inclusief het openen van de laadklep en de uitleg van de kabel- en opbergvakken. De reviewer benadrukt dat de auto veel handige fysieke knoppen en slim geïntegreerde functies heeft, waardoor veel handelingen intuïtief aanvoelen.

De Mercedes EQA wordt in deze review neergezet als de meest betaalbare elektrische Mercedes, al plaatst de presentator daar meteen een stevige kanttekening bij: met een nieuwprijs van $92.500 is het vooral “betaalbaar” binnen de wereld van premium EV’s. De geteste versie is de EQA Plus, met onder meer AMG Line-interieur, 140 kW voorwielaandrijving en een iets grotere batterij dan de vorige versie. De opgegeven actieradius bedraagt 426 km, terwijl de auto op het dashboard zelfs tot 379 km inschatting laat zien met de klimaatregeling uit. De rijervaring wordt omschreven als soepel, stil en comfortabel, met een duidelijk luxegevoel dat past bij Mercedes. De auto is vooral gericht op rust en efficiëntie, niet op sportiviteit: hij is vlot bij lage snelheden, maar de 0-100-sprint wordt als middelmatig ervaren en de reviewer noemt hem nadrukkelijk geen “rocket”. Op comfort scoort de EQA sterk. De stoelen zijn volgens de review uitstekend, elektrisch verstelbaar, voorzien van lendensteun en zelfs een kinetische functie die de zitting subtiel laat bewegen om de bloedsomloop te stimuleren. Ook de zitpositie is gunstig: instappen en uitstappen gaat gemakkelijk doordat de zitbank relatief hoog staat. Voorin is er veel luxe beleving dankzij hoogwaardige materialen, stiksels, textile trims, 64 kleuren sfeerverlichting en een groot panoramadak dat elektrisch open kan. Achterin is er redelijk veel ruimte voor zijn formaat, maar langere passagiers zullen merken dat de benen wat omhoog komen. De kofferbak is met 340 liter acceptabel, maar niet indrukwekkend; wel is hij praktisch door de 40/20/40 neerklapbare achterbank. Een frunk ontbreekt volledig. De techniek en gadgets zijn een groot onderdeel van de beleving. De EQA heeft twee 10-inch displays, draadloze Apple CarPlay en Android-connectiviteit, draadloos laden, 360-gradencamera, parkeerassistent die het parkeren overneemt, adaptieve cruisecontrol en de Mercedes me-app waarmee je onder meer de climate control en laadstatus op afstand bedient. De auto reageert met een vriendelijk “Hey Mercedes” op spraakcommando’s, al is de ingebouwde browser volgens de reviewer op het kleine scherm niet heel praktisch. Op de snelweg blijkt de EQA comfortabel, maar niet volledig stil: op ruwe Nieuw-Zeelandse wegen is er merkbare band- en weggeruis, al blijft het totaalbeeld verfijnd. De efficiëntie is sterk; de reviewer meet gemiddeld 16 kWh/100 km in de stad en 18 kWh/100 km op de snelweg, wat neerkomt op ongeveer 430 km in stadgebruik of rond 350 km op hoge snelheid. Laden gaat met maximaal 100 kW DC; van 20 naar 80 procent duurde een gemeten laadsessie 32 minuten. Dat is niet toonaangevend, maar wel netjes doordat het laadvermogen lang redelijk constant blijft.

De Mercedes-Benz EQA 250+ wordt neergezet als een logische instap-EV voor wie een premium Duits merk zoekt zonder meteen naar een groter of duurder model te gaan. De reviewer benadrukt direct dat deze versie met grotere batterij en efficiëntere elektromotor duidelijk verder komt dan eerdere EQA’s. De opgegeven actieradius is 346 mijl op een 70,5 kWh-accu, en in de praktijk laat de auto in het navigatiesysteem ook zien dat hij slim omgaat met de resterende lading en laadstops voorstelt als je route verder gaat dan de actieradius. Dat is volgens de reviewer extra nuttig voor wie zijn eerste elektrische auto koopt. Ook de laad- en energie-instellingen in het MBUX-systeem komen uitgebreid aan bod: laden begrenzen op 80, 60 of 100 procent, laadschema’s instellen en zelfs voorverwarmen via de app of het systeem zelf. Daarmee oogt de EQA technisch doordacht en EV-vriendelijk. Op de weg vindt de reviewer de EQA vooral comfortabel en verfijnd. Hij noemt de auto erg stil, met een soepel rijgedrag en een ride quality die dicht in de buurt komt van een Mercedes EQE, al is dat natuurlijk een veel duurdere auto. De hogere zit en het feit dat de EQA op de GLA-basis staat, maken de auto minder sportief maar juist prettig voor dagelijks gebruik. De reviewer vond de 0-62 mph-tijd van 8,13 seconden overtuigend genoeg voor de 250+, al was er door koude omstandigheden en wat wielspin geen perfecte run. De auto voelt volgens hem niet traag aan, maar is vooral gericht op rust en comfort. De regeneratie via de paddles vindt hij bovendien heel prettig: van lichte recuperatie tot een zeer sterke stand en een intelligente automaat die de vertraging aanpast aan verkeer voor je. Binnenin krijgt de EQA veel complimenten. Het MBUX-systeem reageert vlot, is makkelijk te bedienen en ondersteunt draadloze Apple CarPlay en Android Auto. Ook de combinatie van fysieke knoppen voor klimaatregeling met moderne schermen wordt gewaardeerd. De afwerking is zoals je van Mercedes verwacht: zachte materialen bovenin, hardere kunststoffen lager, maar wel met een premium uitstraling. Verder noemt hij zaken als panoramadak, head-up display, meerdere USB-C-aansluitingen, draadloos laden en goede deurvakken. Minpunten zijn er ook: de achterbankvloer is hoog door het accupakket, waardoor langere passagiers minder comfortabel zitten, en er is geen frunk, waardoor de laadkabel bagageruimte inneemt. Bovendien valt de auto in het VK door zijn nieuwprijs boven de £40.000 in een hogere wegenbelastingcategorie, wat hem duurder maakt in gebruik dan je van een EV zou verwachten.

In deze review bespreekt de maker vijf dingen die hij minder vindt aan de Mercedes-Benz EQA, specifiek de 2024-versie in AMG Line Edition-uitvoering. Hij benadrukt meteen dat het vooral om persoonlijke voorkeuren gaat en dat hij de auto verder juist erg heeft gewaardeerd. Zijn eerste ergernis is de lichtstrip over de neus van de auto: hij vindt zo’n doorlopende lichtbar vooral ’s nachts opvallend en niet mooi, al erkent hij dat dit volledig subjectief is. Ook de bekende Mercedes-versnellingshendel aan de stuurkolom stoort hem. Hij vindt het onhandig dat je voor achteruit de hendel omhoog moet zetten en voor vooruit omlaag, en noemt het een klassiek Mercedes-systeem dat waarschijnlijk nooit verandert, maar hem wel blijft frustreren. Daarnaast stoort hij zich aan de middenconsole. Hij vindt het ontwerp simpelweg saai en goedkoop ogen, vooral door het piano black en de plastic afwerking die snel stof en vingerafdrukken aantrekt. Het open vakje in de console vindt hij wél praktischer dan de gesloten uitvoering, maar het aparte ondiepe opbergvak noemt hij onlogisch: zijn telefoon past er niet goed in, sleutels rammelen tijdens het rijden en spullen schieten er makkelijk uit. Ook de klimaatbediening vindt hij minder sterk uitgewerkt dan bij veel andere merken. Je ziet niet altijd duidelijk de fanstand, luchtverdeling of volledige temperatuurinstelling, zeker niet wanneer Apple CarPlay actief is. Volgens hem maakt dat de bediening onnodig ingewikkeld en minder intuïtief dan je in deze prijsklasse mag verwachten. Als laatste noemt hij de materiaalovergang in het interieur. Hij prijst de premium onderdelen juist nadrukkelijk: de stoelen, het stuur, de dashboardafwerking, het digitale instrumentarium en de infotainmentpresentatie noemt hij allemaal erg mooi en hoogwaardig. Maar hij vindt het jammer dat Mercedes op sommige plekken overschakelt naar krasgevoelig, hard plastic op de deurpanelen en onderzijde van het dashboard. Dat voelt volgens hem niet helemaal passend bij een auto die met opties en AMG Line richting 45.000 tot ruim 50.000 pond gaat. Als bonus noemt hij nog dat mediabediening zoals skip/play niet direct duidelijk op het stuur of de console zit, waardoor hij even moest zoeken naar hoe hij nummers kon wisselen. Het is dus geen vernietigende review, maar vooral een opsomming van kleine gebruiks- en afwerkingspunten die hem irriteren in een verder fraaie en goed bevallen elektrische Mercedes.

De Mercedes-Benz EQA 250 wordt in deze review neergezet als een compacte premium elektrische SUV die vooral uitblinkt in verfijning, efficiëntie en het vertrouwde Mercedes-gevoel. De auto is gebaseerd op de GLA-architectuur, maar heeft een eigen aandrijflijn en uitstraling. Volgens de reviewer oogt de EQA smart en ingetogen, met onder meer blauwe accenten en een gesloten grille die zijn elektrische karakter benadrukken. De standaard 18-inch wielen dragen bij aan een zeer behoorlijk rijcomfort. Tegelijkertijd is het geen auto die veel opschudding veroorzaakt op de parkeerplaats: hij ziet er premium en keurig afgewerkt uit, maar niet uitgesproken sportief of opvallend. Binnenin ervaart de tester direct een solide, typisch Mercedes-interieur met veel herkenbare designdetails, waaronder het terugkerende driepuntige ster-motief. De afwerking wordt als goed beoordeeld, met stevige deuren en een over het algemeen degelijk gevoel. Wel heeft de reviewer kritiek op de infotainment-opzet: de schermen zijn relatief klein, hebben dikke randen en liggen wat laag in het gezichtsveld. Tijdens het rijden wordt bovendien ongeveer 10% van het rechterdeel door het stuurwiel afgedekt. De digitale cockpit is functioneel en biedt meerdere weergaven, waaronder classic, sport en navigation, terwijl Apple CarPlay en Android Auto draadloos werken. De reviewer noemt de cabine verder luxe, al voelen enkele schakelaars wat plasticachtig aan. Op praktisch vlak scoort de EQA 250 goed voor dagelijks gebruik in de stad. De bagageruimte is volgens de reviewer “pretty decent” en biedt genoeg plek voor twee middelgrote koffers en boodschappen, al lijkt een golftas zijwaarts lastig. Achterin is er verrassend veel hoofd- en beenruimte, zeker voor iemand van 1,75 meter, maar de zitpositie is wat laag en ondiep, waardoor de bovenbenen minder steun krijgen. Een minpunt is het ontbreken van achterste luchtroosters, iets wat in deze klasse wel als luxe-standaard wordt gezien. Voor kinderzitjes en een klein gezin is de auto wel prima inzetbaar. Tijdens het rijden komt de EQA 250 over als comfortabel, efficiënt en prettig uitgebalanceerd. De auto heeft een 70,5 kWh-batterij en een opgegeven bereik van 569 km, al verwacht de reviewer in de praktijk eerder rond 500 km of in de hoge 400 km, afhankelijk van rijstijl en snelheid. De 188 pk, ruim 350 Nm en een 0-100 km/u-sprint van 8,6 seconden maken de auto vlot genoeg voor dagelijks verkeer, zonder overdreven sportief te zijn. De twee recuperatiestanden zijn normaal en sterk; volledig uitzetten kan niet. Dat vindt de reviewer jammer, maar de normale stand wordt wel als soepel en niet hinderlijk omschreven. Al met al ziet hij de EQA 250 als een zeer geschikte stads-EV voor Singapore: compact, kwalitatief, comfortabel en met een sterke combinatie van range, merkuitstraling en bruikbaarheid.

De Mercedes-Benz EQA wordt in deze review neergezet als een compacte, volledig elektrische instapper van Mercedes, gebaseerd op de GLA. De reviewer benadrukt vooral dat de auto in 2023 nog steeds aantrekkelijk oogt dankzij het brede dubbel-scherm, de sfeerverlichting en het herkenbare Mercedes-interieur. Ook de bediening krijgt lof: de multimedia is volgens hem logisch opgebouwd met snel toegankelijke functies als telefoon, navigatie, radio en media, plus bediening via touchscreen, touchpad, spraak en het stuur. Voor EV-rijders is vooral de geïntegreerde laadervaring opvallend; via Mercedes me Charge kun je in het navigatiesysteem laadpunten vinden en in sommige gevallen direct vanuit de auto een laadsessie starten en afrekenen, wat de gebruikservaring eenvoudiger en consistenter maakt. Achterin is de EQA bruikbaar, maar niet royaal. De reviewer is 1,88 meter en merkt op dat de vloer door de batterij hoger ligt dan bij een conventionele auto, waardoor lange passagiers rekening moeten houden met minder ontspannen beenruimte. Tegelijk noemt hij wel praktische pluspunten zoals USB-C-aansluitingen, ventilatieroosters, deurvakken en een achterbank die 40:20:40 neerklapbaar is. De bagageruimte van 340 liter is voor het segment acceptabel, met extra functionaliteit zoals een omkeerbare mat en opbergruimte onder de vloer voor onder meer een bandenreparatieset, gevarendriehoek en laadkabels. Verwacht dus geen enorme laadruimte, maar wel een nette en bruikbare indeling voor dagelijks gebruik. Technisch is de update vooral interessant omdat de oude EQA 250 is vervangen door de EQA 250+, met een grotere batterij en efficiëntere elektromotor. Daardoor stijgt het officiële bereik van 263 km naar 324 km, wat de auto volgens de reviewer veel aantrekkelijker maakt voor dagelijks gebruik. De besproken versie is de voorwielaangedreven 250+, terwijl er ook krachtigere 300- en 350-varianten zijn met 4MATIC en vermogens tot 292 pk. Tijdens het rijden ervaart hij de typische voordelen van een EV: direct koppel, stille aandrijving en vlotte acceleratie in de stad en bij inhalen. In Sport reageert de auto levendiger en voelt hij stevig genoeg aan voor snelwegtempo. Het navigatiesysteem kan bovendien een accuniveau bij aankomst voorspellen, wat verrassend nauwkeurig blijkt en helpt bij het plannen van ritten. Bij laden is de EQA volgens de review eenvoudig in gebruik, maar niet bijzonder snel. Aan AC laadt hij met 11 kW, en de reviewer laat zien hoe de CCS-snellaadfunctionaliteit in de praktijk werkt, hoewel het tekstfragment geen expliciete DC-maximumwaarde noemt. Alles bij elkaar ziet hij de EQA als een slimme, prettig te bedienen en volwassen elektrische Mercedes met goede software-integratie en verbeterde actieradius, maar met beperkte achterruimte en een formaat dat duidelijk onder de grotere EQ-modellen blijft. Voor wie een compacte premium-BEV zoekt, is de EQA volgens deze review nog steeds relevant in 2023.

De Mercedes-Benz EQA wordt in deze review neergezet als de elektrische instapper van het merk en als een auto die vooral bedoeld is voor wie van een compacte Mercedes overstapt naar elektrisch rijden zonder veel gewenning. Visueel vindt de reviewer hem geslaagder dan de benzine-GLA waarop hij is gebaseerd: de gesloten grille, de aangepaste achterzijde en de doorlopende lichtbalk geven hem meer presence en een modernere uitstraling. Binnenin is de overgang naar EV echter bescheiden; het interieur is in grote lijnen vrijwel identiek aan dat van de GLA, met dezelfde materialen, lay-out en infotainmentscherm. Dat is niet per se negatief, want de reviewer vindt de afwerking en luxe-indruk best goed, al noemt hij ook enkele hardere kunststoffen en een wat minder overtuigende audio-installatie. Qua uitrusting noemt de reviewer onder meer de dubbele Mercedes-schermen, een 8-inch infotainmentscherm met Android Auto en Apple CarPlay, elektrisch verstelbare stoelen met geheugen, sfeerverlichting en een draadloze-ladervak voor de telefoon, maar hij stoort zich aan het feit dat Android Auto en CarPlay bekabeld zijn en dat Mercedes’ MBUX-systeem volgens hem complex en wat redundant blijft. Op de achterbank is de ruimte bruikbaar, met voldoende hoofd- en beenruimte, maar de hogere vloer door de accupakketopbouw zorgt voor een vreemde zithouding en maakt lange ritten minder ideaal voor grotere volwassenen. De kofferbak noemt hij functioneel en goed afgewerkt, maar niet zo ruim als bij de benzinevariant of sommige andere EV’s; voor stadgebruik en dagelijkse taken is hij wel ruim voldoende. Op de weg scoort de EQA juist sterk in het soort gebruik waarvoor hij bedoeld is: stadsritten. De compacte buitenmaten, het goede zicht rondom, de lichte besturing en de zachte vering maken hem eenvoudig te manoeuvreren en comfortabel in druk verkeer. De geteste EQA 300 4MATIC met twee elektromotoren levert volgens de review 280 pk en voelt vlot en soepel aan, zonder de overdreven, explosieve acceleratie van sommige rivalen. De regeneratie is instelbaar met de peddels, met een vrij zeilende stand en een sterkere recuperatiestand voor in de stad, maar een echte one-pedal-modus ontbreekt. Mercedes claimt 420 km bereik; de reviewer noemt 350 km in de stad en ongeveer 250 km op de snelweg bij vlot tempo. Snelladen kan tot 100 kW, al is de laadinfrastructuur volgens hem niet overal even handig en duurt thuisladen 4 tot 10 uur. Ondanks duidelijke minpunten ziet de reviewer de EQA als een geslaagde eerste elektrische Mercedes: comfortabel, stil, netjes afgewerkt en met genoeg actieradius voor dagelijks stedelijk gebruik. Tegelijk vindt hij dat de auto gezien zijn prijs van circa 1,3 miljoen peso meer had mogen bieden aan laadtechniek, rijhulpsystemen, multimedia en EV-specifieke features. Daardoor is het eindbeeld positief, maar niet uitzonderlijk: vooral een verstandige, aangename elektrische premium-SUV voor de stad, niet de meest vooruitstrevende of complete EV in zijn klasse.

De Mercedes-Benz EQA 250 wordt in deze test neergezet als de elektrische tegenhanger van de GLA: een compacte SUV op hetzelfde platform, maar dan met een volledig elektrische aandrijflijn. De reviewer benadrukt dat de auto in het stadsverkeer heel natuurlijk aanvoelt: je stapt in, zet hem in drive en rijdt weg, zonder dat je het elektrische karakter direct merkt. Dat komt mede door de goede geluidsisolatie. Pas als je met de peddels speelt en de regeneratie ontdekt, ervaar je duidelijk dat dit een EV is. Die recuperatie helpt niet alleen de actieradius te verlengen, maar spaart ook de remmen en drukt de gebruikskosten. Op comfortgebied is de EQA een auto met twee gezichten. Voorin zit je volgens de reviewer prettig, mede doordat Mercedes de batterij zo heeft geplaatst dat de vloer daar niet extreem hoog uitvalt. Achterin is het minder fraai: door het accupakket zitten volwassenen met hun bovenbenen hoog en is de zitpositie duidelijk minder ontspannen. De auto weegt ruim twee ton, ongeveer 500 kg meer dan de GLA, en dat merk je op oneffen asfalt. De vering filtert oneffenheden wel, maar de extra massa laat zich voelen en het geheel is minder verfijnd dan in lichtere EV’s. Tegelijk is het stuurgedrag in de stad ontspannen en is de auto dankzij de elektrische aandrijving soepel en vlot genoeg, al moet je niet te hard accelereren omdat de voorwielen dan moeite hebben met grip. Het interieur is typisch moderne Mercedes-compactklasse: twee displays onder één glasstrook, sfeerverlichting en een cockpit die sterk lijkt op die van de A- en B-klasse, GLB en GLA. De reviewer is positief over de bediening met fysieke knoppen en touchpads; hij waardeert dat Mercedes nog niet volledig is overgestapt op touch-oplossingen op het stuur. Infotainment en bediening van de centrale display verlopen vlot, maar in het testexemplaar werkte Android Auto niet, vermoedelijk door een onvolledige configuratie. Praktisch gezien is de EQA niet de ruimste: de bagageruimte meet 340 liter, met een vlak vak onder de vloer, maar achterin is de kanap vast gemonteerd en de rugleuning klapt 40:20:40 neer. Voorin zijn er wel voldoende opbergvakken en USB-aansluitingen. Qua actieradius en laden is de conclusie genuanceerd. Mercedes noemt circa 400 tot 430 km WLTP en de testauto heeft een accupakket van 66,5 kWh. In de praktijk haalt de auto op een rit van Warschau naar Kielce, bij normaal tempo en in Eco, bijna 24 kWh/100 km, met nog 100 km restbereik. Ook in de stad zakt het verbruik niet onder circa 21 kWh/100 km, wat neerkomt op ruim 300 km realistisch bereik; pas in Eco en met gunstige omstandigheden komt 400 km in beeld. Snelladen kan met maximaal 100 kW DC, terwijl de boordlader 11 kW AC aankan. Voor thuisladen is een volle lading aan een normaal stopcontact erg traag, ongeveer 30 uur. De reviewer noemt de prijs stevig: vanaf ongeveer 200.000 zł voor de EQA 250, met testauto op 255.000 zł. Hij ziet de EQA vooral als een geslaagde elektrische stads-SUV voor wie past bij het rij- en laadprofiel, maar minder als een efficiënte langeafstandskampioen.

De Mercedes-Benz EQA 250 in de basisuitvoering moet volgens de reviewer vooral scoren met luxe uitstraling en gebruiksgemak. Van buiten lijkt hij sterk op de GLA, maar met blauwe accenten en een gesloten grille om de aerodynamica te verbeteren. De voorkant en achterkant worden als erg stijlvol omschreven, terwijl de zijkant minder overtuigt door de plastic inzetstukken rond de wielkasten en dorpels. De standaard 18-inch wielen en de compacte SUV-vorm maken hem herkenbaar Mercedes, maar niet heel uitgesproken. De geteste uitvoering kost £44.500 zonder opties, waarmee de lat hoog ligt. Binnenin is de indruk veel positiever. De review noemt het interieur zelfs een van de mooiste in een elektrische auto, met een chique dashboard, fraai ogende ventilatieroosters en kwalitatieve bekleding. Zowel het 10-inch instrumentarium als het 10-inch infotainmentscherm worden geprezen om hun helderheid en snelle werking, zonder merkbare vertragingen in MBUX. Android Auto en Apple CarPlay zitten standaard op USB, en de bediening via het stuur en de touch sliders wordt als logisch en prettig ervaren. Ook de praktische kant komt aan bod: er is bruikbare opbergruimte in de middenconsole, deurvakken en extra vakken achterin. De bagageruimte bedraagt 340 liter met de stoelen omhoog en 1.320 liter met de achterbank neer; minder dan de GLA, maar nog steeds bruikbaar. De 40:20:40-split van de achterbank en de vlakke achterzitting maken de auto veelzijdig. Qua ruimte en comfort scoort de EQA gemengd. Achterin is er opvallend veel hoofd- en beenruimte voor een compacte SUV, en de vlakke vloer en rechte zitting maken de zitpositie natuurlijk. Voorin is de ruimte eveneens prima, maar de handmatig verstelbare stoelen vallen tegen voor een auto van dit prijsniveau. De stoelen zelf zijn bovendien wat stevig. Op de weg is de cabine juist indrukwekkend stil: wind- en bandengeluid blijven heel goed onder controle. De keerzijde is de vering, die de reviewer ronduit stevig noemt. Zelfs in comfortstand voelt de auto hard aan over drempels en slecht wegdek. Daar staat tegenover dat de EQA op hogere snelheid wel redelijk strak en stabiel aanvoelt, al blijft er bodyroll aanwezig. Prestaties en efficiëntie zijn minder overtuigend. De EQA 250 heeft één voorste elektromotor met 190 pk, 250 Nm en doet 0-60 mph in 7,69 seconden. Dat is voldoende, maar niet bijzonder vlot voor deze prijsklasse; de topsnelheid is begrensd op 99 mph. De actieradius van de 66,5 kWh-accu ligt in de praktijk rond 210 tot 220 mijl, wat neerkomt op ongeveer 338 tot 354 km, en de reviewer vindt dat bescheiden voor een auto van ruim £44.000. Laden kan met maximaal 100 kW DC, waarmee 10-80% in circa 30 minuten haalbaar is; AC-laden gaat met 11 kW in ongeveer 5,5 uur. Regeneratief remmen werkt via paddles, maar de zwaarste stand is wat schokkerig en de auto komt niet volledig tot stilstand met één pedaal. Verder zijn de veiligheidsassistenten degelijk, maar niet royaal standaard aanwezig, en zaken als een head-up display en 360-gradencamera zijn voorbehouden aan duurdere uitvoeringen. Al met al prijst de reviewer vooral luxe, stilte en interieurkwaliteit, maar bekritiseert hij de harde vering, de middelmatige range en de beperkte standaarduitrusting voor deze prijs.