BMW i4 reviews

De video schetst de BMW i4 2026 als een zeer complete elektrische Gran Coupé die vooral overtuigt met rijbeleving. Volgens de review is de auto stil, strak en verrassend betrokken, met typische BMW-stuurprecisie en een chassis dat zelfs de zware M60 “lichter dan zijn twee ton” laat aanvoelen. De achterwielaangedreven eDrive40 levert 335 pk en sprint in ongeveer 5,5 seconden naar 62 mph, terwijl de xDrive40 met 396 pk en een sprint van 4,9 seconden meer grip en stabiliteit biedt. De topversie M60 krijgt de meeste aandacht: tot 593 pk, 586 lb-ft koppel en 0-62 mph in 3,6 seconden. De reviewer benadrukt dat de auto ondanks die prestaties comfortabel en verfijnd blijft, met adaptieve M-ophanging en sterke remmen die het geheel beheersbaar houden. Op het gebied van actieradius en laden klinkt de i4 overtuigend verbeterd voor 2026. De eDrive40 zou in de praktijk ruim boven 300 mijl komen, met sommige configuraties tot circa 330 mijl bij rustig rijden. De M60 haalt volgens de tekst nog steeds ongeveer 278 mijl wanneer je hem beheerst inzet. Snelladen gaat met maximaal 205 kW, waarmee 10 naar 80 procent in ongeveer een half uur haalbaar is. Daarmee noemt de review de auto geschikt voor lange ritten zonder serieuze laadstress. Ook de efficiëntie wordt expliciet geprezen: BMW zou met siliciumcarbide in de omvormers meer kilometers uit elke kWh halen. Het interieur wordt omschreven als luxe en goed afgewerkt, met Vanasca-leer, sportstoelen die goed ondersteunen, een modern iDrive-systeem, heldere displays en sfeerverlichting. De Harman Kardon-audio, draadloos laden, meerdere USB-C-aansluitingen en OTA-updates dragen bij aan het dagelijkse gebruiksgemak. Achterin is de beenruimte volgens de review opvallend ruim voor een coupé-achtige carrosserie, en de bagageruimte is praktisch genoeg voor weekendbagage of golftassen. De auto rijdt ook in de stad verfijnd en stil, met instelbare regeneratie via schakelpaddels en rijmodi die het karakter merkbaar veranderen. Kritiekpunten blijven beperkt. De aflopende daklijn beperkt het zicht naar achteren, al zouden camera’s en sensoren dat goed compenseren. Ook vindt de reviewer dat de styling wel iets onderscheidender had mogen zijn ten opzichte van de 4 Serie Gran Coupé. Alles bij elkaar presenteert de tekst de i4 als een zeer overtuigende elektrische BMW die sportiviteit, comfort en bruikbaarheid sterk combineert.

De 2026 BMW i4 wordt in deze review neergezet als een van de meest overtuigende elektrische BMW’s juist omdat hij zich nog steeds gedraagt als een echte BMW. De testers rijden met de M60, de krachtigste versie, en zijn duidelijk onder de indruk van de prestaties: 593 pk, 586 lb-ft koppel en een sprint van 0-100 km/u in 3,7 seconden maken hem volgens hen zelfs bijna overkill voor dagelijks gebruik. Ze noemen hem “terrific handling vehicle”, met directe besturing, sterke remmen, veel grip en een speels, dynamisch karakter dat meer aanvoelt als een benzine-BMW dan als een typische EV. Ook in de stad scoort de auto goed dankzij de kleine draaicirkel en het makkelijke parallel parkeren, terwijl op de snelweg vooral de enorme inhaalreserve opvalt. Naast de rijbeleving bespreken ze uitgebreid de verschillende aandrijflijnen. Alle versies krijgen een 83,8 kWh-batterij, waarbij de basisvariant achterwielaandrijving en 337 pk heeft, de xDrive40 tot 462 km rijbereik haalt en de M60 als topversie 447 km range biedt. Voor 2026 zou de auto efficiënter zijn en meer rijbereik krijgen, al blijft de laadpoort voor Noord-Amerika volgens de testers een minpunt omdat die nog niet is overgezet naar het nieuwere BMW-systeem. Laden gebeurt met een 11 kW AC-boordlader en tot 205 kW DC-snelladen; 10-80% zou daardoor in circa 30 minuten kunnen. Dat is netjes, maar niet uitzonderlijk voor dit segment. Binnenin vinden ze de i4 vooral aantrekkelijk omdat BMW nog fysieke knoppen, de iDrive-draaiknop en een echte aan/uit-knop heeft, iets wat in nieuwere BMW’s steeds meer verdwijnt. Het interieur oogt volgens hen klassieker en chiquer dan de “disco tech” van sommige andere modellen van het merk. Ze prijzen de standaard 12,3-inch bestuurdersdisplay, het 14,9-inch touchscreen, BMW Operating System 8.5, draadloze Apple CarPlay/Android Auto en de vele instelmogelijkheden van de stoelen. Tegelijk zijn er duidelijke kritiekpunten: de stoelen voelen wat stevig aan, de indeling rond de draadloze lader is onhandig en het instrumentencluster oogt volgens hen hoekig en minder uitnodigend dan het klassieke BMW-design. De ruimte is echter goed voor een auto in dit segment, met 41,5 inch beenruimte voorin, 34,2 inch achterin en een praktische liftback-klep die 16,6 kubieke voet bagageruimte ontsluit. Al met al is dit een zeer capabele, snelle en prettig rijdende EV met sterke BMW-karaktertrekken, maar de verminderde verfijning van sommige bedieningselementen en een paar praktische details houden hem net niet perfect.

In deze video zet Nick’s Car Review de BMW i4 op nummer twee in een lijst van de goedkoopste premium EV’s in het VK voor 2026. De i4 wordt neergezet als een van de meest afgeronde luxe elektrische auto’s in dit prijssegment, met een vanafprijs van rond de £50.000. Er wordt benadrukt dat BMW met de i4 laat zien dat het merk EV’s serieus neemt en dat dit model in belangrijke opzichten zelfs beter scoort dan de Tesla Model 3 voor kopers die vooral waarde hechten aan luxe, rijbeleving en afwerking. De review legt vooral de nadruk op de rijervaring. De entry-level eDrive40 met achterwielaandrijving levert volgens de video ongeveer 300 mijl praktijkbereik en 281 pk, terwijl de M50-variant meer dan 500 pk en een 0-60 mph-tijd van 3,7 seconden biedt. Belangrijker nog vindt de reviewer dat de i4 dynamisch sterk uit de hoek komt: de besturing is scherp, het chassis precies en het geheel voelt levendig op een bochtige Britse B-weg. Voor een zware EV is dat volgens de presentatie bijzonder knap. Daarmee onderscheidt de i4 zich duidelijk van veel concurrenten die wel snel zijn, maar minder betrokken aanvoelen. Ook op het gebied van interieur en gebruiksgemak komt de i4 sterk uit de verf. De cabine wordt omschreven als echt BMW-waardig, met hoogwaardige materialen, degelijke bouwkwaliteit en het bekende iDrive-infotainmentsysteem. Daarnaast krijgt de auto praktische pluspunten mee: de liftback-achterklep maakt het laden van grote spullen eenvoudig en draadloze Apple CarPlay en Android Auto zijn standaard, iets wat Tesla volgens de video nog steeds mist. De review noemt de i4 daardoor een zeer sterke combinatie van rijplezier, luxe en gebruiksgemak in het premium EV-segment. Er worden in deze vergelijking geen duidelijke laadsnelheidsgetallen voor de i4 genoemd, maar in de context van de lijst wordt de auto vooral gewaardeerd om zijn totaalpakket. De boodschap is dat de BMW i4 een “proper driver’s BMW” is in elektrische vorm: comfortabel premium, maar ook echt leuk om te rijden. Daardoor krijgt hij een hoge notering als een van de beste waardeproposities onder de luxe EV’s.

De BMW i4 blijft volgens de reviewer vooral een auto die je direct enthousiast maakt zodra je gaat rijden. Het stuurgevoel wordt omschreven als direct, precies en in comfort al erg goed, terwijl de sportstand net wat zwaarder en communicativer aanvoelt. In combinatie met het adaptieve M Sport-onderstel rijdt de i4 mooi in balans: op de snelweg comfortabel genoeg, op bochtige wegen strak en vlak, met veel grip en zonder dat de achterkant in normale omstandigheden zomaar uitbreekt. Alleen de rechtuitstabiliteit op hogere snelheid vindt de reviewer minder overtuigend, vooral bij de achterwielaangedreven versie met weinig gewicht op de neus. Ook het geluidsniveau is een sterk punt: zelfs op hogere snelheid is de auto stil en ontspannen. Qua comfort is er duidelijk sprake van een lage EV met een sportieve insteek. De zitpositie wordt als goed beoordeeld, met een dik stuur, een stoel met standaard zittingverlenging en voldoende zitcomfort voor langere ritten. Tegelijkertijd merkt de reviewer dat de lage vloer en het ontbreken van een kantelbare zitting maken dat de benen wat vlakker komen te liggen dan in een crossover of SUV. Het onderstel filtert klinkerwegen netjes weg, maar korte oneffenheden en drempels komen iets steviger door, zeker op grote wielen. De achterbank biedt voor een persoon van 1,85 m voldoende beenruimte, maar de hoofdruimte is beperkt: iets rechterop zitten leidt al snel tot contact met het dak. Achterin zijn wel een armsteun, twee bekerhouders, aparte klimaatregeling en twee USB-C-aansluitingen aanwezig. Op gebruiksgemak scoort de i4 gemengd. De bagageruimte is praktisch dankzij de hatchback-opening: 470 liter met de bank omhoog en 1290 liter met de bank plat. Daar staat tegenover dat de frunk in feite een loze ruimte is en dat er achterin een forse kardantunnel zit, waardoor de auto wel vijf zitplaatsen heeft maar in de praktijk meer als vierzitter voelt. Ook de optielijst krijgt kritiek: standaard krijg je alleen normale cruise control, terwijl adaptieve cruise control, snelwegassistentie, stoelverstelling met meer functies, dodehoekwaarschuwing en 360-gradencamera extra kosten. De laadprestaties zijn bruikbaar maar niet meer toonaangevend: standaard 11 kW AC, en DC-snellaadvermogen van 180 kW met het kleine pakket en 205 kW met het grote pakket, waarbij 10 naar 80% ongeveer een half uur duurt. Positief is dat de batterij wordt voorverwarmd bij navigatie naar een snellader en dat de auto met 81 kWh een WLTP-bereik van 536 tot 613 km haalt, wat de reviewer in de praktijk grotendeels gelooft. Het interieur voelt typisch BMW aan, met hoge afwerkingskwaliteit, veel zachte materialen en nog een fysieke iDrive-knop. Het infotainment werkt vlot en logisch op hoofdniveau, maar diepere menu’s zijn minder overzichtelijk. Al met al is de liefde voor de i4 iets minder onvoorwaardelijk geworden door de concurrentie, maar voor wie vooral plezier achter het stuur zoekt, blijft het een heel sterke elektrische auto.

In deze review staat vooral de nieuwe Mercedes CLA Electric centraal, waarbij de presentator hem expliciet afzet tegen onder meer de BMW i4, Tesla Model 3, BYD Seal, Hyundai Ioniq 6 en Polestar 4. De auto wordt neergezet als een directe concurrent in het elektrische sedansegment, met een vanafprijs “van rond de £38.000” en een opvallend luxe uitstraling. De reviewer is zichtbaar onder de indruk van de afwerking: het panormadashboard, de sfeerverlichting, de hoogwaardige materialen, de comfortabele sportstoelen en het grote glazen dak maken volgens hem meteen indruk. Ook de ergonomie van het infotainmentscherm wordt positief genoemd; de bediening van klimaat en functies reageert snel en voelt modern aan. Tijdens de korte rit komen de rij-eigenschappen uitgebreid aan bod. De CLA wordt omschreven als krachtig, met een 200 kW achterwielaangedreven motor die in 6,7 seconden naar 100 km/u zou gaan. De auto voelt vlot en soepel aan bij acceleratie, en de remrespons en regeneratie zijn goed instelbaar via standen van nul, normaal en sterk. Sterke recuperatie levert zelfs one-pedal driving op. De rijhulpsystemen zijn aanwezig, maar niet overdreven hinderlijk; de snelheidswaarschuwingen zouden minder irritant zijn dan in sommige Hyundai/Kia-modellen. Wel merkt de reviewer op dat de auto op de A1 duidelijk wat band- en rijgeluid laat horen, waardoor de cabine niet helemaal fluisterstil aanvoelt. Op praktisch vlak is de auto minder overtuigend. De coupé-achtige daklijn beperkt de hoofdruimte achterin, zeker voor langere volwassenen. De achterbank is wel netjes afgewerkt en voorzien van ISOFIX en een degelijke middenarmsteun, maar de bagageruimte noemt hij wat beperkt en minder handig dan die van een BMW i4 met hatchback-achtig GT-achterklepconcept. Met 405 liter is de kofferbak niet klein, maar ook niet bijzonder ruim. Verder wijst hij op een belangrijk laadpunt: de auto staat op 800V-architectuur en zou daardoor niet met alle oudere 400V- en Tesla Superchargers overweg kunnen. Dat is volgens hem vooral een aandachtspunt voor lange ritten of oudere snelladers, al wordt dit deels gecompenseerd door het zeer sterke snellaadvermogen en de uitstekende routeplanning via Google-gebaseerde navigatie. Per saldo vindt de reviewer de Mercedes CLA zeer aantrekkelijk, vooral door de premiumbeleving, het interieur en de efficiënte aandrijflijn. Tegelijk plaatst hij kanttekeningen bij de bruikbaarheid voor zijn gezin, de achterruimte, de laadcompatibiliteit en de relatief hoge gebruiks- en aanschafkosten. Zijn vergelijking met de BMW i4 valt interessant uit: de i4 is volgens hem praktischer, terwijl de Mercedes binnenin zelfs nog chiquer aanvoelt. Dat levert een positief, maar niet onverdeeld enthousiast oordeel op.

De 2026 Tesla Model 3 Performance wordt in deze review neergezet als een extreem snelle, technisch verfijnde en opvallend complete performance-EV. De kern van de auto is de combinatie van 0-60 mph in 2,9 seconden en een dual-motor vierwielaandrijving met ongeveer 510 pk. De reviewer benadrukt dat die snelheid niet alleen indrukwekkend is op papier, maar vooral door de manier waarop hij wordt afgeleverd: zonder motorgeluid, zonder schakelmomenten en met een bijna surreële, directe punch. Tegelijk blijft de actieradius volgens de video verrassend bruikbaar met “300-plus” mijl, al wordt meteen genuanceerd dat stevig accelereren die range flink zal laten dalen. Daarmee positioneert de Model 3 Performance zich als een auto die supercar-achtige prestaties combineert met dagelijkse inzetbaarheid. Op het gebied van onderstel en rijden is deze update duidelijk serieuzer dan eerdere Model 3’s. Tesla heeft adaptieve demping toegevoegd, grotere remmen gemonteerd, de software voor track use uitgebreid en de auto lager en stabieler gemaakt op staggered 20-inch wielen. Daardoor voelt hij volgens de reviewer veel capabeler in bochten dan oudere versies. Wel blijft er een belangrijk kritiekpunt overeind: de besturing mist nog steeds de rauwe, mechanische feedback waar liefhebbers naar zoeken. Ook de ritkwaliteit wordt als vrij stevig omschreven. De auto is dus razendsnel en flink verbeterd voor dynamisch rijden, maar niet per se de meest emotioneel voelende rijdersauto in zijn klasse. Het interieur is typisch Tesla: minimalistisch, futuristisch en polariserend. De cabinekwaliteit is volgens de review duidelijk beter dan bij oudere modellen, de auto is erg stil, het glazen dak maakt de cabine licht en ruim, de geventileerde sportstoelen zijn erg goed en het audiosysteem behoort tot de top. Daartegenover staat een grote mate van afhankelijkheid van het centrale scherm. Spiegels verstellen, het handschoenkastje openen en zelfs de klimaatregeling bedienen gaat via de display, wat afleidend kan zijn tijdens het rijden. Ook het ontbreken van Apple CarPlay en Android Auto blijft een nadeel, omdat je volledig op Tesla’s ecosysteem bent aangewezen. De native software wordt echter juist geprezen als de beste, meest vloeiende en snelste in de EV-wereld, mede dankzij over-the-air updates die functies en efficiëntie blijven verbeteren. De reviewer plaatst de Model 3 Performance nadrukkelijk in een “challenger’s court”: auto’s als de BMW i4 M50 en Hyundai Ioniq 5N worden genoemd als rivalen die beter stuurgevoel, meer emotie en conventionele bediening bieden. Toch blijft Tesla sterk door zijn Supercharger-netwerk, lage gebruikskosten, grote bruikbaarheid en sterke software. Per saldo is dit volgens de video nog steeds een van de slimste keuzes voor wie maximale prestaties, veel range en dagelijks gemak wil, maar hij vraagt wel om acceptatie van een harde afstemming, een minder tactile rijbeleving en een uitgesproken minimalistische cockpit.

De 2026 BMW i4 M60 xDrive wordt in deze review neergezet als de krachtige topversie binnen de i4-reeks, en de tester maakt direct duidelijk waar de auto het verschil maakt: niet zozeer in uiterlijke wijzigingen, maar in aandrijflijn, prestaties en verfijning. De M60 levert volgens de review 593 pk en 586 lb-ft koppel, een stijging van 57 pk ten opzichte van de vorige M50. Tegelijk blijft de batterij gelijk, met een bruikbare capaciteit van 81,5 kWh, terwijl BMW door onder meer silicon-carbide omvormers de efficiëntie heeft verbeterd. Daardoor groeit de actieradius licht naar circa 447 km op 19-inch wielen, tegenover 435 km eerder. De reviewer benadrukt wel dat deze winst in het dagelijks gebruik bescheiden voelt en dat de auto vooral indruk maakt voor wie echt waarde hecht aan prestaties. Rijtechnisch vindt de tester de i4 M60 een van de leukste hoogvermogende EV’s waarin hij heeft gereden. In B-modus en op bochtige wegen voelt de auto controleerbaar, sterk en speels aan, met duidelijke regeneratie en veel vertrouwen bij accelereren uit bochten. Tegelijk zegt hij ook dat de enorme extra vermogenswinst ten opzichte van de eDrive40 in normaal verkeer nauwelijks merkbaar is. Het voordeel zit vooral in de grotere punch bij invoegen en in de beleving van de dual-motor xDrive-aandrijving. Daar staat tegenover dat de auto minder efficiënt is dan de eDrive40 en dus ook in actieradius inlevert. De reviewer noemt bovendien dat zwaarder gebruik van het dual-motor systeem extra slijtage aan de achterbanden kan geven, vooral bij sportief rijgedrag en zware torque-distributie. Binnenin is de i4 modern en minimalistisch, maar ook wat krap. De zitpositie en de sportieve fastback-vorm zorgen voor een beperkte instap en achterin weinig ruimte: 38,2 inch beenruimte en 36,6 inch hoofdruimte. Positief noemt de reviewer de comfortabele, ondersteunende elektrisch verstelbare stoelen, de sfeerverlichting en het Bang & Olufsen audiosysteem. Wel hekelt hij dat BMW de climate controls in het centrale touchscreen heeft verstopt, waardoor je voor eenvoudige functies door menu’s moet tikken. De iDrive-controller op de middenconsole voelt daardoor volgens hem overbodig. Qua bagageruimte is de i4 wel praktisch met 16,6 kubieke voet en een bruikbare liftback-achterklep, maar er is geen frunk. De geteste auto was rijk uitgerust met onder meer het Premium Enhanced Package, M Sport Pro Package, Advanced Driver Assist Package, glazen bedieningselementen, geventileerde stoelen en luxe leder, waardoor de testprijs uitkwam op C$106.150. De kernboodschap van de reviewer is duidelijk: de i4 M60 is fantastisch om te rijden, maar de forse meerprijs ten opzichte van de eDrive40 rechtvaardigt zich vooral als je echt iets hebt aan de prestaties.

De MG IM5 Long Range komt in deze review naar voren als een opvallend complete elektrische sedan, met een duidelijke focus op lange afstanden, comfort en waarde. De reviewer benadrukt dat MG met dit model een premium ogende concurrent neerzet voor auto’s als de Tesla Model 3, Polestar 2, Hyundai Ioniq 6 en zelfs de BMW i4. De Long Range-versie die hier wordt gereden kost £45.495, heeft achterwielaandrijving, een 100 kWh-accu, een WLTP-actieradius van 441 mijl en sprint in 4,9 seconden naar 62 mph. Daarmee positioneert de IM5 zich niet alleen als praktisch, maar ook als verrassend snel en efficiënt alternatief in het segment. Op laadgebied maakt de auto een enorme indruk. Volgens de reviewer kan de MG IM5 DC laden met maximaal 396 kW, waarmee 10 naar 80 procent in ideale omstandigheden in ongeveer 17 minuten mogelijk moet zijn. Dat is uitzonderlijk sterk, zeker gezien de forse bruikbare actieradius. Thuis of aan de AC-lader ondersteunt de auto standaard 11 kW, en er zit bovendien een warmtepomp op alle uitvoeringen. In de praktijk noemt de reviewer verbruikswaarden van rond de 3,9 à 4,1 mi/kWh, wat neerkomt op een indrukwekkende reële efficiëntie voor een auto van dit formaat en gewicht. Hij verwacht zelfs dat 400 mijl op een dag in gunstige omstandigheden haalbaar kan zijn, terwijl de auto in de winter nog steeds sterk zou moeten presteren. Het interieur wordt beschreven als veel luxer en beter uitgewerkt dan verwacht. De portierslag voelt premium, het dashboard is met leer bekleed en de schermen ogen modern en goed geïntegreerd. Wireless Android Auto en Apple CarPlay werken probleemloos, het infotainmentsysteem reageert vlot en de digitale instrumentencluster wordt geprezen omdat die niet aanvoelt als een goedkoop Chinees standaardonderdeel. Wel is de bediening sterk touchscreen-gedreven, en dat vraagt volgens de reviewer soms wat gewenning. Ook de deurvakken zijn hard en onpraktisch voor losse spullen. Verder vallen de praktische zaken positief op: een 457-liter bagageruimte met grote hatch, een kleine frunk, een automatische achterklep, goede audio, panoramadak, ventilatielaadpad en trekgewicht tot 1,5 ton. Rijtechnisch is de IM5 vooral een uiterst comfortabele, stille en ontspannen kilometervreter. Hij voelt niet het meest dynamisch aan, maar wel uiterst bekwaam en verfijnd. Op de snelweg zweeft hij volgens de reviewer rustig en zonder drama over oneffenheden heen, terwijl de adaptieve cruisecontrol en pilot-functies op lange ritten veel werk uit handen nemen. Kritiek is er op de matige achteruitzicht, de soms irritante ADAS-waarschuwingen en het touchscreen-afhankelijke karakter van de bediening. Toch overheerst duidelijk enthousiasme: de reviewer noemt de IM5 een zeer premium en zeer goede EV die zijn verwachtingen ruimschoots overtreft.

De 2026 BMW i4 wordt neergezet als een van de mooiste elektrische sedans op de weg en als een auto die tijdens een proefrit direct overtuigt. Volgens de review voelt hij snel, luxe en volwassen aan, met een modern interieur dat niet overdreven futuristisch oogt. Ook de rijervaring krijgt veel lof: de besturing voelt nog steeds verbonden, de cabine is uitstekend geïsoleerd en de vermogensafgifte is soepel in plaats van schokkerig. Daarmee zit de i4 precies tussen de gebruiksvriendelijkheid van Tesla en de traditionele luxe van BMW in. Voor rijders die uit een benzine-BMW komen en hun eerste EV zoeken, klinkt dat als een sterke combinatie. Tegelijk benadrukt de reviewer dat het dagelijks gebruik in de praktijk minder zorgeloos is dan de eerste indruk doet vermoeden. Het grootste pijnpunt is laden: de i4 zelf is niet het probleem, maar het Amerikaanse publieke laadnetwerk wel. Er wordt gewezen op kapotte, trage of volle laadpunten en op het feit dat Tesla-rijders nog steeds een voorspelbaarder en eenvoudiger laadleven hebben. Zonder betrouwbare thuislader kan dat uitgroeien tot een dagelijkse ergernis. Ook het echte rijbereik stelt soms teleur, vooral bij kou, hoge snelheden en sportief rijden. Dat geldt extra voor de M50-versie, waar het accupercentage zichtbaar sneller daalt. De officiële cijfers mogen dan competitief zijn, in de praktijk moet je dus rekening houden met minder marge en meer laadstress. Verder waarschuwt de review voor dure ownership costs zodra de garantie afloopt. BMW’s staan niet bekend om goedkope lange-termijnkosten, en bij een complexe elektrische auto kunnen batterijen, elektronica, sensoren, displays en rijhulpsystemen flink in de papieren lopen. Ook de massa van de auto beïnvloedt het karakter: de i4 is snel, maar voelt zwaarder dan klassieke, lichtere BMW-sedans, zeker bij hard remmen en stevig bochtenwerk. Daardoor is het minder een pure rijdersauto en meer een verfijnde, snelle luxe-EV. Tot slot wordt afschrijving genoemd als groot risico, zeker omdat EV-technologie snel veroudert en luxe elektrische modellen hard in waarde kunnen dalen. De conclusie is genuanceerd: voor de juiste koper is de i4 een van de compleetste luxe-EV’s, maar alleen als thuisladen, beperkt langeafstandgebruik en realistische verwachtingen over kosten en restwaarde aanwezig zijn.

In deze actieradius-test van de BMW i4 eDrive40 wordt vooral duidelijk dat BMW een zeer efficiënte elektrische rijdersauto heeft neergezet. De tester begint met de constatering dat deze i4, met het 81 kWh-accupakket en het M Sportpakket, volgens BMW een WLTP-bereik van 536 tot 613 km heeft. Omdat de auto op grotere wielen staat, verwacht de reviewer dat de praktijk eerder richting de 536 km gaat. Uiteindelijk blijkt de auto daar ook dicht in de buurt te komen: in de 90 km/u-test noteert hij 14,5 kWh/100 km en een berekende actieradius van 559 km, waarmee de WLTP-waarde dus haalbaar wordt genoemd. Dat is een sterk resultaat, zeker onder omstandigheden met wisselende wind en later ook vochtiger wegdek. Ook de 100 km/u-test laat zien dat de i4 efficiënt blijft. De reviewer meet daar 17,4 kWh/100 km, goed voor 467 km praktijkbereik, en rekent terug naar een bruikbare accucapaciteit van circa 81 kWh, wat netjes aansluit bij de opgegeven 81,3 kWh. Hij merkt daarbij op dat de batterij-indicatie niet lineair lijkt te verlopen, wat de eerste snelle inschatting van de resterende actieradius bemoeilijkt. Toch is de conclusie positief: de auto verbruikt weinig voor zijn formaat en blijft ook bij hogere snelheden redelijk zuinig. In de 130 km/u-test komt het verbruik uit op 24,2 kWh/100 km, wat nog altijd 335 km bereik oplevert. Volgens de reviewer is meer dan 300 km bij 130 km/u gewoon goed, en dat maakt een laadsessie na zo’n afstand acceptabel. Qua rijbeleving noemt de tester de BMW i4 vooral een fijne, stille en solide auto. Hij zegt dat dit “precies” is wat hij van de auto herinnerde: gewoon zuinig elektrisch rijden zonder drama. Op hogere snelheden voelt de auto “als een blok op de weg” en is hij stil, wat past bij het premium karakter. Er is wel één duidelijk verbeterpunt: de rechtuitstabiliteit mag beter. De reviewer legt uit dat dit waarschijnlijk komt door de achterwielaandrijving en het ontbreken van gewicht op de neus, waardoor de voorkant minder rust voelt. Verder klinkt hij zeer tevreden, met een resultaat dat in lijn is met zijn verwachtingen en bevestigt dat BMW de efficiency van de i4 op orde heeft.