Porsche Taycan Sport Turismo reviews

De review is uitgesproken positief over de Porsche Taycan Turbo S Sport Turismo en benadrukt vooral hoe “Porsche” de auto aanvoelt, ondanks zijn EV-aandrijving. De recensent noemt de Gen 2 Taycan mooier dan de eerste generatie, met strakkere lijnen en een Sport Turismo-carrosserie die volgens hem erg goed staat. Ook de rijeigenschappen krijgen veel lof: de voorascommunicatie, de mooi gewogen besturing en de manier waarop de auto informatie van het wegdek doorgeeft, zouden direct verraden dat dit een echte Porsche is. De auto wordt omschreven als zeer goed uitgebalanceerd, met veel mechanische grip en een dynamiek die zelfs bij een massa van 2,3 ton indruk maakt. Op prestatiegebied is de Taycan volgens de reviewer ronduit buitenaards. In Sport Plus reageert hij extreem scherp op het gaspedaal en blijft hij ook bij tussensprints hard door versnellen; de auto zou niet “uitademen” zoals sommige andere EV’s. De reviewer noemt daarbij ongeveer 1.100 Nm en “900 and odd horsepower”, en omschrijft de acceleratie als “animalistic” en als een “rocket ship”. Tegelijkertijd kan dezelfde auto in Normal-modus juist ontspannen en elegant aanvoelen, met een zachte, vloeiende vermogensafgifte. De verschillende rijmodi en de instelbare regeneratie worden gezien als een groot pluspunt, omdat ze het karakter van de auto sterk kunnen veranderen. Wel merkt hij op dat de auto onder remmen zijn gewicht nog steeds verraadt; zelfs met de optionele keramische remmen voelt het alsof een zware auto moet worden afgeremd. Het interieur en de afwerking worden eveneens geprezen. De build quality noemt hij simpelweg uitstekend, met een luxe uitstraling, sterke materialen, fijne haptiek en een doordachte layout. Ook het feit dat de auto luxe en sportiviteit combineert wordt gewaardeerd: het is volgens hem niet alleen een snelle EV, maar een goed doordachte sportwagen die ook familietaken kan vervullen. De grootste kritiek richt zich echter op de prijs en de opties. Met de geteste uitmonstering komt de auto uit op circa £188.000, wat hij absurd noemt. Opties als de Burmester-audio en het panoramadak zijn extreem duur, en het geheel zou bovendien hard worden geraakt door waardedaling. Verder zegt hij dat hij in de praktijk liever iets meer rijbereik had gezien; hij schat de echte actieradius op ongeveer 250 mijl, en vindt dat een premium EV voor de massa eigenlijk richting de 300 mijl moet gaan.

Joe Achilles test in deze video de 2026 Porsche Taycan Turbo S Sport Turismo en is tegelijk enorm onder de indruk én kritisch. Het gaat om een extreem snelle en technisch indrukwekkende elektrische Porsche: de auto heeft een 105 kWh batterij, waarvan 97 kWh bruikbaar is, en levert 775 pk normaal en tot 952 pk in launch control. Porsche claimt 0-60 mph in 2,3 seconden en een topsnelheid van 162 mph; in zijn eigen meting noteert Achilles 2,36 seconden. Hij benadrukt dat de Taycan nog steeds een echte Porsche aanvoelt, met messcherpe prestaties, veel stabiliteit en een chassis dat volgens hem “te snel voor de openbare weg” is. De grootste technische pluspunt is volgens hem de optionele actieve luchtvering/active ride van £6.500. Daarmee helt de auto in bochten zelfs juist de bocht in, blijft hij onder remmen en accelereren opvallend vlak en wordt oneffen wegdek zeer knap weggefilterd, ondanks de grote wielen en lage banden. In dagelijks gebruik waardeert hij de stilte en het comfort van een EV in fileverkeer en bij rustige ritten. Ook de Sport Turismo- carrosserie noemt hij duidelijk handiger dan de reguliere Taycan-sedan: je krijgt meer hoofdruimte achterin en een veel bruikbaardere bagageruimte van bijna 450 liter, wat voor hem de belangrijkste reden is om deze versie te kiezen. Tegelijkertijd is hij hard voor de verpakking van de auto. De B-stijl zit volgens hem te ver naar voren, waardoor instappen voorin al onhandig is, terwijl achterin de deuropening klein en krap aanvoelt. Achterpassagiers zitten bovendien vrij hoog met opgetrokken knieën doordat de batterijvloer onder de voeten ligt, en de achterbank is erg rechtop. Ook mist hij onafhankelijke klimaatregeling achterin. Hij heeft wel lof voor de optionele glazen panoramadak, maar dat verandert niets aan het gevoel dat de auto qua ruimte-indeling compromissen vraagt. In regenachtig Brits weer kan hij de prestaties bovendien nauwelijks benutten, wat zijn punt versterkt dat de auto op de openbare weg bijna te extreem is. Aan de laadkant is zijn oordeel gemengd tot negatief. Hoewel hij het laadvermogen in theorie sterk vindt, ervaart hij dat de Taycan bij een 250 kW-lader van 30% naar 90% in 30 minuten laadt, maar dat het tempo na ongeveer 85% sterk terugvalt naar circa 55 kW. Daardoor acht hij de bruikbare laadervaring en praktijkrange minder indrukwekkend dan de officiële 361 mijl. Hij noemt ongeveer 280 à 290 mijl in zijn gebruik, maar vindt dat voor een auto van bijna £200.000 nog steeds niet goed genoeg. Vooral omdat de auto al onder 30 à 35% merkbaar vermogen begint te beperken, wat hij storend en onlogisch vindt. Ook de carbon-keramische remmen noemt hij wisselvallig in nat weer. Alles bij elkaar is zijn conclusie dat de Taycan Turbo S Sport Turismo briljant is als techniekdemo en rijmachine, maar te duur, te onpraktisch en te weinig overtuigend in range en laden om zijn geld echt te rechtvaardigen.

De reviewer noemt de Porsche Taycan Turbo S Sport Turismo zonder omwegen een van de weinige elektrische auto’s met karakter, en dat beeld wordt gedurende de hele test consequent onderbouwd. Op de backroads voelt de auto volgens hem “bordering on perfect”: hij ligt extreem strak op de weg, geeft veel vertrouwen en blijft ondanks het enorme vermogen goed controleerbaar. De prestaties zijn ronduit absurd: 775 pk zonder launch control, 952 pk met launch control, 1.110 Nm, 0-62 mph in 2,3 seconden en een top van 162 mph. Vooral de launch control maakt diepe indruk; hij beschrijft het als iets wat hij nog nooit eerder heeft meegemaakt, met zoveel grip dat er slechts beperkt wielspin optreedt. Ook de remmen worden expliciet geprezen als indrukwekkend en passend bij het geweld van de aandrijflijn. Naast pure snelheid valt vooral de dubbele persoonlijkheid op. In range mode en op de snelweg rijdt de Taycan opmerkelijk ontspannen en comfortabel. De reviewer vergelijkt het rijgevoel zelfs met een Range Rover-achtige rust: nauwelijks bandengeruis, zeer geschikt voor lange ritten en “wafting” over de snelweg. De stoelen zijn verwarmd en geventileerd en worden als zeer comfortabel omschreven. In de praktijk haalde hij op een winterse rit naar Londen ongeveer 210 mijl uit de batterij, wat volgens hem laat zien dat echte actieradius onder koude omstandigheden lager uitvalt dan de opgegeven waarden. Overigens meldt hij ook dat de computer eerst ongeveer 270 mijl bij 96% aangaf en later 361 mijl gecombineerd, waardoor de range-indicatie volgens hem met een korreltje zout genomen moet worden. Laden gaat met maximaal 320 kW, en de auto heeft slimme laadpoorten aan beide zijden. Qua dagelijks gebruik scoort de Taycan eveneens sterk. De auto is verrassend makkelijk langzaam te rijden, zonder schokkerige gaspedaalrespons, en in de stad blijkt hij goed inzetbaar ondanks zijn breedte en forse velgen. De reviewer prijst de praktische liftfunctie bij het uitstappen, de soft-close deuren, de ruime kofferbak waarin onder meer tassen, camera-apparatuur en een Switch passen, en de bruikbare achterbank met voldoende ruimte voor een kind en voor iemand van ongeveer 5'8” tot 5'9”. Het interieur noemt hij bijzonder fraai, met een sterk digitaal dashboard, Burmester-audio en een panoramadak met een verduisterfunctie. Zijn kritiekpunten zijn beperkt maar duidelijk: het centrale scherm is relatief klein, de achterpassagiers missen een eigen digitale bediening voor de verwarming en hij is niet geheel weg van de vorm van de neus. Alles bij elkaar vindt hij dit een uitzonderlijk complete, emotionele en praktische EV.

De reviewer rijdt met de 2026 Porsche Taycan GTS Sport Turismo en is zichtbaar onder de indruk van de prestaties. Vanaf de eerste acceleraties wordt duidelijk dat dit een auto is die vooral draait om snelheid, directe respons en een uitgesproken sportief karakter. In sportmodus geeft de auto volgens hem een enorme “push”, en zelfs met regen en nat wegdek voelt de aandrijflijn indrukwekkend krachtig aan. De push-to-pass-functie maakt het mogelijk om bij inhalen extra vermogen te activeren, wat hij als zeer overtuigend ervaart. Ook de regeneratie via de schakelpaddles bevalt hem goed, mede omdat die op een intuïtieve en premium manier werkt. De reviewer noemt bovendien dat de auto een gesynthetiseerd geluid kan laten horen in sportmodus, dat volgens hem best goed klinkt en bijdraagt aan de Porsche-beleving. Qua rijpositie en ruimte is hij genuanceerder. De instap vindt hij niet bijzonder eenvoudig, vooral door de lage daklijn en zijn beperkte bewegingsvrijheid. Eenmaal binnen is de hoofdruimte echter prima en de zichtbaarheid verrassend goed, zeker naar achteren toe beter dan in de 911 die hij eerder reed. De stoelen voelen stevig aan, maar wel comfortabel, met een prettige afwerking en materialen als leer, Alcantara en een Alcantara hemelbekleding. Hij merkt op dat de binnenruimte en afwerking passen bij het prijsniveau. De bedieningselementen rond het instrumentencluster en de schakel-/instelopties worden positief genoemd, net als de metalen paddle shifters die de premium indruk versterken. Het interieur vindt hij wel wat anders dan bij andere recente Porsches die hij reed. De centrale display- en bedieningsopzet met tabletachtige interface vraagt even gewenning, vooral voor functies zoals navigatie, media, klimaatregeling en volume. Hij is niet per se negatief, maar merkt op dat Porsche bewust een iets andere ervaring biedt per model. Verder benadrukt hij dat de Taycan Sport Turismo interessant is omdat hij in een markt staat waar veel concurrenten naar SUV’s verschuiven; juist daarom waardeert hij het dat dit nog een echte auto is, en dan ook nog volledig elektrisch. Hij ziet het als een unieke keuze voor wie iets sportiefs, onderscheidends en volledig EV zoekt. Aan de praktische kant is zijn oordeel iets minder eenduidig. Hij zou persoonlijk eerder naar de Macan EV neigen vanwege de instap en de wat lage cabine, maar dat neemt niet weg dat hij de Taycan GTS Sport Turismo “pretty impressed” noemt en hem als een zeer sterke, sportieve keuze ziet. Zijn eindoordeel is daarmee duidelijk positief: vooral de prestaties, de Porsche-rijbeleving en de exclusieve uitstraling maken indruk, terwijl ergonomie en instap als belangrijkste kanttekeningen overblijven.

In deze review blikt Tom Voelk terug op zes maanden bezit van een gebruikte, gecertificeerde Porsche Taycan 4S uit 2021 met grotere accupakket en vierwielaandrijving. De hoofdboodschap is duidelijk: als gebruikte EV is dit een buitengewoon sterke deal, maar nog steeds een dure auto. Zijn exemplaar had oorspronkelijk een MSRP van rond de $164.000 en werd gekocht voor circa $73.000, met nog meer dan twee jaar Porsche-garantie over. Hij benadrukt herhaaldelijk dat gebruikte EV’s volgens hem “screaming deals” zijn, omdat de afschrijving hard is en de angst voor batterijslijtage volgens zijn ervaring vooral mythes zijn. Qua gebruikservaring is hij erg positief over actieradius en laden. De auto heeft volgens hem een EPA-waarde van 227 mijl, maar in de praktijk doet hij daar ruimschoots overheen: bijna 290 mijl in stadsverkeer, circa 255 mijl bij een gemengde rit bij 65-70 graden en een geschatte 235 mijl bij stevig snelwegrijden met 70-80 mph. Daardoor voelt roadtrippen voor hem probleemloos, zeker omdat hij veel gebruikmaakt van snelladers. Hij noemt laadsnelheden van meer dan 250 kW bij Electrify America en prijst de toegang tot Tesla Superchargers via een adapter. Plug-and-charge maakt het volgens hem bovendien erg eenvoudig, zonder app-gedoe. Wel zegt hij dat DC-snelladen duur is en dat thuisladen of laden waar je slaapt veruit de beste praktijk blijft. Ook op rijbeleving scoort de Taycan zeer hoog. Tom noemt dit zijn meest belonende auto ooit om in te rijden. Hij waardeert de directe, bijna telepathische besturing, de grote hoeveelheid feedback, de enorme en direct beschikbare trekkracht en de lage, sportieve zitpositie met goed zicht over de wielkasten. Zijn auto heeft achterassturing, maar volgens hem is de Taycan ook zonder dat al geweldig in bochten. Daarmee voelt de auto voor hem niet alleen snel, maar ook echt als een Porsche: stil, razendsnel en zeer overtuigend op bochtige wegen. Hij geeft zelfs aan dat hij de extra actieradius van nieuwere modellen niet mist, omdat hij zijn auto toch meestal tot 80% laadt en nooit range stress ervaart. Er zijn wel duidelijke minpunten. De middenarmsteun/consoleklep is onhandig en zelfs bijna gevaarlijk tijdens het rijden, kleine spullen uit het middenvak pakken is lastig en ook de front trunk is niet bijzonder ruim. De kofferklep is volgens hem overdreven gevoelig bij sluiten. Verder vindt hij het infotainmentsysteem redelijk, maar niet op Tesla-niveau; hij geeft het een dikke B. Climate control aanpassen kan niet lekker direct, Apple CarPlay wil soms niet verbinden en Porsche Connect van $26 per maand levert hem juist frustratie op, omdat native Apple Music en Spotify niet goed werken. Ook noemt hij de in- en uitstap voor oudere inzittenden lastig, de achterbank vooral bruikbaar voor twee en een grote panoramadakconstructie zonder zonnescherm wat jammer in deze prijsklasse. Toch weegt dit voor hem niet op tegen de rijbeleving, de prestaties en de sterke waarde van een gebruikte Taycan.

De 2025 Porsche Taycan GTS Sport Turismo wordt neergezet als een bijzonder overtuigende keuze voor wie elektrisch wil rijden zonder het gevoel van een “gewone” EV te krijgen. Doug benadrukt meteen dat dit de coolste elektrische auto is voor liefhebbers: een stationwagon van Porsche met bijna 700 pk, vierwielaandrijving en een 0-60 mph-tijd van circa 3,1 seconden. De GTS Sport Turismo onderscheidt zich van de Cross Turismo door zijn lagere, sportievere carrosserie en standaard performance-batterij. Volgens de review zijn de updates voor 2025 vooral technisch: nieuwe EV-hardware, een grotere batterij en daardoor sneller laden en vermoedelijk meer rijbereik. De EPA-cijfers zijn nog niet bekend, maar de auto laadt volgens Doug duidelijk sneller dan voorheen. Als indicatie voor de techniek noemt hij ook een DC-laadvermogen van rond de 270 kW. De praktische kant komt opvallend sterk naar voren. De Sport Turismo biedt merkbaar meer bagageruimte dan de sedan, met een bruikbaardere kofferbak, extra opbergvakken, neerklapbare achterbank en zelfs een frunk die groter is dan bij veel andere EV’s. Ook in het dagelijks gebruik zit de auto vol opvallende Porsche-details: de auto komt omhoog zodra je een deur opent dankzij de luchtvering, de laadpoort opent automatisch via een verborgen hendel en beide zijkanten hebben een laadpoort. De achterlichten hebben een futuristische circuit-board-look en de Porsche-letters lichten ’s avonds individueel op. Het interieur is grotendeels bekend van de vorige Taycan, maar blijft indrukwekkend door de configureerbare digitale cockpit en de twee schermen in het midden. Tegelijkertijd laat de review zien dat Porsche ergonomisch soms eigenzinnig blijft: ventilatierichting aanpassen moet via een scherm, de versnellingskeuze gebeurt met een kleine schakelaar en zelfs achterin worden de ventilatieroosters via touch bediend. Rijgedrag is duidelijk het sterkste punt. Doug noemt de Taycan GTS Sport Turismo “excellent” en benadrukt dat de auto niet alleen extreem snel is, maar vooral uitzonderlijk goed stuurt en vlak blijft in bochten. De nieuwe actieve ophanging beperkt rolbeweging sterk, de besturing is direct en nauwkeurig, en het geheel voelt verrassend klein en lichtvoetig aan ondanks het formaat en gewicht van de auto. De auto is bovendien stil, comfortabel geveerd en luxueus genoeg voor dagelijks gebruik. Wel plaatst Doug een kanttekening: in een wereld waarin veel EV’s al razendsnel zijn, levert puur accelereren minder unieke sensatie op dan vroeger. Hij mist zelfs een soort virtuele versnellingsbeleving zoals Hyundai die biedt. De achterbank is bruikbaar voor twee volwassenen, maar de middelste zitplaats is in de praktijk vrijwel onbruikbaar door de hoge middentunnel en smalle zitting. Overall ziet hij de Taycan GTS Sport Turismo echter als een indrukwekkende alleskunner: snel, praktisch, premium en echt een Porsche.

Car and Driver noemt de Porsche Taycan in zijn vele varianten de EV of the Year 2025, en dat komt volgens de review niet doordat hij de grootste accu, de beste prijs of de meeste actieradius heeft, maar omdat hij het rijden zelf weer centraal zet. De Taycan was al vroeg een van de eerste echte EV’s van Porsche, en voor modeljaar 2025 is hij op meerdere punten verbeterd: grotere batterijen, meer efficiëntie, lagere massa en nieuwe veringstechniek. Daardoor is de praktijkrange duidelijk toegenomen; de geteste Taycan 4S haalde in de snelwegrange-test bij een constante 75 mph 330 mijl, tegenover 220 mijl van de vorige versie. De reviewer benadrukt dat dit niet alleen op papier helpt, maar ook in de echte wereld merkbaar is. Het model voelt nog altijd als een echte Porsche, met precieze besturing, sterke feedback en een chassis dat in balans en natuurlijk aanvoelt in bochten. Het rijcomfort en de ondersteltechniek krijgen veel lof, vooral vanaf de 4S met de optionele Active Ride-vering. Die actieve dempers kunnen niet alleen reageren op oneffenheden, maar ze ook actief wegfilteren; de reviewer noemt het effect bijna magisch en beschrijft hoe Michiganse hobbels ineens verdwijnen alsof de auto over vers geveegd ijs rijdt. Tegelijk blijft de Taycan niet kunstmatig vlak, waardoor het rijgevoel natuurlijk en geloofwaardig blijft. Ook de basisversie wordt al geprezen als snel en bevredigend, met ruim 400 pk, een 0-60 mph-tijd van 4,1 seconden en een kwartmijl in 12,5 seconden. De Turbo GT gaat nog veel verder met 0-60 mph in 1,9 seconden en een kwartmijl in 9,2 seconden, plus een tijdelijke extra vermogensboost van 160 pk via de zogenaamde attack mode. Toch blijft de conclusie hetzelfde: de Taycan is in de hele reeks uitzonderlijk prettig en overtuigend om te rijden. Er zijn ook duidelijke kritiekpunten. De laadprestaties zijn niet slecht, maar de review maakt duidelijk dat de Taycan niet de absolute referentie is in waarde of bruikbaarheid; de prijs blijft stevig en de auto is duur, met varianten die ruim boven de twee ton uitkomen. Ook het interieur overtuigt niet volledig als je naar de prijs kijkt: de reviewer vindt dat het dashboard en de cabine niet aanvoelen als een interieur van 200.000 dollar. Daarnaast irriteert de bediening via touchscreens, vooral voor klimaatregeling en luchtstroom; daarvoor moet de bestuurder te veel menu’s door, wat afleidt van de rijervaring. Porsche’s relatief beperkte en bijna principiële inzet van regeneratief remmen wordt eveneens genoemd: er is wel een regenstand, maar die voelt vooral symbolisch en de auto leunt liever op een traditioneel rempedaal. Per saldo is de Taycan volgens Car and Driver geen rationele keuze, maar een buitengewoon overtuigende elektrische rijdersauto.

Matt Farah geeft een uitgebreide tussentijdse update over zijn gebruikte Porsche Taycan Cross Turismo, die hij inmiddels zes maanden en ruim 5.000 mijl in bezit heeft. Zijn oordeel over de basisauto is duidelijk positief: hij vindt hem geweldig om in de stad te rijden, prettig op de snelweg, mooi om naar te kijken en fijn om in te zitten. De rijpositie noemt hij fabuleus en de Cross Turismo 4 krijgt complimenten omdat het de zachtste Taycan-variant is, passend bij dagelijks gebruik in de stad en op de snelweg. Tegelijk benadrukt hij dat de auto geen echte canyon carver is; daarvoor zijn er scherpere Taycan-versies. De luchtvering en het comfort passen volgens hem goed bij dit gebruiksdoel, en zelfs in Sport-stand rijdt de auto volgens hem verrassend prettig en niet te stug. De grootste praktische pijnpunten zitten niet in de aandrijflijn, maar in software en kleine ergernissen. De auto heeft in zes maanden geen echte betrouwbaarheidsschade laten zien: geen problemen met in- of uitschakelen, geen aandrijfproblemen en geen momenten waarop hij niet kon rijden. Wel noemt hij de PCM/software clunky, met haperingen zoals willekeurig gewiste favorieten, terugkerende radiozenders en andere UI-quirks. Ook de ADAS-ervaring is irritant: ondanks dat bijna alles is uitgeschakeld, verschijnt soms op de snelweg een melding om de besturing over te nemen terwijl hij al stuurt. De dealer kon het niet reproduceren en een software-update bood geen volledige oplossing. Daarnaast waren er recalls waarvoor hij een gratis nieuwe laadkabel kreeg, en werd het rubber rond het zijraam onder garantie vervangen omdat er geluid ontstond bij het automatisch openen en sluiten. Qua onderhoud en gebruikskosten noemt hij een niet-gedekte servicebeurt van ongeveer $750 voor remvloeistof verversen, inspectie van de remmen en vervanging van het cabineluchtfilter. Zijn laadroutine is vrij ontspannen: hij laadt meestal tot 80% ongeveer eens per week, goed voor ongeveer 175 mijl bruikbare actieradius. Volgeladen en rustig gereden komt hij op 215 à 220 mijl, wat hij niet indrukwekkend vindt. Voor zijn dagelijks leven in Los Angeles is dat echter prima, omdat hij thuis kan laden en op roadtrips toch al om de 150 tot 160 mijl stopt. Na de montage van 21-inch HRE-velgen met Michelin Pilot Sport EV-banden merkt hij wel iets meer rolweerstand in de praktijk: ongeveer 5% minder snelwegrange, iets zwaardere besturing en een iets hardere reactie op scherpe randen in het wegdek. In de stad merkt hij daar weinig van, mede omdat de lichtere wielen een deel compenseren. Esthetisch vindt hij de aanpassingen echter de moeite waard; de auto ziet er volgens hem veel beter uit, trekt aandacht en voelt nu visueel veel specialer aan dan de oorspronkelijke, wat Subaru Outback-achtige uitstraling.

De vernieuwde Porsche Taycan maakt volgens de reviewer vooral indruk door de technische verbeteringen. De auto voelt minder als een gewone facelift en meer als een serieus aangescherpte EV, met een efficiëntere aandrijflijn, betere aerodynamica, een nieuwe warmtepomp en een grotere bruikbare accucapaciteit van net geen 100 kWh. Porsche noemt een WLTP-actieradius van iets meer dan 600 km, en de laadspecificaties zijn bijzonder sterk dankzij de 800V-architectuur: piek tot 320 kW DC en ongeveer 240 kW gemiddeld, plus 22 kW AC-laden. Dat maakt de Taycan volgens de review een elektrische auto die zowel snel kan laden als ver kan rijden, zonder voortdurend afhankelijk te zijn van snelladers. Tijdens het rijden is de Taycan 4 Cross Turismo volgens de reviewer uitzonderlijk overtuigend. De tweeversnellingsbak, die in de pre-facelift nog merkbare vertraging gaf, voelt nu direct en soepel aan. Met 320 kW en ruim 600 Nm is de auto “phenomenally quick”: de gemeten 0-100 km/u-tijd is 4,42 seconden en de 80-120 km/u-sprint duurt 2,79 seconden. Ook de remprestaties zijn sterk, met een 100-0 km/u-stop in 34,36 meter. De auto heeft bovendien enorme tractie; in bochten voelt de torque vectoring zo effectief dat wielslip vrijwel afwezig is. De review benadrukt ook dat regeneratie extreem krachtig kan zijn, tot 400 kW, al is er geen echte one-pedal driving en ontbreekt een duidelijk instelbare, sterkere regeneratiestand. Qua comfort scoort de Taycan opvallend goed. De adaptieve luchtvering zorgt zelfs op 21-inch velgen voor een zeer comfortabele rit in de stad en blijft ook op slecht wegdek en op hogere snelheid mooi onder controle. Tegelijk blijft de koets rustig genoeg om het sportieve karakter te behouden. De cabine voelt stevig en degelijk aan, met “tank-like” bouwkwaliteit, goede stoelen met veel verstelbaarheid, stoel- en stuurverwarming, en draadloze Apple CarPlay en Android Auto. De infotainmentsoftware is wel beter dan voorheen, maar het geheel oogt nog steeds wat klein en gedateerd, met schermen die ver weg zitten en een 360-gradencamera van matige kwaliteit. De grootste minpunten zitten volgens de review in de praktische bruikbaarheid. Ondanks het forse formaat is de binnenruimte beperkt, vooral achterin waar knie- en beenruimte tegenvallen. Ook de bagageruimte is tegenvallend voor een auto van dit formaat: iets meer dan 400 liter achterin en een frunk van net geen 90 liter. Het optionele 4+1-zitconcept helpt slechts beperkt. Daardoor is de Taycan Cross Turismo vooral een snelle, luxe en zeer goed rijdende EV, maar geen ruimtewonder. Binnen die beperkingen levert hij volgens de reviewer wel precies de prestaties en beleving die je van een Porsche verwacht.

De Porsche Taycan 4S Cross Turismo krijgt in deze facelift volgens de reviewer een duidelijke upgrade op vrijwel alle kernpunten. De officiële actieradius is nu 360 miles, wat zij competitief noemt, al niet toonaangevend. Ook laden gaat merkbaar sneller: van 10 naar 80% in 18 minuten, met een piek van 320 kW. Dat maakt de auto volgens haar veel bruikbaarder voor lange ritten, zeker omdat de bijbehorende app ritten en laadstops vooraf kan plannen, inclusief voordelige laadpunten bij Porsche-centra. De praktische kant is eveneens verbeterd: de Cross Turismo staat 2 cm hoger dan de berline, biedt 446 liter bagageruimte achterin en 84 liter voorin. Daarmee is dit geen recordbreker, maar wel een verrassend veelzijdige en bruikbare elektrische Porsche. Rijtechnisch is de Taycan vooral indrukwekkend vanwege de enorme performance en de actieve ondersteltechniek. De auto heeft ongeveer 565 pk, sprint in 3,6 seconden naar 62 mph en voelt volgens de reviewer “instant” en zeer verslavend aan, mede dankzij launch control en de extra vermogensboost van het Sport Chrono-pakket. Ook de tweesnelheidsbak op de achteras wordt genoemd als een pluspunt voor acceleratie en hogere snelheden. Het vernieuwde regeneratieve remsysteem levert 30% meer energieterugwinning op en kan automatisch worden afgestemd op de verkeerssituatie, al vindt de reviewer het rempedaal zelf wat te weinig gedempt. De adaptieve luchtvering met Active Ride maakt indruk door slechte wegen bijna glad te strijken en de carrosserie vlak te houden, maar in normale rijstand kan het samenspel met andere systemen soms wat vreemd en onrustig aanvoelen. In het interieur ziet ze veel luxe en aandacht voor afwerking, met de optie voor soepel leer, een fraai aangekleed dashboard en een passagiersdisplay. Tegelijk heeft ze ook duidelijke irritaties: ze mist echte fysieke knoppen voor de klimaatbediening, vindt de haptische bediening minder prettig en ziet de versnellingskeuze liever duidelijker gepositioneerd. Positief noemt ze wel het vernieuwde digitale instrumentarium, dat accutemperatuur en verwachte laadsnelheid toont, en een gekoelde smartphone-opslag. Achterin lijkt de Cross Turismo ruimer door de hogere daklijn, en er is zelfs een optionele derde zitplaats, al blijft de auto vooral een ruime sportieve 4-zitter/5-zitter. Overall concludeert de reviewer dat de facelift de Taycan weer helemaal bij de tijd brengt: hij is sneller, verder, sneller ladend, praktischer en nog altijd bijzonder betrokken en compleet om te rijden.