Opel Mokka reviews

De Opel Mokka GSE wordt in deze review neergezet als een verrassend serieuze, maar tegelijk vrij ingetogen, elektrische hot hatch-achtige crossover. Onder de motorkap ligt een elektromotor met 281 pk en 345 Nm, die de voorwielen aandrijft via een mechanisch Torsen-sperdifferentieel. Dat geeft de auto duidelijk extra tractie en veel vertrouwen bij stevig accelereren uit bochten. De reviewer benadrukt meerdere keren dat de auto erg gripvast is, dat hij scherp instuurt en dat het sperdifferentieel de Mokka letterlijk naar de binnenkant van de bocht lijkt te trekken. Daardoor voelt hij leuk en speels, maar wel toegankelijk en veilig. In vergelijking met de Alfa Romeo Junior Veloce en Abarth 600e is de Mokka volgens de reviewer iets minder uitgelaten en minder speels aan de achterkant, maar nog steeds nadrukkelijk plezierig. Qua onderstel en comfort zit de Mokka GSE tussen sportief en bruikbaar in. De auto heeft 20-inch wielen, Michelin Pilot Sport EV-banden, hydraulische bump stops, een 10 mm verlaagd onderstel en een sterkere achterste stabilisatorstang. Dat levert veel bodycontrol en sportieve reflexen op, maar ook een zekere mate van vergevingsgezindheid. In de stad voelt de auto met deze grote velgen wel wat fidgety en onrustig, maar eenmaal boven ongeveer 15 à 20 mph (circa 25 à 30 km/u) komt hij beter tot rust en voelt hij redelijk gecushioned. Op hogere snelheden is er wel duidelijk band-, wind- en rijgeluid merkbaar, waardoor hij niet de stilste of meest verfijnde auto in zijn klasse is. De remmen worden juist zeer positief beoordeeld: de vierzuigerklauwen en 380 mm-schijven zorgen voor veel vertraging en passen goed bij het sportieve karakter. Het interieur maakt een gemengde indruk. De basis voelt volgens de reviewer vooral als een normale Vauxhall Mokka: functioneel, eenvoudig en niet heel speciaal. Toch zijn er belangrijke pluspunten, zoals goede sportstoelen die laag zitten, stevig ondersteunen en tegelijk comfortabel blijven, en fysieke bediening voor de klimaatregeling en belangrijke functies. Dat maakt de auto prettiger in dagelijks gebruik en handig tijdens sportief rijden. Verder zijn er draadloze Apple CarPlay en Android Auto, eenvoudige menu’s en een handige shortcut om vervelende piepjes en waarschuwingen van rijhulpsystemen uit te schakelen. Achterin is de beenruimte acceptabel voor een volwassene, maar beter geschikt voor kinderen. De bagageruimte is volgens de reviewer degelijk en bruikbaar, met ook wat opbergruimte onder de laadvloer. Op laad- en rijbereikvlak is de Mokka GSE minder indrukwekkend. De 54 kWh-accu laadt met maximaal 100 kW DC, goed voor ongeveer 10 naar 80 procent in rond de 30 minuten. Het officiële rijbereik ligt rond 201 mijl met de sportievere Michelin-banden, of 209 mijl met zuinigere Goodyear-banden, wat neerkomt op ongeveer 324 tot 336 km. In de praktijk vindt de reviewer dat niet bijzonder competitief, zeker niet in 2025/2026. Ook tijdens stevig rijden daalt de batterij snel: na circa 40 minuten enthousiast rijden was al ongeveer 35 procent van de accu verbruikt. Daardoor is de Mokka GSE vooral overtuigend als leuke, relatief betaalbare en bruikbare sportieve EV, maar minder als langeafstandsauto. Hij rijdt slim, heeft veel grip en is goed bruikbaar, maar mist de uitgesproken uitstraling en de sterkere actieradius van de duurdere rivalen.

De gereviseerde Opel/Vauxhall Mokka krijgt een duidelijk frissere uitstraling, maar de review maakt meteen duidelijk dat het onderstel en de aandrijflijnen vooral een evolutie zijn. De volledig elektrische Mokka Electric gebruikt nu de grootste 54 kWh-accu uit de CMP-familie en haalt volgens de bron een actieradius van 250 mijl, oftewel ongeveer 402 km. De auto voelt niet bijzonder fel weg bij stilstand en sprint in 9 seconden naar 62 mph, terwijl de topsnelheid is begrensd op 93 mph. Voor dagelijks gebruik oogt dat voldoende, maar niet spectaculair. Wel is het positieve dat de EV-versie merkbaar verder komt dan de eerdere 209-mile variant uit 2021. Aan de buitenkant zijn de wijzigingen beperkt, maar wel doelgericht. Er is een nieuwe zwarte designstrip langs de zijkant, een aangepaste neus met gewijzigde snijlijnen, andere LED-koplampen met een meer uitgesproken lichtsignatuur en een opnieuw vormgegeven voorbumper. In het interieur is de upgrade groter: het dashboard krijgt nu twee 10-inch schermen in het Multimedia Pure Panel, waar de instapmodellen eerder slechts 7-inch displays hadden. De reviewer waardeert vooral dat de klimaatbediening niet volledig in het touchscreen is verstopt, maar met fysieke knoppen apart onderin staat. Dat maakt de bediening in het dagelijks leven makkelijker en prettiger. Minpunten blijven de vele glanzende piano-black vlakken, de vrij sobere aankleding en het gebrek aan kleur, al maken de sportstoelen en de nette afwerking met onder meer carbonlook-details wel iets goed. Qua ruimte is de Mokka minder sterk. Voorin zit je volgens de review in een prettige, relatief hoge maar niet te hoge positie, met gebruikte materialen zoals stevige stoffen en gerecycled plastic. Achterin zijn de korte achterdeuren en de kleine instap direct merkbaar: de beenruimte is acceptabel voor korte tot middellange ritten, maar volwassenen zullen er niet lang comfortabel zitten. Voor kinderen is het waarschijnlijk prima, al kan de oplopende raamlijn wat benauwend aanvoelen. De bagageruimte is met 350 liter bruikbaar, maar niet ruim, zeker niet omdat de laadvloer een hoge rand heeft en de achterbank slechts een eenvoudige 60/40-splitsing biedt. Met neerklappen ontstaat maximaal 1.160 liter in de Mokka Electric. Op laadgebied doet de Mokka Electric het redelijk, zonder uit te blinken. Standaard is 100 kW DC-snellaadvermogen aanwezig, waarmee de accu in ongeveer 30 minuten tot 80% geladen kan worden. Thuis kan de auto overweg met 11 kW AC, wat een volle lading in circa 5 uur mogelijk maakt op driefase, of 7 uur en 30 minuten op een 7,4 kW-wallbox. De reviewer ziet de auto vooral als een stijlvolle, toegankelijke kleine crossover die niet uitblinkt in technische vernieuwing, maar wel beter oogt en praktischer aanvoelt dan voorheen. Dat maakt hem aantrekkelijk voor kopers die vooral design, gebruiksgemak en een nette elektrische aandrijflijn zoeken.

De vernieuwde Opel Mokka krijgt in deze test vooral een subtiele facelift, met de meeste wijzigingen aan de voorkant. De neus is breder geworden, met minder grille en meer bumperwerk, het Opel-logo is vernieuwd en de chroomstrip langs de zijkant is vervangen door zwart. Ook de dagrijverlichting is aangepast met twee losse lichtblokken onder elkaar. In deze uitvoering zit bovendien het IntelliLux-verlichtingspakket, waarmee Opel inzet op dynamische matrixverlichting. Aan de achterkant zijn de wijzigingen kleiner, maar sluiten de achterlichten nu visueel aan op de dagrijlichten met dezelfde blokjes en drie streepjes voor de richtingaanwijzers. De kofferbak van de elektrische versie meet 310 liter, 40 liter minder dan bij de benzine- en hybridevarianten, en een trekhaak is op deze EV niet mogelijk. Binnenin noemt de reviewer het nieuwe stuur met fysieke knoppen voor audio en adaptieve cruisecontrol, plus een infotainmentsysteem dat nu sneller werkt en draadloos met Apple CarPlay en Android Auto koppelt. Opel spreekt over een ‘detox’-aanpak, met minder knoppen en meer gerecyclede materialen, maar volgens de reviewer valt het verschil met de vorige Mokka beperkt uit. Wel verdwenen de vlekgevoelige pianolakdelen en daarvoor in de plaats kwam matzilver. De testauto heeft het technologiepakket met een 12-inch bestuurdersscherm, terwijl de reguliere schermopstelling 2x 10 inch bedraagt. Achterin is de Mokka nog steeds niet ruim: iemand van 1,90 meter zit er krap, met de knieën tegen de voorstoel, beperkte voetenruimte en een hoofdsteun die vooral in de nek uitkomt. Technisch is de elektrische Mokka duidelijk verbeterd ten opzichte van de oude versie. De vroegere combinatie met 136 pk en een 50 kWh-accu is vervangen door een 156 pk sterke elektromotor met 51 kWh bruikbare batterijcapaciteit. Opel geeft een WLTP-actieradius van 403 km op en in de praktijk verwacht de reviewer ruim 300 km, wat hij veel beter noemt dan de oude Mokka Electric, die soms nauwelijks 200 km haalde. Laden kan met 11 kW AC en maximaal 100 kW DC. De recupereerstand stel je in via de B-stand, zonder flippers aan het stuur, en daarmee kun je op bochtige wegen redelijk one-pedal rijden, al niet tot stilstand. Qua rijgedrag valt vooral de soepelheid op. Ondanks het gedeelde platform met onder meer de Peugeot 2008 is de Mokka volgens de reviewer juist comfortabel en niet stug, ook niet met de 18-inch wielen en Michelin e-Primacy-banden. De besturing is redelijk direct en het onderstel maakt weinig geluid; motorgeluid ontbreekt uiteraard volledig. Opel positioneert de Mokka nu wel wat dichter bij een meer premium gevoel, terwijl de nieuwe Frontera groter en goedkoper is en daardoor meer ruimte biedt. De conclusie is impliciet dat de Mokka inhoudelijk is opgefrist en technisch sterk verbeterd, maar nog altijd niet uitblinkt in ruimte. Juist de combinatie van een prettige afstelling, stiller en zuiniger elektrisch rijden en een modernere infotainmentervaring maakt deze facelift overtuigender dan de vorige generatie.

De reviewer maakt een eerste indruk van de Vauxhall/Opel Mokka-e en noemt hem een stijlvolle, compacte elektrische stadsauto met een duidelijke focus op eenvoud en gebruiksgemak. Tijdens de korte proefrit valt vooral de extreem lichte besturing op, die in normaal stand al prettig direct aanvoelt en in sportmodus nog beter tot zijn recht komt. Volgens de reviewer wordt de auto dan echt leuk: responsief, vlot en met een goede wegligging. In de stad zou dat volgens hem de fijnste rijmodus zijn, omdat eco te sponzig aanvoelt en normaal er wat tussenin blijft hangen. Hij prijst ook het rustige en stille karakter van de auto en noemt het remgevoel “oké voor een elektrische auto”. Aan de binnenkant is de indruk gemengd, maar overwegend positief als je kijkt naar gebruiksgemak. De fysieke knoppen voor klimaat en belangrijke functies worden gewaardeerd, net als de standaard aanwezige adaptieve cruisecontrol, draadloze telefoonlader en Apple CarPlay/Android Auto. De stoelen noemt hij comfortabel, met goede zijdelingse steun en elektrische lendensteun, terwijl de rijpositie eenvoudig goed is in te stellen. Tegelijk is hij kritisch op het infotainmentsysteem: dat reageert traag, voelt “crappy” en vraagt hard indrukken. Ook de gloss black-afwerking is een minpunt, omdat die snel vuil wordt en gemakkelijk krast. De materialen lager in de deuren vindt hij ronduit goedkoop aanvoelen, al zijn de zichtbare delen en het quiltachtige deurpaneel degelijk genoeg. Ruimte en praktische bruikbaarheid zijn duidelijk niet de sterkste punten van de Mokka-e. Achterin is de instap klein en voelt de tweede zitrij erg krap; met een lengte van 1,73 meter raakt zijn knieën al snel de stoel voor hem en is de hoofdruimte slechts acceptabel. De bagageruimte noemt hij met 410 liter netjes voor dit formaat, en met de achterbank neer kun je tot 1060 liter halen, maar de hoge laaddrempel is een ergernis. Ook mist hij een handiger manier om de achterklep te openen. Qua actieradius zegt de reviewer dat Opel 210 mijl claimt, maar dat je in de praktijk eerder rond 160 mijl uitkomt, met 180 mijl alleen bij zeer zuinig rijden. Al met al ziet hij de Mokka-e als een aantrekkelijke, betaalbare elektrische stadsauto die in sportmodus leuk rijdt, maar op infotainment, afwerking en achterruimte duidelijke concessies doet.

De reviewer ziet de Opel Mokka-e als een duidelijke stap vooruit voor Opel/Vauxhall: het model oogt veel minder saai dan de vorige generatie, heeft een opvallende ‘visor’-neus, de groene lak benadrukt de elektrische aandrijving en de proporties worden zelfs omschreven als een soort “gesquashte muscle car”. In de praktijk bevalt vooral het compacte formaat. In de stad is de auto volgens de reviewer heel prettig: hij is overzichtelijk, comfortabel, “squashy” geveerd en met 17-inch wielen en hoge banden ook rustig en simpel te rijden. De auto is bewust niet ingewikkeld gemaakt, met weinig instelbaarheid, een eenvoudige B-knop voor regeneratie en rijmodi die in de praktijk nauwelijks meer doen dan het vermogen iets aanpassen. Sport stand vindt de reviewer onnodig; normaal is de prettige stand voor dagelijks gebruik. Ook het interieur maakt indruk. De cabine wordt als praktisch, logisch en degelijk gebruiksvriendelijk beschreven, met prettige fysieke knoppen, rubberachtige bediening voor cruise control en volume, een netjes vormgegeven digitaal instrumentenpaneel en een infotainmentscherm dat vooral goed werkt met Android Auto en Apple CarPlay. De reviewer vindt het interieur zelfs beter bruikbaar dan dat van de VW ID.3, vooral omdat je niet overal aan hoeft te “aaien” om functies te bedienen. Tegelijk zijn er minpunten: vingerafdrukgevoelig materiaal, een opvallend kleine handschoenkast en het ontbreken van een greep bovenin voor de passagier. De ruimte op de achterbank valt tegen; zelfs een kleinere volwassene zal daar volgens hem niet blij van worden. Onderhuids deelt de Mokka-e zijn techniek met andere Stellantis-EV’s zoals de Citroën ë-C4 en Peugeot e-2008. Dat betekent een voorwielaangedreven enkele motor met circa 134 pk en een bruikbare accu van 45 kWh. De reviewer noemt een reële actieradius van ongeveer 150 mijl, maar ergert zich sterk aan de rangevoorspelling: op de snelweg zakt de geschatte afstand veel harder weg dan verwacht, waardoor hij van Londen naar Bristol onderweg ongeveer 50 mijl aan actieradius “verdampte” bij normaal snelweggebruik. Dat zorgt voor onnodige range anxiety. Samengevat noemt hij de Mokka-e een sympathieke, mooie en prettige compacte elektrische gezinsauto, maar wel één die hij liever ziet als alternatief voor stadsgebruik dan als auto voor veel snelwegritten. Voor ruimte, range en betrouwbaarheid van de voorspelling kiest hij zelf liever de Volkswagen ID.3.

In deze range test van de Opel Mokka-e benadrukt Bjørn Nyland vooral dat de auto in de praktijk prettig en verrassend volwassen aanvoelt voor zijn klasse. Hij noemt de Mokka-e compact van buiten, ongeveer als een Peugeot e-2008 maar dan iets hoger, en omschrijft hem als een soort “dikke Corsa-e”. Tijdens de rit valt op dat de auto stil en comfortabel is: op hoge snelheid noemt hij het interieur “heel rustig” en “erg comfortabel”, terwijl de auto volgens hem ook prima koers houdt, al gedraagt de stuurhulp zich soms onrustig. Qua verbruik noteert Nyland bij de 90 km/u-test eerst 149 Wh/km volgens de tripmeter, waarna hij corrigeert voor een snelheidsafwijking van ongeveer 1 procent. Daarna constateert hij dat de Mokka-e in vergelijking met andere Stellantis-modellen met hetzelfde accupakket gewoon netjes presteert. Op de high-speed run rijdt hij 123 km/u op de teller en ziet hij een verbruik van 227 Wh/km. Hij benadrukt daarbij dat de auto stil blijft, maar dat de assistentiesystemen op hogere snelheid minder overtuigen: de auto blijft langzaam naar rechts trekken en de autosteer voelt dan minder verfijnd. Bij lagere snelheid werkt de assistentie volgens hem juist beter, al heeft hij eerder ook al last gehad van onvoorspelbaar gedrag. Over de actieradius concludeert Nyland positief dat de Mokka-e “goede range” biedt. Tijdens zijn test rekent hij met een bruikbare energie-inhoud van 42,9 kWh, omdat er bij nul procent nog ongeveer 6 procent over lijkt te zijn. Hij vergelijkt dit met een eerdere test van een verwant model, waarin hij rond de 45 kWh uitkwam. De auto voelt volgens hem efficiënt genoeg om in het dagelijks gebruik prima mee te kunnen, zeker gezien het compacte formaat en het feit dat hij licht uitvalt: de volledige wagen weegt 1.660 kg. Hij noemt ook dat de vering, het geluidsniveau en de algemene comfortbeleving een sterk punt zijn, al moet het interieur niet als premium worden gezien. Minpunten zijn er ook. Nyland zegt expliciet dat het interieur “een beetje goedkoper” aanvoelt en dat je in deze prijsklasse geen Audi-achtig premium niveau moet verwachten. Daarnaast vindt hij de stuurassistentie grillig; op hogere snelheid probeert de auto soms ongemakkelijk naar de kant te lopen, wat hij onvoldoende vertrouwenwekkend noemt. Alles bij elkaar vat hij de Mokka-e echter positief samen: goede actieradius, goed comfort, stille loop en een eerlijke prijs-prestatieverhouding maken het volgens hem een overtuigend totaalpakket.

De reviewer ziet de Opel Mokka Electric als een opvallend sterke allrounder, vooral door de combinatie van design, interieurkwaliteit en dagelijkse bruikbaarheid. Het uiterlijk wordt geprezen om de scherpe lijnen, de ‘visor front’, de contrasterende texturen en de fraaie lichtsignatuur. Ook de afwerking van het interieur maakt indruk: materialen voelen degelijk en hoogwaardig aan, het dashboard is mooi naar de bestuurder gedraaid en Opel gebruikt nog steeds fysieke knoppen voor belangrijke functies. De topversie krijgt extra’s zoals stoelverwarming, verwarmd stuur, draadloos laden en een breed infotainmentscherm. De reviewer noemt het geheel “classy” en merkt op dat de auto in deze kleur vaak de aandacht trekt. Qua rijgedrag maakt de Mokka Electric een volwassen indruk. In de stad en op secundaire wegen voelt hij volgens de reviewer prettig, rustig en overtuigend aan, met een stuur dat zwaar en licht tegelijk kan aanvoelen en met een goed uitgebalanceerde afstemming. Het geluid van buiten wordt opvallend goed weggefilterd; hij noemt de geluidsisolatie zelfs “fantastisch” voor dit segment. Wel is de auto niet de ruimste: de kofferbak is aan de kleine kant en achterin is het vooral met kinderzitjes en als de voorstoel ver naar achter staat best krap. De beenruimte achterin is acceptabel, maar duidelijk niet royaal voor een gezinsauto. De laadeigenschappen zijn functioneel, maar niet uitzonderlijk. De auto heeft een 50 kWh-accu, waarvan 45 kWh bruikbaar is, en volgens de reviewer is de praktijkrange sterk afhankelijk van de snelheid. In stedelijk gebruik zag hij verbruik rond 19 kWh/100 km, terwijl hij op de snelweg merkt dat de actieradius snel terugloopt: van ongeveer 270 km naar 250 km in relatief korte tijd bij 100 tot 120 km/u. Hij schat dat je bij vlotte snelwegritten eerder rond de 200 km uitkomt. Laden kan met maximaal 100 kW DC; hij zag dat de batterij in ongeveer 8 minuten van 140 naar 218 km ging, en noemt 80% in circa 30 minuten bij een snelle lader, of ongeveer 40 minuten aan een 50 kW-lader. De grootste kritiek komt echter van de prijs: de elektrische Mokka kost rond €34.000, terwijl een vergelijkbare benzineversie volgens de reviewer ongeveer €6.000 goedkoper is. Daardoor vindt hij de EV rationeel minder vanzelfsprekend, ondanks de goede kwaliteit en prettige rijervaring. Uiteindelijk adviseert hij de Mokka Electric vooral voor kopers die zijn ruimte, actieradius en prijs accepteren en vooral een compacte, goed afgewerkte EV zoeken.

De nieuwe Opel Mokka wordt in deze review vooral geprezen om zijn uiterlijk: de auto ziet er volgens de reviewer “brilliant” uit en markeert zelfs de nieuwe designtaal van het merk. Het design verschilt per uitvoering door contrasterende kleuren voor dak, wielen en sierdelen, waardoor de auto visueel opvallend en modern overkomt. In deze test komt ook de Mokka-e aan bod, met een officiële actieradius van iets meer dan 200 mijl, oftewel ongeveer 322 km, en een laadtijd van circa 7,5 uur aan een 7 kW thuislader of ongeveer een halfuur aan een 100 kW snellader. Daarmee is de elektrische versie vooral interessant als compacte stads- en gezins-SUV met een sterke stijlfactor. Op praktisch vlak is de Mokka minder overtuigend. De bagageruimte is met 350 liter aan de kleine kant voor het segment en de hoge tildrempel maakt in- en uitladen onhandig. De achterbank kan wel worden neergeklapt, maar de leuning ligt niet volledig vlak en laat een duidelijke trede in de vloer achter. Achterin zijn de deuropeningen smal en de instap is wat onhandig door een uitstekende carrosseriedeel; bovendien is er voor lange passagiers weinig hoofdruimte. De achterbank is ook vrij smal, waardoor drie volwassenen naast elkaar niet realistisch is. Voorin is het beter: daar is voldoende verstelmogelijkheid en een hoge zitpositie die een goed overzicht geeft. Het interieur heeft een logische bediening met fysieke knoppen voor de klimaatregeling, maar sommige functies zitten te diep in infotainmentmenu’s, zoals het aanpassen van de luchtstroomrichting. Het systeem zelf is redelijk overzichtelijk, al vinden rivalen hun weg vaak sneller. De digitale instrumenten zijn volgens de reviewer juist een sterk punt: helder, fraai vormgegeven en met meerdere weergaven. Qua materiaalgebruik is er wat glans en opsmuk, maar ook harde, krasgevoelige plastics die de kwaliteitsindruk temperen. Rijcomfort was vroeger een zwak punt van de Mokka en is nu duidelijk verbeterd, al blijft de afstemming stevig; oneffenheden worden nog steeds merkbaar doorgegeven. De Mokka-e rijdt iets rustiger dan de benzineversie, waarschijnlijk door het extra accugewicht, maar voelt in bochten zwaarder en verliest eerder grip vooraan als je te hard instuurt. De besturing valt op door een vreemde dode zone en een nerveuze reactie daarna, wat corrigeren noodzakelijk maakt. De 128 pk benzinemotor wordt wel geroemd om zijn kracht en soepele loop, en de optionele achttrapsautomaat past goed bij de motor, maar als totaalpakket blijft de Mokka vooral een auto voor wie design belangrijker vindt dan maximale ruimte, comfort en afwerking.

De Opel Mokka-e is in deze AutoWeek-review vooral interessant omdat Opel met de tweede generatie een compleet nieuw model op een bestaand PSA/Stellantis-platform heeft neergezet. De auto deelt techniek met onder meer de Peugeot 208, Citroën C4 en Opel Corsa, maar krijgt wel een eigen uitstraling en is het eerste model met Opels nieuwe designtaal. Volgens de reviewer is het design een knipoog naar de eerste generatie Manta en oogt de auto daardoor onderscheidend. Qua afmetingen is de Mokka iets korter dan zijn voorganger, maar wel iets breder en met een wielbasis die met 2 centimeter is gegroeid. Dat komt de binnenruimte duidelijk ten goede. Binnenin valt op dat de bagageruimte van de elektrische versie uitkomt op 310 liter, minder dan de 350 liter van de gewone uitvoering door de accu’s onder de vloer. Wel is er een dubbele bodem voor kabels en kleine spullen. De achterbank biedt voor iemand van bijna twee meter nog voldoende hoofd- en beenruimte, en ook de zitpositie en steun van de stoelen worden positief beoordeeld. De gebruikte materialen zijn niet overal zacht, maar op de plekken waar je ze aanraakt voelt het interieur verzorgd aan. In de luxe uitvoering zijn alcantara, pianolak en carbonlook-details aanwezig, wat de cabine een nette en vrij chique indruk geeft. Ook de bediening krijgt veel lof. De Mokka heeft een breed paneel met digitaal instrumentarium en infotainment dat doorloopt over het dashboard. De software is volgens de reviewer niet altijd even logisch opgebouwd, maar het systeem werkt wel. Vooral de fysieke sneltoetsen en de aparte draaiknop voor volume worden gewaardeerd, net als de aanwezigheid van losse knoppen voor de klimaatregeling. Op de weg rijdt de Mokka-e strak geveerd en ligt hij stabiel, maar de demping blijft op slecht wegdek soms wat achter waardoor de auto een beetje napompachtig kan reageren. De besturing voelt stevig en prettig aan, al is het stuurgevoel niet bijzonder communicatief. De aandrijflijn levert 136 pk, maar in de praktijk voelt dat niet overdreven vlot, zeker niet met een gewicht van bijna 1.600 kilo. De auto regenereert weinig, dus echt one-pedal driving zit er niet in. Wel is het remsysteem goed gedoseerd en grijpt de regeneratie bij het rempedaal natuurlijk aan. De officiële actieradius bedraagt 324 km, maar de reviewer schat de praktijkrange op ongeveer 240 à 250 km. Snelladen gaat met maximaal 100 kW DC; AC-laden is standaard 7,4 kW, met optionele 11 kW driefase-lading voor 1.000 euro extra. De Mokka-e is daarmee niet grensverleggend in range of laadtempo, maar wel redelijk compleet uitgerust en in verhouding gunstig geprijsd binnen zijn segment.

De Opel Mokka wordt in deze review neergezet als een opvallend volwassen ogende B-SUV, met de nieuwe ‘visor’-frontpartij, de Opel Compass-lijn en een ontwerp dat volgens de reviewer bewust meer Duits en hoekig is geworden. Belangrijk is dat de elektrische Mokka-e van buiten nauwelijks te onderscheiden is van de benzineversie: alleen e-logo’s verraden de aandrijflijn. Dat vindt de reviewer juist sterk, omdat een EV niet per se een “specifieke elektrische look” hoeft te hebben. Met een lengte van 4,15 meter is het een vrij compacte SUV, maar de hoge zit en de relatief uitgesproken schouders geven hem visueel meer presence dan je op basis van de maat verwacht. In het interieur prijst de reviewer vooral de zitpositie en de stoelen. In GS Line zijn de stoelen volgens hem volledig dierenvrij uitgevoerd met rode contrasten, terwijl de Ultimate-trim Alcantara-inzetstukken en een meer premium sfeer krijgt. Tegelijkertijd blijft het materiaalgebruik op meerdere plekken hard en is de kwaliteitsindruk niet echt premium. De cockpit heeft twee schermen: in de Ultimate onder meer een 12-inch instrumentarium en 10-inch infotainment, maar de software wordt als wat verouderd en niet bijzonder overtuigend beschreven. Het gebruik van Apple CarPlay en Android Auto wordt daarom aangeraden. Positief is dat Opel nog fysieke knoppen laat zitten voor bijvoorbeeld volumeregeling, klimaatbediening en sneltoetsen, wat de bediening overzichtelijker maakt dan bij sommige Stellantis-broertjes. Rijmatig komt de elektrische Mokka-e duidelijk het best uit de test. De auto voelt volgens de reviewer verrassend sportief en agil, mede door het lage zwaartepunt van de batterij. De ophanging is stevig maar niet oncomfortabel, en in bochten en bij korte acceleraties voelt de Mokka-e meer als een kleine hot hatch dan als een doorsnee SUV. De 136 pk sterke EV doet 0-50 km/u in ongeveer 2 seconden en 0-100 km/u in circa 9 seconden, met een topsnelheid van 150 km/u. De reviewer noemt de directe besturing, de stille aandrijflijn en de vlotte respons in stadsverkeer als duidelijke pluspunten. Op de snelweg blijft de auto prima bruikbaar en redelijk stil, maar bij hogere snelheden neemt de efficiëntie merkbaar af en voelt de inhaalacceleratie minder sterk aan. Qua gebruiksgemak is het beeld gemengd maar overwegend positief. De batterij van 50 kWh levert volgens de review een WLTP-actieradius van 320 km, met een praktijkinschatting van ongeveer 260 km. Laden kan met 11 kW AC en maximaal 100 kW DC, waarmee 100 km bijladen volgens de reviewer in ongeveer 12 minuten mogelijk is. Achterin is de ruimte beperkt, vooral door de korte wielbasis en de aanwezige middentunnel, al is de hoofdruimte nog wel redelijk. De kofferbak van 350 tot 1100 liter is bruikbaar, en er is onder de laadvloer extra bergruimte voor kabels. Het eindoordeel van de reviewer is duidelijk: als je thuis of onderweg goed kunt laden en geen extreem hoge dagkilometrages rijdt, is de Mokka-e de prettiger en leukere keuze dan de benzinevariant.