Opel Frontera Electric reviews

De Opel Frontera Electric wordt in deze review neergezet als een auto die vooral overtuigt door zijn prijs en praktische bruikbaarheid, niet door emotie of luxe. De reviewer noemt hem “niet de sexiest car”, maar benadrukt meteen dat de leaseprijs van £115 per maand het perspectief volledig verandert. In die context is het volgens hem een slimme, eenvoudige en functionele tweede auto of boodschappen-/schoolrun-auto. De auto voelt volgens de review goedkoop, maar niet vervelend goedkoop: hij is “quite good for what you pay” en kan zelfs als een van de koopjes van het segment worden gezien, zeker als de lage instapprijzen in de praktijk onder de £20.000 uitkomen. Daarbij wordt ook vermeld dat de Frontera relatief licht is voor zijn formaat, met ongeveer 1.500 kilo, en dat hij leverbaar is met 44 kWh of 54 kWh batterij, waarbij de testauto de kleinere accu heeft. Op het gebied van gebruiksgemak scoort de Frontera goed. De hoge koets zorgt voor veel binnenruimte en een prettige zitpositie, met veel hoofdruimte en een duidelijke, hoge zit. De grote achterdeuren maken kinderzitjes en instappen eenvoudig, en de bagageruimte wordt omschreven als groot en diep genoeg voor gezinsgebruik. Ook de praktische details vallen op: echte deurhendels, een groot achterportier, ruitenwisser achter en simpele, duidelijke fysieke knoppen. Binnenin is het grotendeels hard plastic, maar dat wordt hem niet echt kwalijk genomen, omdat de reviewer precies dat verwacht bij deze prijsklasse. De bediening is opvallend ouderwets en eenvoudig: alle klimaatbediening zit los van het touchscreen en de infotainmentfuncties blijven beperkt tot basiszaken als CarPlay, radio, telefoon en navigatie. De review noemt dat zelfs positief, omdat het “basic stuff for the car” is en niets overbodigs in het scherm zit. Wel vindt hij de Stellantis-drive selector onhandig en de key-ontsteking wat ouderwets, maar in de praktijk werkt het simpel en overzichtelijk. Onderweg is de Frontera niet sportief, maar wel ontspannen en voorspelbaar. De besturing wordt als redelijk communicatief beschreven voor een auto in dit segment, met een goede draaicirkel en voldoende rust in het stuurgedrag. De vering is eerder zacht dan strak, soms wat wiebelig, maar niet storend slecht; de auto voelt meer comfortabel dan dynamisch. Geluidstechnisch is er wel een minpunt: de elektromotor laat duidelijk een hoge zoem/whine horen en de geluidsisolatie lijkt dunner dan bij sommige rivalen. Qua prestaties zijn de verwachtingen bescheiden, met 113 pk, maar dat past volgens de reviewer juist bij het karakter van de auto. Laden gaat daarentegen prima: de Frontera haalt maximaal 100 kW DC en zou in ongeveer 25 minuten tot 80% laden. De reviewer vergelijkt hem met concurrenten als de Hyundai Kona Electric en MG ZS EV, die verder komen op een lading, maar concludeert dat de Frontera zijn bestaansrecht vooral haalt uit de sterke lease- en aanschafdeal. Als die prijs laag blijft, ziet hij de Frontera als een slimme, simpele EV met duidelijke focus op waarde.

De Opel/Vauxhall Frontera Electric wordt in deze review neergezet als een compacte elektrische SUV die vooral interessant is als tweede gezinsauto voor korte tot middelgrote ritten. De auto is technisch verwant aan de Citroën ë-C3 Aircross, maar wordt volgens de tester wat soberder en meer functioneel gebracht. Opvallend is dat de Frontera primair rond de EV-aandrijflijn is ontworpen en daarom geen rijmodi, geen eco-knop en geen aparte regeneratiestanden heeft. De enige uitzondering is de merkwaardige C-stand op de selector, die juist minder regeneratie geeft dan D. Dat maakt de bediening eenvoudig, maar ook wat minder verfijnd. De elektrische aandrijflijn komt in twee varianten: een 44 kWh-versie en een 54 kWh-versie. In de geteste basisuitvoering met 44 kWh noemt de reviewer een actieradius van 186 mijl, wat neerkomt op ongeveer 300 km, en hij zegt dat hij daar in de praktijk niet eens bij in de buurt kwam. De grotere batterij haalt volgens hem 253 mijl, ongeveer 407 km. Beide versies gebruiken een voorin gemonteerde 113 pk-motor met 124 Nm, maar de prestaties voelen niet vlot aan. DC-laden gaat met maximaal 100 kW, wat in deze klasse niet bijzonder indrukwekkend is. Wel is de laadtijd van 20 naar 80 procent voor de 44 kWh-variant met 26 minuten redelijk bruikbaar. Thuisladen kan met 7,4 kW of, standaard, via de 11 kW-boordlader ook gunstig als er een driefasige aansluiting is. Qua interieur is de Frontera duidelijk budgetgericht. De reviewer noemt het dashboard eenvoudig en opgeruimd, met gescheiden klimaatbediening en een 10-inch instrumentencluster plus 10-inch touchscreen. Tegelijk klinkt veel hard plastic, en de basisuitvoering voelt naar zijn oordeel erg karig aan. Hij adviseert eigenlijk om boven de instapper uit te komen, omdat die versie onder meer betere voorstoelen en fraaiere afwerking mist. Positief zijn wel de hoge zit, het goede rondomzicht, de brede deuropeningen en de bruikbare achterbankruimte. Achterin is er genoeg hoofd- en knieruimte voor dit segment, al ligt de vloer in de EV wat hoog. De bagageruimte van 460 liter noemt hij sterk voor de klasse, al is dat nauwelijks meer dan bij de vorige Crossland; met neergeklapte banken ontstaat 1.594 liter. De auto rijdt volgens de reviewer bovendien duidelijk comfortabeler dan de hybride variant en stuurt iets scherper. Zijn eindoordeel is dat de Frontera Electric een logische, betaalbaardere keuze kan zijn voor wie een praktische elektrische tweede auto zoekt, maar dat hij qua karakter, flair en actieradius nog wat overtuigender had mogen zijn.

De Vauxhall/Opel Frontera Electric wordt in deze review neergezet als een compacte, relatief eenvoudige elektrische SUV die vooral interessant is als tweede gezinsauto. De auto is technisch verwant aan de Citroën ë-C3 Aircross, maar krijgt volgens de reviewer een meer robuuste, typisch Vauxhall-achtige uitstraling. Het design wordt omschreven als hoekig en functioneel, met een hogere zitpositie, smalle A-stijlen voor goed zicht rondom en een praktische instap. In de basis draait het om eenvoud: geen rijmodi, geen eco-knop en geen instelbare regeneratie behalve de onhandige C-stand op de keuzeschakelaar. Dat maakt de auto overzichtelijk, maar ook wat soberder dan veel concurrenten. De testauto rijdt met de 44-kWh-accu en 113 pk sterke voorwielaandrijving. De genoemde actieradius is 186 mijl, terwijl de grotere 54-kWh-variant tot 253 mijl komt. De reviewer merkt op dat de prestaties ondanks het bescheiden gewicht en het beperkte koppel van 124 Nm niet echt vlot aanvoelen. Aan de andere kant is het rijcomfort een duidelijk pluspunt: de Frontera Electric rijdt merkbaar beter dan de hybridevariant en voelt geschikt voor rustig dagelijks gebruik. In de stads- en voorstadsrol waarvoor hij lijkt bedoeld, komt het onderstel volgens de review goed tot zijn recht. Wel mist de auto wat sprankeling en overtuiging in vergelijking met aantrekkelijkere rivalen. Binnenin is de Frontera duidelijk budgetgericht. De cabine heeft een “clean detoxed” opzet met gescheiden climate control, maar veel harde kunststoffen en een vrij kale uitstraling. De reviewer noemt zelfs dat een Dacia Duster hier nog chiquer aanvoelt. De basisuitvoering mist ondersteunende Intelli-stoelen en sommige fraaiere afwerkingen, al zijn er ook slimme details zoals de flex strap bij de bekerhouders. De infotainment- en instrumentenset is simpel: een 10-inch digitaal instrumentarium en een 10-inch centrale touchscreen, zonder volumeknop en zonder veel instelmogelijkheden. Achterin is verrassend veel ruimte voor deze klasse, met goede hoofdruimte en redelijk knieruimte dankzij de vlakke vloer. De bagageruimte is eveneens praktisch met 460 liter en groeit tot 1.594 liter met neergeklapte achterbank, al is dat niet uitzonderlijk gezien de vorm en afmetingen. Qua laden is de Frontera Electric niet indrukwekkend, maar wel bruikbaar. Beide accupakketten laden met maximaal 100 kW DC, waarmee 20 tot 80 procent in 26 minuten (44 kWh) of 28 minuten (54 kWh) mogelijk is. Thuisladen kan met 7,4 kW in respectievelijk 4 uur en 10 minuten of 5 uur en 5 minuten, en een 11 kW-boordlader is standaard. De conclusie is gemengd maar overwegend positief: de auto is betaalbaar, comfortabel en praktisch genoeg voor korte gezinsritten, maar de beperkte actieradius, het eenvoudige interieur en het gebrek aan karakter maken hem minder overtuigend dan sommige concurrenten.

De Opel/Vauxhall Frontera Electric wordt in deze review neergezet als een opvallend verstandige en relatief betaalbare kleine elektrische SUV, met name als tweede gezinsauto voor suburbane ritten. De auto is technisch verwant aan de Citroën ë-C3 Aircross en staat op het lichtere Stellantis Smart Car-platform. Dat levert in de 44 kWh-versie een vrij bescheiden actieradius op van 186 mijl, terwijl de grotere 54 kWh-accu volgens de reviewer 253 mijl haalt. De testauto weegt 1.514 kilo en valt daarmee juist mee voor een EV van dit formaat. Tegelijkertijd is de prestatiesetup erg tam: de 113 pk sterke elektromotor en 124 Nm koppel zorgen volgens de reviewer voor weinig pit, met 0-62 mph in 13 seconden en een topsnelheid van 88 mph. De Frontera Electric is dus niet bedoeld voor snelheid, maar voor eenvoud, rust en prijsbewust gebruik. Op comfort en weggedrag scoort de auto beter dan op acceleratie. De vering wordt omschreven als redelijk soepel over oneffenheden, met minder rolbeweging dan de hybride variant, al is de Citroën C3 Aircross nog comfortabeler. De auto stuurt licht en biedt weinig feedback, maar heeft genoeg grip en tractie om vlot over B-wegen te rijden. In de stad helpt de smalle carrosserie, de hoge zit en de kleine draaicirkel van 11,05 meter. Daar staat tegenover dat de afrol-, wind- en motorgeluiden op snelheid wat nadrukkelijk aanwezig zijn, en dat sommige ADAS-functies als storend worden ervaren, al zijn ze snel uit te schakelen via knoppen bij de rechterknie. Het interieur krijgt een gemengd oordeel. De sfeer is simpel en wat basic, met veel harde kunststoffen en een uitgesproken budgetgevoel; zelfs een Dacia Duster voelt volgens de reviewer chiquer aan. De review noemt wel slimme details, zoals goed vormgegeven stoelen met drukverlichtende zitting, een flexibel vak in de middenconsole en standaard draadloos laden. Het dashboard is voorzien van een 10-inch instrumentencluster en een 10-inch touchscreen, maar zonder fysieke volumeknop. De software en bediening zijn functioneel maar zeer eenvoudig, met widgets, navigatie en Apple CarPlay/Android Auto. Achterin is de ruimte verrassend ruim voor het segment, met goede knieruimte en veel hoofdruimte, al is de vloer wat hoog en ontbreken bij de basisuitvoering zaken als leeslampjes. De bagageruimte van 460 liter is bruikbaar en groeit tot 1.594 liter met de achterbank plat, maar is niet toonaangevend in deze klasse. Belangrijk is ook de prijs: met Britse EV-subsidie start de Frontera Electric rond £22.500, wat hem significant goedkoper maakt dan de hybride. De 100 kW DC-laadsnelheid is niet indrukwekkend naar huidige maatstaven, maar de kleine accu maakt laden van 20 naar 80 procent in 26 minuten mogelijk. Al met al noemt de reviewer de Frontera Electric vooral een rationele keuze: niet spannend, niet bijzonder verfijnd, en met beperkte actieradius in de 44 kWh-versie, maar wel ruim, makkelijk in gebruik en opvallend scherp geprijsd voor een elektrische SUV.

De reviewer ziet de nieuwe Opel Frontera als een verrassend sterke aanbieding in zijn segment, vooral omdat de volledig elektrische versie volgens hem “less than 25,000 euro” kost en daarmee veel goedkoper is dan vergelijkbare alternatieven. Hij benadrukt dat dit een auto is met een hoge instap, veel praktische ruimte en een duidelijk gebruiksvriendelijke insteek. De Frontera krijgt complimenten voor de ruime bagageruimte van 460 liter, de verstelbare laadvloer en de totale laadruimte van bijna 1.600 liter met neergeklapte achterbank. Ook de licht bedienbare achterklep, de ISOFIX-aansluitingen en de enorme beenruimte achterin vallen positief op. Voor gezinnen en mensen die gemak zoeken, oogt de Frontera dus zeer bruikbaar. De auto voelt volgens hem bovendien meer “nicer inside” dan concurrerende budget-SUV’s zoals de Dacia Jogger. Binnenin waardeert de reviewer vooral dat Opel nog fysieke knoppen gebruikt voor onder meer klimaatregeling, verwarmingsfuncties en het uitzetten van de snelheidswaarschuwing. Dat maakt de auto volgens hem intuïtiever dan veel moderne auto’s die alles via het scherm regelen. De stoelen noemt hij zeer comfortabel, al ontbreekt wel lendesteun in deze uitvoering. Ook de verschuifbare armsteun, de gemakkelijk verstelbare luchtroosters, de draadloze laadplaat en de handige opbergoplossingen worden genoemd als pluspunten. Minder enthousiast is hij over het infotainmentsysteem: dat is netjes maar vrij standaard en niet bijzonder spannend. De handschoenenkast noemt hij zelfs weer typisch onhandig, en ook de afwezigheid van een armsteun achterin stoort hem gezien de prijs van de topuitvoering. Rijmatig verwacht de reviewer vooral comfort en rust, en daarin overtuigt de elektrische variant hem meer dan de benzinehybride. Hij noemt de EV smoother en comfortabeler, met het voordeel van directe elektrische trekkracht en geen motorgeluid. Wel merkt hij op dat de elektrische uitvoering met 113 pk niet overdadig krachtig is voor een zware auto, maar hij vindt dat de torque dit deels compenseert. De reviewer zegt dat de Frontera prettig hoog zit, overzichtelijk is en goed geïsoleerd aanvoelt voor deze prijsklasse. De regenstand in “L” vindt hij nuttig, omdat die extra afremming geeft bij het loslaten van het pedaal. Minpunten zijn er ook: de achteruitrijcamera heeft een smal beeld en matige kwaliteit, de zwarte dorpels raken je broek bij het uitstappen, en sommige details zoals de niet-keyless deurhendels en de snel vuil wordende camera verraden een wat goedkope afwerking. Al met al blijft zijn oordeel echter positief: hij vindt de Frontera EV een verstandige, goed geprijsde en praktische keuze, vooral voor wie thuis kan laden.

De reviewer ziet de Opel Frontera Electric vooral als een nuchtere, praktische gezinsauto die precies doet wat hij moet doen. De auto voelt relatief licht en compact aan, met een 111 pk sterke elektromotor en een 0-60 mph-tijd van 12,8 seconden. Volgens de review is hij in de eerste meters vlot genoeg en daarna loopt hij wat sneller leeg qua adem, maar in stads- en suburbaan verkeer past dat juist goed bij het karakter. Opvallend is dat de elektrische Frontera in de Britse markt zelfs goedkoper is dan de hybride versie, wat de auto extra aantrekkelijk maakt voor mensen die prijs boven emotie plaatsen. De genoemde instapprijs is ruim £20.000 op de weg, met de uitgebreidere uitvoering rond £26.000. Qua praktisch gebruik scoort de Frontera goed. De auto biedt tot 460 liter bagageruimte en tot 1.600 liter met neergeklapte achterbank, en de achterbank wordt expliciet geroemd als royaal. De reviewer noemt het interieur wel erg basic: veel zwart plastic, weinig opsmuk en een vrij kale, functionele uitstraling. Daar staat tegenover dat de auto juist heel makkelijk schoon te houden lijkt, wat hem volgens de reviewer logisch maakt als gezinsauto. Ook de bediening is bewust eenvoudig gehouden. Er zijn fysieke knoppen voor klimaatregeling, stoelverwarming en stuurverwarming, en je kunt de rijhulpsystemen zoals lane assist en snelheidswaarschuwing snel uitschakelen. Wel is een nadeel dat die schakelaars geen geheugen hebben; bij elke herstart staan de systemen dus weer aan. Op technisch vlak is de laadsnelheid netjes: van 20 naar 80 procent in 26 minuten, wat de reviewer “non shabby” noemt. De auto is leverbaar met 44 kWh en 54 kWh accupakketten, goed voor respectievelijk 168 mijl en 249 mijl actieradius; voor de instapversie wordt ook een WLTP-bereik van 189 mijl genoemd, terwijl de grotere batterij in de praktijk rond de 200 mijl zou uitkomen. De reviewer benadrukt wel dat dit geen auto is voor lange afstanden: wie veel rijdt, zal elke twee tot drie uur ongeveer 30 minuten moeten laden. De infotainment is bewust simpel, met weinig instelmogelijkheden en vooral de verwachting dat gebruikers hun smartphone via Android Auto of Apple CarPlay gebruiken. Tegelijk vindt de reviewer die terugkeer naar eenvoud verfrissend: geen ingewikkelde startprocedure, wel een ouderwetse contactsleutel en een rustige, low-drama rijervaring.

De Opel Frontera Electric positioneert zich als een opvallend scherp geprijsde, volledig elektrische gezins-SUV met een vanafprijs van €24.606. In deze review draait het vooral om waarde voor geld: Opel biedt drie uitvoeringen, twee batterijgroottes en een volwassen hoeveelheid ruimte voor de prijs. De auto is groter dan je op het eerste gezicht verwacht en zit qua formaat tussen de Mokka en Grandland in. De reviewer prijst de stoere styling, de LED-verlichting, de 17-inch wielen op de topversie en de praktische details zoals brede deuropeningen, ISOFIX-bevestigingen en een kofferbak van meer dan 450 liter. De laadaansluiting zit rechtsachter en DC-snelladen gaat met 100 kW, goed voor 10 naar 80 procent in 28 minuten. Binnenin valt vooral de bruikbaarheid op. De review noemt de ergonomische stoelen als comfortabel, met goede lendensteun en een ontwerp dat vermoeidheid zou verminderen. Achterin is de ruimte volgens de tester verrassend goed, ook voor iemand van 1,88 meter, met genoeg hoofd- en beenruimte. De cabine krijgt fysieke knoppen voor de klimaatregeling, een verwarmd stuur, stoelverwarming en een redelijk logische indeling. Het infotainmentsysteem bestaat uit een 10,25-inch display met draadloze Android Auto en Apple CarPlay. De recensent waardeert ook de aanwezigheid van meerdere opbergvakken, USB-C-aansluitingen, een draadloze laadplek en de eenvoudige, functionele bediening. Wel is duidelijk dat de auto ook op interieurgebied gebouwd is op prijs: sommige kunststoffen voelen eenvoudig aan en achterin is er zichtbaar bespaard op afwerking. Rijtechnisch zet de Frontera Electric niet in op sportiviteit, maar op comfort en rust. De reviewer noemt de vering goed over drempels en benadrukt dat de auto vooral bedoeld is als gezins-SUV. De besturing is niet sportief, maar wel prettig genoeg voor dagelijks gebruik. De auto heeft twee standen voor regeneratie, maar geen echte one-pedal driving, wat voor sommige EV-rijders een gemis kan zijn. De zichtbaarheid is goed en de assistentiesystemen zoals dodehoekwaarschuwing dragen bij aan het vertrouwen. Al met al komt de Frontera Electric over als een rationele, ruim bemeten en opvallend betaalbare EV met veel praktische troeven, zolang je geen premium afwerking of dynamische rijeigenschappen verwacht.

De Opel Frontera Electric wordt in deze vergelijking neergezet als een van de twee betaalbare, gezinsgerichte elektrische SUV’s binnen de Stellantis-familie, naast de Citroën ë-C3 Aircross. De kernboodschap is duidelijk: de Frontera deelt techniek, accu’s, motoren en platform met zijn Franse broer, maar probeert zich vooral te onderscheiden met een soberder, meer rechttoe rechtaan karakter. Qua prijs begint hij in de Britse markt bij £22.495 voor de instapversie en £25.995 voor de grotere batterij, beide bedragen inclusief de genoemde £1.500 EV-subsidie. Daarmee zit hij opvallend dicht op de Citroën, al is die in deze test op de lijstprijs zelfs iets goedkoper. Volgens de review is de leaseprijs praktisch gelijk, dus de uiteindelijke keuze draait volgens de testers vooral om smaak en interieurvoorkeur. In gebruik laat de Frontera zich vooral zien als een praktische, gemakkelijk te begrijpen gezinsauto. De auto heeft twee 10-inch schermen, draadloze Apple CarPlay en Android Auto, draadloos én gekoeld laden, standaard cruise control en veel fysieke knoppen voor de bediening van de klimaatregeling. Dat wordt als sterk punt gezien, net als de ruimte: achterin is er veel beenruimte, een vlakke vloer en voldoende hoofdruimte door de meer hoekige carrosserie. De bagageruimte bedraagt 460 liter en kan worden vergroot tot 1.600 liter met neergeklapte achterbank, plus een lage laaddrempel en een verborgen vak onder de vloer voor kabels of laarzen. Ook de IntelliSeats worden genoemd als comfortabel en ondersteunend, al vindt de reviewer de Citroën’s stoelen uiteindelijk nog iets zachter en fijner aanvoelen. Rijdend blijkt de Frontera comfortabel en rustig genoeg voor dagelijks gebruik, maar niet de meest verfijnde van de twee. Er wordt gewezen op een duidelijke motorzoem bij lage snelheden, vergelijkbaar met wat je vaker hoort in compacte EV’s, en op een onderstel dat iets minder vergevingsgezind is dan dat van de Citroën. De auto verwerkt grotere oneffenheden prima, maar voelt op kleinere hobbels wat harder en minder cosseting aan. Ook de besturing is licht en vooral in de stad erg gevoelig, al wint die aan gewicht boven de 30 mph. Verder waarderen de testers de aanwezige fysieke snelkoppeling om de waarschuwingspiepjes en rijhulpsystemen in één keer uit te zetten. Daarmee komt de Frontera over als een nuchtere, praktische en betaalbare EV met sterke gebruikswaarde, maar zonder de speelsere afwerking en zachtere verfijning van de Citroën.

De review zet de nieuwe Opel/Vauxhall Frontera neer als een heel andere auto dan de oude Frontera: niet stoer of avontuurlijk, maar vooral een praktische, betaalbare en verrassend ruimtelijke kleine SUV. De elektrische versie wordt in de video naast de mild-hybride variant gezet, maar de nadruk ligt op de EV als het interessante prijskaartje. Opvallend is dat de elektrische Frontera volgens de reviewer zelfs goedkoper is dan de hybride: er wordt een vanafprijs genoemd van £22.500 voor de basisversie, dus ongeveer 2.400 pond minder dan de verbrandings-/hybride-variant. Dat maakt de auto meteen sterk in zijn marktsegment, zeker omdat standaarduitrusting erg royaal is. Qua ruimte en bruikbaarheid scoort de Frontera hoog. De elektrische versie heeft volgens de reviewer een bagageruimte van 460 liter met een nette, vierkante vorm. De zevenzitsoptie in de hybride wordt uitgebreid besproken en blijkt vooral geschikt voor kinderen of korte ritten; volwassenen zitten er krap en met weinig beenruimte. In de tweede zitrij is het beter: daar is voldoende been- en hoofdruimte, al is de middenplek niet ideaal. De elektrische auto voelt achterin iets minder comfortabel dan de hybride, omdat de voeten hoger komen door het accupakket. Voor gezinnen en praktische kopers is dat een belangrijk verschil, al noemt de reviewer de hybride-versie meer ontspannen voor achterpassagiers. Het interieur wordt omschreven als slim en functioneel, met veel fysieke bediening. Dat is een duidelijk pluspunt: er zijn aparte knoppen voor climate control, lane assist en snelheidswaarschuwingen, plus draadloos laden en draadloze Apple CarPlay/Android Auto. De kwaliteit van het materiaal is volgens de reviewer niet premium, maar wel degelijk en robuust genoeg voor een betaalbare EV. De infotainment- en digital-dashboardgraphics zijn niet de scherpste in de klasse en voelen soms minder vloeiend aan, maar met telefoonintegratie werkt alles eenvoudig. Het rijgedrag van de elektrische Frontera is niet sportief: de 113 pk sterke motor levert voldoende, maar geen opwindende prestaties. De 44 kWh-accu geeft 186 mijl rijbereik, de 54 kWh-variant 253 mijl; prestaties liggen rond 12,8 tot 13 seconden op de sprint naar 62 mph. De reviewer noemt daarnaast duidelijk motorzoem en weggeruis, waardoor de EV minder verfijnd is dan je van een stille elektrische auto zou verwachten. Als totaalpakket is het echter een overtuigende, goed geprijsde en zeer compleet uitgeruste gezins-SUV.

De Vauxhall Frontera Electric wordt in deze review neergezet als een opvallend nuchtere, maar juist daardoor sterke gezinsauto. De video benadrukt vooral de prijs: de elektrische versie begint bij £22.500, en in het Verenigd Koninkrijk is er bovendien een overheidsbijdrage van £1.500, waardoor de auto in de praktijk nog aantrekkelijker wordt geprijsd. Opmerkelijk is dat de hybride versie zelfs £2.000 duurder is dan de volledig elektrische variant. Volgens de reviewer laat dat zien hoe snel accupakketten goedkoper worden en hoe Stellantis die lagere batterijkosten nu ook echt doorberekent. De auto wordt daarom omschreven als “super clean, simple, and easy to use” en als een van de goedkoopste EV’s op de Britse markt. Qua gebruiksgemak en ruimte scoort de Frontera volgens de tester bijzonder goed. Het interieur is bewust teruggebracht tot de essentie: een 10-inch scherm, draadloze Apple CarPlay en Android Auto, ledkoplampen en een achteruitrijcamera zijn standaard. Er zijn nauwelijks ingewikkelde menu’s of overdadige functies; de auto is bedoeld als een soort “digital detox”. De reviewer waardeert dat het alarmsysteem niet steeds piept en dat veel instellingen met één knop simpel uit te zetten zijn. Ook de ruimte valt op: achterin is het erg ruim, met veel hoofdruimte en voldoende plek voor de bestuurder van net geen 1,80 m. De gebruikte materialen ogen bovendien slijtvast en praktisch, wat volgens hem goed past bij gezinnen met kinderen. De bagageruimte is een ander sterk punt. De Frontera biedt 450 liter met de stoelen overeind en 1.400 liter met de achterbank neergeklapt. Er is bovendien een extra opbergvak onder de vloer voor kabels en andere spullen, en de lage tildrempel maakt in- en uitladen eenvoudig. Een klein minpunt is dat er geen greep aan de binnenzijde van de kofferklep zit, waardoor je de klep van buiten moet dichttrekken. Verder noemt de reviewer dat de auto aan de achterkant snel vuil wordt en dat je daar dus snel vieze handen krijgt. Onderweg blijkt de Frontera vooral rustig, soepel en onopvallend. Dat is hier geen kritiek maar juist de bedoeling: de auto accelereert heel geleidelijk en maakt nooit de indruk wild of overdreven snel te zijn. De review noemt dat hij op een rechte weg en zelfs bergop gewoon competent en betrouwbaar aanvoelt, zonder sportieve pretenties. Laden gaat met maximaal 100 kW DC en 11 kW AC, wat niet baanbrekend is, maar wel voldoende noemt de reviewer voor dit segment. Er zijn twee accupakketten: 44 kWh en 54 kWh, goed voor ongeveer 180 mijl respectievelijk circa 220 mijl bereik. Alles bij elkaar ziet de reviewer de Frontera als een uiterst verstandige, betaalbare EV voor gezinnen die vooral veel ruimte, lage gebruikskosten en eenvoud zoeken.