Opel Astra reviews

De review behandelt de Opel Astra vooral als een auto die doelbewust competent, verstandig en weinig opwindend is, maar juist daardoor verrassend aangenaam kan zijn. De presentator schetst de Astra als een soort “stropdas van de auto”: een model dat mensen rationeel kiezen, niet per se uit passie. Tegelijk wordt duidelijk dat de auto veel goed doet. De besturing is precies, het chassis degelijk en de zithouding erg goed. Ook het comfort krijgt veel aandacht, met name de stoelen: ze zijn door een Duitse ruggezondheidsorganisatie gecertificeerd, hebben een sleuf in het midden die de druk op het stuitje verlaagt en maken lange ritten ontspannen. De reviewer benadrukt zelfs dat de auto vooral geschikt lijkt voor rustige, verantwoordelijke rijders die zonder drama van A naar B willen, maar daarbij wel comfortabel en moeiteloos onderweg zijn. In de praktische en technologische beoordeling komt de Astra eveneens positief naar voren. De auto is goed uitgerust, met schermen, een nieuw verlicht Opel-logo en de nieuwste verlichtingstechniek, die hier als Intelli-Lux HD wordt genoemd. De ontwerpdetails vallen ook op: de raamlijn en kleine elementen verwijzen volgens de reviewer naar oude Kadett-modellen, wat hij als een pluspunt ziet. Verder wordt genoemd dat de hoofdsteunen comfortabel zijn en in diepte verstelbaar. De reviewer vindt zelfs dat de auto op een slimme manier ontspanning biedt, bijvoorbeeld met massagestoelen, al wordt dat ook met humor neergezet. Ondanks de sobere uitstraling is de Astra dus allesbehalve arm aan features of gebruiksgemak. Wat de rijervaring betreft is de elektrische Astra met 156 pk geen snelheidsmonster, maar dat is volgens de review ook niet het doel. De auto levert 450 km actieradius en een 58 kWh-accu, en de reviewer ziet hem als een efficiënte reisgenoot voor dagelijks gebruik en lange afstanden, zonder energie te verspillen of onnodig aandacht te vragen. Wel wordt de laadinfrastructuur slechts kort en vooral komisch aangestipt: de auto heeft de Vehicle-to-Load-functie en kan dus externe apparaten van stroom voorzien, bijvoorbeeld een koffiemachine of zelfs pasta koken op het strand. Het maximale DC-laadvermogen wordt in de tekst niet genoemd. De kern van het oordeel blijft dat de Astra technisch solide is, comfortabel rijdt en precies doet wat hij belooft, maar zonder echte emotie of speelsheid. Uiteindelijk groeit de waardering van de reviewer: de auto is saai, maar wel erg goed in zijn taak.

De vernieuwde Astra blijft volgens de reviewer heel herkenbaar als Astra: geen radicale ommezwaai, maar wel een reeks slimme updates. De grootste verandering zit in de prijsstrategie, want alle aandrijflijnen, mild-hybrid, plug-in hybrid en volledig elektrisch, starten op £29.995. Daarmee wil Opel/Vauxhall kopers vooral laten kiezen op gebruik en niet op prijs, en dat maakt de auto ineens opvallend sterk gepositioneerd in een zeer competitief segment. Visueel zijn de aanpassingen subtiel: een slankere Vizor-grille, technische lichtsignatuur, een verlichte badge en standaard LED-verlichting met high-beam assist. In de hogere uitvoeringen komen daar Intelli-Lux HD-koplampen bij met 500.000 LED-elementen. Op de weg maakt de Astra een volwassen indruk. De reviewer roemt vooral het comfort, de natuurlijke besturing en de nette carrosseriebeheersing. De auto voelt volgens hem niet het scherpst in zijn klasse, maar wel aangenaam en vertrouwenwekkend op bochtige wegen. Dat past bij het karakter van de Astra als dagelijkse kilometervreter. De 1.2 mild-hybrid met 145 pk is vlot genoeg voor de meeste ritten, met ongeveer 9 seconden naar 62 mph, maar de dualclutch-automaat kan soms even twijfelen bij de wissel tussen elektrisch en benzine. In de stad helpt de elektromotor de auto wel soepeler weg te komen en voelt hij verfijnder dan een pure benzineversie. Ook het interieur krijgt veel aandacht. De reviewer noemt de cabine een prettige plek om te verblijven, mede door de fysieke sneltoetsen onder het scherm, de logischer ingedeelde software, over-the-air updates en de toevoeging van ChatGPT in de spraakassistent. Wireless Apple CarPlay en Android Auto zijn standaard, maar het ingebouwde navigatiesysteem blijft volgens hem wat traag en minder modern dan dat van sommige rivalen. De stoelen van de GS-uitvoering vallen positief op door hun steun en comfort, en er is genoeg praktische opbergruimte voorin. Achterin is het beeld gemengder: de ruimte is acceptabel voor gezinnen, maar niet ruim in de klasse, met vrij krappe been- en hoofdruimte, zeker met schuifdak. Wel zijn er twee ISOFIX-punten, ventilatie achterin en een deels doorlaadbare achterbank. Praktisch scoort de Astra sterk dankzij een lage laadvloer, een vlakke koffervloer en een nette afwerking van de bagageruimte. De hatchback mild-hybrid biedt 422 liter, de plug-in hybrid en de EV 352 liter, terwijl de Sports Tourer duidelijk ruimer is. De volledig elektrische Astra wordt door de reviewer zelfs als de meest complete keuze genoemd wanneer je thuis of op het werk kunt laden, omdat die stiller, soepeler en verfijnder aanvoelt dan de hybride. Al met al ziet hij de Astra als een verstandige, comfortabele en waardevast geprijsde gezinsauto die je eerder met je hoofd dan met je hart koopt.

De vernieuwde Opel Astra L krijgt voor 2025 een vrij subtiele facelift, maar wel één die de toch al strakke vormgeving verder aanscherpt. De bekende Opel Visor blijft het uitgangspunt, maar de voorkant is nu opvallender door de verlichte horizontale en verticale lichtlijn, het verlichte logo en de aangepaste koplampen. Opvallend is dat deze lichtsignatuur niet alleen op de topversie zit, maar ook op de basisuitvoering standaard aanwezig is en bovendien overdag brandt. Volgens de reviewer is dat in autoland een primeur en een slimme manier om de auto herkenbaar te houden zonder de designtaal te verliezen. Technisch verandert er aan deze volledig elektrische Astra minder ingrijpend dan aan het uiterlijk, maar er is wel degelijk nieuws. De accu groeit van 54 naar 58 kWh en daarmee stijgt het rijbereik tot boven de 450 kilometer. De reviewer noemt dat netjes en duidelijk beter dan voorheen, al plaatst hij er meteen de kanttekening bij dat je voor dit geld inmiddels ook indrukwekkender EV’s kunt kopen. Interessant is vooral dat de elektrische Astra zich nog steeds vrij anoniem laat inzetten: je ziet aan de buitenkant nauwelijks dat het om een EV gaat. Dat vindt de reviewer juist een sterk punt, omdat het voor veel kopers aantrekkelijk kan zijn om elektrisch te rijden zonder opvallend “EV-design”. Ook het praktische aspect komt aan bod. In de stationwagenversie blijft de bagageruimte grofweg tussen 600 en 1600 liter, wat volgens de reviewer netjes is en vergelijkbaar met een Toyota Corolla Touring Sports. Wel moet je bij de elektrische versie ongeveer 80 liter inleveren ten opzichte van de mild-hybrid, doordat de vloer anders is opgebouwd. De achterbankruimte noemt hij in de Sports Tourer-variant prima voor volwassenen, mede dankzij de grotere wielbasis. In het interieur zijn de wijzigingen klein, maar wel logisch: pianolak is verdwenen ten gunste van een mattere afwerking die minder snel vuil wordt, de infotainmentsoftware voelt weer frisser aan en de zwakke sfeerverlichting in de deur is verbeterd. De Astra houdt zijn sterke punten vast met fysieke knoppen voor de climate control, een prettige zitpositie, een sportief stuur, veel opbergvakken en comfortabele stoelen. Nieuw voor deze elektrische versie zijn ook schakelflippers om de recuperatie in meerdere standen te regelen, wat de gebruikservaring verder verfijnt.

Bjørn Nyland test in deze video de Opel Astra-e Tourer, de elektrische stationwagon op het Stellantis-platform. De auto is volgens hem relatief compact voor een stationwagon: met een lengte van 4,6 meter is hij niet groot, maar de praktische bruikbaarheid valt hem alsnog op. Achterin is het echter krap; met de passagiersstoel helemaal naar achteren is er achterin vrijwel geen beenruimte meer. Ook noemt hij de cabin ruimte verrassend beperkt voor een stationwagon, al kan de kofferbak volgens hem wel meer meenemen dan een Tesla Model 3: 22 bananendozen versus 17. De kern van de video is natuurlijk het verbruik en de range. In de 120 km/u-test komt de Astra-e uit op 232 Wh/km, wat Bjørn als behoorlijk goed bestempelt, zeker omdat de weg nat was en de buitentemperatuur rond 3°C lag. In de 90 km/u-test noteert hij 162 Wh/km, waarbij hij aangeeft dat dit nog gunstiger had kunnen zijn zonder de afstandsafwijking en met minder invloed van wind en hoogteverschil. De auto heeft een netto accucapaciteit van 51 kWh volgens zijn meting/inschatting, en de beschikbare actieradius wordt in de test rond 416 km geschat. Hij concludeert dat de efficiëntie vooral goed is dankzij de relatief kleine aandrijflijn en de gunstige aerodynamica van een lagere carrosserie ten opzichte van een SUV. Bij het rijden ervaart hij wel enkele minpunten. De Astra-e voelt wat lawaaierig, met mogelijk een resonantie- of rolgeluid van banden/wielen dat snelheidsafhankelijk is. Hij vindt de auto bovendien tamelijk ondergemotoriseerd vergeleken met veel andere EV’s die hij recent testte. Het infotainment noemt hij oud en clunky: basic, onhandig en duidelijk achterlopend op systemen van onder meer Tesla, Volkswagen ID-software en Polestar. Ook het laden en thermomanagement overtuigen hem niet volledig. Bij circa 17°C accutemperatuur en 40% SoC ziet hij rond 56 kW laadvermogen, wat op zich acceptabel is, maar hij mist duidelijke batterijvoorverwarming en moderne functies zoals een simpele ‘keep climate on’-optie. Aan de positieve kant noemt hij wel dat de auto licht is, efficiënt aandrijft en een praktische stationwagonvorm heeft voor wie liever geen SUV rijdt. Hij ziet de Astra-e Tourer daardoor als een redelijk betaalbare elektrische stationwagon met een nette efficiëntie, maar ook met duidelijke beperkingen in ruimte, software en verfijning.

De Electrifying-review schetst de Opel/Vauxhall Astra Electric als een auto die op papier veel goed doet, maar in de praktijk moeite heeft om echt aantrekkelijk te worden. De reviewer benadrukt direct dat het om de eerste volledig elektrische aandrijflijn in de vijfdeurs Astra gaat, terwijl het model zelf in basis nog altijd een afgeleide is van de benzine- en hybride-Astra. Dat zorgt volgens hem voor een duidelijke compromis-aanpak: de auto is lichter dan veel rivalen en daardoor verrassend efficiënt, maar hij mist de ruimte en het praktische voordeel van EV’s die vanaf nul elektrisch zijn ontwikkeld. Rijtechnisch maakt de Astra Electric een betere indruk dan de vermogenscijfers doen vermoeden. De auto heeft een 50,8 kWh batterij, 154 pk en een WLTP-actieradius van ongeveer 258 mijl, en de reviewer noemt zelfs een verbruik van 4,8 mijl per kWh op de snelweg bij 70 mph. De sprint naar 100 km/u duurt 9,3 seconden, wat technisch gezien traag is, maar tijdens het rijden voelt de auto volgens hem levendiger door de lagere massa en de prettige, vrij sportieve zitpositie. Ook de koetsbeheersing is goed: er is weinig overhellen en de auto rijdt verrassend soepel en stil over bumpy stadswegen. De besturing is prima en de richtingaanwijzerklank krijgt zelfs een compliment. De conclusie op dit vlak: niet spannend, wel degelijk en efficiënter dan verwacht. Op laadgebied noemt de reviewer 100 kW DC-snelladen, waarmee 80 procent in iets meer dan een half uur haalbaar is. Dat noemt hij “okay” en middenmoot, niet bijzonder. Er is geen vehicle-to-load-functionaliteit. In het interieur zijn er pluspunten: twee met elkaar verbonden 10-inch schermen, fysieke knoppen en draaiknoppen, een duidelijke menustructuur en zelfs een tutorial-sectie met video’s voor hulpsystemen. De rijhulpsystemen vallen op in positieve zin, onder meer doordat adaptieve cruise control en lane keep assist samenwerken en de auto bij rijstrookwissels meedenkt zodra je richting aangeeft. Ook de head-up display en draadloos laden worden genoemd als prettige toevoegingen. Toch blijft de kritische toon overheersen door de nadelen. De stoelen zijn volgens de reviewer hard en minder comfortabel dan de certificering voor rugvriendelijkheid doet vermoeden. De achterbank en bagageruimte zijn achterblijvers vergeleken met puur elektrische rivalen; de kofferbak meet 352 liter. Ook de afwerking is slechts “oké”, met wat goedkoop ogende details en veel glanzend zwart. De grootste pijn zit echter in de prijs: de GS-versie zit net onder de 40.000 pond en de Ultimate boven de 43.000 pond, terwijl vergelijkbare of krachtigere concurrenten goedkoper zijn. Daardoor noemt de reviewer de Astra Electric uiteindelijk eerder een nette huurauto voor een weekend dan een auto waar hij zelf snel geld aan zou uitgeven.

De Opel Astra Electric wordt in deze AutoWeek-review neergezet als een overtuigend complete elektrische middenklasser die vooral verrassend goed rijdt. De auto gebruikt de vernieuwde Stellantis-aandrijflijn met 156 pk, voorin geplaatst en gekoppeld aan voorwielaandrijving. In de normale rijmodus blijft 136 pk beschikbaar en in Eco zakt dat zelfs naar 108 pk, al gaat dat wel ten koste van comfort omdat dan ook de verwarming en koeling in een zuinige stand worden gezet. De reviewer noemt de prestaties vlot maar niet spectaculair: 0-100 km/u in iets meer dan 9 seconden en een topsnelheid van 170 km/u. Belangrijker is dat de auto stil, soepel en direct aanvoelt, met een prettige respons op het stroompedaal en een fijne one-pedal-achtige remwerking in de breakmodus. Op comfortvlak scoort de Astra Electric eveneens goed. Ondanks de batterij onder de vloer voelt de auto niet zwaar of log aan en de vering en demping maskeren oneffenheden opvallend goed. Ook het stuurgedrag wordt positief beoordeeld: direct, met voldoende stuurgevoel. De AGR-voorstoelen worden geprezen om hun ergonomie en verstelling, en de zitpositie is laag instelbaar, wat de auto een volwassen gevoel geeft. Achterin is de ruimte acceptabel, maar niet overdadig; de knie- en beenruimte zijn minder ruim dan bij een Volkswagen ID.3, al blijft het bruikbaar voor twee volwassenen. Wel zijn er achterin twee ventilatieroosters en slechts één USB-C-aansluiting. Het interieur is grotendeels bekend van de reguliere Astra en combineert twee 10-inch schermen met veel fysieke knoppen, onder meer voor klimaatregeling, stoelverwarming, stuurverwarming, cruisecontrol en audio. De reviewer waardeert dat nadrukkelijk, omdat het de bediening overzichtelijk houdt. Minder indrukwekkend is de EV-informatie in het display: die blijft vrij basaal en biedt geen uitgebreide grafieken of statistieken. De bagageruimte is een duidelijk aandachtspunt. Met 352 liter is die kleiner dan bij de benzine-Astra en de vloerindeling laat weinig extra opbergruimte over; zelfs een laadkabel kan er nauwelijks kwijt. De hatchback is bovendien vooral bedoeld voor een fietsenrek, terwijl de Sports Tourer wel meer praktisch nut biedt en 516 liter heeft. Qua efficiency maakt de Astra Electric een nette indruk. Op een route met 105 km/u cruisecontrol noteerde de auto 14,5 kWh/100 km, en na ruim 200 km rijden stond de boordcomputer op 16,1 kWh/100 km. De besproken WLTP-actieradius is 418 km, wat volgens de reviewer in de praktijk neerkomt op ongeveer 350 km bruikbaar bereik. Laden gaat met maximaal 100 kW DC en 11 kW AC: niet baanbrekend, maar voldoende. De review eindigt positief omdat de elektrische Astra fijner rijdt dan de benzine- en plug-inhybride versies, maar de prijs wordt wel als stevig gezien; in Duitsland kost de geteste GS Line circa 45.000 euro, waardoor hij in hetzelfde speelveld komt als de Renault Mégane E-Tech, Volkswagen ID.3, Peugeot e-308 en MG4.