Opel Astra reviews

De test gaat over de gefacelifte Opel Astra, waarbij de reviewer zich duidelijk richt op de volledig elektrische uitvoering van de Astra Sports Tourer. Het belangrijkste nieuws is dat de batterij groeit van 51 naar 55 kWh netto, terwijl het vermogen gelijk blijft op 156 pk. Opel laat ook het maximale DC-laadvermogen op 100 kW staan, wat de maker nadrukkelijk geen indrukwekkende waarde noemt. Wel nieuw is de teruglever-/bidirectionele laadfunctie. De review is daarmee meer een update dan een complete omwenteling, maar de elektrische aandrijflijn krijgt wel enkele praktische verbeteringen. Qua rij- en gebruikservaring komt de Astra over als een auto die vooral rust en eenvoud biedt. De reviewer benadrukt dat hij het model na de facelift “goed rijdend” vindt en dat het geheel weinig ingrijpende wijzigingen nodig had. De auto is volgens hem nog steeds gemakkelijk te bedienen, met behoud van een traditioneel gevormde bediening in de cabine. Dat geldt ook voor de fysieke klimaatbediening, die hij als pluspunt noemt. De multimedia bestaat uit een 10-inch scherm; acceptabel, maar naar zijn smaak had het groter mogen zijn. De software wordt overwegend positief beoordeeld dankzij aanpasbare widget-opstellingen op de startschermen, al stoort hij zich aan de te uitbundige animaties die het schakelen onnodig vertragen. Draadloze Android Auto en Apple CarPlay zijn aanwezig. Binnenin vindt de reviewer de facelift vooral een verbetering van de materialen. De glanzende pianozwarte delen zijn grotendeels verdwenen en vervangen door mattere oppervlakken, wat volgens hem zowel mooier oogt als duurzamer is tegen krassen. De algehele materiaalindruk noemt hij goed, al ziet hij nog steeds een goedkoop ogend stuk plastic hoog in het deurpaneel. Ook de stoelen zijn veranderd: voortaan gebruikt Opel 100% gerecyclede stoffen, en in de basisversies zijn er Intelli-Seats, terwijl rijkere uitvoeringen AGR-stoelen krijgen. De ruimte verandert niet door de facelift. In de Sports Tourer is er met de bestuurdersstoel op zijn plek nog net beenruimte achterin en blijft er ook onder het panoramadak iets hoofdruimte over. De bagageruimte van de niet-elektrische stationwagen wordt genoemd als 597 liter, uitbreidbaar tot 1634 liter; voor de elektrische variant worden vooral de praktische, regelmatige vormen en de grote opening benadrukt. Op uitrustingsvlak noemt de reviewer dat de basis nog steeds wat mager is, met zaken als een achteruitrijcamera en keyless entry pas via pakketten. GS is volgens hem een redelijke middenweg, terwijl Ultimate echt goed uitgerust is. Een opvallend nieuw element is de adaptieve verlichting met veel fijnere segmentering: van 168 naar 51.000 afzonderlijke zones, bedoeld om andere weggebruikers veel beter uit te snijden. Omdat de rijtesten overdag plaatsvonden, kon hij daar alleen beperkt iets over zeggen. Zijn eindoordeel is echter duidelijk: de Astra was al een degelijke, gebruiksvriendelijke auto en is na de facelift net iets beter geworden zonder grote verrassingen.

Deze video bespreekt de Opel Astra Sports Tourer Electric als een van de zeldzame volledig elektrische breaks op de markt. De reviewer benadrukt meteen dat Opel met deze auto een alternatief biedt voor SUV’s, met een lager zitvlak en een conventionele breakvorm. De auto is 27 cm langer dan de compacte Astra en wordt in Duitsland ontwikkeld en geassembleerd in Rüsselsheim, wat volgens de reviewer bijdraagt aan het onderscheidend karakter. De facelift voor modeljaar 2026 brengt onder meer een verlichte Blitz, een opnieuw getekende Vizor-grille en Intelli-LED-koplampen met 25.000 elementen per lamp die tegenliggers niet verblinden en ook verkeersborden dimmen. Het ontwerp blijft klassiek, maar oogt verzorgd; achteraan vindt de reviewer de smalle lampen en het verticale remlicht geslaagd. Wel is trekgewicht op deze elektrische versie niet mogelijk, alleen een fietsendrager op een optionele trekhaak van 800 euro.

De vernieuwde Opel Astra L krijgt voor 2025 een vrij subtiele facelift, maar wel één die de toch al strakke vormgeving verder aanscherpt. De bekende Opel Visor blijft het uitgangspunt, maar de voorkant is nu opvallender door de verlichte horizontale en verticale lichtlijn, het verlichte logo en de aangepaste koplampen. Opvallend is dat deze lichtsignatuur niet alleen op de topversie zit, maar ook op de basisuitvoering standaard aanwezig is en bovendien overdag brandt. Volgens de reviewer is dat in autoland een primeur en een slimme manier om de auto herkenbaar te houden zonder de designtaal te verliezen. Technisch verandert er aan deze volledig elektrische Astra minder ingrijpend dan aan het uiterlijk, maar er is wel degelijk nieuws. De accu groeit van 54 naar 58 kWh en daarmee stijgt het rijbereik tot boven de 450 kilometer. De reviewer noemt dat netjes en duidelijk beter dan voorheen, al plaatst hij er meteen de kanttekening bij dat je voor dit geld inmiddels ook indrukwekkender EV’s kunt kopen. Interessant is vooral dat de elektrische Astra zich nog steeds vrij anoniem laat inzetten: je ziet aan de buitenkant nauwelijks dat het om een EV gaat. Dat vindt de reviewer juist een sterk punt, omdat het voor veel kopers aantrekkelijk kan zijn om elektrisch te rijden zonder opvallend “EV-design”. Ook het praktische aspect komt aan bod. In de stationwagenversie blijft de bagageruimte grofweg tussen 600 en 1600 liter, wat volgens de reviewer netjes is en vergelijkbaar met een Toyota Corolla Touring Sports. Wel moet je bij de elektrische versie ongeveer 80 liter inleveren ten opzichte van de mild-hybrid, doordat de vloer anders is opgebouwd. De achterbankruimte noemt hij in de Sports Tourer-variant prima voor volwassenen, mede dankzij de grotere wielbasis. In het interieur zijn de wijzigingen klein, maar wel logisch: pianolak is verdwenen ten gunste van een mattere afwerking die minder snel vuil wordt, de infotainmentsoftware voelt weer frisser aan en de zwakke sfeerverlichting in de deur is verbeterd. De Astra houdt zijn sterke punten vast met fysieke knoppen voor de climate control, een prettige zitpositie, een sportief stuur, veel opbergvakken en comfortabele stoelen. Nieuw voor deze elektrische versie zijn ook schakelflippers om de recuperatie in meerdere standen te regelen, wat de gebruikservaring verder verfijnt.

Bjørn Nyland test in deze video de Opel Astra-e Tourer, de elektrische stationwagon op het Stellantis-platform. De auto is volgens hem relatief compact voor een stationwagon: met een lengte van 4,6 meter is hij niet groot, maar de praktische bruikbaarheid valt hem alsnog op. Achterin is het echter krap; met de passagiersstoel helemaal naar achteren is er achterin vrijwel geen beenruimte meer. Ook noemt hij de cabin ruimte verrassend beperkt voor een stationwagon, al kan de kofferbak volgens hem wel meer meenemen dan een Tesla Model 3: 22 bananendozen versus 17. De kern van de video is natuurlijk het verbruik en de range. In de 120 km/u-test komt de Astra-e uit op 232 Wh/km, wat Bjørn als behoorlijk goed bestempelt, zeker omdat de weg nat was en de buitentemperatuur rond 3°C lag. In de 90 km/u-test noteert hij 162 Wh/km, waarbij hij aangeeft dat dit nog gunstiger had kunnen zijn zonder de afstandsafwijking en met minder invloed van wind en hoogteverschil. De auto heeft een netto accucapaciteit van 51 kWh volgens zijn meting/inschatting, en de beschikbare actieradius wordt in de test rond 416 km geschat. Hij concludeert dat de efficiëntie vooral goed is dankzij de relatief kleine aandrijflijn en de gunstige aerodynamica van een lagere carrosserie ten opzichte van een SUV. Bij het rijden ervaart hij wel enkele minpunten. De Astra-e voelt wat lawaaierig, met mogelijk een resonantie- of rolgeluid van banden/wielen dat snelheidsafhankelijk is. Hij vindt de auto bovendien tamelijk ondergemotoriseerd vergeleken met veel andere EV’s die hij recent testte. Het infotainment noemt hij oud en clunky: basic, onhandig en duidelijk achterlopend op systemen van onder meer Tesla, Volkswagen ID-software en Polestar. Ook het laden en thermomanagement overtuigen hem niet volledig. Bij circa 17°C accutemperatuur en 40% SoC ziet hij rond 56 kW laadvermogen, wat op zich acceptabel is, maar hij mist duidelijke batterijvoorverwarming en moderne functies zoals een simpele ‘keep climate on’-optie. Aan de positieve kant noemt hij wel dat de auto licht is, efficiënt aandrijft en een praktische stationwagonvorm heeft voor wie liever geen SUV rijdt. Hij ziet de Astra-e Tourer daardoor als een redelijk betaalbare elektrische stationwagon met een nette efficiëntie, maar ook met duidelijke beperkingen in ruimte, software en verfijning.

De Opel Astra Electric wordt in deze AutoWeek-review neergezet als een overtuigend complete elektrische middenklasser die vooral verrassend goed rijdt. De auto gebruikt de vernieuwde Stellantis-aandrijflijn met 156 pk, voorin geplaatst en gekoppeld aan voorwielaandrijving. In de normale rijmodus blijft 136 pk beschikbaar en in Eco zakt dat zelfs naar 108 pk, al gaat dat wel ten koste van comfort omdat dan ook de verwarming en koeling in een zuinige stand worden gezet. De reviewer noemt de prestaties vlot maar niet spectaculair: 0-100 km/u in iets meer dan 9 seconden en een topsnelheid van 170 km/u. Belangrijker is dat de auto stil, soepel en direct aanvoelt, met een prettige respons op het stroompedaal en een fijne one-pedal-achtige remwerking in de breakmodus. Op comfortvlak scoort de Astra Electric eveneens goed. Ondanks de batterij onder de vloer voelt de auto niet zwaar of log aan en de vering en demping maskeren oneffenheden opvallend goed. Ook het stuurgedrag wordt positief beoordeeld: direct, met voldoende stuurgevoel. De AGR-voorstoelen worden geprezen om hun ergonomie en verstelling, en de zitpositie is laag instelbaar, wat de auto een volwassen gevoel geeft. Achterin is de ruimte acceptabel, maar niet overdadig; de knie- en beenruimte zijn minder ruim dan bij een Volkswagen ID.3, al blijft het bruikbaar voor twee volwassenen. Wel zijn er achterin twee ventilatieroosters en slechts één USB-C-aansluiting. Het interieur is grotendeels bekend van de reguliere Astra en combineert twee 10-inch schermen met veel fysieke knoppen, onder meer voor klimaatregeling, stoelverwarming, stuurverwarming, cruisecontrol en audio. De reviewer waardeert dat nadrukkelijk, omdat het de bediening overzichtelijk houdt. Minder indrukwekkend is de EV-informatie in het display: die blijft vrij basaal en biedt geen uitgebreide grafieken of statistieken. De bagageruimte is een duidelijk aandachtspunt. Met 352 liter is die kleiner dan bij de benzine-Astra en de vloerindeling laat weinig extra opbergruimte over; zelfs een laadkabel kan er nauwelijks kwijt. De hatchback is bovendien vooral bedoeld voor een fietsenrek, terwijl de Sports Tourer wel meer praktisch nut biedt en 516 liter heeft. Qua efficiency maakt de Astra Electric een nette indruk. Op een route met 105 km/u cruisecontrol noteerde de auto 14,5 kWh/100 km, en na ruim 200 km rijden stond de boordcomputer op 16,1 kWh/100 km. De besproken WLTP-actieradius is 418 km, wat volgens de reviewer in de praktijk neerkomt op ongeveer 350 km bruikbaar bereik. Laden gaat met maximaal 100 kW DC en 11 kW AC: niet baanbrekend, maar voldoende. De review eindigt positief omdat de elektrische Astra fijner rijdt dan de benzine- en plug-inhybride versies, maar de prijs wordt wel als stevig gezien; in Duitsland kost de geteste GS Line circa 45.000 euro, waardoor hij in hetzelfde speelveld komt als de Renault Mégane E-Tech, Volkswagen ID.3, Peugeot e-308 en MG4.