Tesla Model S reviews

De Hagerty-review van Jason Cammisa presenteert de Tesla Model S als een auto die niet alleen de EV-markt veranderde, maar de hele auto-industrie op zijn kop zette. De kern van het verhaal is dat Tesla de Model S gedurende zijn hele levensloop bleef doorontwikkelen met duizenden rolling changes, zonder het model ooit echt stil te zetten zoals traditionele fabrikanten doen. Daardoor veranderde de auto in 14 jaar tijd ingrijpend, terwijl hij aan de buitenkant grotendeels hetzelfde bleef. Volgens de reviewer zijn van de onderdelen die nog over zijn slechts 3% gelijk aan de originele auto, en daalde het aantal onderdelen van ongeveer 5.000 naar 3.000. Dat maakt de Model S in feite een compleet andere auto, ondanks dezelfde naam en globale vorm. De rijervaring wordt door Cammisa zeer positief neergezet. In het begin was de auto volgens hem lastig in dagelijks gebruik door problemen met de uitklapbare deurgrepen en een algeheel rommelige afwerking, maar na drie dagen raakte hij toch verkocht. Hij noemt de Model S comfortabel, snel, soepel en sterk in regeneratief remmen, met goede besturing, veel ruimte en bruikbare hatchback-functionaliteit. Ook het laadverhaal was destijds nog spannend: een rit van Los Angeles naar Palm Springs van 125 mijl over bergen leek eigenlijk onmogelijk, zeker zonder Superchargers. Toch lukte het dankzij een toevallig gevonden 240-voltaansluiting bij een hotel. Daarmee laat de review zien hoe pionierend de auto was in een tijd waarin EV’s nog beperkt bruikbaar leken. Ook op softwaregebied krijgt de Model S veel lof. Tesla stuurde ’s nachts al een update die de deurgrepen grotendeels repareerde, wat voor de reviewer voelde als bewijs dat het merk ‘echt zaken meende’. Verder benoemt hij functies die nu vanzelfsprekend lijken, maar toen nieuw waren: het grote touchscreen, over-the-air updates, Sentry Mode, camerafuncties en een softwaregedefinieerde auto-architectuur. Tegelijk erkent hij dat de bouwkwaliteit lange tijd een zwak punt bleef; panel gaps en andere afwerkingsproblemen voedden het beeld van matige kwaliteit. Toch werd dat ruimschoots gecompenseerd door prestaties, veiligheid en innovatie: Consumer Reports gaf de auto ooit 103 van de 100 punten en de NHTSA-test brak letterlijk de daktestmachine. De review benadrukt ook dat de Model S sneller, efficiënter en technologisch geavanceerder werd dan rivalen zoals de BMW M5, terwijl hij in inflatiegecorrigeerde zin zelfs goedkoper bleef dan de oorspronkelijke P85 Plus.

Deze review draait om een Tesla Model S Long Range Plus uit 2020 en de opvallend sterke afschrijving. De auto kostte nieuw ongeveer $76.000 en werd via Tesla gekocht voor $36.900 met zo’n 36.000 mijl op de teller. Volgens de reviewer levert dat enorm veel auto voor het geld op: een grote batterij van ongeveer 100 kWh, een officiële actieradius van 402 mijl en een DC-laadsnelheid tot 250 kW. Tegelijkertijd benadrukt hij dat dit exemplaar visueel is opgefrist met PPF, getinte ruiten, aangepaste forged wheels en opnieuw gespoten remklauwen, waardoor de auto moderner oogt dan zijn leeftijd doet vermoeden. In de review is de bouwkwaliteit duidelijk een pijnpunt. De buitenzijde toont forse en inconsistente paneelspleten, slecht uitgelijnde kofferrand, zichtbare beschadigingen en meerdere tekenen dat de auto lang buiten heeft gestaan, zoals vuil onder de motorkap en resten in de achterlichtbehuizing. Ook noemt hij concrete interieur- en afwerkingsproblemen: klemmende deuren, versleten of loslatende rubbers, gebarsten of loszittende B-stijlafwerking, rammels in het dashboard en een onderzijde-afwerking met gebroken clips. Opvallend is wel dat Tesla volgens hem meerdere van deze punten onder garantie heeft opgelost, en dat de koper na aanschaf voor ongeveer $9.000 tot $11.000 aan werk vergoed kreeg. De aankoop via Tesla voelde onhandig, omdat je de gebruikte auto pas bij aflevering ziet, maar de garantieafhandeling maakte veel goed. Binnenin is de Model S nog steeds sterk op technologie en gebruiksgemak. De review noemt de verticale touchscreen-opstelling als prettig en snel, met software die volgens de maker zelfs in een oudere auto soepeler aanvoelt dan in sommige nieuwe concurrenten. Hoewel Apple CarPlay ontbreekt, is het infotainmentsysteem volgens hem snel, stabiel en zeer goed verfijnd. Ook de aanwezigheid van hardware 3, Sentry Mode, autopilot, luchtvering met verstelbare rijhoogte en comfort-instellingen, verwarmde stoelen en een groot panoramadak draagt bij aan het premiumgevoel. De bagageruimte wordt geprezen vanwege de hatchback-achtige toegang en de enorme praktische bruikbaarheid, terwijl de achterbank voldoende ruimte biedt, al is de afwerking daar karig met weinig voorzieningen. Tijdens het rijden komt de Model S over als snel, direct en nog steeds indrukwekkend. De auto sprint in 3,7 seconden naar 60 mph en voelt volgens de reviewer strak en communicatief aan, met een stuurgevoel dat veel feedback geeft. Comfortabel is hij zeker, vooral in de comfortstand van de luchtvering, maar hij is minder verfijnd en stiller dan nieuwere Tesla’s met akoestisch glas en meer geluidsisolatie. De rembeleving is opvallend wat meer “analoog” dan je van veel EV’s verwacht, mede omdat deze auto minder sterk op regeneratief remmen leunt in de dagelijkse praktijk. Al met al ziet de reviewer dit als een bijzonder scherpe koop: veel actieradius, sterke prestaties, goede software en een forse garantie, maar met duidelijke minpunten in afwerking en ouderwetse gebruiksdetails.

De AutoTopNL-review draait om de gefacelifte Tesla Model S Plaid van modeljaar 2026, met 1.020 pk en 1.200 Nm. Max noemt meteen dat deze versie visueel herkenbaarder is geworden door de nieuwe bumpers, de glanzend zwarte splitter, extra carbon details, 21-inch wielen en de bredere carrosserie. Ook het interieur is opgefrist met een lichtbalk, sfeerverlichting en wat extra carbon. Tegelijk blijft het duidelijk een auto waarvan de focus vooral op pure snelheid ligt; de reviewer benadrukt meerdere keren dat dit een auto is die “maar één ding” doet, maar dat wel extreem goed. De auto voelt volgens hem comfortabel aan en oogt in Lunar Silver erg sterk, maar de algemene indruk is dat deze update niet zo ingrijpend is als die van 2021. Tijdens de Autobahn-test komt vooral het prestatiekarakter naar voren. De auto is volgens de reviewer erg snel, maar ook “conditioneel”: om de opgegeven cijfers te halen moet alles kloppen. Hij meldt dat hij eerst een uur aan een Supercharger stond en daarna nog moest wachten op peak performance, waarbij de auto soms nog 17 minuten voorbereidingstijd vroeg. Dat maakt de ervaring indrukwekkend, maar ook wat omslachtig. In de tests haalt hij onder meer een 100-200 km/u tijd van 4,15 seconden en later zelfs 43,100-200. Met one-foot rollout noteert hij 2,1 seconden naar 100 km/u; zonder rollout komt hij rond 2,4 à 2,9 seconden uit, afhankelijk van grip en temperatuur. Volgens de reviewer is de consistentie duidelijk verbeterd dankzij betere warmtehuishouding. Wel plaatst Max stevige kanttekeningen bij de uitvoering. Hij mist de track pack, omdat de topsnelheid zonder dat pakket beperkt blijft tot 262 km/u, terwijl de auto met carbon-keramische remmen, speciale wielen en sticky banden 322 km/u zou halen. Juist voor een Plaid vindt hij dat een belangrijk gemis; hij noemt dit daarom een soort middenweg die minder logisch voelt dan ofwel de gewone AWD-versie met 744 km actieradius, ofwel de volledig uitgeruste Plaid met track pack en 611 km actieradius. Verder stoort hij zich aan de richtingaanwijzers op het stuur, die hij een “heel slecht idee” noemt. Ondanks die kritiek blijft zijn eindoordeel positief over de relevantie van de auto: snel, comfortabel, fraai om te zien en nog steeds indrukwekkend, maar vooral als je de juiste uitrusting kiest.

De reviewer krijgt een 2026 Tesla Model S Long Range als demo-auto en gebruikt die enkele dagen als vervanger van zijn eigen Model Y. Zijn eerste indruk is positief: de auto rijdt erg soepel, stil en comfortabel, met een duidelijk zachtere afstemming dan de Model Y Juniper. Hij benoemt expliciet dat de adaptieve demping veel mogelijk maakt en dat de auto in comfortstand prettig aanvoelt voor dagelijks gebruik. Ook het noise cancelling-systeem valt in de smaak; volgens hem houdt het cabinegeluid goed buiten de auto. Met 138,2 mijl verbruik en een gemiddelde van 226,8 Wh/mijl vindt hij de efficiëntie bovendien prima voor een grote, luxe sedan. Qua rijassistentie en software is zijn ervaring gemengd maar overwegend positief. Hij gebruikt FSD V14.1.7 intensief en merkt dat het systeem in veel situaties slim handelt, bijvoorbeeld door een afgesloten rijstrook op tijd te vermijden. Tegelijk is het systeem niet altijd zelfverzekerd: bij rijbaanwissels twijfelt de auto soms en maakt hij nog geen overtuigde beweging als er verkeer in de buurt is. In parkeersituaties is hij kritischer: omdat de Model S laag staat, houdt FSD onvoldoende rekening met een oprit of dip, waardoor de voorlip al twee à drie keer heeft geschraapt. De software- en displayopzet vindt hij minder sterk dan in de Cybertruck, Model 3 en Model Y. Hij waardeert het kantelbare middenscherm steeds meer, maar vindt de weergave op het scherm achter het stuur deels geblokkeerd door het stuurwiel en stoort zich aan de capacitieve knoppen op het stuur. Ook de cameraview bij richtingaanwijzers noemt hij minder fraai dan die van Rivian. Op praktisch vlak scoort de Model S volgens hem verrassend goed. De kofferbak is groot, de ruimte achterin is royaal en met de rugleuningen plat ontstaat er nog veel meer laadruimte. Voor een gezin van vier of vijf personen denkt hij dat een roadtrip goed haalbaar is, ook met bagage, een koelbox en losse tassen. Hij laat zien dat er zowel in de achterbak als in de frunk veel past, al is hij teleurgesteld dat de frunk en achterklep niet elektrisch zijn. Ook mist hij 120V-stopcontacten; Tesla levert alleen 12V-aansluitingen, terwijl hij juist in Rivian en Cybertruck gewend is geraakt aan meer bruikbaarheid. Alles bij elkaar ziet hij de Model S Long Range als een erg goede, comfortabele en snelle elektrische reisauto, maar wel eentje met enkele premium-missers en een minder overtuigende gebruikerservaring dan hij op basis van de prijs zou verwachten.

De reviewer noemt deze 2023 Tesla Model S Standard Range een bijzondere éénjarige uitvoering, bedoeld als goedkoper alternatief voor de Model S Plaid. Volgens de tekst levert de auto ongeveer 670 pk, sprint hij in 3,7 seconden van 0 naar 60 mph en haalt hij rond de 320 mijl actieradius. Ook wordt een nieuwprijs van ongeveer 78.000 dollar genoemd. Dat maakt dit nog altijd een zeer snelle en competitieve elektrische sedan, zeker gezien de praktische insteek van de Model S met zijn ruime hatchback-achterklep en extra frunk. Achterin is de ruimte volgens de reviewer ruim genoeg voor volwassenen, met nog enkele inches knieruimte bij een normaal afgestelde bestuurdersstoel. In het interieur zijn de grote schermen duidelijk de blikvangers. De centrale display van circa 16 inch reageert snel, heeft scherpe graphics en bevat vrijwel alle functies: navigatie, voertuiginstellingen, laadinstellingen, Autopilot, verlichting en zelfs de bediening voor versnellingen. De cameraweergave is van hoge kwaliteit, al mist de reviewer een 360-gradensysteem. Minder enthousiast is hij over de manier waarop veel functies via het scherm en stuurwiel bediend moeten worden, zoals spiegels en stuurkolomverstelling, omdat dat omslachtig aanvoelt. Wel waardeert hij de motorizende schermkanteling, de Spotify-integratie, de opbergruimte en de extra achterste display met klimaatregeling, games, Netflix en YouTube. Rijtechnisch is de auto indrukwekkend door de sterke regeneratieve remwerking en het rustige karakter. De reviewer vindt de regeneratie krachtig en vertrouwenwekkend, tot het punt dat hij de frictieremmen nauwelijks nodig heeft. De auto houdt zichzelf ook vast via auto hold. Wel merkt hij op dat er meer afrol- en bandengeruis is dan verwacht, mogelijk door de lage banden. Op het gebied van prestaties is er niets op aan te merken: de Model S trekt volgens hem hard door en voelt allesbehalve traag. Autopilot werkt bruikbaar, maar is minder geavanceerd dan systemen als GM Super Cruise, omdat hij geen lane changes zelfstandig uitvoert. Het grootste minpunt is echter de yoke: die vindt de reviewer oncomfortabel, onintuïtief en een duidelijke verslechtering ten opzichte van een normaal stuur. Hij noemt dat zelfs zijn belangrijkste klacht over de auto.

De video vergelijkt een Tesla Model S uit 2016 met een Model S uit 2021 en stelt de vraag of de nieuwere auto twee keer zoveel waard is. De maker gebruikt zijn eigen 2021 Model S Plaid als referentie, maar benadrukt dat het voor deze vergelijking vooral gaat om de algemene verschillen tussen de oude en vernieuwde Model S. Visueel lijken de auto’s sterk op elkaar, al vindt hij de 2021 duidelijk mooier door de eenvoudiger neus, chrome delete, aangepaste koplampen en achterlichten, bredere spatborden en grotere wielen. De verschillen zijn subtiel genoeg dat een buurman het nauwelijks zal zien, maar de reviewer merkt ze zelf wel degelijk op. Binnenin is het verschil veel groter. De 2016 heeft een verticale 17-inch display, fysieke knoppen en klassieke stuurkolomhendels; futuristisch voor zijn tijd, maar inmiddels voelt de interface volgens de reviewer trager en wat gedateerd aan, zeker als de auto nog op MCU1 draait. Hij adviseert daarom een MCU2-upgrade. De 2021 heeft een horizontaal scherm, veel meer software- en hardwarecapaciteit, betere resolutie, soepel scrollen en vrijwel geen fysieke knoppen. Ook de stoelen zijn aantoonbaar beter: in de 2021 zijn ze comfortabeler en luxer. Verder noemt hij de betere deurpanelen, een volwaardige middenconsole met meer opbergruimte en voor de achterpassagiers een extra scherm met entertainment en een eigen multimedia-ervaring. Qua rijbeleving blijft de Model S volgens hem ook na negen jaar indrukwekkend. De 2016 is solide gebouwd, kraakt niet overdreven en rijdt behoorlijk stil. Wel merkt hij op dat deze testauto met standaardvering duidelijk minder comfortabel is dan zijn eigen Model S met luchtvering; die maakt een groot verschil in rijcomfort. De oudere auto heeft resistieve verwarming, terwijl de 2021 een warmtepomp heeft, wat efficiënter is en vooral in koudere klimaten een voordeel biedt. De 2016 heeft na ruim 100.000 mijl nog ongeveer 72% batterijgezondheid en een actieradius van circa 230 mijl, terwijl de 2021 rond de 300 mijl komt. Daarmee blijven beide auto’s bruikbaar als dagelijkse commuter, maar voor lange roadtrips vindt hij Tesla’s nog steeds minder handig vanwege het plannen rond Superchargers. Per saldo is de reviewer zeer positief over beide auto’s, vooral gezien de forse afschrijving. Een 2016 Model S voor ongeveer $13.000 noemt hij bijna absurd goedkoop, terwijl een 2021 rond de $25.000 eveneens een sterke deal is. De nieuwere auto biedt vooral meer rust, comfort, technologie, betere software en meer gebruiksgemak; de oudere is nog steeds verrassend goed en extreem veel auto voor het geld.

De reviewer rijdt in een Tesla Model S uit 2026 en is zichtbaar onder de indruk van de combinatie van prestaties, comfort en afwerking. Hij noemt de auto “extremely clean” in een grijze uitvoering met tan interieur en prijst meteen de praktische hatchback-achterklep. Volgens hem is de bagageruimte enorm, met veel bruikbare laadruimte achterin en zelfs ruimte voor de mobiele connector. Ook de achterbank scoort goed: er is veel beenruimte, zelfs voor een bestuurder van 1,88 meter, de passagiersstoel kan ver naar voren worden geschoven en achterin is een touchscreen aanwezig waarmee klimaat en luchtverdeling te bedienen zijn. De panoramische glazen daklijn die tot helemaal achteraan doorloopt, noemt hij bijzonder fraai en een groot pluspunt. Tijdens het rijden valt vooral de rust en verfijning op. De reviewer vindt de rijervaring duidelijk beter dan bij zijn Model 3 en Model Y, vooral door de merkbaar sterkere demping en lagere rol- en bandengeluiden. Hij omschrijft de auto als “far superior” qua suspensie en zegt dat het rijgeluid bijna verwaarloosbaar is. Dat maakt de Model S volgens hem een veel comfortabelere dagelijkse auto. Ook de acceleratie maakt indruk: in “Insane mode” voelt het alsof de neus van de auto omhoog komt en de auto direct richting 60 mph schiet. Hij noemt de ervaring ronduit “insane” en schat de sprint op ongeveer 2,5 seconden. Daarmee bevestigt de video dat de Model S nog altijd een extreem snelle EV is, zelfs zonder de Plaid-uitvoering. Het interieur krijgt ook veel lof, vooral door de modernere lay-out van de refresh. De kantelbare centrale display vindt hij een verbetering ten opzichte van de vaste, gecentreerde schermen in oudere Tesla’s, omdat de driver-positie beter is. Verder waardeert hij de sfeerverlichting en vooral de vernieuwde middenconsole met veel opbergruimte, die hij duidelijk praktischer vindt dan in zijn eigen Model X. Minder enthousiast is hij over enkele bedieningskeuzes: richting aangeven via knoppen op het stuur in plaats van een hendel vindt hij wennen, en de touchscreen-shifter noemt hij minder ideaal. Ook stoort hij zich aan een grote zichtbelemmering bovenin het interieur, waarschijnlijk door de constructie rond spiegel/scherm, waardoor het zicht naar voren minder open voelt dan verwacht. Toch overheerst het positieve oordeel: de auto overtreft zijn verwachtingen, voelt premium aan en combineert snelheid met stilte en comfort op hoog niveau.

De video bespreekt een gebruikte Tesla Model S uit 2016 met ruim 118.000 mijl op de teller en de centrale vraag is of zo’n auto voor ongeveer 13.000 dollar een verstandige koop is. De reviewer schetst de Model S als een technologisch icoon uit de beginjaren van Tesla: in 2013 was dit volgens hem een futuristische, bijzondere auto met een enorm scherm en een zeer onderscheidend uiterlijk. Juist die mix van vroege EV-techniek en nog altijd herkenbare luxe maakt de auto aantrekkelijk in het lage prijssegment. Tegelijk noemt hij ook de bekende vroege kwaliteitsissues van Tesla, zoals loslatende bekleding en een deurpaneel dat loskomt. Ondanks dat vindt hij de auto na negen jaar opvallend goed overeind blijven. Qua rijbeleving is de conclusie erg positief. De Model S voelt volgens de reviewer nog steeds volwassen en ‘car-like’ aan, mede dankzij de fysieke richtingaanwijzerhendels, een echt stuur en de aanwezigheid van app-bediening. De ergonomie is wel minder fraai: de zitpositie verstellen is onhandig omdat je hand tussen deurpaneel en stoel moet manoeuvreren. Daar staat tegenover dat de rijervaring solide en rustig is, met weinig kraakjes en rammels, en een opmerkelijk soepele vering, zelfs zonder luchtvering. De auto voelt stevig aan en zou volgens hem nog vele tienduizenden mijlen mee kunnen, mits de batterij gezond is en door een Tesla-servicecentrum is gecontroleerd. Ook op praktisch en digitaal vlak blijft de Model S interessant. De grote bagageruimte achter en de frunk maken hem erg bruikbaar voor dagelijks gebruik. Het infotainmentsysteem wordt als modern en nog steeds goed bruikbaar omschreven, met passende software-updates die Tesla’s reputatie op dit vlak bevestigen. De auto blijft volgens de reviewer softwarematig goed ondersteund, ook al mist deze 2016-versie bepaalde functies zoals Sentry Mode, die pas vanaf modeljaar 2017 beschikbaar was. Hij benoemt bovendien dat de 2016-versie betere hardware, Autopilot 2, HEPA-cabinefiltratie en adaptieve koplampen kreeg, waardoor dit bouwjaar een belangrijk verbeterpunt was binnen de vroege Model S-generatie. De kern van de review is dus dat een oudere Model S verrassend veel auto en techniek biedt voor weinig geld. De reviewer adviseert wel om vooral een exemplaar vanaf 2016 te nemen, omdat de vroege kinderziektes dan grotendeels voorbij zijn. Voor wie een betaalbare instap in Tesla zoekt, of een EV met veel uitstraling en nog altijd moderne indruk, vindt hij deze gebruikte Model S een sterk compromis. Wel blijft batterijcontrole essentieel, en zijn er hardwareverschillen met nieuwere exemplaren. Maar voor 13.000 dollar ziet hij dit duidelijk als een slimme koop.

In deze aflevering van Jay Leno’s Garage bespreken Tesla’s chief designer en een engineer de nieuwste versie van de Model S Plaid. De auto wordt neergezet als een uitzonderlijk snelle, maar tegelijk verfijnde daily driver: stil, soepel en comfortabel, terwijl er volgens de makers toch 1.020 pk beschikbaar is. Jay merkt meerdere keren op dat de auto niet als een supercar aanvoelt, maar dat de prestaties dat wel degelijk zijn. Het gesprek draait niet alleen om brute versnelling, maar ook om de technische updates die de auto beter bruikbaar moeten maken op straat en op circuit. Aan de buitenkant heeft de Plaid een unieke voor- en achterpartij, een nieuwe splitter, diffuser en spoiler, plus nieuwe Valyrium-wielen met afdekcaps voor betere aerodynamica en dus meer actieradius. Er wordt ook gesproken over de nieuwe kleur Frost Blue. Een opvallende wijziging is het carbon-keramische remsysteem: volgens Tesla werkt dit vanaf koude toestand goed, iets wat bij traditionele carbon remmen niet vanzelfsprekend is. Bovendien zouden de remmen en wielen samen ongeveer 15 kilo lichter zijn, wat helpt bij acceleratie en wegligging. De auto krijgt ook verbeterde paneelpassing en volgens Tesla zijn de kwaliteitscijfers duidelijk verbeterd. Onderhuids is de auto verder verfijnd met een volledig opnieuw afgestelde achterwielophanging, nieuwe bussen, veren en dempers, zodat de auto comfortabeler aanvoelt zonder in te leveren op snelheid. Jay merkt zelf op dat de auto op oneffenheden rustiger en in de achterbank duidelijk soepeler is dan eerdere Model S-versies. In het interieur zijn er nieuwe sportstoelen met grotere zijdelingse steun, een modulair stoelconcept, sfeerverlichting, en een groter scherm achterin van 8 naar 9,2 inch. Achterpassagiers kunnen nu ook via Bluetooth hun eigen entertainment volgen, terwijl voorin iets anders draait. Tesla benadrukt dat de infotainment, camera’s en software volledig geïntegreerd zijn, met onder meer een frontcamera, sentry mode, Joe Mode en uitgebreid gebruik van full self-driving. Qua actieradius en laden noemt Tesla een Long Range-versie met 410 mijl bereik; voor de Plaid wordt niet expliciet een apart cijfer genoemd, maar de video legt uit dat de echte praktijkrange door efficiëntere aerodynamica en thermomanagement dichter bij de opgegeven waarden ligt. Ook vertelt Tesla dat de batterijtechniek beter is geworden en dat laden op hogere percentages bij nieuwere cellen beter haalbaar wordt. Samengevat presenteert de video de Model S Plaid als een zeer snelle, zeer complete en tegelijk opmerkelijk volwassen elektrische reisauto, met duidelijke winst in comfort, geluid, afwerking en alledaagse bruikbaarheid.

De 2026 Tesla Model S Plaid wordt in deze review neergezet als een snelle, zeer verfijnde maar slechts beperkt vernieuwde uitvoering van de Model S. De tester benadrukt dat de auto in Lunar Silver met 19-inch Magnetite-wielen en witte bekleding begint bij $100.000, terwijl de geteste auto rond $105.000 kost en na belasting uitkomt op ongeveer $110.000. De belangrijkste buitenveranderingen zijn volgens hem de nieuwe voorbumper met splitter, een front bumper camera, een iets hertekende achterbumper en diffuser, plus subtiele aerodynamische details. Echt revolutionair noemt hij de facelift niet: vanaf de zijkant oogt de auto grotendeels hetzelfde als de vorige generatie. Binnenin vindt hij de sport bucket seats in de Plaid-uitvoering duidelijk een pluspunt. Ze zijn volgens hem comfortabeler en beter ondersteunend dan de stoelen in zijn Model 3 Performance, met extra waardering voor de zwarte Alcantara-afwerking langs de zijkanten en de zwarte hemelbekleding. Ook het interieur met carbonaccenten oogt strak en premium. De nieuwe sfeerverlichting en accentverlichting voorin en achterin zijn leuk, maar hij vindt de lichtstrip wat klein en de vernieuwing eerder subtiel dan indrukwekkend. Het dashboarddisplay en de animaties ogen wel moderner, maar hij vindt het vreemd dat de FSD-animaties nog steeds niet volledig over het grote scherm kunnen worden benut zoals in Model 3, Model Y of Cybertruck. Onderweg noemt hij de Model S Plaid opvallend stiller en comfortabeler dan zijn oude 2021 Model S Plaid. Met de comfort- en standaardmodi wordt de auto nadrukkelijk zachter en rustiger, terwijl de Plaid-stand natuurlijk vooral laat zien hoe explosief de aandrijflijn blijft. De acceleratie maakt veel indruk en hij omschrijft de launch als echt “insane”. Tegelijkertijd is hij positief over de rijstabiliteit, de soepele vermogensafgifte en de prettige rijeigenschappen op de snelweg. Full Self-Driving functioneert volgens hem erg netjes, met vloeiende automatische rijstrookwissels en zonder noemenswaardige kritieke ingrepen tijdens deze rit. Ook de actieve geluidsdemping helpt bij de rustige rijervaring, al kan hij die verbetering niet volledig objectief vergelijken met oudere versies. Zijn hoofdbezwaren gaan vooral over de prijs en het gebrek aan een echte stap vooruit. Hij vindt de Model S Plaid nog steeds een geweldige auto, maar niet substantieel beter dan de recentere Model S-versies en zeker niet vernieuwend genoeg voor de stap naar ongeveer $110.000. Volgens hem heeft Tesla vooral kleine kwaliteits- en comfortverbeteringen doorgevoerd, zonder de grote technische sprong waar veel liefhebbers op hoopten. Daardoor ziet hij deze update vooral als een verfijning van een al goede auto, niet als een overtuigende reden voor bestaande Model S- of Model X-rijders om meteen te upgraden.