Tesla Model S reviews

De review schetst de Tesla Model S neer als een van de meest vooruitstrevende elektrische luxe-sedans op de markt. Het ontwerp wordt omschreven als strak en aerodynamisch, met een gladde neus zonder traditionele grille, scherpe ledkoplampen, verzonken deurgrepen en een vloeiende daklijn. Die vorm is niet alleen stijlvol, maar helpt volgens de reviewer ook de efficiëntie en actieradius. De auto wordt duidelijk gepositioneerd als een premium BEV die na jaren op de markt nog steeds relevant is dankzij software-updates, verbeterde prestaties en een sterke combinatie van technologie en gebruiksgemak. Binnenin draait alles om Tesla’s minimalistische aanpak. Het dashboard heeft nauwelijks fysieke knoppen en vrijwel alles loopt via het grote 17-inch touchscreen in het midden. Dat scherm bedient navigatie, klimaatregeling, media, voertuiginstellingen en laadinfo, terwijl achter het stuur een digitaal instrumentarium de belangrijkste rijgegevens toont. De cabine voelt ruim aan dankzij de vlakke vloer en het panoramische glazen dak, en de reviewer noemt de zitplaatsen comfortabel, met verwarmde en geventileerde stoelen voorin en royale been- en hoofdruimte achterin. Ook de afwerking en bouwkwaliteit worden positief beoordeeld, al merkt de reviewer op dat sommige kopers misschien meer fysieke bediening zouden willen en dat het interieur op bepaalde punten nóg premiumer had mogen aanvoelen gezien de prijs. Op de weg komt de Model S sterk naar voren als performance-EV. De reguliere all-wheel-drive-versie levert volgens de review snelle acceleratie en directe elektrische trekkracht, terwijl de Plaid-variant met tri-motoropzet meer dan 1.000 pk produceert en onder ideale omstandigheden van 0 naar 60 mph sprint in minder dan 2 seconden. De besturing voelt responsief, de vering wordt als soepel omschreven en het lage zwaartepunt draagt bij aan stabiliteit in bochten. Tegelijk blijft de auto comfortabel genoeg voor dagelijks gebruik. Ook de actieradius is een groot pluspunt: afhankelijk van de uitvoering zou de Model S ruim boven de 350 mijl halen op een volle lading, wat hem aantrekkelijk maakt voor lange ritten en dagelijks woon-werkverkeer. Laden profiteert van Tesla’s Supercharger-netwerk, waarmee snel bijladen mogelijk is, terwijl thuisladen via een Level 2-lader het dagelijks gebruik eenvoudig maakt. Verder prijst de review Tesla’s software en veiligheidsuitrusting. De infotainment reageert snel, krijgt regelmatig over-the-air updates en biedt functies zoals voice control, draadloos laden, premium audio, Bluetooth, USB-C-poorten en entertainmentopties zoals video streamen, games en internetgebruik wanneer de auto stilstaat. Ook de achterpassagiers hebben toegang tot een eigen display voor entertainment en klimaatfuncties. Qua veiligheid noemt de reviewer automatische noodrem, lane keeping assist, dodehoekbewaking, adaptieve cruisecontrol, botswaarschuwing, parkeerhulp en Autopilot. De praktische bruikbaarheid is goed door de combinatie van frunk en achterbak. Al met al wordt de Model S neergezet als een zeer complete, snelle en technologisch sterke luxe-EV.

Deze aflevering is geen klassieke rijtest, maar vooral een aankoop- en selectieadvies voor de Tesla Model S op de tweedehandsmarkt. De maker bespreekt welke bouwjaren volgens hem interessant zijn en welke juist beter vermeden kunnen worden. Hij zegt expliciet dat hij zelf een oudere Model S niet meer zou kopen, maar dat de auto wel een unieke plek heeft in de EV-wereld. Volgens hem zijn vooral Europese auto’s interessant, omdat daar veel exemplaren met een duidelijke historie circuleren en omdat Amerikaanse import hem juist sterk afraadt. Ook benadrukt hij dat veel auto’s in dit prijssegment hoge kilometerstanden hebben en dat het lastig is om exemplaren onder de 100.000 km te vinden. Technisch adviseert hij vooral te kijken naar de Model S uit 2015-2016, liefst een pre-facelift met twee kleine motoren zoals de S85D. Dat is volgens hem de verstandigste keuze, omdat de vroege auto’s met de grote achtermotor uit 2012-2014 veel problematischer zijn en de latere Raven-versies buiten het budget vallen. Hij roemt de twee kleine motoren omdat die veel minder storingsgevoelig zijn dan de grote achtermotor. Ook noemt hij de locatie van de 12V-accu vanaf 2015 als een belangrijke verbetering voor servicegemak. Verder is hij duidelijk positief over auto’s met MCU2, omdat MCU1 volgens hem traag en verouderd is en een upgrade duur kan uitpakken. Hij noemt als voordeel ook dat de Model S enorm goed ondersteund wordt met onderdelen en aftermarket-oplossingen. Op het vlak van comfort en uitrusting geeft hij aan dat hij zelf liever een Model S met luchtvering zou kiezen, ondanks de mogelijke problemen met de compressor. De luchtvering is volgens hem comfortabeler, makkelijker te onderhouden en goed verkrijgbaar in onderdelen of revisie-oplossingen. Ook vindt hij de oudere interieurindeling zonder middelconsole prettiger en ruimer aanvoelen dan de latere facelift-interieurs. De auto wordt daarnaast omschreven als een soort klassieker of prototype: nog steeds rijk aan mogelijkheden, maar qua betrouwbaarheid, productie en afwerking niet te vergelijken met een Model 3 of Model Y. Zijn algemene boodschap is daarom voorzichtig positief: als je een Model S koopt, kies dan bewust, liefst Europees, met goede historie, MCU2, luchtvering en vooral geen Amerikaanse import of vroege probleemversies.

Deze video is een uitgebreide praktijkreview van een Tesla Model S P85 uit 2012, met nadruk op hoe een vroege elektrische auto zich na 14 jaar en ruim 363.791 km nog houdt. De eigenaar vertelt dat de auto in 2017/2018 naar Oekraïne kwam en dat hij er ongeveer 260.000 km zelf mee reed. Het belangrijkste punt is dat de wagen, ondanks zijn leeftijd, nog steeds functioneel en relevant aanvoelt. In de zomer komt hij volgens de eigenaar op een volle lading ongeveer 250 km ver als hij 100-120 km/u rijdt met airco; in de winter was dat bij strenge vorst nog altijd circa 200 km, voldoende om ritten van Biała Cerkwa naar Kiev en terug te doen. De reviewer benadrukt dat de auto op dit moment nog steeds als bruikbare dagelijks EV inzetbaar is. Rijtechnisch komt de Model S verrassend volwassen over. De performance-uitvoering heeft volgens de video 416 pk, 600 Nm en een sprint van 0-100 km/u in 4,4 seconden. Tijdens de proefrit valt vooral de goede zichtbaarheid, de stevige acceleratie en het nog altijd comfortabele onderstel op. De luchtvering is adaptief, kan de auto verhogen op slechte wegen en verlaagt hem op snelheid; zelfs hoogtecorrectie op ongelijke ondergrond wordt genoemd. Wel klinkt de auto op lage snelheid niet meer volledig als een nieuwe premiumauto: er zijn wat ouderdomsklachten, lichte geluiden en een zekere vermoeidheid in de ophanging, al voelt het geheel nog steeds solide en prettig aan. De reviewer vindt de ritbeleving nog opvallend modern voor een auto uit 2012. Ook de laad- en batterijervaring wordt uitvoerig besproken. De auto heeft een 85 kWh accupakket met vloeistofkoeling; na 14 jaar zou er nog ongeveer 64 kWh bruikbaar over zijn. De batterijschade lijkt beperkt, met een gerapporteerde celonbalans van slechts 6 mV. De auto laadt thuis via een aangepaste Type-2-oplossing, waarbij drie fasen samen tot ongeveer 40 kW kunnen leveren; daar zou de auto in ongeveer twee uur van leeg naar vol kunnen gaan. Snelladen is in originele vorm gericht op Tesla Supercharger, maar met een retrofit-adapter kan ook op andere DC-laadpunten geladen worden. De review legt veel nadruk op hoe belangrijk thuisladen is en hoe goed de oude Tesla’s zich houden bij correct gebruik en juiste koeling met G48-koelvloeistof. Aan de interieurkant blijft de Model S indruk maken met een groot 17-inch scherm, digitale instrumentatie, navigatie, panoramadak, lederen bekleding en twee bagageruimtes. De afwerking oogt na 14 jaar nog steeds premium, al zijn er natuurlijk gebruikssporen en enkele slijtageplekken. De grootste minpunten zitten volgens de eigenaar in de achterste wielophanging, waar binnenbanden en draagarmen snel slijten, in de luchtvering die kan lekken en daardoor de compressor kan uitputten, en in de motor/inverter-combinatie: een teflon keerring kan slijten waardoor koelvloeistof bij de lagers en in de inverter komt. Toch is de eindconclusie positief: deze vroege Model S bewijst dat een goed onderhouden BEV heel lang mee kan gaan.

Deze InsideEVs-review gaat over een Tesla Model S Performance uit 2015 met bijna 260.000 km op de teller. De auto wordt neergezet als een extreem interessante tweedehands EV, vooral omdat de oorspronkelijke batterij volgens Tessie nog 86% van de capaciteit heeft. In de praktijk haalt de auto volgens de reviewer nog ruim 300 km echte snelwegrange met de toegestane snelheid, en in rustig stadsgebruik kan dat oplopen richting 400 km. De auto laat volgens de test zien dat een ouder elektrisch topmodel, mits goed onderhouden, nog verrassend bruikbaar kan zijn in 2026. Qua prestaties maakt de Model S nog altijd indruk. Deze Performance/P85D had destijds 692 pk en 932 Nm, met een theoretische 0-100 km/u-tijd van 3,2 seconden. De reviewer beschrijft de acceleratie als nog steeds overweldigend en ervaart dat de auto “really fast” aanvoelt, ondanks de leeftijd. Ook de luchtvering krijgt complimenten: de auto glijdt rustig en stil over oneffenheden en voelt comfortabel aan. Wel is er een klein minpunt, want de voorkant zakt iets in wanneer de auto meer dan twee dagen stil staat, wat duidt op een lekje in het airbagsysteem, al beïnvloedt dat het rijden niet merkbaar. De auto is opvallend goed bewaard gebleven. De lak ziet er volgens de reviewer nog bijna nieuw uit, met slechts kleine deukjes, krasjes en wat slijtage. De enige duidelijke cosmetische fout is loslatende blanke lak op de carbon ducktail spoiler. Ook het interieur oogt fraai: alleen op de bestuurdersstoel en op een instapgevoelig paneel is slijtage zichtbaar. De ruimte achterin is voor een 1,80 meter lange inzittende prima bruikbaar, met redelijk beenruimte en minder opgetrokken knieën dan in veel moderne EV-sedans. De grote panoramische glazen daken maken de auto lichter en aangenamer, en het 17-inch portretdisplay blijft een belangrijk, nog steeds bruikbaar onderdeel, al ogen de graphics inmiddels gedateerd. Belangrijk in deze review is ook het kostenplaatje. De auto kostte nieuw 138.000 euro, maar werd door de huidige eigenaar gekocht voor 21.000 euro. Dankzij gratis lifetime Supercharging heeft die eigenaar al bijna 6.000 euro aan laadkosten bespaard, en hij heeft ruim 10.000 kWh geladen waarvan ongeveer 80% via Superchargers. De 19-inch wielen zijn bewust gekozen om comfort en bandenprijzen te verbeteren ten opzichte van de originele 21-inch set. De reviewer concludeert dat dit specifieke exemplaar, en een gezonde Model S in het algemeen, nog steeds een zeer sterke keuze kan zijn: luxe, veel prestaties, bruikbare actieradius en potentieel lage gebruikskosten maken hem in 2026 verrassend relevant.

In deze 3-jaarsreview van de Tesla Model S Plaid 2023 met Hardware 4 bespreekt de eigenaar vooral zijn dagelijkse gebruik, de actieradius na ruim 32.400 mijl en de praktijkervaring met FSD. De auto wordt vrijwel elke dag gebruikt voor woon-werkverkeer, grofweg 90 mijl enkele reis, en wordt meestal thuis geladen. Volgens de eigenaar is de fabrieksrange met 21-inch wielen 340 mijl, maar in de praktijk haalt hij nooit meer dan 300 mijl. Na drie jaar en lichte degradatie komt hij bij een volle accu uit op ongeveer 315 mijl op de teller, wat in de praktijk neerkomt op circa 265 tot 270 mijl echte range. Bij 80% laadtoestand ziet hij rond 245 tot 250 mijl. De laadinfrastructuur thuis werkt dus goed voor hem, terwijl hij superchargen slechts een handvol keren per jaar nodig heeft, ongeveer 12 tot 13 keer in drie jaar. Qua rijervaring is hij overwegend erg positief. De Plaid-prestaties vindt hij indrukwekkend, vooral boven 60 mph: de auto blijft hard dooraccelereren tot ver boven de normale snelheden en verliest nauwelijks punch. Hij noemt de auto comfortabel, heel gemakkelijk in dagelijks gebruik en zijn favoriete vervoermiddel, zelfs naast een BMW en een Volvo XC90. Ook de auto zelf houdt zich volgens hem goed: de carrosserie is netjes door PPF vanaf dag één en de auto is eenvoudig schoon te houden dankzij PPF en keramische coating. Er waren weinig echte defecten. Een rammeltje achterin loste hij tijdelijk op met spacers en tape, Tesla corrigeerde een lichte geluidklacht in de voorwielophanging, en het oorspronkelijke yoke-stuur is onder garantie vervangen. Verder noemt hij de auto na 3 jaar grotendeels probleemvrij. De grootste minpunten zitten duidelijk in FSD en de banden/wielen. De eigenaar zegt dat FSD heel vaak potholes mist en daardoor meerdere keren flinke schade veroorzaakte: eerst een lekke band en later zelfs twee beschadigde banden, waarvan één klapte, plus een kleine wielschade. In totaal kostte dat hem bijna $1.300 voor twee banden, en hij schat dat zijn eigen rekening voor banden en schade ongeveer $1.800 bedroeg. Daardoor verdwijnen de besparingen op brandstof in feite weer. Hij vindt FSD verder sterk op de weg, maar niet betrouwbaar genoeg op slecht wegdek. Dat hij steeds vaker moet ingrijpen, is voor hem de grootste frustratie van de auto. Toch blijft zijn eindoordeel positief: hij zou de Model S Plaid opnieuw kiezen en ziet de auto als snel, comfortabel, gebruiksvriendelijk en nog altijd aantrekkelijk in de tweedehandsmarkt.

Deze video is geen klassieke, objectieve vergelijkingstest maar vooral een persoonlijke ode aan de laatste Tesla Model S Plaid Signature. De maker heeft duidelijk een grote voorkeur voor de Model S en noemt dat hij in twaalf jaar tijd al 14 Model S’en en 7 Model S Plaids heeft gehad. Hij benadrukt vooral waarom hij juist deze auto blijft kiezen: extreme prestaties, gebruiksgemak, lage gebruikskosten en Tesla’s laadnetwerk. Volgens hem combineert de auto prestaties van rond de 1.000 pk met dagelijks comfort, betrouwbaarheid en langeafstandsbruikbaarheid. Hij noemt concrete cijfers zoals een kwartmijl in circa 9 seconden, 60-130 mph in de “mid-fours”, een topsnelheid van 200 mph en een actieradius van 366 mijl met 20-inch wielen of ongeveer 309 mijl met 21-inch Valerian-wielen. Comfort en rijbeleving komen ook uitgebreid aan bod. De reviewer noemt de auto opvallend stil, efficiënt en comfortabel, en zegt dat de vernieuwde ophanging in de 2026-versie aanvoelt als een Bentley Bentayga in comfortstand. In sportstand zou de auto juist veranderen in een track monster. Hij prijst het yoke-stuur, de carbon-keramische remmen, de verwarmings- en koelcapaciteiten van de auto in heet weer en de sterke Tesla-autopilot/FSD-ervaring op lange ritten, waarbij hij benadrukt dat de auto veel stress wegneemt. Ook de veiligheid en bruikbaarheid worden genoemd: gezin, hond, e-bike en bagage passen erin, en de auto is volgens hem ideaal voor ritten naar onder meer Lake Tahoe en Huntington Beach. Verder bespreekt hij de upgrade ten opzichte van eerdere Model S-versies: een draaibaar scherm, aangepaste LED-matrixkoplampen en achterlichten, nieuwe bumpers en subtiele wijzigingen in het front en rear fascia. Hij vindt de witte binnenkant met Alcantara en de goudkleurige Plaid-details het mooist, en noemt de Garnet Red lak indrukwekkend, met een wijnrode uitstraling in de avond en een klassiek muscle-car effect overdag. Kritische kanttekeningen zijn er nauwelijks; hij noemt wel dat andere EV’s, zoals Lucid, volgens hem softwareproblemen en onpraktische bagageruimte hebben, maar dat is meer een vergelijking dan een inhoudelijke minpuntanalyse van de Tesla zelf. Het resultaat is een zeer enthousiaste, merk- en modelgetrouwe lofzang op een bijzonder gelimiteerde uitvoering van de Model S.

Deze review van de Tesla Model S Plaid schetst vooral een zeer complete indruk van de auto als combinatie van extreme prestaties, luxe en dagelijks gebruiksgemak. De auto wordt neergezet als een van de snelste productie-sedans ooit, met drie elektromotoren, ruim 1.000 pk en een sprint van 0 naar 60 mph in minder dan 2 seconden onder ideale omstandigheden. De reviewer benadrukt dat die brute acceleratie niet ten koste gaat van de bruikbaarheid: de Model S Plaid blijft volgens de tekst ook in alledaags verkeer rustig en comfortabel, mede dankzij de adaptieve luchtvering die de rijhoogte en demping continu aanpast aan wegdek en rijmodus. Daarnaast wordt regeneratief remmen genoemd, waardoor one-pedal driving in veel situaties mogelijk is en de vermoeidheid van de bestuurder afneemt. Qua interieur positioneert Tesla de Model S Plaid als modern en minimalistisch. Vrijwel alle functies lopen via het grote 17-inch touchscreen, wat volgens de review zorgt voor een futuristische maar voor sommige kopers ook wennen-vereisende bediening. Positief zijn de ruime cabine, het panoramische glazen dak, premium materialen, zachte lederen stoelen, aluminium accenten en sfeerverlichting. Voorin zijn de stoelen verwarmd, geventileerd en elektrisch verstelbaar; achterin is er veel been- en hoofdruimte, verwarmde stoelen en een achterin geplaatste entertainmentdisplay. Ook het audiosysteem met meer dan 20 speakers krijgt een duidelijke plus mee. De review noemt wel dat sommige luxeconcurrenten nog altijd een iets traditionelere afwerking en bouwkwaliteit bieden, al is Tesla op dat vlak verbeterd. Op technologisch vlak scoort de Model S Plaid sterk. De infotainmentsoftware wordt beschreven als snel, intuïtief en via over-the-air updates regelmatig verbeterd. Navigatie plant laadstops slim op langere ritten en met voice control zijn navigatie, klimaat, muziek en telefoongesprekken eenvoudig te bedienen. Ook de veiligheidsuitrusting is uitgebreid met automatische noodremming, rijstrookassistentie, dodehoekbewaking, adaptieve cruisecontrol en Autopilot. Voor de actieradius noemt de review ongeveer 350 mijl, wat neerkomt op grofweg 560 km, en laden gaat volgens de tekst via het Supercharger-netwerk in ongeveer 30 minuten voor honderden mijlen extra bereik. Het belangrijkste minpunt is vooral de minimalistische aanpak: wie fysieke knoppen wil of snel veel gebruikte functies direct wil bedienen, zal moeten wennen aan de touchscreen-centrische bediening. Ook de prijs is stevig: vanaf ongeveer $95.000, met configuraties die richting meer dan $110.000 kunnen gaan.

De reviewer rijdt in een Tesla Model S Plaid uit modeljaar 2021 en behandelt de auto als een mix van supercar-prestaties en dagelijkse luxe. De nadruk ligt op hoe extreem snel de auto aanvoelt: 0-60 mph in 1,9 seconden, 1.020 pk, 1.050 lb-ft koppel en een topsnelheid van 200 mph. Volgens de reviewer is het acceleratiegevoel ‘bruut’ en blijft de krachtlijn overal sterk, van stilstand tot hoge snelheid. Tegelijkertijd merkt hij op dat de auto in de bochten minder overtuigt door het hoge gewicht en dat de standaardremmen voor 2024 en ouder eigenlijk te zwak zijn voor serieus circuitwerk. Voor sportief rijden adviseert hij zelfs liever Sport-modus dan Plaid-modus, omdat dat met circa 600-650 pk beter in balans voelt. Naast de prestaties komt de praktische kant uitgebreid aan bod. De Model S biedt opvallend veel bagageruimte, zowel voor als achter, en de volledig vlakke vloer maakt de auto volgens hem bruikbaarder dan sommige elektrische SUV’s. De reviewer noemt ook de luchtvering, die in zijn ogen in de Model S beter werkt dan in veel andere auto’s die hij kent. Hij waardeert de vier hoogtestanden, de automatische liftfunctie voor zijn steile oprit en het feit dat de auto bij snelweggebruik naar een lagere stand kan zakken voor betere efficiëntie. Wel vindt hij luchtvering nog steeds minder fijn dan conventionele ophanging, al is het hem hier minder gaan storen dan verwacht. Het interieur krijgt veel aandacht en wordt overwegend geprezen. De 17-inch infotainmentscherm is het centrale bedieningspunt voor vrijwel alles, van klimaatregeling tot entertainment en laadinstellingen. De yoke-stuurwieloplossing vindt hij enerzijds futuristisch en gaaf, maar anderzijds lastig bij hand-over-hand sturen; hij noemt ook slijtage aan het leer/kunstleer op de yoke. Verder prijst hij de materialen: Alcantara hemelbekleding, zacht materiaal laag in de deuren, echt walnotenhout op het dashboard, gekoelde en verwarmde voorstoelen en verwarmde achterstoelen. De achterbank heeft een eigen 8-inch scherm, meer hoofd- en beenruimte dan vóór de facelift, en de premium audio noemt hij erg goed en gebalanceerd. Tegelijkertijd stoort hij zich aan kleine afwerkingsproblemen zoals delaminatie van rubberen inzetstukken, loslatende bekleding en een camera die soms wel en soms niet werkt. Qua laden en gebruiksgemak is hij duidelijk positief. Thuis laden via een Tesla Wall Connector kost hem ongeveer 4 tot 8 dollar per ‘volle tank’ en duurt circa vier uur; op een gewoon 110V-stopcontact was het resultaat met ongeveer 8% per nacht veel te traag. Aan de Supercharger zou 20% naar 80% in ongeveer 20 tot 25 minuten kunnen gaan, mits de batterij wordt voorgeconditioneerd. Hij noemt ook handige softwarefuncties zoals Sentry Mode, Car Wash Mode, Dog Mode, Camp Mode, pin-to-drive, Joe Mode, ventilatie- en stoelbediening via het scherm, en de mogelijkheid om Full Self-Driving per maand te activeren voor 99 dollar. Zijn gemiddelde verbruik/range-indicatie schommelt rond 220 tot 236 mijl, terwijl Tesla zelf 348 mijl opgeeft. Kortom: deze Model S Plaid is volgens de reviewer een indrukwekkende, luxueuze en extreem snelle EV, maar wel met typische Tesla-minpunten zoals schermafhankelijkheid, afwerkingsissues, dure reparaties en hoge slijtage bij hard gebruik.

Deze video is een uitgebreide testrit met een Tesla Model S Plaid uit modeljaar 2026. De auto is volgens de reviewer pas een week oud en kost met opties bijna 150 miljoen won; met de FSD-optie komt hij uit rond 160 miljoen won. De nadruk ligt sterk op prestaties en Tesla’s zelfrijdfuncties, maar juist ook op de vraag of die prijs en prestaties in de praktijk te rechtvaardigen zijn. De reviewer noemt de auto “overgespecificeerd”: 1020 pk en 0-100 km/u in 2,1 seconde zijn indrukwekkend en de auto trekt volgens hem extreem hard door, vooral bij inhalen en korte acceleratiemomenten. Tegelijkertijd concludeert hij dat zo’n prestatie in het dagelijks gebruik nauwelijks nodig is en dat de AWD-versie voor veel kopers logischer zou zijn. De rijbeleving wordt gemengd beoordeeld. Positief is dat de Model S Plaid op oneffen wegen en bij drempels “niet slecht” veert en duidelijk beter aanvoelt dan oudere Model S’en; het comfort is volgens de reviewer merkbaar verbeterd, al is het nog steeds niet op het niveau dat je van een grote luxe sedan van deze prijs verwacht. Hij vergelijkt de auto ook met de Model 3 Highland en vindt dat de Model S in de praktijk niet veel comfortabeler is. Daarnaast stoort hij zich aan de sterke, niet instelbare regeneratie: zodra je het pedaal loslaat remt de auto hard af, wat voor bestuurder nog te doen is, maar voor passagiers onrustig en misselijkmakend kan aanvoelen. De yoke-stuurwieloplossing noemt hij bovendien onhandig, zeker in combinatie met de knieën en benen tijdens FSD-gebruik. Het interieur krijgt gemengde kritiek. De reviewer waardeert de alcantara-afwerking, carbonaccenten en de algemene afwerkingskwaliteit, maar vindt de basis van de auto verouderd. Hij wijst erop dat Model S en X al jaren op een oud platform staan en dat de software-upgrades de gedateerde hardware niet volledig kunnen compenseren. De achterbank is volgens hem zelfs een belangrijk minpunt: weinig beenruimtebeleving voor een grote sedan, een zittende houding die te rechtop is, zwevende benen, beperkte hoofdruimte door de C-stijl en algehele krapte die niet past bij een luxe topklasse sedan. Ook de panoramische glazen dakconstructie vindt hij minder slim dan een metalen dak, mede door warmte-opbouw. Op snelwegtempo meldt hij wel dat windgeruis met extra geluiddemping meevalt, maar origineel lijkt dat een bekende Tesla-zwakte. De grootste reden om deze auto te kiezen is voor de eigenaar en reviewer duidelijk FSD. In de video laat hij zien dat de auto lange stukken zelfstandig kan rijden en dat dit voor zakelijk gebruik, woon-werkverkeer in de regio Seoul/Gyeonggi en veel snelwegritten een enorme meerwaarde heeft. De FSD maakt de auto volgens hem bijna chauffeurloos en juist dat tilt de Model S omhoog. Toch blijft zijn eindoordeel dubbel: technisch indrukwekkend, erg snel en in FSD-terms zeer overtuigend, maar qua prijs, achterbankcomfort, platformouderdom en dagelijkse noodzaak van de Plaid-prestaties vindt hij de auto moeilijk te verdedigen. Hij had liever gezien dat Tesla een moderner, comfortabeler alternatief op dezelfde basis had gemaakt.

Deze video is geen klassieke rijtest, maar een lange rebuild-documentaire van een beschadigde 2022 Tesla Model S Dual Motor die via Copart werd gekocht voor ongeveer $15.000. De maker laat stap voor stap zien welke schade er was: rechtsvoor was de fusee/knuckle kapot, de onderste draagarm zat los, de cv-boot was gescheurd, er waren velg- en bandenschades, een kapotte wielkuip, een ontbrekende spiegel en schade aan de rechterachterzijde. De auto had bovendien geen sleutel, een lege 16V-hulpaccu en aanvankelijk problemen met de luchtvering en software-activatie. Een belangrijk pluspunt is dat de auto technisch al snel weer tot leven komt: via de Tesla-app wordt de auto uiteindelijk overgezet, de hoofdbatterij wordt geladen tot meer dan 200 mijl bereik op het display, en na het vervangen van de 16V-accu en het resetten/kalibreren van systemen komt de luchtvering weer omhoog. De eerste testrit laat zien dat de Model S comfortabel en verrassend bruikbaar aanvoelt, zelfs met nog onafgewerkte carrosserieschade en tijdelijke storingen. De reviewer benoemt dat de auto “feels comfortable” rijdt en dat de rijhoogte, na wat zoekwerk, weer goed ingesteld kan worden. De review is vooral sterk in het beschrijven van de praktische kant van een Tesla-rebuild. Er wordt uitgebreid uitgelegd hoe onderdelen via Tesla, eBay en gebruikte onderdelen worden gezocht, hoe VIN-gestuurde onderdelenmatching werkt, en hoe Tesla-partsondersteuning voor een rebuilt title lastig kan zijn. Ook de laad- en elektrische systemen komen aan bod: de 16V-accu blijkt volledig dood, laadt slecht op met een kleine lader en wordt uiteindelijk vervangen voor circa $250. Daarna verdwijnen de “unable to drive voltage supply too low”-meldingen. Verder is er aandacht voor de Tesla-software, de key-programmering via de app, de service mode voor de elektrische parkeerrem en het feit dat de auto pas na het correct instellen van de ride-height sensor en het verlaten van jack mode weer normaal op hoogte komt. De maker bespreekt ook hoe de auto op de weg aanvoelt: bij 45 mph wordt het rijgedrag als comfortabel ervaren, al is er nog wrijving van een beschadigde wielkast en zijn er voorlopig nog cosmetische en mechanische restpunten. Nadelen zijn er zeker: de auto had veel schade, de reparatie liep fors uit door onderdelenproblemen, verkeerde leveringen en trage bodyshopwerkzaamheden. De 16V-accu was dood, de parking brake deed moeilijk, er was een kapotte rear right caliper/elektrische remcomponent, en de wheel liner, fender en sensorbeugels bleken meer werk te vragen dan gedacht. Ook werden kosten en tijd steeds hoger door verkeerde of onhandige keuzes, zoals een fender die niet paste en een bodyshop die het werk steeds uitbreidde. Toch laat de video uiteindelijk een Model S zien die technisch weer rijdt en waarvan de kernsystemen weer werken, met nog vooral afwerkings- en bodywerk als laatste stap.