Tesla Model 3 reviews

In deze test staat de Tesla Model 3 Standard centraal, uitgevoerd met het vernieuwde 64 kWh LFP-accupakket. Bjørn Nyland is vooral lovend over het laadgedrag van deze versie. De auto schiet vanaf 0% meteen naar ongeveer 175 kW en houdt dat vermogen volgens de video opmerkelijk lang vast, grofweg tot rond 17 à 19%. Dat maakt de auto bijzonder sterk in het begin van de laadcurve. Daarna zakt het vermogen wel terug, maar de curve blijft volgens de reviewer nog steeds netjes en bruikbaar, met een relatief vlak verloop onderin. Nyland noemt expliciet dat de auto in de praktijk “amazingly good” is voor een betaalbare auto met een relatief kleine accu. In de vergelijking met andere EV’s komt de Model 3 Standard niet als absolute winnaar uit de bus op pure laadsnelheid: de oudere Volkswagen ID.3 Pure staat vaak vooraan en ook de MG4 met middelgrote accu houdt lang een hoge waarde vast. Toch blijft de Tesla goed meedoen en laat hij vooral aan het einde een sterke indruk achter. Nyland benadrukt dat de nieuwe Model 3 tot 100% relatief vlot blijft laden en uiteindelijk ongeveer tegelijk uitkomt met de MG4, terwijl de Renault 5 duidelijk achterblijft. Hij vindt het laadprofiel “really impressive” en ziet het als een duidelijke verbetering ten opzichte van de oude Model 3, die hij als minder overtuigend beschrijft. Opvallend is ook dat Nyland de Model 3 Standard niet alleen beoordeelt op één laadmoment, maar in het bredere gebruik plaatst. Hij zegt dat de auto in een 1.000-km challenge “outstandingly good” is en dat de combinatie van efficiëntie en laadcurve de auto zeer competitief maakt. De efficiëntie van de Model 3 helpt duidelijk mee: zelfs wanneer andere auto’s soms een hogere piek halen of een mooie vlakke curve tonen, vertaalt de Tesla dat volgens hem beter naar echte reistijd. Software of infotainment komen in deze video nauwelijks aan bod; de focus ligt vrijwel volledig op het laden. Per saldo is dit een zeer positieve laadtest, met vooral sterke prestaties in het begin van de laadcurve en een solide eindfase.

De reviewer rijdt in een Tesla Model 3 Performance van modeljaar 2024 en benadrukt direct dat dit de snelste uitvoering van de Model 3 is. Tesla noemt ongeveer 500 pk en volgens de review is de auto met zijn twee elektromotoren en vierwielaandrijving “very, very quick”. De facelift voor 2024 brengt onder meer bredere achterbanden van 275 in plaats van 245, waardoor de grip beter is, al kun je de banden nu niet meer voor-achter wisselen. Qua rijbeleving in de stad is de auto volgens hem gewoon prima, stil en typisch elektrisch. Met de adaptieve vering kan hij in sportstand stevig aanvoelen, terwijl chill mode hem juist heel relaxed laat rijden. Het acceleratie-effect is indrukwekkend genoeg om zelfs zijn buikoperatielitteken te laten tintelen, wat de intensiteit van de prestaties goed samenvat. In het interieur is Tesla’s minimalistische aanpak duidelijk extreem doorgetrokken. Er zijn geen stalks achter het stuur; knipperlichten, lichten, ruitenwissers, Sentry Mode en spraakbediening zitten allemaal op de stuurwielknoppen. Achter het stuur is geen traditioneel instrumentarium: alles loopt via het centrale scherm. Dat scherm fungeert als snelheidsmeter, versnellingskeuze, navigatiehub, cameraweergave en toegangspoort tot vrijwel alle functies. De reviewer vindt de bediening verrassend logisch en vergelijkt de interface met een telefoon of tablet, wat voor hem goed werkt omdat hij met digitale apparaten is opgegroeid. Tegelijk beseft hij dat dit voor minder tech-vaardige bestuurders overweldigend kan zijn. Hij waardeert het scherm dus functioneel, maar mist sfeer en een echte interieurbeleving. De zitpositie en praktische bruikbaarheid krijgen een gemengd oordeel. De voorstoelen zijn comfortabel genoeg, verwarmd en voorzien van geheugen, maar ogen voor hem niet bijzonder. In de middenconsole zijn draadloze laders, een groot opbergvak en bekerhouders aanwezig, al faalt de bekende fles-test. Achterin verrast de Model 3 positief: hij past goed, heeft voldoende knieruimte en hoofdruimte, een display voor de achterpassagiers, ventilatieroosters, ambient light en het glazen dak. Ook de bagageruimte is netjes, met een elektrisch bediende achterklep, een bruikbare kofferbak en een frunk, al noemt hij niets daarvan uitzonderlijk spectaculair. De buitenkant vindt hij onopvallend en “fine”: de 2024 Performance heeft andere bumpers en een kleine carbon lip, maar de verschillen zijn subtiel. Uiteindelijk ziet de reviewer de Model 3 Performance vooral als een razendsnelle, gebruiksvriendelijke EV voor mensen die vooral een snelle A-naar-B-auto willen, terwijl autoliefhebbers volgens hem meer emotie, karakter en designgevoel zullen missen.

Deze test draait volledig om de efficiëntie en actieradius van de Tesla Model 3 Premium Rear Wheel Drive uit modeljaar 2026 bij echte snelwegomstandigheden. De reviewer rijdt een traject van 100,8 mijl met een gemiddelde snelheid van 70 mph, met de climate control op 73 graden auto en bandenspanning rond de fabrieksaanbevolen 42 PSI. Opvallend is vooral hoe zuinig de auto presteert: de boordcomputer meldt 23,2 kWh verbruik en daarmee komt de auto uit op 4,34 mijl per kWh. Dat is volgens de maker zelfs beter dan de recent geteste Model Y en maakt dit de meest energiezuinige EV die zij tot nu toe hebben getest. Op basis van de test rekent hij een realistische snelwegactieradius van ongeveer 300 mijl, met een ruwe inschatting tot iets boven 320 mijl bij een bruikbare batterijcapaciteit van 75 kWh. Voor roadtrips suggereert hij dat je comfortabel rond de 280 mijl kunt rijden wanneer je van 100 naar ongeveer 10 procent acculading gaat. Qua rijbeleving is het beeld gemengd, maar overwegend positief. De auto is volgens de reviewer op de snelweg opvallend stil en neemt wegdekgeluid redelijk goed op, al hoort hij wel wat windgeruis en een lage resonantie van boven. Het rijhulpsysteem werkt functioneel, maar het blijft irritatie oproepen dat cruise control en Autosteer met een luid ‘bing bong’ activeren en de audio onderbreken. Ook probeert de auto volgens hem soms ongewenst een afrit te nemen, wat op een snelwegtest als frustrerend wordt ervaren. Daar tegenover staat dat de efficiency indrukwekkend is en dat de auto volgens hem ondanks de compacte afmetingen prima zijn werk doet voor lange snelwegritten. Het comfort is goed, maar niet foutloos. De stoelen bieden volgens de reviewer redelijke ondersteuning en de cabine heeft zachte armsteunen, maar hij vindt de Model 3 minder comfortabel dan de Model Y omdat je benen meer gestrekt liggen. De zitpositie vraagt dus wat meer finetuning. De ergonomie noemt hij wel sterk, mede dankzij het goed instelbare stuur. Ook het audiosysteem krijgt een positieve vermelding: het klinkt krachtig en overtuigend tijdens de rit. Verder prijst hij de energie-informatie in het scherm, omdat Tesla gedetailleerd laat zien hoeveel energie naar rijden, klimaatregeling, batterijconditie en hoogteverschil gaat. Al met al ziet hij de Model 3 Premium RWD als een bijzonder efficiënte EV voor veelrijders, met slechts enkele irritaties in software en rijhulp die het totaalbeeld iets temperen.

In deze test van de Tesla Model 3 Standard Range focust Bjørn Nyland vooral op efficiëntie, laadgedrag en het verschil met de duurdere Premium/Highland-versie. De auto voelt volgens hem nog steeds “als een echte Tesla”: strak, efficiënt en verrassend volwassen voor een instapuitvoering. De ritcomfort-afstemming noemt hij prettig; het onderstel is niet zo hard als de oude Model 3 vóór Highland en voelt zelfs iets soepeler dan die eerdere generatie, al blijft de Premium met adaptieve demping comfortabeler. Op 18-inch wielen met Bridgestone Turanza-banden vindt hij de geluidsisolatie en het rolgeluid goed voor deze klasse, mede dankzij stille banden en mogelijk akoestisch materiaal. De stoelen met stoffen bekleding noemt hij ook prettiger dan de vroegere vegan-lederen seats, die in zijn ogen warmer aanvoelden. Qua interieur en bediening blijkt dat Tesla ook in deze basisversie veel functionaliteit behoudt. Hij laat zien dat de auto nog steeds brede softwaremogelijkheden heeft, met onder meer meerdere tripmeters, aanpasbare displays en een uitgebreide visualisatie in de cockpit/“sexy dash”. Wel mist de wagen enkele luxe-elementen van de Premium, zoals adaptieve vering en geventileerde stoelen. Opvallend is dat deze auto in de test geen TPMS-drukweergave toont, maar een geschatte bandenspanning gebruikt. Verder benoemt hij praktische zaken zoals USB-C-poorten met ongeveer 63 watt laadvermogen voor en achter, wat ruim voldoende is voor laptop of tablet. Het audiosysteem scoort bij hem gemiddeld: er is verrassend diepe bas voor een systeem zonder subwoofer, maar de detaillering en punch blijven achter bij high-end systemen; uiteindelijk geeft hij het geluid een 5/10. Op de snelweg komt de efficiëntie sterk naar voren. Bij ongeveer 120 km/u noteert hij eerst 182 Wh/km, maar dat is met tegenwind en hoogteverschil. Op de terugweg, bij ongeveer 90 km/u en gunstigere omstandigheden, zakt het verbruik naar 117,8 Wh/km, wat hij ronduit indrukwekkend vindt. De auto glijdt volgens hem uitzonderlijk efficiënt door de lucht en houdt op afdalingen opvallend lang snelheid vast. De standaardversie heeft volgens Nyland minder luxe, maar nauwelijks minder het “Tesla-gevoel” dan de duurdere uitvoering. Bij laden laat de Model 3 Standard Range ook een sterke indruk achter: na aansluiting aan de Supercharger piekt hij direct rond 177 kW en houdt lang een hoge laadsnelheid vast, rond 170 kW tot ongeveer 15-16%. Dat maakt hem volgens de reviewer een zeer aantrekkelijke EV voor wie niet per se alle premiumopties nodig heeft.

De reviewer komt duidelijk enthousiast uit op de Tesla Model 3 en benadrukt meteen dat de auto, zelfs tien jaar na zijn eerste kennismaking met Tesla, nog altijd tot de meest interessante auto’s op de Noord-Amerikaanse markt behoort. In deze test gaat het specifiek om de Model 3 Premium Rear Wheel Drive, met een geconfigureerde prijs van ongeveer $41.000 in mei 2026. Volgens de review is de bouwkwaliteit ten opzichte van de vroege Model 3’s enorm verbeterd: panelen, afwerking en het algemene gevoel in het interieur zijn duidelijk volwassener geworden. Toch blijft het materiaalgevoel op sommige plekken wat aan de goedkope kant, al vindt de reviewer dat niet ongewoon voor deze prijsklasse. Het exterieur krijgt veel lof, vooral vanwege de strakke proporties, de geslaagde facelift van de Highland-Model 3 en de mooie balans tussen ingetogen en modern. Ook noemt hij de auto efficiënter, lichter en sportiever aanvoelend dan de Model Y, terwijl hij visueel zelfs aantrekkelijker zou zijn. Praktisch gezien scoort de Model 3 volgens de review verrassend goed voor een compacte sedan. De kofferbak is ruim genoeg voor het formaat van de auto, met een ondervloercompartiment en extra vakjes aan de zijkant, al ontbreekt een 40/20/40-indeling en blijft het bij 60/40 neerklapbare achterstoelen. De frunk verhoogt de bruikbaarheid verder. Achterin is er eveneens meer plek dan je op basis van het formaat zou verwachten: een volwassene van 1,78 meter zit volgens de reviewer nog steeds prima, met nette beenruimte en een glazen dak dat nauwelijks hoofdruimte wegneemt. De achterbank heeft ook verwarmde buitenste zitplaatsen en een eigen schermpje voor HVAC en entertainment, inclusief YouTube- of Netflix-weergave. Dat maakt de auto gezinsvriendelijker dan hij op het eerste gezicht lijkt. Het interieur en de software blijven een sterk punt, maar niet zonder kanttekeningen. De centrale infotainment is volgens de reviewer nog steeds marktleidend qua snelheid, gebruiksvriendelijkheid en logica, mits je de Tesla-manier van werken accepteert. Tegelijk bekritiseert hij de interface omdat een groot deel van het scherm wordt ingenomen door rijvisualisaties, waardoor navigatie en snelheid kleiner uitvallen dan nodig. De premium sound system-variant in deze auto is niet eens aanwezig; toch vindt hij het geluid met negen speakers al erg goed. Op de weg maakt de auto veel indruk met Full Self-Driving: de reviewer noemt het systeem “remarkable”, uiterst soepel in stoplichtsituaties, afslaan en remmen, en volgens hem duidelijk verder dan concurrenten als GM Super Cruise. Wel zit daar direct de keerzijde: je bent afhankelijk van Tesla’s regels, data-ecosysteem en abonnementsstructuur, en zonder dat krijg je de beste functies niet. Ook noemt hij de auto niet echt ontspannen om in te rijden door de scherpe besturing, strakke afstemming en snelle reacties. Dat maakt hem leuk en wendbaar, maar soms vermoeiend in druk verkeer.

De reviewer ziet de Tesla Model 3 nog altijd als een opvallend sterke keuze, juist omdat het totaalpakket zo ver doorgeoptimaliseerd is. De auto wordt omschreven als een software-defined vehicle dat met over-the-air updates voortdurend verandert; volgens de maker is het daardoor bijna nooit precies dezelfde auto. De besproken versie is een 2024 of nieuwer Model 3 Long Range All Wheel Drive. Tesla’s eigen AI-assistent en de diepe integratie van software krijgen veel aandacht: via een lange druk op de knop kun je gesprekken voeren, informatie opvragen, reisadvies krijgen of vragen stellen over zaken als laden en routeplanning. Ook de automatische functies maken indruk, zoals het slim kiezen van de juiste rijstand bij een driepuntdraai en het altijd beschikbare autopilot-achtige karakter van de auto. Volgens de reviewer geeft dat een gevoel van moeiteloze, georganiseerde mobiliteit dat andere merken moeilijk evenaren. Qua rijervaring is de Model 3 erg efficiënt en snel, met een opgegeven 0-60 mph-tijd van 4,2 seconden voor deze Long Range AWD. Tesla noemt een actieradius van 436 mijl; in de praktijk rekent de auto op basis van 60% resterend nog met ongeveer 367 mijl bij volle accu. Laden gaat eveneens sterk mee in het verhaal: de goedkoopste optie is laden bij Tesla voor 22 p/kWh, wat volgens de reviewer een enorm voordeel is tegenover snelwegladers van 79 of 89 p/kWh. De auto wordt daarnaast geprezen om zijn laadtempo; er wordt zelfs gesproken over 731 mijl per uur aan laadsnelheid, al is dat duidelijk een impressieve weergave van de hoogste piek. Ook het geluidsysteem valt positief op: de Long Range-variant heeft een veel beter audiosysteem dan de achterwielaangedreven versie en de reviewer noemt het zelfs zijn tweede beste audiosysteem ooit, met betere spreiding en verbeterde helderheid na updates. Daartegenover staan ook duidelijke bezwaren. De Model 3 wordt als vrij steriel en minimalistisch ervaren, met minder luxe en minder karakter dan sommige concurrenten. De vering kan voor sommige bestuurders te hard zijn, zeker vergeleken met comfortabelere Chinese EV’s, en instappen is door de lage carrosserie minder gemakkelijk. Verder mist de auto nog steeds zaken als een head-up display, meer traditionele bedieningselementen en volgens de reviewer ook verfijndere veiligheids- en rijhulpfuncties, zoals beter lane-departure alert en cross-traffic alert. Ook noemt hij dat sommige features, zoals Smart Summon, in de praktijk niet altijd even goed werken. Toch blijft de conclusie positief: de Model 3 biedt een uitzonderlijk efficiënte, slimme en overtuigende elektrische rijervaring.

De Chasing Cars-review van de Tesla Model 3 Long Range Rear Wheel Drive is een langetermijntest van drie maanden, waarin de auto ongeveer 12.000 km heeft afgelegd. De conclusie begint sterk bij het bereik en de efficiëntie: in Sydney werd consequent rond 11 kWh/100 km gehaald, wat volgens de reviewer neerkomt op ongeveer 700 km actieradius in de praktijk. Op de snelweg liep dat op naar 12 à 13 kWh/100 km, nog steeds goed voor een ruime 600 km. Bij tegenwind richting Melbourne zakte het bereik wel wat weg, maar zelfs dan bleef de auto volgens de tester boven de 500 km. Dat maakt deze Model 3 voor hem de verste rijdende EV die hij ooit heeft getest. Ook het laden en dagelijks gebruik krijgen aandacht. Tesla’s Supercharger-netwerk wordt omschreven als nog altijd het beste en betrouwbaarste in Australië, maar de laadprestatie van de auto zelf is minder indrukwekkend dan de cijfers doen vermoeden. Hoewel Tesla 250 kW piek-DC-laadvermogen claimt, zag de reviewer in de praktijk gemiddeld ongeveer 120 kW tijdens een 10-80%-sessie, waardoor je alsnog circa een half uur bezig bent. AC-laden blijft beperkt tot 11 kW. In het interieur is de Model 3 volgens hem opvallend premium voor het segment: elektrische stoelen, vierweg-lendensteun, stoelverwarming en -ventilatie, een hoogwaardig infotainmentsysteem en een goed audiosysteem. De verbeterde bouwkwaliteit na de facelift wordt gewaardeerd, al zijn er nog steeds kleine minpunten zoals krakende deurafdichtingen bij vochtig weer en een incidentele rammel in het dashboardgebied. Qua comfort scoort de auto goed. De stoelen bieden voldoende steun zonder te strak te voelen en de frequentieselectieve dempers hebben het onderstel veel beter en verfijnder gemaakt dan bij eerdere Model 3’s. De rit is stevig, maar nu wel netjes geabsorbeerd en niet meer oncomfortabel. Tegelijk is er kritiek op de cabinetoestand in de Australische zomer: ondanks het witte interieur liep de binnentemperatuur op warme dagen op tot 75 graden. Tesla’s zonneschermen maakten een groot verschil, maar de reviewer zou liever een traditioneel dak met open/dicht schuifdak en een volwaardige zonnewering zien. Daarnaast vindt hij de sedanvorm praktisch minder sterk dan een liftback: de kofferbakopening is smal, ook al is de ruimte diep en zijn de achterbankleuningen neerklapbaar. Rijtechnisch noemt hij de auto verfijnd en efficiënt, maar softwarematig niet zo vrijgevig als het onderstel verdient. De achterwielaangedreven aandrijflijn met circa 230 kW is volgens hem precies goed qua balans: vlot, maar niet intimiderend. De motor is stil en de vermogensafgifte lineair. Het grootste dynamische bezwaar zit in de zeer behoudende stabiliteits- en tractieregeling, die bij klein slip of tempo-opbouw in bochten direct vermogen wegneemt. Daardoor voelt de auto minder los en speels dan een BMW 3 Serie of i4. Full Self-Driving Supervised maakt veel goed: de reviewer noemt het baanvast, beleefd en indrukwekkend in saai woon-werkverkeer, maar te timide en soms te traag of te voorzichtig om volledig op te vertrouwen. Vooral bij haast of bij afritten schiet het systeem tekort.

In deze review rijdt Ryan Shaw met alle drie de uitvoeringen van de 2026 Tesla Model 3: de standaard achterwielaangedreven versie, de premium RWD/AWD en de Performance. Zijn belangrijkste conclusie is dat de Model 3 in grote lijnen nog steeds hetzelfde slimme, efficiënte en erg capabele platform is, maar dat de verschillen tussen de trims nu duidelijker zijn dan ooit. De basisversie voelt al verrassend compleet aan met de glazen daklijn, de vele camera’s, de frunk, de ruime kofferbak met subtrunk en de sterke Tesla-software. Tegelijkertijd is duidelijk dat Tesla op de instapper bewust bespaart: de spiegels klappen handmatig in, de stoelverstelling gaat via het scherm, het geluidssysteem is eenvoudiger en de afwerking is minder rijk aangekleed. Tijdens het rijden noemt Shaw de standaard Model 3 comfortabeler dan hij had verwacht, met een stille cabine, een prima rijgevoel en een actieradius van ongeveer 321 mijl met de standaard wielen. Wel merkt hij op dat de basisauto iets minder verfijnd aanvoelt qua onderstel en dat de cabine warmer wordt door de glazen dakpartij, terwijl de stoelen niet geventileerd zijn. De zitpositie en het ontbreken van fysieke bediening vragen wennen, maar de terugkeer van de richtingaanwijzerhendel vindt hij een verbetering. De Tesla-software noemt hij nog altijd tot de besten in de markt: snel, logisch en rijk aan functies, met sterke ingebouwde apps en een goede visualisatie. Tegelijk is er geen Apple CarPlay of Android Auto, en veel functies zitten diep in het scherm. Ook wijst hij erop dat basisauto’s alleen Traffic Aware Cruise Control krijgen; voor volwaardige autosteer moet je Full Self-Driving als abonnement nemen. De premiumversie brengt volgens hem precies die extra verfijning die de standaard mist. De 8-inch schermen achterin, verlichte cabinelijn, geperforeerde stoelen, stoelverstelling via knoppen, power stuurverstelling, FM-radio en beter geluid maken de auto merkbaar luxer. De achterwielaangedreven premium heeft volgens hem de grootste actieradius van de groep, ongeveer 363 mijl, en de all-wheel-drive versie krijgt zelfs nog meer speakers. De Performance is duidelijk de spannendste uitvoering: agressievere bumpers, 20-inch wielen, carbon spoiler, sportievere diffuser, Alcantara-achtige accenten en vooral zeer comfortabele sportstoelen met sterke zijdelingse steun. Het onderstel is adaptief en kan van comfortabel naar erg strak worden gezet, terwijl de sprint van 0 naar 60 mph in 2,9 seconden volgens hem nog steeds indruk maakt. Zijn eindbeeld is positief: de Model 3 is nog altijd een heel sterke elektrische sedan, maar vooral de premium en Performance maken het verschil echt voelbaar.

De reviewer bespreekt zijn Tesla Model 3 Performance na één jaar en 16.100 miles gebruik. De auto werd gekocht voor $54.990 en kost volgens hem nieuw nog steeds hetzelfde. De gebruikservaring is vooral positief: dagelijks rijden gaat heel eenvoudig dankzij de Tesla-app, phone key, naadloze instap en het opladen thuis aan een normaal stopcontact. Voor het woon-werkgebruik is dat ruim voldoende, en bij roadtrips naar bijvoorbeeld Californië of een solo-trip naar Death Valley bleek de auto ook probleemloos inzetbaar. Het grootste voordeel in de praktijk is volgens hem de combinatie van comfort en prestaties: de auto voelt als een gewone, prettige Model 3, maar kan tegelijkertijd in 2,9 seconden van 0 naar 60 mph sprinten. De Performance-uitvoering heeft bovendien een instelbaar onderstel met standaard- en sportstand; die sportstand is wel duidelijk stugger. Ook noemt hij de ruime kofferbak, het subtrunk, de frunk en de extra opbergvakken als pluspunten voor een sedan.

De reviewer test de Tesla Model 3 Standard 2026 ’s avonds en benadrukt vooral hoe compleet deze instapversie aanvoelt. Het belangrijkste onderwerp is de verlichting: volgens de video heeft deze Europese, in China gebouwde versie dezelfde full matrix adaptive koplampen als de duurdere uitvoeringen zoals Long Range en Performance. In de praktijk vindt de reviewer ze zelfs uitzonderlijk actief en slim, omdat de verlichting automatisch donkere zones en verkeersborden uitlicht zonder tegenliggers te verblinden. Op zijn vaste nachtelijke testroute noemt hij het systeem “een van de beste matrix headlamp systems” die hij heeft ervaren. Ook de aanwezigheid van een stalk voor richtingaanwijzers wordt positief genoemd, als terugkeer van een vertrouwd element. Het interieur is volgens de reviewer op dit Standard-model wel duidelijk eenvoudiger dan bij de duurdere varianten. De ambient lighting op het dashboard ontbreekt, maar hij ziet dat juist als een plus voor rust en focus tijdens het rijden. De stoelen zijn bekleed met textiel en worden omschreven als erg prettig, vooral in combinatie met stoelverwarming en stuurverwarming; die warmen snel en comfortabel op, wat volgens hem aangenamer aanvoelt dan verwarmde kunstlederen stoelen. De stoelverstelling loopt via het scherm, de spiegels zijn elektrisch verstelbaar, en de stuurkolom moet handmatig worden afgesteld. Verder noemt hij de cabine stil genoeg voor de stad, met dikke ruiten, al ervaart hij de Long Range met dubbellaags glas als nog iets beter in geluidsisolatie, vooral op hogere snelheid. Qua onderstel en rijgedrag plaatst de reviewer de Model 3 Standard dicht bij de Long Range en AWD-versies. De auto zou dezelfde basisophanging gebruiken met een comfortabel maar toch gecontroleerd karakter, en hij vindt dat de auto zelfs op slechte wegen zeer soepel rijdt. De besturing noemt hij prettig afgesteld: niet te zwaar en niet te licht, met een goede draaicirkel en een duidelijke, eenvoudige zitpositie. In chill-modus is de acceleratie volgens hem ruim voldoende, en de auto voelt wendbaar en “so nimble”. Ook de rijhulpsystemen worden uitgebreid genoemd: Full Self-Driving, premium connectivity, 360-gradencamera, blind-spot technologie en automatische parkeerfunctie zijn aanwezig. De auto kan in zijn demonstratie zelfstandig rijden, afstand houden en binnen de rijstroken blijven. De technische efficiëntie is een van de grootste pluspunten. De reviewer noemt een LFP-accu van 64 kWh, waarvan 62 kWh bruikbaar is, en laat zien dat de auto zeer zuinig rijdt: zijn verbruik komt uit op 13,8 kWh/100 km, met een geschatte WLTP-waarde van 13 kWh/100 km in zijn testcontext. Dat onderstreept voor hem dat dit een bijzonder efficiënte elektrische auto is met een goede batterij en een sterke prijs-kwaliteitverhouding. Zijn enige echte kritiekpunt is dat de standaardversie minder luxe aanvoelt door het ontbreken van ambient light en dat de auto in Europa geen parkeersensoren heeft. Desondanks concludeert hij dat de Model 3 Standard voor hem een no-brainer blijft en een van de beste elektrische auto’s voor het geld is.