Lancia Ypsilon Electric reviews

De Lancia Ypsilon HF wordt in deze review vooral geprezen als een opvallend en uniek vormgegeven elektrische hot hatch. De auto valt volgens de reviewers meteen op door zijn uitgesproken Italiaanse design, met ronde achterlichten die refereren aan de Stratos, een chique voorzijde met LED-strip, brede spatborden, unieke velgen en een breed ogende carrosserie. De conclusie van buitenaf is duidelijk: dit is geen generieke EV, maar een auto met veel karakter en een sterke rally-uitstraling. Ook het interieur krijgt veel aandacht, juist omdat het anders en speelser is dan gebruikelijk. Er wordt gesproken over een zwarte hemel, veel ronde details, sfeerverlichting, een mooi stuur, handmatige knoppen en een prettig mat afgewerkt dashboard. Het infotainmentsysteem is gebaseerd op het Stellantis-systeem, werkt met Android Auto en wordt als praktisch en eenvoudig omschreven, al is het navigatiescherm wat aan de kleine kant. Qua zitcomfort zijn de stoelen een sterk punt: ze worden omschreven als comfortabele sportstoelen die goed ondersteunen, ook na drie à vier uur rijden zonder klachten. Tegelijkertijd is de afstelling van de vering duidelijk stug, wat past bij het sportieve karakter. Achterin is de ruimte beperkt, maar nog acceptabel voor kinderen en korte ritten met volwassenen. De kofferbak van 309 liter wordt als ruim genoeg gezien voor deze klasse. Opbergruimte is er voldoende dankzij een groot vak onderin, bekerhouders, vakjes in de deuren en een draadloze lader op een opvallend rond tafeltje in de middenconsole. Dat interieurdetail wordt meermaals als slim en origineel benoemd, net als de vele ronde vormen die in de auto terugkomen. Rijden is voor deze reviewers echter het belangrijkste en daar scoort de Ypsilon HF sterk. De auto heeft 280 pk, voorwielaandrijving en sprint volgens de tekst in 5,6 seconden naar 100 km/u. In sportmodus voelt hij snel, direct en speels aan, met veel grip zoeken bij nat wegdek en duidelijke reacties op het gaspedaal. Juist dat zoeken naar tractie maakt de auto volgens de review leuk en vermakelijk, zonder onvoorspelbaar te worden. Het sturen wordt omschreven als erg direct en goed, terwijl de remmen stevig aanvoelen zodra je ze echt indrukt. Ook op de snelweg rijdt hij stil en comfortabel genoeg, met cruisecontrol, lane assist en een bruikbare rijervaring als dagelijkse auto. De actieradius van 370 km WLTP en een DC-laadsnelheid van 100 kW zijn netjes, maar niet onderscheidend; voor lange vakantieritten vinden de reviewers hem minder geschikt dan auto's met hogere laadsnelheid. Al met al komt de Ypsilon HF naar voren als een heel leuke, karaktervolle en snelle EV met veel emotie en sterke uitstraling.

De nieuwe Lancia Ypsilon Electric wordt in deze test neergezet als een opvallende comeback van een merk dat jarenlang uit beeld was in onze markt. Visueel maakt de auto direct indruk: het design wordt omschreven als erg Lancia-achtig, met elegante lijnen, een zwarte balk op de neus als knipoog naar de Beta Monte Carlo en achterlichten die doen denken aan de Stratos. De auto voelt volgens de reviewer onderscheidend aan in een druk B-segment en heeft duidelijk meer karakter dan veel directe rivalen. Technisch draait het hier om de volledig elektrische versie met 156 pk, 260 Nm, 0-100 km/u in 8,2 seconden en een begrensde topsnelheid van 150 km/u. De batterij heeft een netto capaciteit van 51 kWh. Voor laden noemt de review 7,4 kW AC standaard, optioneel 11 kW, en 100 kW DC-snellaadvermogen. De test benadrukt ook dat Stellantis een efficiëntie- en optimalisatieoefening heeft doorgevoerd, waardoor het WLTP-rijbereik met nog eens 6% is toegenomen. Er wordt daarnaast gesproken over extra isolatie, waardoor de auto opvallend rustig aan boord aanvoelt. Het officiële rijbereik voor deze uitvoering ligt rond 403 km. Binnenin kiest Lancia nadrukkelijk voor een huiskamerachtige sfeer. De fluwelen zetelbekleding, die als sterke aanrader wordt genoemd, en het opvallende salontafeltje geven de Ypsilon een uniek en premium karakter. De afwerking wordt positief beoordeeld en ook de digitale uitrusting is sterk: twee 10,25-inch schermen, fysieke knoppen voor de klimaatbediening, draadloze Apple CarPlay en Android Auto en vanaf hogere uitrustingsniveaus ook inductieladen. De spraakbediening via S.A.L.A. wordt genoemd als extra gimmick. Wel zijn er ergonomische kritiekpunten: de USB-C-poort en 12V-aansluiting zitten te goed verstopt onder het tafeltje en ook de handrem is niet ideaal geplaatst. Op de weg blijkt de Ypsilon net iets straffer afgesteld dan zijn directe concurrenten, maar zonder oncomfortabel te worden. Daardoor rijdt hij prettig en zelfs wat meer betrokken, mede dankzij het zwaardere en directere stuur. De rijmodi Normal, Sport en Eco beïnvloeden vooral de gasrespons, terwijl de B-stand extra regeneratie biedt. Al met al is dit volgens de reviewer een onderscheidende, stijlvol afgewerkte en aangenaam rijdende kleine EV, met als pluspunt dat de prijs recent gunstiger is geworden. De adviesuitvoering is LX of HF Line, eventueel met het Luxury-pakket voor een duidelijke meerwaarde.

De Lancia Ypsilon HF wordt in deze review vooral neergezet als een auto met een leuke rijtechnische basis, maar een lastige identiteit. De auto staat op hetzelfde Stellantis-platform als onder meer de Opel Corsa en Peugeot 208, en dat zie je volgens de reviewer ook terug in de verhoudingen en sommige details. Toch probeert Lancia er iets bijzonders van te maken met HF-specifieke elementen zoals andere bumpers, wielkastverbreders, een 30 mm bredere spoorbreedte en grotere Alcon-remmen. Visueel noemt de reviewer hem “een snoepje”, maar tegelijk blijft er te veel 208/Corsa-herkenning hangen om echt een sterk Lancia-gevoel op te roepen. De nostalgische verwijzingen naar de Stratos en andere klassiekers helpen volgens hem slechts beperkt. Op de weg is het beeld duidelijk positiever. De HF heeft 280 pk, 345 Nm en een sprint van 0-100 km/u in 5,6 seconden, en die prestaties ervaart de reviewer als geloofwaardig en vermakelijk. De voorwielaandrijving met Torsen-sperdifferentieel maakt de auto speels: in bochten trekt hij door het extra koppel naar het buitenste wiel echt naar binnen. Dat zorgt voor een levendige rijbeleving en maakt sturen met de auto leuker dan bij veel andere compacte EV’s. Tegelijk waarschuwt de reviewer dat je ermee moet leren rijden; bij te weinig snelheid of als je hem provoceert, kan hij juist naar buiten stappen. De remmen klinken in opzet goed, maar worden wel wat sponzig genoemd. Qua comfort zit de auto tussen sportief en bruikbaar in. Het onderstel ligt laag en staat strak op zijn wielen, met de opmerking dat hij weinig veerweg lijkt te hebben en op hobbels best een klap kan geven. Toch vindt de reviewer hem niet oncomfortabel: stevig op de snelweg, maar passend bij het karakter. Het interieur krijgt minder lof. De materialen worden als hard en krasgevoelig ervaren, en er is irritatie over kleur- en materiaalverschillen die net niet mooi op elkaar aansluiten. Volgens de reviewer voelt de cabine daardoor niet uitgesproken premium genoeg, terwijl hij ook niet simpel of functioneel genoeg is om als bewuste basisauto te overtuigen. De achterbank is bovendien erg krap, waardoor de praktische bruikbaarheid beperkt is. Elektrisch gezien is de Ypsilon HF bruikbaar, maar niet indrukwekkend. De 54 kWh-accu levert volgens de review een WLTP-actieradius van 370 km, maar de praktijk ligt lager: in gemengde omstandigheden wordt rond 21 kWh/100 km gezien en in winterse snelwegomstandigheden verwacht de reviewer eerder 250 km dan 300 km. Snelladen gaat met maximaal 100 kW, wat hij als middelmatig en niet bijzonder snel kwalificeert; thuis of aan de publieke laadpaal is 11 kW driefasen prima. Daardoor is de auto volgens hem vooral geschikt voor dagelijks gebruik en korte tot middellange ritten, minder voor lange snelwegreizen of vakanties. Per saldo noemt de reviewer de Ypsilon HF een leuke, vermakelijke elektrische hot hatch, maar ook een auto die qua merkbeleving, interieurafwerking en laadprestaties niet helemaal overtuigt.

Deze video van AutoRAI TV is een eerste rij-impressie van de Lancia Ypsilon HF, de sportieve elektrische variant van de Ypsilon. De reviewer rijdt op circuit en benadrukt direct het prestatieve karakter: 280 pk, 345 Nm en een sprint van 0 naar 100 km/u in 5,6 seconden. De auto voelt volgens hem “heel goed” en “super scherp”, met vooral veel snelheid, directe reactie en een hoge funfactor. De combinatie van voorwielaandrijving, een sperdifferentieel en speciale Alcon-remmen geeft de auto veel tractie en vertrouwen bij hard remmen en in snelle bochten. Ook op hoge snelheid blijft de auto stabiel; in een lange doordraaier wordt zelfs 170 km/u genoemd, zonder dat de Ypsilon HF nerveus aanvoelt. Op dynamisch vlak valt vooral op dat de auto veel grip heeft en lastig uit balans te brengen is. De Michelin Pilot Sport Cup 2-banden en de verbrede spoorbreedte van 3 cm dragen duidelijk bij aan die scherpe handling. De reviewer probeert de achterkant bewust te laten uitbreken, maar merkt dat de auto juist heel neutraal en veilig blijft aanvoelen. Dat vindt hij indrukwekkend, al noemt hij ook impliciet dat hij iets meer speelsheid of overstuur had verwacht. Hij vergelijkt dit kort met de Alpine A290, die hem eerder spontaner verraste. De Lancia is dus vooral een zeer snelle, strak sturende voorwielaandrijver die veel grip en vertrouwen biedt, maar minder loskomt aan de achterzijde. Aan de buitenkant krijgt de HF-versie sportieve accenten zoals een hoogglanszwarte voorzijde, aangepaste details met het rode HF-olifantje, zwarte Lancia-logo’s, dikkere diffuser en de bredere wielkasten. In het interieur springen vooral de nieuwe sportstoelen in het oog, met geperforeerde HF-logo’s in de hoofdsteunen en een blauwe/oranje afwerking. Wel mist de reviewer een echt aangepaste infotainmentbeleving: het systeem is volgens hem nauwelijks veranderd ten opzichte van de gewone Ypsilon en toont geen extra sportieve menu’s of rode accenten. Dat is voor hem een gemiste kans, omdat juist een hevigere visuele en digitale beleving de sportieve identiteit nog sterker had kunnen maken. Desondanks overheerst een positieve indruk: de auto is volgens hem een “hele scherpe auto” met een hoge funfactor en een sterk totaalplaatje als elektrische hot hatch.

De Lancia Ypsilon HF wordt in deze review neergezet als een bijzonder vermakelijke elektrische hot hatch. De auto deelt zijn technische basis met de elektrische Peugeot 208 en Opel Corsa, maar krijgt volgens de reviewer een veel speelser karakter door de lagere zitpositie, de compacte afmetingen en vooral het mechanische sper tussen de voorwielen. Dat sper, samen met de 280 pk sterke elektromotor, zorgt ervoor dat de auto niet meteen onderstuurd wegschuift, maar zich juist stevig vastbijt in bochten. De reviewer benadrukt dat je je rijstijl zelfs moet aanpassen: minder snel naar de apex, daarna vol op het pedaal. Dat levert veel grip, veel tractie en vooral heel veel rijplezier op. Ook het onderstel en de zitpositie krijgen duidelijke lof. Je zit verrassend laag voor een EV, met “mooie volle stoeltjes” en een stuur dat lekker naar je toe kan. Daardoor voelt de auto niet als een conventionele hoge elektrische auto met accupakket in de vloer, maar juist als een echte compacte sportmachine. De review noemt dat de auto lichter en lager is dan de Alfa Romeo Junior Veloce, waarmee hij technisch verwant is, en dat maakt hem volgens de reviewer nog speelser en vermakelijker. De voorremmen zijn fors aangepast en bieden veel bijtkracht, wat nodig is om de 280 pk onder controle te houden. De 54 kWh-accu is op papier goed voor 370 km, maar met deze sportieve rijstijl wordt dat natuurlijk niet gehaald. Qua design weet Lancia volgens de reviewer goed de balans te vinden tussen techniekdeling en eigen identiteit. Hoewel de basis zichtbaar een link heeft met Opel Corsa, is de Ypsilon HF door de dikke wielkuipen, het dakspoilertje, de diffuser en het olifantje/HF-label toch duidelijk een echte Lancia. De auto wordt omschreven als een “smakelijk karretje” met een sterke mix van heritage en modern elektrisch rijplezier. Vergeleken met de Alfa Romeo Junior Veloce noemt de reviewer deze Lancia leuker en beweeglijker, terwijl hij bovendien zo’n €7.000 goedkoper is. Dat maakt de auto voor liefhebbers van compacte, snelle EV’s extra aantrekkelijk.

De Autovisie-review van de Lancia Ypsilon HF schetst vooral een verrassend serieuze, sportieve elektrische hatchback die zich nadrukkelijk naast de Alpine A290 en andere compacte EV’s wil zetten. De auto kost volgens de video €41.000 en combineert een 280 pk sterke elektromotor met 345 Nm, een Torsen-sperdifferentieel op de vooras, Alcon-sportremmen en Michelin Pilot Sport Cup 2-semi-slicks. Daardoor voelt hij volgens de reviewer meer als een compacte rally-auto dan als een gewone stads-EV. De Ypsilon HF staat breed op zijn wielen, met uitgeklopte wielkasten, bredere spoorbreedtes en een diffuser achteraan, terwijl de styling verwijst naar de sportieve Lancia-traditie. De elektrische techniek is echter niet uniek voor de auto zelf: de reviewer noemt dat het onderstel en de aandrijflijn ook terugkomen in andere Stellantis-modellen, maar hier voor het eerst met deze uitgesproken afstelling.

De Lancia Ypsilon Electric probeert zich duidelijk te onderscheiden van zijn Stellantis-broers, de Opel Corsa en Peugeot 208, met een uitgesproken Italiaans design en een eigen karakter. De reviewer waardeert vooral de frisse voorkant met de Lancia-visor, de full-width dagrijverlichting en de ronde achterlichten die ook in het interieur terugkomen. Tegelijk is hij niet blind voor eigenaardigheden: de achterklepgreep is volgens hem ronduit onhandig en sommige designelementen, zoals de ronde handgreep achter, ogen leuk maar blijken minder praktisch in gebruik. Overall vindt hij de auto stijlvol en onderscheidend, al zou hij zelf voor de Opel-uitvoering kiezen op basis van uiterlijk en merkgevoel. Binnenin is het beeld gemengd maar overwegend positief. Veel hardware is bekend uit andere Stellantis-modellen, zoals de klimaatbediening, het infotainmentsysteem, de stuurbediening en de digitale instrumentatie. Dat stoort hem niet, zolang de techniek functioneel is, en dat is hier volgens hem ook zo. Hij prijst de aanwezigheid van echte knoppen voor vrijwel alles, inclusief ventilatie en sneltoetsen, en noemt het klimaat- en infotainmentsysteem goed bruikbaar, al niet bijzonder snel of technologisch baanbrekend. Minder enthousiast is hij over de overvloed aan piano black op plekken die vaak worden aangeraakt; die oppervlakken worden snel vies en ogen volgens hem onnodig goedkoop. Ook de ‘tafel’ op de middenconsole vindt hij een twijfelachtig idee, omdat spullen daar snel vanaf kunnen glijden. De stoelen met velours/velvet bekleding ogen fraai en passen goed bij de blauwe exterieurkleur, maar hij twijfelt over slijtvastheid en gevoeligheid voor stof, lint en haar. Qua ruimte en comfort komt de Ypsilon Electric redelijk goed uit de test voor een kleine auto. Voorin zit hij prettig, met een lage, auto-achtige zitpositie die hij duidelijk prefereert boven een crossover-gevoel. Ook voor langere ritten, zoals ritten van anderhalf uur naar het vliegveld, blijft de auto comfortabel, stil en ontspannen. De bagageruimte is volgens hem prima voor de klasse, maar niet bedoeld voor grote vakanties of een skivakantie. Achterin is het beeld duidelijk beperkter: kinderen passen zonder probleem, maar volwassenen van 1,83 meter of langer raken met hun hoofd het dak en hebben te weinig ruimte achter zichzelf. Ook met kinderzitjes moet je rekening houden met beperkte beenruimte voor de voorpassagier. Daarmee is het vooral een auto voor stadsgebruik, een eerste gezinsauto of een tweede auto. Rijden doet de Lancia degelijk en gemakkelijk, met 156 pk, ongeveer 1.500 kilo en voorwielaandrijving. Dat maakt hem niet snel of spannend, maar wel soepel en toegankelijk in de stad en op de snelweg. De vering is iets steviger dan bij de Peugeot 208, terwijl de Opel Corsa volgens de reviewer daar tussenin zit, maar het comfort blijft goed genoeg voor dagelijkse ritten en verkeersdrempels. De DC-laadsnelheid van 100 kW en de accu van 51 kWh bruto / 48 kWh bruikbaar zijn niet indrukwekkend, maar acceptabel voor een auto van dit formaat. De officiële actieradius van rond de 400 km WLTP noemt hij voldoende, al verwacht hij in de praktijk eerder 330 tot 350 km. Uiteindelijk ziet hij de Ypsilon Electric als een geslaagd, karaktervol en functioneel totaalpakket voor wie echt iets heeft met het Lancia-merk en de styling.

De Lancia Ypsilon Electric wordt in deze video neergezet als een compacte, stijlvolle stadsauto met een duidelijk eigen gezicht. De reviewer benadrukt dat Lancia de bekende Stellantis-basis deelt met de Opel Corsa en Peugeot 208, maar er visueel echt een ander karakter van heeft gemaakt. Vooral de voor- en achterkant krijgen complimenten: de doorlopende dagrijverlichting, de eigen lichtsignatuur en de uitgesproken Lancia-details zorgen voor een onderscheidende uitstraling. Wel zijn er ook designkeuzes die minder goed vallen, zoals de opvallende grote merknaam op de neus en vooral de lastige deurhendels, die volgens de reviewer onhandig en niet intuïtief werken. Op technisch vlak is het een volledig elektrische uitvoering met 156 pk, een 51 kWh-accu waarvan 48 kWh bruikbaar is, circa 400 km WLTP-bereik en 100 kW DC-laden. In de praktijk noemt de reviewer ongeveer 350 km als realistische actieradius. De auto rijdt volgens hem prettig in het dagelijkse verkeer: vlot genoeg in de stad, prima op de snelweg en zonder dramatische tekortkomingen. Hij voelt wel iets stugger aan dan de Peugeot-variant, terwijl de besturing precies genoeg is om de auto makkelijk te plaatsen. Het blijft duidelijk een auto voor normaal gebruik en niet voor sportief werk; daar is zowel het vermogen als het karakter niet op gericht. Het interieur krijgt een gemengd oordeel. Positief zijn de vele fysieke knoppen, de logische bediening van klimaat en infotainment en de herkenbare Stellantis-ergonomie. Ook de stoelen worden als comfortabel omschreven en de cabine is opvallend stil, wat bijdraagt aan ontspannen rijden op langere afstanden. Tegelijk hekelt de reviewer de overvloed aan pianozwarte delen op plekken die je vaak aanraakt, zoals de deurpanelen en de middenconsole. Dat maakt de auto snel smoezelig. Ook het opvallende ‘tafeltje’ op de tunnel vindt hij weinig functioneel, zeker omdat spullen daarop schuiven en er onderin al een praktische opbergruimte zit. De gebruikte bekledingsmaterialen ogen fraai, maar blijken volgens hem snel stof en haren aan te trekken. Qua ruimte is de Ypsilon vooral geschikt als stadsauto of tweede auto. Voorin zit de bestuurder prettig laag, wat hij juist fijner vindt dan de hogere crossover-positie van veel concurrenten. Achterin is de ruimte beperkt: iemand van 1,90 meter past niet achter zichzelf en raakt met het hoofd het dak. Kinderen passen wel, maar grote kinderstoelen kunnen lastig worden. De bagageruimte is prima voor boodschappen of een weekendje weg, maar niet voor grote vakanties. Uiteindelijk vindt de reviewer de auto sympathiek en stijlvol, maar niet overtuigend genoeg om zelf boven de Opel Corsa te kiezen. Wie echter van het Lancia-design en de Italiaanse flair houdt, krijgt volgens hem een prettige en goed rijdende EV.

De reviewer ziet de Lancia Ypsilon Electric vooral als een heel geslaagd herverpakt product op basis van bekende Stellantis-techniek. Exterieur en interieur geven de auto duidelijk meer flair dan een Peugeot 208 of Opel Corsa: de specifieke Lancia-signatuur, de ‘Y’-details in de verlichting en het meer uitgesproken Italiaanse design worden positief onthaald. Ook binnenin is er volgens de reviewer veel cachet, met mooie stoelen, fraaie vloerbekleding in de Casina-uitvoering, een verzorgd dashboard en een stuur dat goed oogt. Vooral die uitvoering maakt indruk door de blauwe kleuraccenten, het premiumachtige sfeergevoel en de stijlvolle afwerking. Tegelijk blijft het duidelijk dat de basis grotendeels Frans/Duits is: veel van het dashboard, de knoppen en het infotainmentscherm zijn herkenbaar van Peugeot/Opel, wat het premiumgevoel deels afremt. Op praktisch vlak komt de Ypsilon naar voren als een stadsauto met correcte ruimte, maar niet meer dan dat. Achterin kun je er volgens de reviewer met vijf in zitten, al is de toegang via de achterdeur vrij beperkt doordat de deuropening niet ver genoeg opengaat. De koffer bedraagt 309 liter voor de elektrische versie en 320 liter voor de hybride, wat voor dit segment netjes is. Minder sterk is de EV-specifieke verpakking: er is geen dubbele bodem of frunk, waardoor laadkabels gewoon los in de kofferbak moeten worden gelegd. Dat past volgens de reviewer minder bij de premiumpositionering. De topversie Casina krijgt veel uitstraling, maar niet alles wat je van een dure auto zou verwachten: de warmtepomp is optioneel, de 11 kW-lader kost extra en zelfs het sal-systeem blijft in deze versie nog een optie. Rijtechnisch is de elektrische Ypsilon volgens de reviewer de beste van de drie rijervaringen die hij in de onderliggende vergelijking heeft gereden. De auto vormt een middenweg tussen de Peugeot 208 en Opel Corsa: iets comfortabeler dan de Corsa, levendiger dan de 208, en daardoor voor hem de fijnste afstelling van de groep. Het onderstel voelt beter in balans aan en de auto combineert dynamiek met een meer volwassen comfortgevoel. De elektrische versie heeft 156 pk, een 51 kWh-batterij en een WLTP-bereik van 403 km. Het opgegeven verbruik van 14,6 kWh/100 km noemt de reviewer realistisch, zeker in de zomer. Laden gebeurt standaard met 7,4 kW AC; 11 kW is een optie. DC-laadsnelheid wordt niet expliciet genoemd, maar de review focust vooral op de beperkte standaarduitrusting in de laaduitrusting en de relatief kleine batterij. De conclusie is dat de Ypsilon technisch sterk rijdt en goed voelt, maar dat de prijs en de optielijst de grootste hinderpaal vormen voor zijn aantrekkingskracht.

In deze AutoWeek-dubbeltest zet Lancia de nieuwe Ypsilon Electric tegenover de Mini Cooper E. De Lancia wordt neergezet als de praktischere keuze: hij is een vijfdeurs, biedt meer bruikbare ruimte en heeft volgens de test 309 liter bagageruimte achter de achterbank en 1118 liter met de bank plat. Achterin is het nog steeds krap voor volwassenen, maar duidelijk minder benauwd dan in de Mini. Ook qua actieradius en laden scoort de Lancia beter: met de 51 kWh-accu wordt een bereik van dik 400 km genoemd, in de praktijk iets minder, en bij leeg rijden kun je snelladen met maximaal 100 kW. Dat maakt hem volgens de reviewer geschikter voor wie af en toe verder wil rijden en minder vaak wil laden. Rijtechnisch voelt de Ypsilon vertrouwd aan, omdat hij in feite nauw verwant is aan de Peugeot e-208 en Opel Corsa Electric. De auto rijdt comfortabel, met een lichte, voorspelbare besturing en een onderstel dat verrassend goed in balans is voor een elektrische auto. De 156 pk sterke aandrijflijn levert voldoende vlotheid, maar de beleving is niet heel uitgesproken. One-pedal driving ontbreekt; er is wel een B-stand die sterker afremt, maar niet tot stilstand. In verbruik lijkt de Lancia iets gunstiger dan de Mini, met ongeveer 15 kWh/100 km tijdens de test. Het interieur is tegelijk een van de sterkste en zwakste punten. Lancia probeert zich met design te onderscheiden: de opvallende koffietafel, draadloze lader, bijzondere kleuren en de blauw beklede stoelen geven de auto karakter en verwijzen naar klassieke Lancia's. Tegelijk deelt de Ypsilon veel componenten met Stellantis-broers, wat zichtbaar is in de harde kunststoffen, minder fraaie naden en de wat goedkope aanblik van delen van het dashboard. Het infotainmentsysteem is de grootste minpunt: het reageert traag, kan vastlopen en draadloze Android Auto deed er soms een minuut of langer over om op te starten. Ook de ingebouwde navigatie liet een keer steken vallen. Daardoor komt de auto minder volwassen over dan zijn design suggereert, al blijft de basis voor deze prijs wel aantrekkelijk. Als totaalpakket wordt de Lancia door AutoWeek vooral als rationele winnaar gezien. Hij is praktischer, verder rijdbereik, sneller laden en bovendien in deze uitvoering zelfs goedkoper dan de vergelijkbare Mini-variant. De test maakt wel duidelijk dat de Ypsilon vooral met verstand overtuigt en minder met emotie of verfijning dan de Mini Cooper E.