Voyah Free reviews

In deze vergelijkingstest zet de reviewer twee versies van de Voyah Free naast elkaar: de volledig elektrische BEV en de REV 318 met benzinegenerator. De centrale boodschap is duidelijk: beide auto’s rijden in de praktijk als een EV, maar met een andere energiebron en dus een andere gebruikservaring. De elektrische versie heeft een accupakket van 106 kWh en volgens de reviewer een reëel rijbereik van rond de 500 kilometer in plaats van de door de fabrikant genoemde 735 kilometer in de stad. De REV 318 gebruikt een 1,5-liter benzinemotor van 150 pk uitsluitend als generator, heeft een batterij van 46 kWh en haalt volgens de test ongeveer 200 à 220 kilometer op stroom plus nog eens circa 800 kilometer op benzine, samen goed voor ongeveer 1.100 kilometer totaal bereik. De vergelijking is dus inhoudelijk sterk, maar de hoofdauto is de volledig elektrische Voyah Free. Qua rijgedrag beschrijft de reviewer de auto als bijzonder comfortabel en volwassen. De luchtvering krijgt veel lof: die werkt soepel, kan in hoogte worden versteld en past volgens de test perfect bij het karakter van de auto. In normale snelheden is de auto zeer stil; alleen afrolgeluid van de banden en windgeruis van de spiegels dringen duidelijk door bij hogere snelheden. Ook de aandrijflijn maakt weinig lawaai: zelfs bij de REV hoor je de generator in het interieur nauwelijks. De elektrische versie voelt volgens de reviewer iets levendiger en sneller aan in de opbouw van vermogen, terwijl de hybride variant subjectief wat zwaarder en stabieler aanvoelt. Beide varianten leveren 360 kW, 720 Nm en vierwielaandrijving, en sprinten volgens de test in 4,4 à 4,5 seconden naar 100 km/u. Het interieur wordt uitgebreid besproken en maakt een luxe, bijna Europees aandoende indruk. De stoelen worden als zeer comfortabel omschreven, met ventilatie, verwarming en massage; de afwerking en materialen geven een hoogwaardige uitstraling. De uitschuifbare centrale display met drie schermen springt er echt uit, net als de 360-gradencamera met goede resolutie. De infotainmentsoftware is snel, overzichtelijk en stabiel, maar er zijn duidelijke minpunten: Apple CarPlay en Android Auto ontbreken native en zijn alleen via een externe box beschikbaar, en in de REV-variant ontbreekt zelfs een fysieke radio-tuner, iets wat de reviewer voor deze prijsklasse toch een gemis vindt. Ook zijn er praktische verschillen tussen de uitvoeringen, zoals een andere configuratie van het panoramadak, extra nachtzicht in de elektrische versie en een andere inrichting van de middenconsole. Op laadgebied is de auto competent maar niet toonaangevend. De BEV laadt met maximaal 120 kW DC, wat de reviewer in vergelijking met concurrenten wat achterblijvend noemt. De REV heeft als voordeel dat je minder afhankelijk bent van laadinfrastructuur en via de generator lang kunt doorrijden; laden kan via een adapter met 11 kW AC. De bagageruimte is met 560 liter en 1.320 liter met neergeklapte achterbank netjes, en de trek- of offroadcapaciteiten worden niet echt uitgelicht. De review eindigt positief: de Voyah Free wordt neergezet als een aangename verrassing, met veel luxe, comfort en prestaties, al zijn er op software- en laadvlak nog duidelijke verbeterpunten.

Deze video is een vroege testrit en presentatie van de vernieuwde Voyah Free, nog vóór de officiële onthulling. De reviewer benadrukt vooral dat de auto in China in een extreem competitieve markt wordt gepositioneerd: de nieuwe topversie zou voor 260.000 yuan of minder komen, terwijl de vorige elektrische topuitvoering veel duurder was. De auto krijgt een ingrijpende update, met een minder agressief front, een meer gesloten neus en een interieur dat duidelijk volwassener en hoogwaardiger aanvoelt dan voorheen. De oude stretchscreens zijn vervangen door een conventionelere lay-out, iets wat de reviewer praktischer vindt, en de afwerking met Alcantara, kunstleer, donker houtlookmateriaal en dubbele beglazing zet de auto op een niveau dat hij vergelijkt met Zeekr, Avatr en Huawei R7. Wel stoort de paarse kleurstelling hem zichtbaar; hij zou liever een lichtere tint zien. Tijdens de rit noemt hij de aandrijflijn als 476 pk met een sprint van 0 naar 100 km/u in 4,9 seconden. Dat is minder extreem dan vóór de update, maar volgens hem juist een verstandige keuze: de markt vraagt tegenwoordig vooral om ongeveer vijf seconden acceleratie voor een gezinscrossover, terwijl merk als Huawei en Li Auto met hun combinatie van comfort, software en assistentiesystemen beter verkopen. De Free krijgt dan ook Huawei-techniek aan boord, inclusief Huawei-autopilot, een Huawei head-up display, een snel reagerend infotainmentscherm en een goede spraakassistent. De cameraweergave noemt hij “gewoon oké”, niet uitmuntend, maar de algemene snelheid en kwaliteit van de schermen vindt hij sterk. Ook de praktische details vallen op: twee draadloze laadplekken met ventilatie, een koelkast, veel opbergruimte en een 220V-aansluiting in de bagageruimte. Qua onderstel en rijgedrag vermeldt de reviewer een luchtvering met één kamer, dubbele wishbone vóór en multilink achter. De rijhoogte is instelbaar van 11 tot 21 cm, wat de auto veelzijdig maakt. In sport plus klinkt een gesimuleerd motorgeluid via een speels systeem dat hem vooral vermaakt; de auto schakelt dan ook met paddles en voelt merkbaar feller aan, al vindt hij het gebrom niet mooi. De auto is volgens hem iets scherper dan een Li Auto L6, maar die L6 is weer comfortabeler over hobbels en iets stiller. De Voyah scoort juist met een ruimer interieur, betere zitruimte, een solide tweede zitrij met veel verstelbereik, stoelverwarming, ventilatie en massage voorin, plus verwarming en ventilatie achterin. De kofferbak is ruim, maar de achterbank moet handmatig worden neergeklapt. Minpunten zijn onder meer de matige regeneratie, wisselende geluidisolatie met vooral meer afrolgeluid van onderen en dat sommige afwerkingen achterin toch nog deels uit plastic bestaan. Al met al laat de review een sterk verbeterde, concurrerend geprijsde elektrische SUV zien die vooral uitblinkt in comfort, technologie en ruimte.

De Voyah Free wordt in deze review neergezet als de Europese aftrap van Dongfengs merk Voyah, en in Nederland is er volgens de tester slechts één uitvoering. Het gaat om een grote, volledig elektrische SUV met standaard vierwielaandrijving, een 0-100 km/u-sprint in 4,4 seconden en een topsnelheid van 200 km/u. De auto voelt vooral groot en ruim aan: de bagageruimte bedraagt 560 liter, met neergeklapte achterbank 1320 liter, en voorin zit nog een frunk van 72 liter. Achterin is er veel been- en schouderruimte, ook voor drie personen, terwijl de auto ook praktische zaken biedt zoals een 12V-aansluiting in de kofferbak, meerdere opbergvakken en voldoende plaats voor een kinderwagen en twee koffers. Rijtechnisch draait de Free volgens de reviewer vooral om comfort. De besturing en remmen zijn niet te licht, zoals soms bij andere Chinese SUV’s, en de auto rijdt rustig, stil en ontspannen. Sportief is hij niet: in snel genomen bochten is er wel grip, maar dat ligt hem niet echt. De standaard luchtvering draagt duidelijk bij aan het soepele karakter en zakt bovendien op de snelweg of bij instappen/uitstappen. De zitpositie is goed verstelbaar en comfortabel, al is de zitting wat kort voor langere bestuurders. Zicht rondom is redelijk en wordt ondersteund door een 360-gradencamera. Ook de trekcapaciteit van 2.000 kilo wordt genoemd als een sterk punt. Qua techniek en gebruiksgemak scoort de Voyah Free gemengd. De auto heeft een accupakket van 100 kWh, een officiële WLTP-actieradius van 500 km en volgens de tester werd dat in zomerse omstandigheden zelfs ruim overtroffen. Laden is echter de grootste teleurstelling: het maximale DC-laadvermogen is slechts 100 kW, waardoor 10 naar 80 procent volgens Voyah 55 minuten duurt, en dat vindt de reviewer niet meer acceptabel. Wel positief zijn zaken als batterijvoorverwarming, handmatige preconditioning, vehicle-to-load en ondersteuning voor Android Auto en Apple CarPlay. De software is niet spectaculair, maar wel responsief en relatief vrij van storende piepjes en Chinese eigenaardigheden. Er zijn fysieke knoppen voor de klimaatregeling en de auto is rijk uitgerust met onder meer verwarmde, geventileerde en masserende stoelen, nachtzicht en zelfs geurverspreiding via de klimaatregeling. Minpunten blijven de te ver weg geplaatste centrale schermpositie, de onhandige touchpad die alleen volumeregeling en nummerbediening doet, de zwakke regeneratie zonder one-pedal driving en enkele rare beperkingen zoals cruisecontrol die boven 130 km/u niet geactiveerd kan worden.

De review draait om de Voyah Free, een nieuwe Chinese premium-SUV van Dongfeng-dochter Voyah, die in deze test in prijs sterk is gezakt: van circa 599.000 kr. naar 399.900 kr. De reviewer benadrukt meteen dat je voor dat geld extreem veel auto krijgt. Met 489 pk, een accupakket van 106 kWh en een opgegeven actieradius van ongeveer 500 km positioneert de Free zich als een grote D-segment-SUV, dichter bij een Mercedes EQE SUV dan bij compactere elektrische SUV’s. De auto oogt volgens de tester fraai, met een front dat zelfs wat Maserati-achtig aanvoelt, een lage luchtweerstandscoëfficiënt van 0,28 en een diepe, praktisch bruikbare bagageruimte. Ook achterin is de ruimte royaal, met veel beenruimte en prima hoofdruimte, terwijl de materialen en afwerking luxe overkomen. Tijdens het rijden maakt de Voyah Free een sterke indruk op comfort en prestaties. De luchtvering filtert oneffenheden goed weg; vergeleken met een Tesla Model Y komt veel minder geluid en onderstelrumble de cabine in. In Performance-stand sprint de auto in 4,4 seconden naar 100 km/u en haalt hij 200 km/u, waarbij de auto volgens de reviewer vlot en zeker aanvoelt. Hij noemt de auto niet BMW-achtig scherp, maar wel voldoende speels: bij stevig accelereren kan de achterkant iets uitbreken en overstuur de voorkeur krijgen boven onderstuur. Tegelijk valt de vrij vreemde, eigenlijk te kleine draaicirkel negatief op; dat noemt hij meteen het eerste zwakke punt. In Comfort-stand wordt de auto rustiger en is hij prettig voor ontspannen ritten, ook met kinderen aan boord. Het interieur krijgt veel lof omdat Voyah opvallend veel fysieke bediening behoudt: knoppen voor ramen, spiegels, vergrendeling, verlichting en een traditionele hendel voor de ruitenwissers. Dat vindt de tester juist prettig en minder afleidend dan alles in menu’s stoppen. Er is een grote drievoudige schermopstelling met informatie voor rijden, infotainment en cameraweergaven, inclusief een nachtzichtfunctie en een camera waarmee je achterpassagiers kunt zien. Dat noemt hij leuk en soms nuttig, maar ook deels overbodig. De stoelen worden als comfortabel omschreven en de auto is rijk uitgerust, met onder meer Dynaudio-audio in de geteste topversie. Ook de praktische kant komt aan bod: er is een dubbel laadbodemgebied, een lage laadvloer en de auto mag 2.000 kg trekken. Waar de Free minder overtuigt, is efficiëntie en laadtempo. Ondanks de grote accu en de nette stroomlijn noemt de tester het verbruik te hoog; hij zag 23% batterijverbruik bij 67% resterend, met een geschatte actieradius van 262 km op dat moment. Hij vergelijkt dat ongunstig met een Volkswagen ID.4 of Tesla Model Y die circa 400 km halen, en zelfs met zijn eigen verbruik van 17-18 kWh/100 km in een BMW i5 Touring is de Voyah duidelijk minder zuinig. Ook het DC-laden is met 100 kW volgens hem te traag voor deze klasse; hij vindt dat minimaal 150 tot 200 kW passend zou zijn, zeker naast concurrenten als de XPeng G9 die veel sneller laadt. Daardoor noemt hij de Free geen ideale langeafstandsauto, al is hij in Nederland dankzij de grote accu wel toereikend voor normaal gebruik. De eindconclusie is positief over de auto zelf, maar met duidelijke kanttekeningen bij verbruik, laadsnelheid en het onzeker aanvoelende merkverhaal.

De Voyah Free wordt in deze review neergezet als een opvallend complete, maar ook niet perfecte elektrische SUV. De auto is in korte tijd fors in prijs verlaagd: van een introductie rond 600.000 kr naar 500.000 kr en nu vanaf 399.950 kr, terwijl de getestte topuitvoering Noir 425.000 kr kost. Daarmee komt de auto volgens de reviewer opeens in dezelfde prijsklasse als een Tesla Model Y, al is de Free in afmetingen en gevoel duidelijk groter en luxer. Het design valt op door de Italiaanse vormgeving, de Maserati-achtige neus, de Porsche Taycan-achtige achterlichten en vooral de luchtvering die standaard is op de Deense varianten. Die luchtvering geeft 10 cm hoogteverstelling en maakt de auto visueel heel anders, van laag en station wagon-achtig tot hoog en SUV-achtig. In het interieur is de indruk overwegend positief. De reviewer prijst de zachte materialen, het mooie leder op deurpanelen en dashboard en de nette afwerking. De auto heeft drie schermen voorin, waarvan het dashboard omhoog en omlaag kan bewegen, wat als leuk gimmick wordt gezien. Verder zijn er veel luxe details: stoelverwarming, -koeling en massage voorin, draadloos laden, een 360-gradencamera met ‘x-ray view’, night vision en camerafuncties voor privacy en achterbanktoezicht. Achterin is opvallend veel ruimte, met voldoende beenruimte, USB-aansluitingen en luchtroosters. Het panoramadak met frosted-effect wordt ook expliciet geprezen. Tegelijk zijn er teleurstellingen: achterin ontbreken verwarming, ventilatie en massage, wat vooral met kinderen aan boord tegenvalt. Ook is er geen dedicated EV-platform, al heeft dat in de praktijk weinig invloed op de bruikbaarheid, mede dankzij de trekcapaciteit van 2.000 kg, de frunk en een bruikbare bagageruimte. Rijdend is de Voyah Free comfortabel, maar niet bijzonder spannend. De luchtvering zorgt voor een aangename rit, maar de auto stuurt vooral neutraal en simpel: hij gaat waar je het stuur naartoe wijst, zonder echte dynamische pretenties. In performance mode wordt hij wel feller, maar de reviewer benadrukt dat je deze auto niet koopt voor sportieve rijbeleving. De 489 pk en 720 Nm leveren wel degelijk snelle prestaties: 0-100 km/u in 4,4 seconden en een gemeten 0-104 km/u in 4,3 seconden. Op de snelweg komt de praktische kant aan bod: de auto haalde in een lange test een verbruik van 257 Wh/km en een realistische winter-/snelwegrange van ongeveer 389 km, wat de reviewer voor dit formaat acceptabel noemt. Minpunten zijn er ook in overvloed: DC-laden is met een piek van 100 kW en 20-80% in 42 minuten niet indrukwekkend, de software en assistentiesystemen zijn typisch Chinees en niet altijd verfijnd, DAB/FM-ontvangst en Bluetooth-telefonie vallen tegen en de automatische snelheids-/afstandsondersteuning voelt soms nerveus. Al met al is het een luxe, ruim en goed geprijsd alternatief met sterke hardware, maar met software- en laadcompromissen.

De Voyah Free wordt in deze review neergezet als de kleinere broer van de Voyah Dream, maar nog steeds als een opvallend grote premium-SUV met een stoere, vrij luxe uitstraling. De buitenkant maakt indruk met zijn brede neus, verlichte logo, animatie in de verlichting, verzonken deurgrepen, 20-inch velgen en de Blackline-uitvoering waarbij alle chroomdelen zwart zijn gemaakt. De reviewer vindt de auto daardoor visueel sterk en noemt hem mooi en stoer, al is hij kritisch op de neppe grille en de vele neppe luchtgeleiders, die volgens hem weinig functionele waarde hebben en mogelijk zelfs nadelig zijn voor de aerodynamica. Praktische details zoals de laadklep linksachter, de elektrisch bedienbare achterklep en de ruime opening van de bagageruimte worden positief benoemd. De kofferbak oogt groot, heeft een subwoofer en 12V-aansluiting, maar geen dubbele bodem. Binnenin valt vooral de hoge uitrusting op. De auto heeft elektrische stoelen met stoelverwarming, stoelkoeling en massage voorin, een breed drieluik-scherm dat omhoog en omlaag kan bewegen en een apart scherm voor de bijrijder. De reviewer waardeert de fysieke knoppen op het stuur, de handige bediening van de climatecontrol, de night-visionknop, de opbergmogelijkheden en het panoramadak met verstelbare lichtdoorlatende glaslaag. Ook de aanwezigheid van meerdere camera’s, waaronder een camera op het stuur om foto’s of video’s te maken, noemt hij opvallend. Achterin is de ruimte ruim genoeg voor knieën en hoofd, mede dankzij het panoramadak. De achterbank heeft stoelverwarming en -koeling, USB- en USB-C-aansluitingen met 60 watt, en een forse armsteun. Wel vindt de reviewer de grote, opvallend geëtste ISOFIX-aanduiding lelijk en overdreven aanwezig. De afwerking en branding van Voyah zijn overal nadrukkelijk aanwezig, wat hij enerzijds leuk, anderzijds wat overdadig vindt. Rijdend voelt de Free vlot en krachtig aan. In Performance-modus doet hij volgens de reviewer 0-100 km/u in 4,5 seconden, en dat merk je aan de flinke punch. De luchtvering vangt oneffenheden goed op, maar hij vindt de afstemming minder verfijnd dan bij de Voyah Dream en noemt het geheel iets harder en ruwer dan verwacht. De besturing is licht, niet erg sportief, maar wel passend voor een grote SUV. Tegelijk stoort hij zich aan de vele piepjes en waarschuwingen van de auto, die hij als erg irritant ervaart, en aan het ontbreken van one-pedal driving. De rijhulpsystemen zijn bruikbaar maar niet top; de adaptive cruise control werkt tot 130 km/u en het systeem kan nerveus remmen. Ook op efficiëntie en laden scoort de auto matig: de officiële actieradius is 500 km WLTP, maar in de praktijk ziet hij eerder ongeveer 480 km en op de snelweg zelfs onder de 400 km. Bij 130 km/u meet hij een verbruik van 31 kWh/100 km, normaal rijden is nog steeds ongeveer 25 kWh/100 km. Snelladen is met maximaal 100 kW teleurstellend en resulteert in ongeveer 55 minuten van 10 naar 80 procent. Daardoor ziet de reviewer de Free vooral als een aantrekkelijke thuislaadauto voor dagelijks gebruik, minder als een ideale reisauto.

De Voyah Free komt in deze review naar voren als een opvallend complete en relatief scherp geprijsde premium-SUV uit China. De auto is in Europa alleen als EV leverbaar en wordt neergezet als alternatief voor duurdere namen als Audi Q8 e-tron, BMW iX, Mercedes EQE SUV en Volvo EX90. De reviewer noemt de auto 490 cm lang en 195 cm breed, met een sober maar luxe ogend design. De frunk is met 72 liter klein en vierkant van vorm, maar wel handig voor laadkabels. De bagageruimte achterin is juist sterk: 560 liter, met shoppingbaghaken, 12V-aansluiting, bevestigingsogen en een vlakke laadvloer met neergeklapte achterbank. Er is veel been- en hoofdruimte achterin, al ontbreken een ski-doorvoer en derde-zone klimaatregeling in deze uitvoering. Binnenin voelt de Free volgens de reviewer eerst sterk Mercedes-achtig aan, met drie schermen over de volle breedte, zachte bekleding en een premium afwerking. Tegelijk is er veel kritiek op de bediening: te veel functies zitten verstopt in het centrale display, de menulogica is onhandig en essentiële zaken zoals stoelgeheugen, adaptieve demping en rijmodi vereisen te veel klikken. Positief zijn dan weer de fysieke klimaatknoppen, de knop voor de 360-gradencamera’s, de dashcamfunctie, nachtzicht en een passagiersdisplay. Minpunten zijn onder meer de trackpad voor volume/radio, de onhandige USB-aansluitingen bij de vloer achterin en het ontbreken van Android Auto en Apple CarPlay in deze testauto. Ook de laadervaring leverde gedoe op: de laadklep liep scheef, en het ontgrendelen van de stekker bleek onlogisch totdat de noodontgrendeling in de kofferbak werd gebruikt. Rijtechnisch is de indruk gemengd maar overwegend positief. De luchtvering/adaptieve ophanging geeft op kleine oneffenheden wat jitter bij lage snelheid, terwijl windgeruis vanaf ongeveer 120 km/u duidelijk aanwezig wordt. In de stad moet je volgens de reviewer diverse rijhulpen liever uitschakelen, omdat achteropkomend verkeer en rijstrookassistenten te nadrukkelijk of onhandig reageren. Op de snelweg remt de adaptieve cruise control af op lichte bochten en oogt de road-situation-visualisatie onzeker. Daar staat tegenover dat de auto prettig stuurt, breed maar voorspelbaar aanvoelt en flink presteert: 489 pk, 0-100 km/u in 4,4 seconden en in de praktijk zelfs iets onder de 4,5 seconden bij een koude, licht glibberige ondergrond. De actieradius wordt opgegeven tot 500 km; het verbruik lag in de praktijk rond 25-26 kWh/100 km op lage snelheden en onder 21 kWh/100 km tot circa 90 km/u. Laden kan met 11 kW AC en tot 120 kW DC, waarbij 20-80% ongeveer 45 minuten kost. Alles bij elkaar ziet de reviewer de Voyah Free als competitief geprijsd voor zijn vermogen en uitrusting, maar met software-, bedienings- en afwerkingsfouten die hem nog niet volledig op niveau van de gevestigde orde brengen.

De Voyah Free wordt in deze rijtest neergezet als een grote, luxe ogende elektrische SUV uit China die vooral probeert te overtuigen met veel ruimte, rijke standaarduitrusting en een scherpe positionering ten opzichte van Duitse premium-SUV’s. De reviewer begint al met de afmetingen: de auto is 4,95 meter lang en heeft een opvallend nette, vrij ingetogen vormgeving met verzonken deurgrepen, grote turbinewielen en een lichtshow die vooral in het donker goed tot zijn recht komt. Binnenin valt de ruime cabine op, met veel licht dankzij het panoramadak en een combinatie van blauw exterieur met crème/beige interieur. De afwerking maakt een goede eerste indruk door het zachte materiaalgebruik op deuren en dashboard, al wordt tegelijk duidelijk dat sommige houtaccenten en andere details vooral een houtlook of kunststof zijn. De auto voelt daardoor chic aan, maar ook nog niet zo verfijnd als de beste Duitse concurrenten. Tijdens het rijden benadrukt de reviewer vooral het comfort. De standaard luchtvering zorgt voor een soepel en comfortabel karakter over drempels en oneffenheden, en de auto “dekt lekker een beetje na” zonder hard te worden. Tegelijk is het geheel niet erg dynamisch: de besturing is niet heel direct en vraagt relatief veel stuurinput, waardoor de Free eerder richting een zwevende, Amerikaanse rijstijl gaat dan naar sportieve scherpte. Dat past wel bij de focus op comfort, maar betekent ook dat de auto minder communicatief en minder strak aanvoelt dan bijvoorbeeld een BMW of Porsche. Ook noemt de reviewer kleine verfijningspunten, zoals wat geluid bij het loslaten van de rem bij het wegrijden en soms een iets te aanwezige rijhulpsystemen-logica, bijvoorbeeld bij afstand houden of waarschuwingen voor verkeer op aangrenzende banen. De praktische kant is sterk. De achterbank biedt opvallend veel been- en hoofdruimte, zelfs met een instaphulp waardoor de stoel ver naar achteren schuift, en achterin zijn onder meer een armsteun, bekerhouders, leeslampje en USB-C-aansluiting aanwezig. Voorin zijn de stoelen zacht en goed verstelbaar, met stoelverwarming, -ventilatie en -massage in de standaarduitrusting. Ook de techniek aan boord is rijk: drie schermen, een aparte passagiersdisplay, night vision, een goed werkende touchpad voor volume en mediabediening en een snel reagerende navigatie die files en alternatieve routes adequaat oppikt. De actieradius wordt in de praktijk door de reviewer realistisch ingeschat op ongeveer 400 km, terwijl het officiële bereik rond de 500 km ligt. Na 1282 km rijden noteert hij een verbruik van 23,5 kWh/100 km, waarmee de opgegeven WLTP-waarde volgens hem netjes is ingeschat. De laadcapaciteit van 100 kW is niet indrukwekkend, maar volgens de reviewer past dat wel bij het totale pakket. Alles bij elkaar ziet hij de Free als een zeer interessante aanbieding voor wie veel auto en veel uitrusting zoekt voor ongeveer €75.000, al blijft de verfijning nog iets achter bij de duurste Duitse alternatieven.

De Voyah Free wordt in deze review neergezet als een opvallende, luxe grote elektrische SUV met veel premium-uitstraling en een sterk technische pakket. De reviewer is duidelijk enthousiast over het exterieur: de neus doet denken aan Maserati, de 20 inch turbine-achtige velgen staan dik, de verzonken deurgrepen, de aflopende daklijn met spoiler en de smalle achterlichten geven de auto een dure uitstraling. Ook de praktische kant krijgt aandacht: de bagageruimte is ruim met 550 liter, plus een frunk van ruim 70 liter. De kofferbak heeft een lage tildrempel, elektrische bediening en handige details zoals een afdekrol, verborgen opbergvakken en een subwoofer in de bagageruimte. In het interieur scoort de Free volgens de reviewer hoog op comfort en luxegevoel. Veel oppervlakken zijn bekleed met zacht leer, de stoelen zijn standaard elektrisch verstelbaar en beschikken over verwarming, ventilatie en massage, en achterin is de beenruimte royaal met een vlakke vloer en goede hoofdruimte. De auto biedt daarnaast opvallend veel uitrusting: drie 12,3 inch schermen, 360-gradencamera, adaptieve cruisecontrol, adaptieve luchtvering, elektrische achterklep, HUD-achtige rij-informatie, nachtzicht en diverse camerafuncties. Tegelijk is hij kritisch op de graphics van het infotainmentsysteem, die volgens hem wat eenvoudig en speels ogen, en op het ontbreken van handige fysieke sneltoetsen voor sommige functies. Ook zou draadloze Apple CarPlay en Android Auto welkom zijn. Tijdens het rijden blijkt vooral de isolatie indrukwekkend. De reviewer noemt wind- en bandengeluid uitzonderlijk goed onder controle, zelfs bij 100 à 110 km/h. De luchtvering kan zowel comfortabel als stevig worden ingesteld, wat de auto veelzijdig maakt. De auto voelt snel aan: met 489 pk en vierwielaandrijving wordt 0-100 km/h door de fabrikant opgegeven als 4,4 seconden, maar de reviewer meet zelf 4,28 seconden op vlak wegdek en zelfs 3,75 seconden bergaf. De batterij heeft een bruto capaciteit van 106 kWh en volgens de review is 500 tot 550 km in de stad haalbaar; WLTP-rijbereik wordt genoemd als 425 km. Wel noemt hij de stuurinrichting gevoelloos, de zitpositie voor de bestuurder te hoog en de rempedaalafstelling te zacht. Ook vindt hij de rijbeleving minder verfijnd dan de rest van de auto, al is de wegligging vanwege het lage zwaartepunt en de massa alsnog overtuigend. Per saldo ziet hij de Free als een unieke, goed uitgeruste, krachtige en comfortabele premium-SUV, met vooral kleine ergonomische en softwarematige kanttekeningen.

De Voyah Free komt in deze test naar voren als een grote, luxe georiënteerde elektrische SUV die duidelijk mikt op het premiumsegment. De auto meet 4,90 meter lang, 1,95 meter breed en 1,64 meter hoog, met een wielbasis van 2,96 meter, en maakt volgens de reviewer indruk met een robuuste maar elegante uitstraling. Ook in de cabine wordt die premiumambitie doorgetrokken met drie grote 12,3-inch schermen, een verstelbaar dashboard en veel standaarduitrusting. Opvallend zijn onder meer geventileerde en verwarmde stoelen met massagefunctie, een elektrochroom panoramadak, Dynaudio-audiosysteem met 10 speakers, draadloos laden, wifi aan boord en een uitgebreide sfeerverlichting. Tegelijk vindt de reviewer het interieur visueel wat druk en enigszins klassiek, met te veel kleuren en materialen door elkaar. Wel worden fysieke knoppen voor basisfuncties geprezen, net als de ruime opzet en de goede afwerking. Er ontbreekt nog Apple CarPlay en Android Auto, maar die functies zouden later volgen, net als een Spaans menu. Op rijvlak wordt de Voyah Free neergezet als comfortabeler dan sportief. De aandrijflijn bestaat uit twee motoren met samen 360 kW, 489 pk en 710 Nm, goed voor 0-100 km/u in 4,4 seconden en een begrensde topsnelheid van 200 km/u. Ondanks dat forse vermogen voelt de auto volgens de tester niet als een sportwagen; de kracht is ruim voldoende, maar niet overdreven explosief. De luchtvering is standaard en draagt sterk bij aan het soepele rijgedrag. In de sportstand zakt de carrosserie en in offroad wordt de auto verhoogd; handmatig aanpassen kan ook via het infotainmentscherm. De besturing wordt als prettig en direct omschreven, terwijl de vierwielaandrijving extra stabiliteit geeft. Wel is er, zoals verwacht bij zo’n zware SUV van 2.310 kg, duidelijk carrosseriehelling als je hard door bochten gaat. De conclusie op dit punt is helder: dit is vooral een fijne reisauto en geen sportieve rijdersauto. Praktisch scoort de Free goed. Voorin is er veel ruimte en goede zijsteun, achterin ook veel been- en hoofdruimte, plus een vlakke vloer. De tweede zitrij is wel een vaste bank zonder lengteverstelling of rugleuningverstelling, en de middelste plaats is minder comfortabel. Ook ontbreekt doorlopende toegang naar de bagageruimte, wat lange objecten lastig maakt. De kofferbak is met 560 liter royaal en groeit tot 1.320 liter met de achterbank neer. Op laadgebied noemt de reviewer 11 kW AC en maximaal 100 kW DC; daarmee laadt de auto van 20 naar 80 procent in 45 minuten. De WLTP-actieradius is 505 km, al viel de boordcomputer na volledig laden op met 630 km geschatte actieradius, wat de tester opvallend noemt. Het gemeten verbruik tijdens de test lag op 21,8 kWh/100 km, terwijl de fabrikant 20,2 kWh/100 km gemengd en 15,5 kWh/100 km in de stad opgeeft. Al met al positioneert de Free zich als een royaal uitgeruste, comfortabele en technisch interessante premium-EV met een scherpe prijs voor zijn segment, maar wel met enkele software- en laadtempo-nadelen.