Polestar 4 reviews

Deze video richt zich op het 27-model van de Polestar 4 Dual Motor en gaat gedetailleerd in op wat er is veranderd ten opzichte van het 25-model met Performance Pack en hoe dat in de praktijk aanvoelt. Het deel dat de recensent het hoogst waardeert, is nog steeds de stabiliteit bij hoge snelheden. Zelfs op een nat en glibberig wegdek zou de Dual Motor, met 20-inch Pirelli-efficiëntiet banden in plaats van de 255 mm brede banden, “krampachtig grip blijven zoeken” en een acceleratie vanaf stilstand van 3,79 seconden neerzetten. Dat ligt vrijwel gelijk aan de door de fabrikant opgegeven 3,8 seconden; ook onder volle acceleratie waren de krachtoverbrenging en grip volgens hem indrukwekkend. Ook de platformstijfheid wordt hoog ingeschat. Na twee jaar rijden onder uiteenlopende omstandigheden heeft hij nooit torsie van de carrosserie of instabiliteit gevoeld, en hij noemt ook de 5-sterrenveiligheid van Euro NCAP. Rijcomfort en afstelling zijn ook belangrijke punten. Het 27-model Dual Motor gebruikt in plaats van elektronische variabele dempers passieve dempers, maar de dempingskarakteristiek is afgesteld op een middenpositie: iets steviger dan de Soft-stand van het eerdere Performance Pack, en veel zachter dan de Medium-stand. Daarbovenop zorgt de absorptie door de wang van de 20-inch banden ervoor dat het totale rijcomfort volgens hem bijna even goed is als de Soft-modus van de ZF-dempers. Tegelijk reageert de auto in bochten wat sportiever, zodat het een pluspunt is dat er zelfs zonder variabele dempers een goede balans is. Ook het verbruik is indrukwekkend. In normaal stads- en regulier gebruik noemt hij ongeveer 5,0 km/kWh, en op vlot doorstromende hoofdwegen tot 6,0 km/kWh; tijdens een testrit van 50 km gaf de auto volgens hem ook 6,0 aan. Daardoor verwacht hij dat het effectieve rijbereik op basis van de 100 kWh-accu aanzienlijk groot zal zijn. Ook het interieur en de comfortfuncties zijn relatief positief veranderd. Het stuurwiel met fysieke knoppen, dat sinds het 26-model is aangepast, vindt hij veel prettiger dan capacitieve touchbediening. Het elektrochromatische dak kan met één knop worden omgezet tussen transparant en halftransparant, waardoor het praktisch als een elektronische zonwering werkt. Nog belangrijker is dat de laagreflecterende en warmtewerende coating van het glazen dak de warmte in de zomer sterk vermindert. De UI van het centrale display maakt het eenvoudig om via de homeknop te schakelen tussen een schermindeling van 1 tot 3 delen, en rechts zijn vier schermen plus zes favorieten zeer fijnmazig te personaliseren, wat hij erg intuïtief noemt. Ook de Harman Kardon-audio krijgt lof: de twee headrest-speakers sturen gesprekken en navigatiestemmen alleen naar de bestuurder, wat volgens hem zowel de privacy als de beleving ten goede komt. Als nadelen noemt hij dat de brede carrosserie in smalle parkeervakken uitstappen lastig maakt, dat de digitale achteruitkijkspiegel te dicht bij de ogen zit en daardoor lastig scherp te stellen is, en dat het 400V-architectuur met weliswaar maximaal 200 kW, maar in de praktijk een snellaadbeleving oplevert van slechts ongeveer 100 tot 120 kW. Ook de topsnelheid, begrensd op ongeveer 200 km/h volgens GPS, kan voor sommige gebruikers een minpunt zijn.

De review behandelt de 2026 Polestar 4 Dual Motor als een opvallende, volledig elektrische SUV/coupé met veel nadruk op rijplezier en afwerking. De presentator is direct positief over het design en noemt de auto een interessante keuze voor wie iets anders wil dan een Tesla. In het interieur vallen de zachte materialen, het sportieve stoelenpakket en de fraaie vormgeving op. De stoelen worden herhaaldelijk als zeer comfortabel omschreven, met goede verstelbaarheid en een prettige zitpositie. Ook het infotainment krijgt lof: het grote Google-gebaseerde scherm, de mogelijkheid om navigatie full screen te zetten en de duidelijke, moderne lay-out maken volgens hem het geheel gebruiksvriendelijk. De cabine is daarnaast opvallend stil; hij merkt meerdere keren op dat de buitenwereld nauwelijks hoorbaar is en dat de geluidsisolatie goed is. Tijdens het rijden is de indruk nog positiever. De auto voelt zeer snel aan, met veel directe kracht en een acceleratie die volgens de reviewer eerder richting een sub-4-secondenauto gaat dan een reguliere snelle EV. Hij noemt het ook vergelijkbaar met een Tesla Model 3 Performance qua versnelling, al blijft de exacte meting afwachten. De Polestar trekt hard door, kan zelfs kort grip verliezen bij stevig gas geven en voelt volgens hem ondanks die kracht nog steeds soepel aan. Vooral het onderstel en de handling maken indruk: zelfs in firmer instellingen blijft de auto comfortabel, maar hij stuurt zeer precies en voelt extreem stabiel en “geplant” aan. In bochten omschrijft hij de auto als bijna gokartachtig en zegt hij dat hij een bocht op hoge snelheid kan nemen zonder nerveus te worden. De stuurinrichting wordt daarbij als heel precies en direct geprezen. Er zijn ook een paar duidelijke minpunten of eigenaardigheden. De digitale spiegels bevallen de reviewer niet en hij zet ze liever uit. Ook het ontbreken van een achterruit vindt hij vreemd en hij is niet enthousiast over de manier waarop de deuren en noodontgrendeling werken; hij ervaart dat als onduidelijk en onhandig. Verder vindt hij de frunk heel klein en praktisch nauwelijks bruikbaar. Qua actieradius merkt hij op dat er bij 60% batterij nog 137 mijl op de teller stond en dat dit neerkomt op ongeveer 270 tot 280 mijl bij een volle lading onder ideale omstandigheden, dus rond de 620 tot 450 kilometer afhankelijk van interpretatie en rijstijl; tijdens de test had hij na ongeveer 20 minuten rijden nog ongeveer 50% en circa 100 mijl over. Het beeld blijft echter dat de auto vooral sterk is in snelheid, rijgevoel en interieurkwaliteit, terwijl praktische details en sommige bedieningselementen wat minder overtuigen.

Deze video draait om een review van de Polestar 4, waarbij An Sohee de auto zelf test en haar indrukken deelt. Het gaat niet alleen om een beschrijving van het uiterlijk, maar ook om daadwerkelijk rijden, waardoor het rijcomfort, de stilte in de cabine en de comfortfuncties in het interieur vrij concreet aan bod komen. De presentator omschreef de Polestar 4 als “een SUV die ook aanvoelt als een sedan” en zei vooral onder de indruk te zijn van het zicht, het open gevoel en het comfort tijdens lange ritten. De auto oogt groot, maar voelt tijdens het rijden juist minder belastend aan; in plaats van het zware, logge gevoel dat je vaak met een SUV associeert, maakte hij een soepele rijindruk. Tijdens het rijden werd het stuur als verrassend licht en de bediening als soepel ervaren, en ook in bochten volgde de auto stabiel zonder overdreven te deinen of te schommelen. In plaats van de plotselinge acceleratie die je soms bij elektrische auto’s ervaart, omschreef hij het als “alsof hij strak over de grond glijdt”, wat wijst op een relatief natuurlijk rijcomfort en weinig vermoeidheid. Er werd ook gezegd dat het een performance-model is dat in 3 seconden naar 100 km/u kan accelereren, maar de daadwerkelijke indruk was eerder die van een vloeiende en stabiele acceleratie dan van puur brute snelheid. Ook bij hoge snelheden was er weinig windgeruis en bleef het interieur stil, waardoor de auto sterk de indruk wekte goed geschikt te zijn voor muziek luisteren en lange ritten. Er werd ook veel aandacht besteed aan het interieur en de opties. Het 15,4-inch display werd als intuïtief omschreven, en de digitale achteruitkijkspiegel die de gewone binnenspiegel vervangt, vond hij eerst bijzonder, maar iets waar je waarschijnlijk snel aan went. De audioscheiding voor passagiers op de tweede rij werd als zeer uniek en aantrekkelijk gezien, en ook het feit dat TMAP-navigatie standaard is ingebouwd, werd als een groot pluspunt voor een importauto beschouwd. Het panoramadak kan worden omgeschakeld tussen transparant en ondoorzichtig en zou een uv-blokkeringsgraad van 99,5% hebben; de binnenruimte werd vooral ervaren als ruim aan de linkerkant en over het geheel genomen licht en aangenaam. Ook de massagefunctie kwam aan bod: samen met een vermoeidheidswaarschuwing werd het als prettig ervaren dat de stoel de onderrug masseert. De bagageruimte werd als ruim en netjes beoordeeld, en daardoor geschikt voor kamperen in de auto of een picknick. Al met al vatte de presentator de Polestar 4 samen als “een elektrische auto met opties die Koreaanse consumenten prettig zullen vinden”. Design, stilte, comfortabele stoelen, praktische opbergruimte en een sterke optiepakket werden positief beoordeeld, en vooral voor mensen die gevoelig zijn voor rijcomfort of vaak lange afstanden afleggen, zou de auto aan te raden zijn. Wel bleef het lichte stuurgedrag voor hem een minpunt, en het feit dat het panoramadak niet echt geopend kan worden, kan volgens hem voor verdeeldheid zorgen. Toch gaf hij aan dat de auto hem na het echte rijden veel meer beviel dan in het begin, waardoor deze testrit kan worden gezien als een ervaring die zijn waardering voor de auto aanzienlijk heeft vergroot.

In deze Test Drive staat de 2026 Polestar 4 Dual Motor centraal, een volledig elektrische SUV-coupé die volgens de reviewer vooral uitblinkt in hoe prettig hij rijdt en hoe overtuigend de combinatie van hardware en software is uitgewerkt. De auto heeft 544 pk en 506 lb ft koppel, maar opvallend genoeg is niet de brute acceleratie de hoofdreden van enthousiasme. De reviewer benadrukt juist dat de Polestar 4 extreem comfortabel en eenvoudig te rijden is. De verschillende rijmodi, variërend van stuurgevoel en onderstelafstemming tot vermogensafgifte en regeneratie, zijn aanwezig, maar in de praktijk kiest hij vooral voor de meer ontspannen standen. De besturing geeft weinig directe feedback, maar het chassis voelt wel duidelijk aan wat de auto doet, en juist die comfortabele, moeiteloze rijervaring maakt indruk. De acceleratie is indrukwekkend, al merkt de reviewer op dat het vooral rechte-lijnsnelheid is en dat dat na verloop van tijd minder bijzonder wordt. Ook de bruikbaarheid van de opvallende carrosserie komt uitgebreid aan bod. Het ontbreken van een achterruit blijkt in de praktijk volgens de reviewer nauwelijks een probleem, mede doordat hij gewend is aan digitale binnenspiegels. De camera achterin heeft een goed gezichtsveld en hoge beeldkwaliteit, zowel overdag als ’s nachts, en samen met de slanke A- en B-stijlen en een goed 360-gradensysteem voelt het zicht rondom prima. De auto is volgens hem dus minder extreem dan het concept van geen achterruit doet vermoeden. Wel stoort hij zich aan de onvoorspelbare werking van de verzonken deurgrepen; soms werken ze niet direct en moet hij zelfs met de sleutel tegen de B-stijl aan staan om de auto te openen. Dat vindt hij op termijn mogelijk frustrerend, vooral met een kind en als hij haast heeft. Tegelijk noemt hij de elektrische achterklep, de royale bagageruimte en de praktische frunk als pluspunten, al is die frunk klein en blijft het klepje op zijn testauto niet openstaan. Het interieur is minimalistisch en sterk softwaregestuurd, maar volgens de reviewer verrassend goed uitgewerkt. Er zijn weinig fysieke knoppen, maar de belangrijkste functies zijn slim toegankelijk via het stuur, de rijschakelaar aan de kolom, de volume-knop en vooral de grote centrale display met snelkoppelingen. Hij waardeert dat zaken als het openen van het handschoenenkastje, de klimaatinstellingen, rijmodi en assistenties niet eindeloos in submenu’s verstopt zitten. Tegelijk vindt hij de ventilatiebediening via software wat te ver gaan en zou hij liever echte luchtroosters zien. Positief is de snelle, stabiele software: geen haperingen, geen glitches en een erg vlotte bediening. De interieurambiance met planetenthema noemt hij bijzonder geslaagd en “ruimteschipachtig”. Verder zijn comfortvoorzieningen als stoelverwarming en stuurverwarming standaard aanwezig, is de ruimte voor- en achterin sterk en hebben achterpassagiers zelfs een eigen scherm en klimaatbediening. Achterin prijst hij de extra beenruimte en relaxte zitpositie. Het grote voorbehoud blijft echter de langetermijnbetrouwbaarheid van de software; dat is voor hem het grootste aankooprisico van deze Polestar.

Deze video volgt een echte proefrit met de vernieuwde Polestar 4, met bijzondere aandacht voor hoe het rijcomfort is veranderd nadat de elektronisch geregelde ophanging is vervangen door passieve dempers. De presentatoren reden over verkeersdrempels en slecht wegdek en beschreven hoe de auto schokken uitzonderlijk goed absorbeert, tot het punt dat hij als buitengewoon comfortabel werd omschreven. Hoewel er zorgen waren dat de overstap naar passieve dempers het strakke, sportieve gevoel zou verminderen, voelde de afstelling in de praktijk volgens hen juist zacht aan maar toch niet snel onrustig, mede dankzij de polyurethaan rebound-stops, de stabilisatorstang en wijzigingen aan het chassis. Zelfs bij sterke regeneratieve remkracht is de eerste stopbeweging soepel, waarna de regeneratie geleidelijk en natuurlijk ingrijpt, wat indruk maakte doordat het bedoeld lijkt om wagenziekte op de achterbank te verminderen. Ook de interieurlay-out en comfortuitrusting kregen veel lof. Het testvoertuig had een zwart interieur met Napa-leeroptie en werd omschreven met geventileerde stoelen, massagefunctie en hoofdsteunluidsprekers. De tintregelbare glazen dakfunctie werd eveneens genoemd als een optie van 1 miljoen won, waardoor de meerwaarde hoog werd geacht. Het op Tmap Auto gebaseerde OS werkte goed met spraakherkenning en liet navigatie-instructies en voorspellingen van de resterende batterijcapaciteit zien, wat als gebruiksvriendelijk werd beoordeeld. Het Harman Kardon-systeem met 16 luidsprekers en 1.400 W vermogen gaf hoge tevredenheid bij het luisteren naar muziek, en belangrijke voorzieningen zoals HUD, pixel-LED’s, de elektrische achterklep en stoelverwarming zaten in het Plus Pack, dat daardoor als bijna noodzakelijk werd beschouwd. Wat rijprestaties betreft werd het verschil tussen de achterwielmotor en de dual-motorvariant vergeleken. Er werd uitgelegd dat de achterwielmotor met een 100 kWh-accu 511 km haalt, terwijl de dual-motor 455 km actieradius heeft; de dual-motor leverde bovendien sterke prestaties met 536 pk en een 0-100 km/u-tijd van 3,8 seconden. Het verschil in vermogensrespons tussen Performance-modus en range-modus was zeer groot, waardoor de afstelling ongewoon duidelijk voelbaar werd voor een elektrische auto. De ruimtelijkheid in het interieur werd geprezen dankzij het grote voorruitoppervlak en het lage dashboard, die zorgen voor een open zicht naar voren, en de digitale achteruitkijkspiegel werd nuttig bevonden bij nacht en regen. Wel werd de semi-autonome rijhulp als snel en prettig op rechte stukken gezien, maar nog tekortschietend op bochtige trajecten; ook liet men zien dat het systeem instabiel werd wanneer rijstrookmarkeringen verdwenen. Alles bij elkaar werd de Polestar 4 nadrukkelijk aanbevolen boven de Model Y Long Range op het gebied van comfort en premium beleving.

Deze video is een uitgebreide reis- en laadverslaggeving rond de Polestar 4 Dual Motor Performance tijdens een Eurotrip van Denemarken naar Frankfurt. De maker laat zien hoe de auto wordt voorbereid voor de rit, inclusief de keuze voor 22 kW type 2-kabel, mormorkabel en 11 kW rood krachtstroomkabel, plus praktische spullen voor onderweg. Ook wordt de navigatie in de auto besproken: via Google Maps in het infotainmentsysteem kun je laadfilters instellen, laadnetwerken selecteren en zelfs de beschikbaarheid van laders, voorzieningen en contactinformatie bekijken. Dat maakt routeplanning en laadstrategie opvallend flexibel en gebruiksvriendelijk.

Deze proefrit bespreekt hoe de ritcomfort, het werkelijke energieverbruik en de bruikbaarheid zijn veranderd door de 27-modeljaar Polestar 4 Dual Motor langdurig van Seoul naar Busan te rijden. De kernverandering is dat de elektronisch geregelde variabele dempers zijn verdwenen en zijn vervangen door passieve dempers; daardoor krijgt de auto volgens de beoordeling een duidelijk zachter en meer dagelijks vriendelijk karakter. Waar het eerdere model met actieve dempers het wegdek scherp las en een steviger gevoel gaf, filtert de 27-modeljaar versie onaangename trillingen beter weg en geeft hij oneffenheden minder gevoelig door, waardoor vermoeidheid afneemt. Dat betekent echter niet dat de hoge-snelheidsstabiliteit sterk achteruitgaat: zelfs bij stevig optrekken op de snelweg blijft de rechtuitstabiliteit goed en wiebelt de carrosserie niet. Dankzij de dubbele wishbone-voorwielophanging en de lage rijhoogte (1544mm) wordt een stabiele rij-indruk benadrukt die meer aan een sedan dan aan een SUV doet denken. De rijprestaties zijn typisch voor een hoogwaardige dual-motor elektrische auto. Met samen 544 pk en een 0-100km/h-tijd van 3,8 seconden kan in de Performance-modus direct het volledige vermogen van beide motoren worden benut. In de efficiëntiemodus kan daarentegen de voorste motor worden uitgeschakeld en wordt vooral op de achterste motor gereden, zodat dagelijks rijden en zuiniger rijden apart kunnen worden ingezet. In de praktijk bleef na 436,5km van Seoul naar Busan nog 24% batterij over en werd een gemiddeld verbruik van 19kWh per 100km, dus ongeveer 5,26km/kWh, genoteerd. Ook de actieradius die op de testauto werd weergegeven, lag ruimer dan de WLTP/certificeringswaarde van 455km, waardoor op basis van werkelijk gebruik meer dan 500km mogelijk werd geacht. Voor zijn GT-karakter op lange afstand werd de auto beoordeeld als ruim voldoende op snelwegrijden, stilte en efficiëntie. Op het gebied van interieur en comfortopties was de tevredenheid over de Napa-upgrade en het Plus-pakket bijzonder hoog. De Napa lederen stoelen voelen zeer zacht aan en hebben door de dunne coating een sterk luxueuze indruk, terwijl ventilatie en massage de vermoeidheid op lange ritten verminderen. Het Harman Kardon-audiosysteem met in totaal 16 speakers, inclusief speakers in de hoofdsteun, wordt geprezen om zijn krachtige 1400W-output en goede afstemming. Het AOS-gebaseerde infotainmentsysteem heeft een brede app-functionaliteit, en ook de elektrische dimpanoramadaken, de achterbank met verstelbare rugleuning, de 3-zone klimaatregeling en de ruime been- en hoofdruimte worden als gezinsvriendelijk en praktisch beoordeeld. De zitcomfort in de tweede rij wordt bovendien beter genoemd dan in de Tesla Model Y, en zelfs vergeleken met de ES90 zouden de stoelhoek en steun onder de dijen stabieler zijn. Wel wordt opgemerkt dat functies zoals klimaatregeling, bandenspanning en het schuifdak via meerdere aanraakstappen bediend moeten worden, waardoor de bediening minder intuïtief is, en dat de afstandsregeling van de rijhulpsystemen soms wat abrupt vertraagt. Ook het feit dat een software-upgrade naar niveau 2+ onwaarschijnlijk lijkt, blijft een tegenvaller.

De reviewer noemt de Polestar 4 een van zijn favoriete EV’s van het jaar en zelfs mogelijk zijn favoriete Polestar ooit. In deze 2026-versie draait alles om de combinatie van design en technologie: een coupé-achtige SUV met 544 pk, een 100 kWh-accu en een officieel rijbereik van 451 km. In de praktijk ziet hij echter ook dat de auto met een volle accu richting 503 km kan aangeven, wat hem duidelijk competitief genoeg lijkt. Laden kan met maximaal 200 kW DC, goed voor 10-80% in ongeveer 30 minuten. Een gemis is volgens hem vooral de prijs: circa 82.200 Canadese dollar zonder Performance Pack, dus fors aan de bovenkant van de markt. Binnenin maakt de Polestar 4 een sterke indruk door de afwerking, materialen en vooral de software-ervaring. De reviewer prijst de bouwkwaliteit, de comfortabele stoelen, de ruime zitpositie achterin en de verrassend royale been- en hoofdruimte. Hij is 5'11" en past achter zijn eigen rijpositie “zonder enig probleem”, terwijl de achterbank volgens hem zelfs geschikt is voor lange ritten. Opvallend is het ontbreken van een achterruit, wat Polestar compenseert met een digitale achteruitkijkcamera. De reviewer vindt dat zichtbaar vreemd, maar in de praktijk went het snel en ziet hij het als een prima oplossing. Ook de achterbank is slim uitgerust met bediening voor muziek, verlichting en stoelverwarming, terwijl de climate control achteraan nog met fysieke luchtroosters werkt. Voorin is de minimalistische aanpak sterker doorgevoerd: vrijwel alles loopt via het grote, vaste infotainmentscherm. Dat werkt snel, responsief en zonder haperingen, met Android Automotive, draadloze Apple CarPlay, een dashcamfunctie, goede 360-gradencamera’s en handige snelkoppelingen voor zaken als panorama-glas, laadpoort, trekmodus, carwash-modus en diermodus. Tegelijkertijd waarschuwt hij dat deze “smartphone op wielen”-aanpak veel gewenning vraagt en voor minder tech-vaardige kopers te ver kan gaan. Rijdend maakt de Polestar 4 vooral indruk met rust, comfort en brute prestaties. In de Performance-modus trekt de auto volgens de reviewer bizar hard door; hij merkt zelfs dat de wielen deels spinnen bij vol accelereren. Hij vindt het toestel snel genoeg om moeiteloos in te halen, maar benadrukt dat de grootste verrassing niet de snelheid is, maar het comfort. De demping in de stand “nimble” bevalt hem het best; “firm” voelt volgens hem op de slechte wegen in Quebec te hard en onnodig scherp. De besturing biedt weinig gevoel, maar dat stoort hem nauwelijks. De Harman Kardon-installatie noemt hij één van de beste die hij in een auto heeft gehoord. Tegelijk zijn er duidelijke minpunten: de keyless-toegang werkt niet altijd betrouwbaar, de deurhendels en het ontbreken van knoppen op de sleutel vindt hij irritant, en hij blijft zich afvragen wat er gebeurt als het scherm- of camerasysteem ooit uitvalt. Ondanks die kanttekeningen is zijn eindoordeel overwegend zeer positief: het is een indrukwekkende, comfortabele en onderscheidende EV, met een geslaagde implementatie van technologie, maar ook met een paar praktische eigenaardigheden die niet iedereen zal accepteren.

De Polestar 4 wordt in deze review neergezet als een opvallende en eigenzinnige elektrische fastback die het midden houdt tussen berline, SUV en coupé. De auto is lang en laag voor zijn segment, met een strak Scandinavisch ontwerp, frameloze ruiten en een zeer onderscheidende achterkant zonder traditionele achterruit. Dat laatste wordt opgelost met een camera in de binnenspiegel, maar de tester vindt dat in de praktijk minder natuurlijk werken dan een echte spiegel, omdat je ogen moeten schakelen tussen nabij en ver zicht. Visueel scoort de auto juist sterk: de verhoudingen zijn geslaagd en de auto oogt technisch, minimalistisch en exclusief. De testauto is de Dual Motor met Performance Pack, met een officiële vanafprijs van 72.900 euro plus ongeveer 4.000 euro extra voor het pack. Binnenin is de Polestar 4 overwegend erg sterk. De stoelen worden geprezen als typisch Volvo: comfortabel, elektrisch verstelbaar en geschikt voor lange ritten. Ook de achterbank maakt indruk: veel beenruimte, royale breedte en zelfs elektrisch verstelbare achterstoelen, plus een apart bedieningsscherm voor klimaat en audio. De afwerking wordt achterin en voorin hoog gewaardeerd, met zachte materialen, nette deurpanelen en een stille, solide indruk. Tegelijkertijd stoort de reviewer zich aan meerdere ergonomische keuzes. De capacitieve stuurknoppen voelen onprettig aan en reageren soms onbetrouwbaar, de handschoenenvak-opening via het centrale scherm noemt hij ronduit onhandig, en ook spiegelverstelling en mistlampbediening zijn onnodig diep in het infotainment verstopt. Het Google-gebaseerde infotainmentsysteem zelf krijgt wel lof: logisch, snel en goed geïntegreerd met Maps, apps en toekomstige updates. Op de weg blijkt de Polestar 4 snel, maar niet echt sportief. De auto levert 544 pk, 750 Nm en sprint volgens de test in 3,9 seconden naar 100 km/u; tussensprints zijn indrukwekkend, maar het onderstel en de besturing geven minder beleving dan je van de looks en de Performance-badge zou verwachten. De besturing is snel maar sterk gefilterd, met weinig gewicht en weinig informatie over grip of belasting van de vooras. Het onderstel wordt wel als knap en comfortabel omschreven, met goede beheersing van bewegingen en een prettige balans, maar op korte oneffenheden kan hij wat droog aanvoelen. Daarmee zit hij qua afstemming tussen comfort en strakheid in, zonder het pluspunt van de luchtvering van sommige rivalen of de meer directe connectie van een BMW X3. De remmen met brake-by-wire worden juist zeer positief beoordeeld vanwege hun consistente en voorspelbare pedaalgevoel. Op reis is de Polestar 4 heel overtuigend op comfort en geluidsniveau. De tester meet slechts 62 dB bij 120 km/u, wat hem tot een van de stilste auto’s van de recente tests maakt. De geluidsisolatie, het goede audiosysteem en de comfortabele stoelen maken hem tot een fijne reisauto. Minder sterk is de efficiëntie: met 25,8 kWh/100 km bij 120 km/u en 31,15 kWh/100 km bij 140 km/u zijn de verbruiken hoog. De grote 94 kWh bruikbare batterij redt de actieradius echter grotendeels; in de praktijk noemt de reviewer ongeveer 600 km met één laadstop op 120 km/u en circa 500 km op 140 km/u. Laden kan met maximaal 200 kW DC. De rijhulpsystemen zijn bruikbaar maar niet foutloos: de adaptieve cruisecontrol leest soms onjuiste snelheidslimieten, en de automatische rijstrookwissel verloopt erg traag. Alles bij elkaar ziet de reviewer de Polestar 4 als een onderscheidende, kwalitatief sterke en comfortabele elektrische reisauto, maar minder als een echt sportieve performance-machine.

De 2026 Polestar 4 Dual Motor wordt neergezet als een snelle, premium elektrische SUV met opvallend sterke prestaties. De reviewer noemt 544 pk en 506 lb-ft koppel, goed voor een 0-60 mph-sprint in de “mid-3 second range”. Dat vertaalt zich in een auto die volgens hem meteen indruk maakt bij acceleratie en op de snelweg makkelijk meekomt. De vierwielaandrijving geeft veel grip en maakt de auto volgens de review vooral leuk en moeiteloos snel, zonder dat de vermogensafgifte nerveus aanvoelt. Qua actieradius ligt de dualmotor-versie rond de 280 mijl per lading, terwijl de single motor volgens de reviewer ongeveer 310 mijl haalt. Hij vindt die range niet geweldig, maar ook niet slecht, zeker omdat publieke laadinfra inmiddels overal aanwezig is. Laden kan aan DC-snelladers; in de review wordt een sessie van 18% naar 100% genoemd in ongeveer 40 tot 45 minuten. Daarmee lijkt de 4 praktisch genoeg voor dagelijks gebruik, al is de efficiëntie niet het sterkste punt van deze uitvoering. De auto biedt ook regeneratief remmen en one-pedal driving, wat na gewenning soepel en zelfs leuk werkt. De rijervaring wordt verder omschreven als stil, comfortabel en heel makkelijk in gebruik. Keyless entry en het feit dat je gewoon wegloopt zonder de auto expliciet uit te zetten, vond de reviewer even wennen, maar uiteindelijk prettig. De veiligheidssystemen zijn aanwezig zonder irritant te worden: geen constante piepjes of overmatige waarschuwingen. Op de snelweg werkt de pilot assist samen met adaptive cruise control tot 93 mph, waarbij gas, rem en stuur deels worden overgenomen zolang je je handen aan het stuur houdt. Parkeren is volgens de test eenvoudig door de kleine draaicirkel, 3D-beeld en waarschuwingen rond obstakels. Het interieur krijgt veel lof voor de futuristische maar minimalistische aanpak. De grote 15,4-inch centrale display en 10,2-inch bestuurdersdisplay houden het overzichtelijk, en de software lijkt gebruiksvriendelijk met snelle knoppen voor onder meer de frunk, laadpoort en achterklep. De achterbank is ruim en heeft vier ventilatieopeningen; het panoramadak komt daar achterin het best tot zijn recht. De opvallendste keuze is het ontbreken van een achterruit, vervangen door een camera en spiegel-display. Dat stoorde de reviewer uiteindelijk nauwelijks omdat de camera goed werkt. Ook de kofferbak is prima, met verstelbare vloer, 12V-aansluiting en nette extra’s zoals laadkabel en veiligheidsvest. Minpunten zijn vooral de beperkte range, de wat duurdere prijs en het feit dat enkele aantrekkelijke features zoals electrochromisch dak, HUD, Harman Kardon en rear heated seats afhankelijk zijn van pakketten.