Polestar 2 reviews

De reviewer komt duidelijk positiever uit over de vernieuwde Polestar 2 dan voorheen. Volgens hem lost Polestar een paar van de eerdere pijnpunten op en voegt het bovendien een cruciale verbetering toe: plug and charge. Daarmee kun je bij compatibele laadpalen gewoon inpluggen en beginnen met laden, zonder apps of extra handelingen. Dat gemak wordt in de review expliciet vergeleken met Tesla, en de auto ondersteunt dit volgens de maker bij Tesla en “tot een miljoen” andere laders wereldwijd. De nieuwe CATL-accu kan volgens Polestar tot 200 kW laden, wat de praktische bruikbaarheid op lange ritten moet verbeteren. Ook in het interieur zijn er duidelijke stappen gezet. De auto krijgt een nieuwe Qualcomm Snapdragon-processor, waardoor infotainment, graphics en app-reacties sneller moeten aanvoelen. De nieuwe microtech-bekleding maakt volgens de reviewer een groot verschil in sfeer en premiumbeleving: zacht, mat, goed afgewerkt en minder gevoelig voor verkleuring in de zon. Hij noemt de stoelen comfortabel, cosseting en zeer prettig aanvoelend, al blijft de auto wel compact en sportief opgezet. Vooral voorin oogt het interieur rijk en verzorgd, terwijl achterin de ruimte als “snug” en knus wordt omschreven. Instappen en uitstappen is minder fraai door de niet heel ver openslaande deuren, en er is hard plastic waar je je knie aan kunt stoten. Tegelijk wordt de bagageruimte juist slim en bruikbaar genoemd, met opvallend veel ruimte en nog eens 41 liter extra opbergruimte voor laadspullen. Op de weg laat de Polestar 2 volgens de review zien waarom hij aantrekkelijk is voor liefhebbers van snelle elektrische auto’s. De auto voelt strak en vlak in bochten, met veel grip en weinig neiging om de lijn te verlaten. De performance-wielen vallen positief op doordat er verrassend weinig bandengeluid doorkomt. De reviewer prijst ook de zwaarder aanvoelende, beter beklede stuurwielrand en de automatische snelheidsbegrenzer. De nieuwe Bowers & Wilkins-audio-installatie is voor hem een belangrijk hoogtepunt: 1.350 watt, meerdere luistermodi en een sterk geplaatst subwoofersysteem maken muziek luisteren onderweg bijzonder aantrekkelijk. In de praktijk blijkt de auto op de snelweg bovendien prima efficiënt; op de rit van 64 mijl naar Marlow verbruikte hij 60 mijl aan actieradius, wat hij zeer goed noemt. Toch blijft het geen perfecte EV voor iedereen. De echte actieradius varieert stevig: in de test liet de auto bij daglicht en warme omstandigheden sterke cijfers zien, maar op de terugweg in de kou en in het donker liep het verbruik duidelijk op. De reviewer concludeert daarom dat de Polestar vooral past bij iemand met een oprit en thuislaadmogelijkheid. Verder blijft de review kritisch op de gebruikersinterface, al wordt die hier minder uitgebreid besproken dan in eerdere Polestar-video’s. Alles bij elkaar schetst de video een auto die vooral overtuigt met rijplezier, kwaliteit, design, audio en laadsimpelheid, maar nog steeds vraagt om een zekere mate van EV-voorbereiding en budget.

De reviewer heeft de Polestar 2 twee weken lang uitgebreid getest en is vooral onder de indruk van de totaalindruk van de auto. Het design wordt omschreven als een sterke mix van modern elektrisch en subtiel retro, met een stoere voorkant, fraaie dagrijverlichting, 20-inch velgen en een achterzijde die wat conservatiever oogt maar toch modern wordt door de doorlopende lichtstrip en C-vormige achterlichten. De afwerking en materiaalkeuze krijgen veel lof: het interieur voelt zeer solide aan, met mooie combinaties van zwarte essen, charcoal-accenten, textiel speakercovers, zachte bovenmaterialen en een kwalitatief aanvoelende middenconsole. Ook op tactiel vlak scoort de auto hoog; de reviewer benadrukt meerdere keren dat alles prettig aanvoelt en premium overkomt. Op de weg combineert de Polestar 2 sportiviteit met comfort. Het onderstel is volgens de reviewer mooi uitgebalanceerd: stevig genoeg voor strak bochtenwerk, maar nog altijd comfortabel genoeg om drempels en oneffenheden goed te verwerken. In bochten ligt de auto laag en stabiel op de weg, zonder veel overhellen, terwijl het rijgeluid tot ongeveer 140 km/h goed gedempt blijft. Daarboven neemt de wind- en omgevingsruis merkbaar toe. De aandrijflijn maakt veel indruk: de auto heeft volgens de reviewer bijna 500 pk en sprint in ongeveer 4,5 seconden van 0 naar 100 km/h. Vooral tussensprints worden geprezen; bij 80 km/h op de snelweg trekt de auto krachtig door en voelt inhalen zeer vlot en veilig aan. Ook de verstelbare one-pedal-rijmodus, de creep-functie en het mogelijk schakelen tussen vooruit en achteruit zonder telkens te hoeven remmen worden als bijzonder prettig en gebruiksvriendelijk beschreven. De software en assistentiesystemen vormen een van de grootste pluspunten. De infotainmentomgeving is simpel opgezet, snel en logisch, met sterk geïntegreerde Google-diensten zoals Google Maps, Assistant, YouTube en de app store. Navigatie met laadrouting werkt goed, inclusief voorverwarming van de accu naar een snellader. Wel is er kritiek op het ontbreken van draadloze Apple CarPlay en Android Auto, en op het feit dat camp mode en dog mode ontbreken. De assistent werkt op de snelweg goed, met uitstekende rijstrook- en afstandsregeling, maar op smalle, bochtige landwegen schiet het systeem tekort en stuurt het soms te dicht richting tegemoetkomend verkeer. Ook herkent de auto snelheidsborden goed, maar past hij de snelheid niet automatisch aan. Op laadvlak presteert de Polestar 2 degelijk: 11 kW AC en 205 kW DC, met in de praktijk een laadtijd van ongeveer 28 minuten van 7 naar 77 procent. Het verbruik in winteromstandigheden lag rond 20 tot 22 kWh/100 km, wat de reviewer als gemiddeld tot goed beoordeelt gezien de grote velgen en het winterweer. Ruimte is voorin prima en de kofferbak van 407 liter plus frunk van bijna 40 liter wordt als ruim voldoende gezien, al is er voorin beperkt opbergruimte in de middenconsole.

De Polestar 2 voelt in deze review nog altijd verrassend fris aan, ook al is het model al ongeveer vijf jaar op de markt. De reviewer benadrukt dat de update vooral bedoeld is om de auto concurrerend te houden tegenover nieuwe rivalen, met name uit China. Vooral de Long Range Single Motor-versie maakt indruk: die combineert achterwielaandrijving met een grotere 82 kWh-accu en volgens de review ruim 600 km rijbereik, terwijl de instapversie een nieuwe 70 kWh-batterij krijgt en ook meer EV-bereik dan voorheen. De auto oogt volgens de reviewer modern, heeft veel standaarduitrusting en voelt van buiten en binnen nog steeds eigentijds aan. Op het gebied van rijden is de Polestar 2 volgens de reviewer een van de sterkste punten van de auto. De achterwielaangedreven Long Range Single Motor voelt levendig, natuurlijk en goed uitgebalanceerd aan. De besturing wordt geprezen omdat die met voldoende gewicht en precisie aanvoelt, terwijl het rijcomfort als “grounded” wordt omschreven: stevig, maar niet hard op een storende manier. Oneffenheden worden wel gevoeld, en scherpe randen kunnen soms een klapgeluid geven, maar in dagelijks gebruik blijft de auto volgens de reviewer zeer aangenaam. Ook de regeneratie is sterk: de eenpedaalstand is goed instelbaar en de rempedaalrespons blijft eerlijk en voorspelbaar, wat niet altijd vanzelfsprekend is bij EV’s. De assistentiesystemen zijn minder irritant geworden dan vroeger en zijn relatief makkelijk uit te schakelen als je dat wilt. Het interieur krijgt een gemengd oordeel. De reviewer vindt het design netjes en modern, met Google built-in, een digitaal instrumentencluster, een snel reagerend infotainmentsysteem met Snapdragon-processor, OTA-updates, Apple CarPlay, Android Auto, Spotify, YouTube en zelfs games en Chrome. Er is ook een goede surround view-camera en standaard stoelverwarming. Tegelijk zijn er praktische minpunten: Apple CarPlay werkt alleen via USB-kabel, de grote glazen dakpartij kan veel warmte binnenlaten, en de achterbank is krap met beperkte been-, voet- en hoofdruimte. Ook de middentunnel is groot, waardoor drie volwassenen achterin niet ideaal zijn. De bagageruimte is juist een pluspunt, omdat de Polestar 2 een liftback is met goede kofferruimte, een frunk en handige details zoals bagagenet, haakjes en ondervloeropslag. Wel ontbreekt een reservewiel. Qua gebruikskosten en positionering oogt de auto sterk. De actieradius varieert per versie, met ongeveer 554 km voor de standaard range en bijna 600 km voor de Long Range Dual Motor; de Performance-variant blijft daar net onder. Alle versies kunnen met 11 kW AC laden, en de long-range modellen laden ook sneller aan DC. De reviewer noemt de Polestar 2 nog steeds een van de beste opties in zijn klasse en waardeert vooral de complete uitrusting, rijbeleving en de gunstige ownership-deal met vijf jaar garantie, acht jaar batterijgarantie, gratis onderhoud in de eerste vijf jaar en roadside assist. De belangrijkste kanttekeningen blijven de beperkte achterbankruimte en het ontbreken van een reservewiel.

De Polestar 2 wordt in deze review neergezet als een van de interessantste tweedehands elektrische auto’s van het moment, vooral als alternatief voor de Tesla Model 3. De auto combineert Scandinavisch design met Chinese EV-techniek en valt op door zijn halfweg-sedan, halfweg-SUV-uitstraling, de licht verhoogde zit en de praktische hatchback. Dat laatste maakt hem volgens de reviewer aantrekkelijk voor dagelijks gebruik en lifestyle-spul zoals fietsen of kindertransport. De gebruikte marktprijzen zijn bovendien sterk gezakt: al vanaf ongeveer £12.000 en rond de £20.000 voor een drie jaar oude auto. De reviewer benadrukt dat de latere modellen uit 2023 de beste koop zijn, omdat ze onderhuids flink zijn aangepast. Qua techniek en rijden wordt de Polestar 2 positief beoordeeld. De vroegere single motor had voorwielaandrijving en de dual motor vierwielaandrijving, met accupakketten van 64 kWh of 78 kWh; de grotere variant werd lang gezien als de long range en haalde officieel bijna 400 mijl. Na de 2023-update veranderde de single motor naar achterwielaandrijving, kwamen er grotere batterijen en meer actieradius bij, en steeg het DC-laadvermogen tot maximaal 205 kW. De auto wordt omschreven als “wonderful to drive”, met veel grip en genoeg prestaties: van circa 220 pk in de basisversie tot 408 pk of zelfs 469 pk met Performance Pack. Die topversie krijgt adaptieve dempers, Brembo-remmen en 20-inch wielen, maar rijdt wel duidelijk steviger. Wie comfort wil, kiest beter kleinere velgen; dat levert volgens de reviewer ook iets meer range op. Het interieur wordt als strak en minimalistisch beschreven, in de geest van Tesla, maar wel degelijk met een hogere kwaliteitsindruk en meer aandacht voor design. De centrale display met Google ingebouwd werkt erg goed, en daarnaast zijn Apple CarPlay, Android Auto, Waze en YouTube beschikbaar. De optionele packs maken de auto duidelijk aantrekkelijker: het Pilot Pack voegt adaptieve cruisecontrol met stuurhulp, een 360-gradencamera, blind-spot monitoring en pixel-LED-koplampen toe. Het Plus Pack brengt een panoramadak, Harman Kardon-audio, elektrisch verstelbare stoelen, warmtepomp en elektrische achterklep. De reviewer noemt die packs echt de moeite waard als je een gebruikte auto koopt. Ook waarschuwt hij dat reservesleutels belangrijk zijn, omdat vervanging erg duur is. Op gebruikskosten en betrouwbaarheid is het beeld overwegend positief. De verzekering is doorgaans goedkoper dan bij een Tesla, al blijft het een vrij hoge verzekeringsgroep. De garantie is 3 jaar/60.000 mijl op de auto en 8 jaar op de batterij. Volgens handelaren blijft de batterijgezondheid meestal sterk, vaak boven 95% na 3 jaar en 30.000 mijl. Wel wordt een mogelijk krakende bovenste draagarm/suspensiemontage genoemd als aandachtspunt bij proefrit. Al met al is dit volgens de reviewer een zeer sterke gebruikte EV met goede waarde, zeker in de vorm van de single motor 78 kWh long range, bij voorkeur met Plus Pack.

De Polestar 2 Long Range Single Motor wordt neergezet als een opvallend volwassen en prettig elektrische auto, juist omdat hij geen SUV is maar een lager, compacter model met een duidelijke, strakke uitstraling. De reviewer vindt het design van achteren sterk en doelgericht, met een onderscheidende ‘stance’, terwijl het interieur zelfs beter wordt gevonden dan dat van de Polestar 3. De zitpositie ligt laag, het geheel voelt compact en daardoor wat sportiever, maar achterin is de ruimte wel beperkt: zijn hoofd raakt het dak en de auto voelt duidelijk kleiner aan dan veel andere EV’s. Tegelijk is de afwerking netjes, de stoelen zijn volgens hem “incredibly comfortable” en de materialen ogen en voelen premium. Wel noemt hij enkele kleine rammeltjes, zelfs bij een vrijwel nieuwe persauto. Op technologisch vlak is de Polestar 2 volgens de reviewer een van de beste EV’s die hij heeft gebruikt. Het infotainmentsysteem in portretstand krijgt veel lof: alles zit volgens hem binnen één tik, Google Maps is ingebouwd, de Play Store is aanwezig en de bediening is simpel en logisch. Wel stoort hij zich aan de grote schermranden, maar dat weegt niet op tegen de gebruiksvriendelijkheid. De optionele Bowers & Wilkins-audio wordt uitbundig geprezen als “utterly superb”, met surround sound en volgens hem zelfs Dolby Atmos-achtige kwaliteit. Ook de praktische details vallen op: een normale sleutel, prettige lichtanimaties bij ver- en ontgrendelen, twee bekerhouders en een grote kofferbak waarin zelfs een hond mee kon. De opbergruimte in het interieur noemt hij wel beperkt, met kleine deurvakken. Qua rijbereik en laadbaarheid is de auto sterk genoeg om EV-zorgen weg te nemen. Hij laadde de auto tot 100 procent en zag 330 mijl actieradius op het display; tijdens een rit van Warwickshire naar Shropshire hield hij nog 120 mijl over. Dat past bij een officiële WLTP-actieradius van rond de 536 km voor deze Long Range-uitvoering. Het rijgedrag noemt hij leuk en veilig: niet overdreven snel, maar snel genoeg om in te halen en uit de voeten te kunnen op de snelweg en B-wegen. Er is wel wat wielspin op losse ondergrond en de auto voelt hier en daar wat stug, maar de afstelling vindt hij juist prettig omdat de auto niet angstaanjagend snel is zoals sommige andere EV’s. Zijn grootste compliment is echter het buitengewoon verfijnde achteruitrijden: volgens hem is dat het beste wat hij ooit in een EV heeft meegemaakt, omdat kleine correcties soepel en precies verlopen. Als minpunt blijft vooral de beperkte achterruimte en het ontbreken van Tesla’s laadnetwerk over, maar verder vindt hij dit een zeer complete en sympathieke elektrische auto.

De Polestar 2 wordt in deze review neergezet als een verrassend volwassen tweedehands EV: modern, stijlvol en vooral heel normaal aanvoelend. De reviewer benadrukt meerdere keren dat de auto niet als een “giant computer” voelt, maar juist als iets dat dicht bij een gewone Volvo staat. Dat komt terug in de bediening, de duidelijke indeling van de knoppen, het comfortabele rijgevoel en de rustige, stille aandrijflijn. Ook vindt hij het prettig dat je gewoon kunt instappen, weg rijden en niet hoeft te rommelen met ingewikkelde bediening. De auto oogt bovendien praktisch en niet als een typische crossover, wat volgens hem een pluspunt is. Een belangrijk voordeel is de combinatie van bruikbaarheid en actieradius: de bagageruimte bedraagt 405 liter, met de achterbank plat bijna 1100 liter, plus een frunk van 40 liter voor laadkabels of ruitensproeiervloeistof. Qua laden en actieradius scoort de Polestar 2 degelijk. Aan een normale stopcontactaansluiting duurt laden volgens de reviewer belachelijk lang, ongeveer 30 uur, maar via een thuislader kan hij in circa 10 uur weer vol zijn. Snelladen van 10 naar 80 procent duurt ongeveer een half uur, wat hij vergelijkt met de concurrentie. De range verschilt per uitvoering, maar de basisversie met enkele motor haalt in de praktijk “just over 200 mi”, dus iets boven de 320 km, terwijl de Long Range daar nog 25 à 30 mijl boven zit. De facelift vanaf 2023 heeft volgens hem de actieradius met circa 20 procent verbeterd. In zijn samenvattende oordeel noemt hij de auto daardoor een interessante keuze voor wie een gebruikte EV met behoorlijke range zoekt. Niet alles is positief. De ruimte achterin valt tegen door de aflopende daklijn, vooral voor langere passagiers boven de 1,80 meter. Ook zit er een flinke middentunnel, waardoor de middelste achterpassagier het minder prettig heeft. Voorin is het beter, al beperkt de brede middenconsole de knieruimte enigszins. Verder bekritiseert hij de vrij harde afstelling van het onderstel: op oneffen wegen stuitert de auto meer dan hij had verwacht. De achteruitrijcamera noemt hij ronduit ondermaats, omdat die te laag geplaatst is en weinig overzicht biedt. Ook vindt hij het merkwaardig dat zaken als een 360-gradencamera en autonome rijfuncties niet standaard zijn, zeker voor een merk dat zich als vooruitstrevende EV-speler profileert. Wired CarPlay is eveneens een kleine tegenvaller, net als het feit dat er eigenlijk maar één bekerhouder echt handig bereikbaar is.

De Polestar 2 wordt in deze review neergezet als een bijzonder aantrekkelijke tweedehands EV, juist omdat hij nieuw behoorlijk afschrijft. Volgens de reviewer vind je exemplaren vaak rond 25.000 tot 30.000 dollar, terwijl een nieuwe al snel rond de 50.000 dollar lag. Het besproken exemplaar is een uitvoering met Performance Pack, 20-inch wielen, sportieve banden en gouden remklauwen, plus het Pilot- en Plus-pakket en zelfs het lederen pakket. Dat maakt de auto rijk uitgerust met onder meer Harman Kardon-audio, panoramadak, geventileerde Nappa-leerstoelen en houtafwerking. De styling wordt sterk geprezen: geen doorsnee crossover, maar een fraaie liftback met mooie proporties en een luxe uitstraling. Qua aandrijflijnen legt de reviewer uit dat de eerste Amerikaanse modellen uit 2021 standaard met 78 kWh accu en vierwielaandrijving kwamen, goed voor 408 pk. Latere modellen kregen ook voorwielaandrijving, maar de voorkeur gaat duidelijk uit naar de vierwielaangedreven versie. De actieradius wordt voor AWD rond 250 mijl genoemd en voor FWD rond 270 mijl, met in de praktijk slechts beperkte afwijking. Laden gaat met maximaal 150 kW DC, goed voor ongeveer 10 tot 80 procent in 35 minuten. AC-laden gaat via 11 kW en zou thuis in ongeveer 7 tot 8 uur klaar zijn. De laadsnelheid wordt niet uitzonderlijk genoemd, maar wel gewoon prima en vergelijkbaar met veel rivalen. Binnenin scoort de Polestar 2 vooral op sfeer en kwaliteit, maar minder op ruimte. Achterin is het kraper dan bij sommige andere luxe EV’s, met een grote tunnel/hump in het midden, al past de reviewer van 1,96 m er nog net goed in. Voorin is de cockpit strak, sportief en wat minder luchtig dan een Tesla Model 3 door de grote middenconsole. Wel zijn de materialen, stoelen en de algehele beleving sterk. De software krijgt veel lof: Google Maps werkt uitstekend, inclusief slimme routeplanning met laadstops, de menustructuur is logisch en rijmodi, laadlimieten, verlichting en rijhulpsystemen zijn eenvoudig in te stellen. Minpunt is dat de climatecontrol diep in het scherm zit en daardoor minder handig bereikbaar is. Ook zijn er maar beperkt geavanceerde extra’s zoals dashcam- of sentryfuncties. Rijden is volgens de reviewer het grote sterke punt. De auto voelt zwaar, maar de Performance-ophanging combineert comfort met strakheid in bochten. De besturing is direct en natuurlijk, de gaspedaalafstemming is uitzonderlijk goed en de auto accelereert in ongeveer 4,5 seconden naar 60 mph. Vooral de AWD-variant voelt levendig en leuk; de FWD-versie mist volgens hem een deel van die funfactor door tractieverlies. De Pilot Pack wordt aangeraden vanwege adaptieve cruisecontrol, lane centering en blind spot assist. Al met al adviseert de reviewer de Polestar 2 stevig, vooral als gebruikte AWD met Pilot- en Plus Pack.

De Polestar 2 wordt in deze review neergezet als een auto die vooral uitblinkt door zijn totaalplaatje: niet spectaculair op papier, wel overtuigend in de praktijk. De auto wordt omschreven als een hatchback in sedanachtige vorm, met vijf zitplaatsen, een flinke bagageruimte via de grote achterklep en een vanafprijs van ongeveer £42.000. De reviewer benadrukt dat de 2 in vergelijking met de Tesla Model 3 praktischer voelt, vooral doordat hij als hatchback duidelijk bruikbaarder is. Tegelijkertijd is de auto niet meer volledig “nieuw” van binnen en onderhuids, omdat veel techniek en interieuronderdelen nog sterk aan Volvo doen denken. Toch werkt dat verrassend goed en geeft het de Polestar een rustige, chique uitstraling. Op rijgebied scoort de Polestar 2 erg sterk. De auto wordt beschreven als moeiteloos, met een prettige zitpositie, natuurlijke pedalen en een stuur dat licht aanvoelt maar toch veel feedback geeft. De gasrespons is direct zonder nerveus te worden. Vooral de Performance Pack-versie maakt indruk: die is volgens de reviewer “absoluut lightning quick”, extreem snel en zeer stabiel in bochten. De grip en voorspelbaarheid zijn hoog, waardoor de auto makkelijk snel te rijden is. Wel wordt het rijcomfort stevig bekritiseerd. De vernieuwde afstemming is volgens de reviewer wel verbeterd, maar de auto blijft te hard geveerd, zeker met de grootste wielen en sportieve onderstelafstelling. Dat maakt dagelijkse ritten onaangenaam, ondanks het strakke en gecontroleerde rijgedrag. Het interieur krijgt een gemengd oordeel. Materialen en duurzaamheid zijn sterk: gerecyclede panels, gerecyclede flessen in de stoelen en oude visnetten in de bekleding dragen bij aan een fraai duurzaam verhaal. Maar de afwerking en ergonomie zijn niet vlekkeloos. De bekerhouders worden als ronduit slecht genoemd, met een bijzonder onhandige indeling. Het dashboard is mooi van materiaal, maar pakt snel af en voelt bijna krijtachtig aan. De infotainmentsoftware, gebaseerd op Google, had volgens de reviewer eigenlijk een benchmark moeten zijn, maar overtuigt juist niet volledig. De interface bevat te kleine tegels, veel ongebruikte ruimte en gevoelig geplaatste knoppen. Ook wordt melding gemaakt van duidelijke softwareproblemen: het scherm viel tijdens ritten uit, waardoor airco, navigatie en media wegvielen. Wired Apple CarPlay en glitches dragen bij aan het beeld dat de software nog niet helemaal af is.

De reviewer is opvallend enthousiast over de Polestar 2 en noemt hem zelfs een auto die zijn kijk op EV’s heeft veranderd. De auto wordt geprezen om zijn uitstraling, met nadruk op de verlichting, de vormgeving en de kleine details zoals de fonts, de kleuraccenten en de “magische” lichtshow van de koplampen. Ook de software en interface krijgen veel lof: volgens de reviewer zijn de belangrijkste functies logisch en prettig gepresenteerd, met onder meer YouTube, Google Maps en een duidelijke bediening. De Polestar-assistent en de slimme veiligheidsfuncties maken op hem indruk, net als de parkeer- en rijhulpsystemen. Hij ervaart de auto als volwassen, verfijnd en opvallend compleet, zonder storende bugs. Op de weg voelt de Polestar 2 volgens de reviewer aan als een echte rijdersauto. Hij vergelijkt het karakter zelfs met een Audi A4 of BMW 3-serie-achtig gevoel, waarbij de auto direct en betrokken aanvoelt. De auto houdt de lijn goed vast met Pilot Assist, dat adaptieve cruisecontrol combineert met sturen. Daarbij waardeert hij vooral dat de auto licht contact met het stuur accepteert zonder direct uit te vallen, wat lange ritten rustiger maakt. Tijdens een echte rit van 75 mijl komt de auto aan met 24% batterij over, wat volgens hem bewijst dat de range-indicatie in de praktijk betrouwbaar is. Hij noemt bovendien een gemiddeld verbruik van 20,5 kWh per 100 mijl, wat neerkomt op een nette efficiëntie voor dit formaat en vermogen. Niet alles is perfect. De reviewer noemt expliciet dat er maar één bekerhouder is, dat de achteruitrijcamera klein is en dat de materialen op de deurpanelen hard aanvoelen, waardoor je elleboog pijn kan doen. Ook vindt hij de ruimte bij instappen wat krap, het onderstel vrij stevig en de standaard audio-installatie minder aantrekkelijk dan de optionele premium set. Verder mist de auto automatische snelheidsaanpassing in Pilot Assist op basis van snelheidszones, al vindt hij de snelheidsbegrenzing via het pedaal wel slim. Ondanks die punten overheerst de indruk van een zeer doordachte, technisch sterke en aantrekkelijke elektrische auto met een sterk karakter en een overtuigende mix van rijplezier, efficiëntie en gebruiksgemak.

Deze video is een range test met een Polestar 2 Long Range Dual Motor uit 2021, voorzien van het Performance Pack. De test begint bij de supercharger in Athens, Texas, waar de auto vanaf 91% wordt volgeladen naar 100%. De maker merkt op dat dit vanaf een hoog batterijniveau nog zo’n 40 minuten duurt en dat de Polestar “wel wat tijd nodig heeft” om volledig vol te laden. Dat past bij de indruk die de video later neerzet: prima efficiëntie, maar geen uitgesproken laadkampioen. Tijdens de test is het weer mild, met ongeveer 66 graden en nauwelijks wind, en de bandenspanning staat op 42 PSI koud. De klimaatregeling staat op 68 graden automatisch, zonder stoelverwarming, zodat de omstandigheden redelijk constant blijven. Op de snelweg rijdt de Polestar grotendeels rond 70 mph. Halverwege de test noteert de maker bij 50% nog ongeveer 106,8 mijl en komt hij uit op een verbruik van rond de 339 Wh/mijl; later schommelt dat rond 334 à 336 Wh/mijl. Op basis daarvan verwacht hij eerst ongeveer 214 mijl, maar de uiteindelijke conclusie wordt iets genuanceerder: 200 mijl is al gehaald bij 8% batterij en rond 207 tot 210 mijl komt de auto in een duidelijk vermogensbeperkingsgebied. De maker trekt de harde grens voor “echte” snelwegcapacitéit rond 211 mijl, omdat de auto bij 4% en lager niet meer fatsoenlijk 70 mph kan vasthouden. Hij noemt zelfs dat 3% in de praktijk al niet meer als volwaardige highway range meetelt. Een conservatieve inschatting van 208 mijl wordt ook genoemd, maar de officiële eindconclusie van de video is 212 mijl bij ongeveer 70 mph. Wat opvalt is dat de Polestar 2 volgens de reviewer niet alleen minder ver komt dan verwacht, maar vooral ook vroeg in vermogensbeperking schiet. Hij vergelijkt dat expliciet met zijn Tesla, die pas onder nul procent power limit zou geven. De Polestar voelt daardoor minder comfortabel aan op zeer lage state of charge, vooral op de snelweg en bij hellingen. Ook is de laadsnelheid volgens hem niet beter dan die van Tesla. In de eindbeoordeling is de toon kritisch: de auto ziet er wel beter uit, maar biedt volgens hem geen meerwaarde in actieradius, laadsnelheid, ruimte of comfort. De belangrijkste positieve uitkomst is dus eigenlijk alleen dat de range rond de 212 mijl bij 70 mph uitkomt; de nadelen liggen in het vroege vermogensverlies, de middelmatige laadervaring en de vergelijking met een Tesla die in zijn ogen gunstiger uitvalt.