Nissan Leaf reviews

In deze review bespreekt de maker een Nissan Leaf van de eerste generatie, met nadruk op de facelift na 2013 (AZE0) en waarom deze volgens hem de meest verstandige keuze binnen de Leaf-familie is. De auto werd gekocht als praktische, betaalbare elektrische auto voor dagelijks gebruik. De reviewer legt uit dat de Leaf oorspronkelijk als eenvoudige EV uit 2010 kwam, op een aangepaste Nissan Juke-basis, met relatief hoge zitpositie en een compacte hatchback-vorm. Hij noemt de auto eerlijk gezegd vrij specifiek en wat “koddig” van design, maar ook herkenbaar en functioneel. Het belangrijkste punt in zijn verhaal is dat de Leaf technisch enorm verschilt per bouwjaar: de pre-facelift is eenvoudiger, maar ook minder efficiënt en minder verfijnd; de facelift vanaf 2013 krijgt volgens hem juist een beter uitgewerkte aandrijflijn, betere verwarming en een praktischer indeling. De review gaat uitgebreid in op batterijtechniek, laadsnelheid en wintergebruik. De vroege 24 kWh-modellen zonder thermomanagement krijgen stevige kritiek: volgens de maker degraderen ze snel, verliezen ze vooral in de winter veel actieradius en zijn ze technisch eenvoudiger dan ideaal. De facelift met 24 kWh-batterij is in zijn ogen de meest geslaagde variant, omdat de batterijchemie beter zou zijn en de auto ook efficiënter verwarmt dankzij een droge PTC-verwarmer; in duurdere uitvoeringen is er bovendien een warmtepomp die tot ongeveer -15 °C werkt. Hij noemt dat dit in totaal ongeveer 20% minder energie voor verwarming kan schelen. De latere 30 kWh-, 40 kWh- en 62 kWh-varianten worden daarentegen weer bekritiseerd vanwege verdere degradatiegevoeligheid en gebrek aan koeling. De auto in beeld heeft volgens hem ook een 6,6 kW AC-lader, wat beter is dan de standaard 3,3 kW-oplossing. DC-snelladen wordt genoemd als niet voor alle vroege uitvoeringen vanzelfsprekend. Op de weg benadrukt de reviewer dat de Leaf prettig hoog zit, ruim aanvoelt voorin en voor vier personen prima bruikbaar is. De achterbank is acceptabel, maar de middelste plek is onhandig door de hoge tunnel/uitstulping en de zitting is feitelijk meer voor twee dan voor drie. Hij waardeert de eenvoudige bediening, de goede camerafunctie, de stoel- en stuurverwarming in rijkere uitvoeringen, de vaste fysieke knoppen voor veel functies en de vlotte regeneratie in B-stand. Tegelijk noemt hij dat de besturing en afwerking simpel zijn, het stuur alleen in hoogte verstelbaar is en de materialen vooral hard plastic zijn. Software en infotainment zijn functioneel maar ouderwets: de centrale display bedient navigatie, audio en klimaat, maar oogt verouderd en vraagt bij het starten steeds om bevestiging. Ook de isolatie is matig; vooral rolgeluiden, regen en los vuil in de wielkasten zijn goed hoorbaar. Zijn grootste aandachtspunt blijft de carrosserie en onderzijde. Hij beschrijft uitvoerig dat Europese/Norweegse auto’s vaak beter zijn dan Amerikaanse importen, omdat ze vaker gegalvaniseerd en onderaan behandeld zijn. De auto in beeld wordt als behoorlijk netjes beoordeeld, maar de bekende zwakke punten zijn volgens hem de wielranden, dorpels, randen rond rubbers en plekken waar water kan blijven staan. Ook de hoge dorpels, de dunne afwerking van sommige kunststofdelen en het gebrek aan af-fabrieksbescherming op bepaalde plaatsen vragen aandacht. Per saldo schetst hij de Leaf als een logische, betaalbare en relatief eenvoudige BEV, mits je een goed exemplaar kiest, liefst een gefacelifte 24 kWh-uitvoering met gezonde batterij en zonder slecht herstelwerk. Het is geen moderne elektrische auto, maar wel een praktische en nog steeds bruikbare keuze voor wie vooral goedkoop elektrisch wil rijden.

De volledig vernieuwde Nissan Leaf wordt in deze video neergezet als een grote stap vooruit ten opzichte van het originele model. Waar de Leaf ooit als een vroege EV begon, is hij nu volgens de reviewer omgevormd tot een volwassen crossover met nadrukkelijke focus op aerodynamica. Het exterieur oogt strak en modern, met gelijkenissen met de Nissan Ariya, verzonken handgrepen, een verlicht Nissan-logo vanaf de Advance-uitvoering, speels vormgegeven velgen en veel aandacht voor luchtweerstand. De auto is er in vier uitvoeringen, plus tijdelijk een Business Edition, met standaard 18 inch wielen en tot 19 inch op de duurste versie. De achterzijde valt op door de rechte aflopende vorm en horizontale achterlichten, waarbij extra lichtsignatuur alleen op de Advance en Evolve beschikbaar is. De bagageruimte wordt genoemd met 437 liter inhoud, uitbreidbaar tot 1052 liter, en een verstelbare laadvloer voor extra opbergruimte of kabelopslag. Op technisch vlak maakt de Leaf volgens de video een flinke sprong. Er zijn twee accupakketten: 52 kWh met tot 451 km actieradius en 75 kWh met tot 622 km WLTP, wat de reviewer “echt indrukwekkend voor zijn segment” noemt. Laden kan met maximaal 105 kW op de kleinere accu en 150 kW op de grotere, waarbij Nissan stelt dat 20 tot 80 procent in ongeveer een half uur haalbaar is. Ook vehicle-to-load is aanwezig en vehicle-to-grid staat al voorbereid op de planning. De trekcapaciteit van 750 kg is functioneel voor een lichte aanhanger, maar niet ideaal voor een caravan. Verder noemt de reviewer 3 jaar fabrieksgarantie, met Nissan More als mogelijkheid om dit tot 10 jaar te verlengen via onderhoud bij de dealer. Het interieur wordt omschreven als modern en overzichtelijk. Standaard zijn er twee 12,3 inch schermen, terwijl de andere uitvoeringen beschikken over grote 14,3 inch displays en optioneel een head-up display. Het infotainmentsysteem draait op Android Auto/Google-integratie, met Google Maps, app-downloads, spraakbediening en draadloze Apple CarPlay en Android Auto. De reviewer waardeert de fysieke knoppen voor klimaatregeling en de aparte selectieknoppen voor de rijrichting. Ook de camera-sneltoets en de slim schuin geplaatste draadloze lader worden expliciet positief genoemd. Vanaf de tweede uitvoering is er draadloos laden en in de Evolve-uitvoering komt een premium Bose-audiosysteem met negen luidsprekers, waarvan twee in de hoofdsteunen. Achterin is de ruimte voor de knieën prima, zeker voor iemand van 1,65 meter achter een stoelinstelling voor een bestuurder van 1,95 meter, al kan de aflopende daklijn voor langere inzittenden wat beperkend zijn. Het panoramadak met elektrochromatisch glas en warmtewerende laag is vanaf Advance beschikbaar. Tijdens het korte rijgedeelte is de conclusie duidelijk positief: de auto rijdt heel comfortabel, accelereert soepel, is stil en komt vlot van zijn plek.

De Nissan Leaf is in deze review duidelijk gepositioneerd als een volledig nieuwe generatie die qua vormgeving flink breekt met het verleden: geen klassieke hatchback meer, maar een SUV-coupé met een lage luchtweerstandscoëfficiënt van 0,25. De reviewer is opvallend enthousiast over het uiterlijk, met name de achterzijde met 3D-achterlichten, de doorlopende lichtbalk vooraan, het verlichte logo en de verzonken deurgrepen. Ook technisch lijkt de auto op papier sterk: tot 217 pk, 0-100 km/u in 7,6 seconden en een theoretische WLTP-actieradius van 622 km in de versie met de grootste batterij. In België kost de geteste uitvoering Evolve met grote batterij €49.490, en met de optionele metallic lak en zwart dak loopt dat op naar €50.490. Tijdens de testweek heeft de reviewer de auto een week lang ingezet voor dagelijkse ritten, vooral op de snelweg, en daaruit komen meerdere sterke punten naar voren. De rijervaring wordt omschreven als comfortabel én plezierig: de auto heeft vlotte hernemingen, een goed afgestelde besturing en een chassis dat veel vertrouwen geeft. De ophanging had volgens de tester iets straffer gemogen om nog beter bij het potentieel van het onderstel te passen, maar in de praktijk levert Nissan volgens hem een erg aangename balans tussen comfort en dynamiek. Geluidsisolatie is overwegend goed qua rolgeluiden, maar bij hogere snelheden vallen de aerodynamische geluiden wel op. In de testweek noteerde hij gemiddeld 17 kWh/100 km, goed voor ongeveer 400 km reële actieradius in zijn omstandigheden, wat hij zeer ruim voldoende noemt voor dagelijks gebruik en veel snelwegkilometers. Ook laden en software krijgen veel aandacht. AC-laden gebeurt met 11 kW, DC-laden met maximaal 150 kW voor de grote batterij. In de praktijk haalde de auto bij een warm gemaakte accu 20-80% in 28 minuten in plaats van de geadverteerde 30 minuten, wat netjes maar niet uitzonderlijk snel is. De laadklep met aparte, makkelijk te openen deurtjes wordt praktisch gevonden, net als de mogelijkheid tot V2L met 3,6 kW. Het infotainmentsysteem en de digitale instrumenten worden uitbundig geprezen om hun fraaie vormgeving, snelheid en logische bediening. Nissan heeft volgens de tester veel fysieke knoppen behouden en daardoor is de ergonomie uitzonderlijk sterk; instellingen, rijmodi en assistenties zijn eenvoudig bereikbaar. De rijhulpsystemen werken soepel en natuurlijk, inclusief ProPILOT Assist en camera’s rondom, al is de beeldkwaliteit niet perfect. De Bose-audio met negen speakers, inclusief een speaker in de hoofdsteun van de bestuurder, maakt eveneens indruk. Er zijn ook duidelijke minpunten. De achterbank is krap voor langere inzittenden: met een bestuurdersstoel ingesteld op 1,90 meter zit er achterin weinig knieruimte en ook weinig hoofdruimte. Het interieur bevat nog vrij veel hard plastic en de middenarmsteun en opbergvakken zijn niet overal even hoogwaardig afgewerkt. De éénpedaalmodus remt sterk af, maar brengt de auto niet volledig tot stilstand; daarvoor moet je alsnog het rempedaal gebruiken. Alles bij elkaar vindt de reviewer de Leaf een zeer geslaagde en in het dagelijks gebruik bijzonder slimme elektrische auto, vooral dankzij de ergonomie, de prettige rijeigenschappen en de ruime praktijkrange.

Deze aflevering van Fifth Gear Classic is een gevarieerde autospecial met meerdere tests, maar de inhoud die relevant is voor CheckMijnEV draait vooral om de Nissan Leaf. Robert Llewellyn rijdt met de elektrische Leaf in Portugal en noemt hem een baanbrekende auto omdat dit volgens hem de eerste EV is die echt als normale gezinsauto te gebruiken is. De auto oogt conventioneel, heeft een ruime cabine, een grote bagageruimte en een volledige veiligheidsuitrusting. De prijzen worden in de uitzending genoemd rond £24.000, mede dankzij een Britse subsidie van £5.000. Daarmee positioneert Nissan de Leaf als een betaalbare instap naar elektrisch rijden in plaats van een nicheproduct.

De 2026 Nissan Leaf krijgt in deze review een duidelijke metamorfose mee: van de oude, ietwat zuinige hatchback naar een moderne compacte crossover met een veel volwassener uitstraling en techniek. De basisversie start volgens de video vanaf $31.535 en komt meteen met een 75 kWh-accu, 214 pk en een EPA-actieradius van 303 mijl. De reviewer benadrukt meerdere keren dat dit een enorme sprong vooruit is ten opzichte van de vorige Leaf: meer vermogen, veel meer actieradius, actieve thermomanagement van de batterij en eindelijk een modern laadplatform met NACS voor snelladen. De auto oogt volgens hem niet langer “flauw”, maar juist stijlvol, met flush deurgrepen, geïntegreerde achterhandgrepen en een verzorgde achterkant met ducktail-spoiler en opvallende verlichting. Ook op interieur- en softwaregebied ziet de reviewer een grote vooruitgang. Het dashboard en infotainmentsysteem worden omschreven als veel moderner en volwassener dan voorheen. Standaard krijg je onder meer wireless Apple CarPlay en Android Auto, een draadloze telefoonlader, een 360-gradencamera en ProPILOT Assist met lane centering en adaptieve cruisecontrol. De Google-gebaseerde EV-routeplanner wordt expliciet geprezen: laadstops en routeplanning worden snel en overzichtelijk berekend, inclusief instellingen voor laaddrempels, laadstroom, batterijkoeling en voorverwarming. De digitale tellerpartij is eveneens functioneel, met rijbereik, batterijpercentage, efficiëntie, laadinschattingen en zelfs batterijgezondheid in beeld. De reviewer waardeert vooral dat Nissan hier eindelijk een echt eigentijdse EV-interface heeft neergezet. Qua comfort en uitrusting komt de Leaf eveneens sterk naar voren. De stoelen worden als comfortabel omschreven, met goede materialen, verwarmde voorstoelen en in hogere uitvoeringen ook verwarmde achterstoelen, een verwarmd stuur, head-up display, Bose-audio met speakers in de hoofdsteunen en een elektrochromatisch glazen dak. Achterin is er volgens de reviewer wel degelijk comfort, met USB-C-poorten, luchtuitstroomopeningen en zelfs een 120V-aansluiting, maar de ruimte is niet geweldig: de beenruimte en hoofdruimte zijn aan de krappe kant. Ook de bagageruimte valt iets tegen met 20 kubieke voet, minder dan de oudere Leaf. Aan de positieve kant is er wel een power tailgate en zelfs een 1,5 kW-aansluiting om een ander apparaat of zelfs een andere EV te voeden. Op de weg is de nieuwe Leaf comfortabel, stil en duidelijk meer premium dan zijn voorganger, maar niet perfect. De reviewer noemt de acceleratie verzorgd en rustig, zonder drama, en prijst de algemene rijrust. Tegelijkertijd is het gewicht hoog geworden, ruim 4.300 pond in de topuitvoering, waardoor de auto in bochten wat zwaar aanvoelt. De besturing wordt als vaag omschreven en het grootste gemis is het verdwijnen van one-pedal driving: de oude e-Pedal werkte volgens hem beter, terwijl de nieuwe e-Step alleen regeneratie toevoegt zonder volledig tot stilstand te komen, en bovendien een vreemd terugbewegend rempedaal heeft. Ondanks die kritiek is de eindindruk overwegend positief: een grote sprong vooruit, veel gebruiksvriendelijker, sterker in laden en software, en eindelijk een Leaf die echt competitief aanvoelt.

De Nissan Leaf wordt in deze review neergezet als een betaalbare, praktische gebruikte EV die nog altijd relevant kan zijn voor kopers met een krap budget. Het besproken exemplaar is de Leaf e+ uit 2022 met 60 kWh accupakket, een officiële actieradius van 239 mijl en een vanaf nieuwprijs van 36.000 pond. In het gebruik valt vooral op dat de auto heel normaal aanvoelt: geen futuristische gimmicks, maar een vertrouwd en toegankelijk karakter. Dat maakte de Leaf ooit tot pionier, en die rol krijgt in de video duidelijk veel respect. Tegelijkertijd merkt de reviewer op dat hij door de komst van moderne EV’s minder speciaal is geworden dan vroeger.

Deze video is een uitgebreide snelwegrit met de nieuwe Nissan Leaf, waarbij vooral wordt gelet op hoe de auto zich gedraagt bij hogere snelheden en bij normaal dagelijks gebruik op de snelweg. De reviewer begint met een korte acceleratie vanaf de tolpoort en concludeert dat de auto “duidelijk vooruitgaat naar gelang je het pedaal intrapt” en niet onrustig wordt. Omdat het een voorwielaangedreven EV is, merkt hij op dat de auto weinig geneigd is om bij stevig accelereren te gaan zoeken of “uit te breken”, wat het vertrouwen verhoogt. Ook de remgevoel en de soepelheid van de aandrijflijn worden positief genoemd. De auto wordt omschreven als een model dat zelfs voor mensen die normaal vooral benzineauto’s rijden, direct begrijpelijk en veilig aanvoelt. Op de snelweg test de reviewer vervolgens de standaard ProPILOT en de rijstrookassistent. Hij legt uit dat de bediening van cruise control en assistentiesystemen grotendeels via de linkerkant van het stuur gebeurt, terwijl de stuurondersteuning rechts actief is. De Lane Keep Assist grijpt in zijn test opvallend natuurlijk in: toen de auto richting een obstakel en de belijning dreigde te gaan, stuurde de ondersteuning geleidelijk terug in plaats van schokkerig of mechanisch. De reviewer benadrukt dat de assistentie niet aanvoelt als “klapperend” of onnatuurlijk, maar juist soepel en menselijk. Ook de stuurtrilling bij het verlaten van de rijstrook wordt als subtiel en niet storend ervaren; de sterkte van die waarschuwing lijkt bovendien instelbaar. Dat maakt de Leaf volgens hem toegankelijk en stressarm in dagelijks snelweggebruik. Verder prijst hij sterk de regeneratieve remwerking. Zelfs met de e-Pedal-functie uitgeschakeld is volgens hem in dit soort snelwegsnelheden een eenpedaalachtige bediening al goed mogelijk. Dat vermindert de bedieningslast en zou vooral bij lange ritten vermoeidheid helpen beperken. De reviewer noemt daarnaast het soepel vasthouden van een constante snelheid en een constante acceleratie als pluspunt: de auto beweegt zonder horten en stoten, ook bij hogere snelheden. Tot slot maakt hij een algemene opmerking dat de laadsnelheid en laadprestaties van de Leaf inmiddels flink zijn verbeterd, waardoor de auto volgens hem op dit moment al serieus overwogen kan worden als dagelijkse auto. Het is geen statische indruk, maar een echte rij-impressie met duidelijke focus op rust, veiligheid, regeneratie en gebruiksgemak.

De review schetst een volledig nieuwe 2026 Nissan Leaf, waarbij vooral de aerodynamica en de praktische upgrade duidelijk naar voren komen. De auto heeft een volledig nieuw front, een lage luchtweerstandscoëfficiënt van 0,26 en een moderne, vrij gladde carrosserievorm. Volgens de reviewer oogt de Leaf cleaner en futuristischer dan voorheen, met een opvallende lichtbalk, smalle koplampen, flush deurgrepen vooraan en een door Nissan Z geïnspireerde daklijn. De Platinum Plus-uitvoering staat op 19-inch wielen en gebruikt veel zwarte accenten, maar de vormgeving blijft functioneel en gericht op efficiëntie. De grote winst zit ook in de aandrijflijn: alle 2026 Leafs zijn voorwielaangedreven en krijgen een 75 kWh-accu, terwijl de S-variant later met 52 kWh en 214 pk/261 lb-ft volgt. De genoemde actieradius loopt op tot 303 mijl in de S Plus; deze Platinum Plus haalt 256 mijl, wat volgens de reviewer voor deze prijsklasse en het subcompacte crossoversegment wat tegenvalt, al blijft de basisversie erg aantrekkelijk geprijsd. Op laadgebied is de Leaf opvallend modern uitgerust. De NACS-snellaadpoort zit aan de passagierszijde en ondersteunt tot 150 kW, waarmee Nissan een laadtijd van 10 naar 80 procent in 35 minuten opgeeft. Aan de andere zijde zit de CCS-aansluiting voor thuisladen en AC-laden. De reviewer prijst bovendien dat Nissan in het dashboard duidelijk aangeeft welke zijde sneller laadt, wat de bediening eenvoudiger maakt. Qua prijs begint de S Plus rond $31.500, terwijl de geteste Platinum Plus rond $40.500 start en als getest uitkomt op $42.000. Dat maakt deze uitvoering minder scherp geprijsd dan de instapper, maar nog steeds competitief gezien de standaarduitrusting en het bereik. Binnenin is de Leaf volgens de review rustig, licht en prettig eenvoudig. Voorin is de ruimte goed, al is de hoofdruimte voor een bestuurder van 1,93 meter wat krap. De bediening rond klimaat en infotainment is logisch opgezet, met haptische knoppen en fysieke schakelaars die snel vertrouwd aanvoelen. De twee 14,3-inch schermen in de Platinum Plus werken snel en overzichtelijk, met standaard surround view, draadloze Apple CarPlay en Android Auto. De materialensfeer is gemengd maar overwegend positief: veel matte afwerking, weinig piano black en een opvallende stoffen bekleding over dashboard en portieren die anders oogt dan gebruikelijk. De stoelen worden als zacht en comfortabel beschreven, en de Bose-installatie met speakers in de hoofdsteunen is een extra plus. Wel noemt de reviewer dat de donkere aankleding wat somber kan ogen, al is er ook een lichtere interieurkleur beschikbaar. Achterin en in het rijden laat de Leaf meer compromissen zien. De achterbankruimte is beperkt, vooral qua hoofdruimte en voetruimte; voor lange ritten zou de reviewer dit niet ideaal vinden. Wel zijn er verwarmde achterstoelen, twee USB-C-poorten, een huishoudelijk stopcontact, een armsteun met bekerhouders en redelijke deurvakken. De bagageruimte is met 20 kubieke voet prima en groeit naar 56 kubieke voet met neergeklapte achterbank. Onderweg is de Leaf vooral stil, comfortabel en stabiel, maar niet sportief. De besturing wordt in sport iets zwaarder, de auto voelt solide en beheerst, maar de rempedaalafstemming is volgens de reviewer te zacht. Ook mist hij echte one-pedal driving; de regeneratie via paddles en e-step gaat ver, maar niet ver genoeg om volledig met één pedaal te rijden. Al met al ziet de reviewer de 2026 Leaf als een serieuze en veel competitievere update, met sterke laadsnelheid, goede technologie en aantrekkelijke prijs, maar met een minder indrukwekkende Platinum Plus-actieradius en beperkte achterruimte.

Deze video is geen korte eerste indruk maar een uitgebreide langetermijnreview van een Nissan Leaf Tekna uit 2015, met 130.000 mijl en 11 jaar gebruik. De eigenaar schetst een heel realistisch beeld van dagelijks bezit: de auto wordt ingezet als werkpaard voor woon-werkverkeer, boodschappen en gezinsritten, en heeft zich volgens hem opvallend goed gehouden. De buitenkant laat na al die jaren vooral normale gebruikssporen zien: een deuk in een portier, wat kleine parkeerschades, lichte slijtage aan de chroomdelen van de deurgreep en wat beginnende lakschade en spaakvorming op de velgen. Tegelijkertijd is de lak volgens hem uitzonderlijk goed gebleven, zonder grote steeninslagen of ernstige verwering. Dat onderstreept dat de Leaf in de praktijk een stevig gebouwde auto is voor alledaagse inzet. Ook het interieur komt positief uit de bus. De reviewer zegt dat de auto nog steeds behoorlijk prettig aanvoelt en “niet heel anders” rijdt dan toen hij nieuw was, al is hij inmiddels wat vermoeider en iets zachter geveerd. De besturing toont wel slijtage op het stuur, de stand van het stuur staat iets scheef door een foutieve uitlijning en er zijn hier en daar kleine kraakjes en rammeltjes ontstaan. Maar veel onderdelen werken nog probleemloos: airco, voor- en achterverwarming van de stoelen, stoelverwarming, verwarmd stuurwiel, instrumentarium en het scherm. De stoelen zijn nog comfortabel, de bekleding heeft hooguit lichte inzakkingen op instappunten en de kunststof delen en matten houden zich goed, ondanks intensief gebruik met kinderen en een hond. Zijn oordeel is duidelijk: voor de leeftijd is het interieur indrukwekkend goed gebleven. Op technisch en financieel vlak is de review het interessantst. Na de fabrieksgarantie heeft hij nauwelijks nog onderhoud laten doen behalve APK’s, een zelf vervangen interieurfilter en reguliere slijtageonderdelen. Wel noemt hij dat deze Leaf banden vreet, vermoedelijk door een uitlijnings- of geometrieprobleem bij sommige exemplaren; goedkope banden slijten dan snel. De voorste remblokken gingen pas bij 126.000 mijl voor het eerst vervangen worden, wat mede dankzij regeneratie logisch klinkt. De grootste kostenposten waren twee voorste draagarmen/ball joints en dat bleef samen onder de vierhonderd pond. Voor de stroomkosten rekent hij met thuisladen tegen ongeveer 7 pence per kWh en een gemiddeld verbruik van 3,7 mijl per kWh. Daarmee komt hij uit op zo’n £190 per 10.000 mijl en net geen £2.400 over 130.000 mijl. Hij vergelijkt dat met een benzineauto en concludeert dat de Leaf zichzelf in brandstofbesparing bijna terugverdient. De batterij is voor hem het belangrijkste aandachtspunt. Volgens Leaf Spy zit de State of Health op 69,79%, dus grofweg 30% degradatie in 11 jaar. Toch noemt hij de accu nog steeds “in topconditie” gezien het gebruik: altijd tot 100% geladen, jarenlang vaak snelladen en geen speciale behandeling. De praktijkrange ligt nu rond 55 à 60 mijl, soms iets minder of iets meer, en op de boorddisplay staan nog negen balken. Daarmee is dit geen auto voor lange afstanden, maar voor kort dagelijks gebruik wel prima. Zijn eindoordeel is uitgesproken positief: de Leaf was voor hem een van de beste autokeuzes ooit, betrouwbaar, goedkoop in gebruik en precies goed voor wie vooral lokaal rijdt. Voor kopers raadt hij vooral de 24 kWh vanaf 2015 of een goede 30 kWh-versie aan, met aandacht voor batterijdegradatie en software-afwijkingen.

Deze review draait om een Nissan Leaf 2013 SL 24 kWh met ongeveer 153.000 km op de teller. De auto werd in 2015 gekocht met 15.000 km en heeft sindsdien vooral thuis geladen; snelle DC-laden is volgens de reviewer nooit gebruikt. De belangrijkste observatie is dat de batterij voor zijn leeftijd en kilometerstand nog verrassend goed is: de auto toont 10 van de 12 batterijstreepjes en een resterende actieradius van rond de 105 km bij 82% lading. In eco-modus zakt dat naar circa 99 km, en de eigenaar rijdt er in de praktijk doorgaans meer dan 100 km mee, vrijwel het hele jaar door. In de winter daalt het bereik zoals bij elke EV, en de kachel trekt duidelijk veel energie uit de accu. Daarom wordt genoemd dat wie grotere afstanden wil rijden, vaak een Webasto-achtige oplossing overweegt. Op de weg komt de Leaf volgens de reviewer zeer prettig en stil over. Hij noemt de auto “absoluut aangenaam” en “adequaat”, en tijdens de korte test geeft de auto zonder drama een indruk van vlotheid: in een helling accelereert hij moeiteloos naar 100 km/u, volledig geruisloos, al niet overdreven snel. De eco-stand maakt het gaspedaal merkbaar tammer en harder aanvoelend, maar de auto blijft gewoon bruikbaar. Over de ophanging is hij positief: over tramrails en oneffenheden klinkt de onderstelafstemming volgens hem verrassend stil en comfortabel. Er wordt ook expliciet gezegd dat er geen vreemde geluiden hoorbaar zijn tijdens het rijden. De uitrusting van deze SL-versie is rijk voor zijn tijd. Genoemd worden keyless entry, verwarmde spiegels, verwarmd stuur, stoelverwarming voorin, climate control met één zone, cruisecontrol, bluetooth-audio, USB, AUX en cd, automatische dimmende spiegel, lichtsensor, stabiliteitscontrole en zelfs een camerabeeld rondom. Ook achterin is er stoelverwarming. De achterbank biedt voor een bestuurder van 1,93 meter nog net voldoende hoofdruimte en oké beenruimte, al zit je er beter met twee dan met drie. De kofferbak heeft een laadkabel, een subwoofer en verder weinig bijzonders. De reviewer benadrukt dat de cabine en het leer nog redelijk netjes zijn, al zijn er wel gebruikssporen zoals slijtage aan een zijpaneel, de originele leren bekleding, en lichte beschadiging van de stuurwielbekleding. De auto heeft wel zichtbare verleden-schade. Hij kwam uit de VS met schade aan de rechterzijde; twee portieren zijn hersteld of gespoten, de rechter voorstijl en delen rond de wielkast zijn gerepareerd, en ook de rechtervoorkant is bijgewerkt. Er is ook een kleine roestplek en wat afbladderende lak in het motorruim. Tegelijk noemt de reviewer de auto voor zijn leeftijd en kilometerstand nog steeds een nette verschijning en “een van de beste” wat accustatus betreft in zijn ervaring. De totale indruk is dus die van een oudere maar goed onderhouden elektrische hatchback met sterke batterijgezondheid, rijke uitrusting en nog steeds een overtuigend prettig rijgedrag.