Nissan Ariya reviews

In deze video zet de maker zijn Nissan Ariya in voor een praktijktest op een heuvelachtig traject in Wales, om te zien hoe goed de auto zich houdt in milde winteromstandigheden. De rit start met een accustand van 61% en een weergegeven actieradius van 167 mijl, terwijl de buitentemperatuur 9 °C is en de verwarming op 27 °C staat. De auto heeft volgens de spreker een bruikbare 87 kWh-accu en een warmtepomp. Tijdens de rit gaat het vooral over snelle wegen: 50, 60 en 70 mph, met een lange beklimming over de A470 en daarna weer een stuk afdalen richting de eindbestemming. De reviewer benadrukt dat hij zich netjes aan de limieten houdt, juist om de invloed van snelheid op verbruik te laten zien. Qua efficiëntie komt de Ariya verrassend goed uit de test. De spreker vergelijkt de rit met een eerdere ervaring van een vriend in een Peugeot e-3008 zonder warmtepomp, die volgens hem op dezelfde route veel harder was teruggevallen in actieradius. De Nissan startte op 164 à 167 mijl en eindigde op 134 mijl, terwijl er ongeveer 40 mijl gereden is. Dat betekent dat de auto ongeveer 34 mijl actieradius verloor voor 40 mijl rijden, wat de reviewer duidelijk beter vindt dan verwacht. Hij noemt zelf dat de auto in de zomer rond de vier mijl per kWh zat, maar in de winter terugvalt naar ongeveer 2,6 mijl per kWh. Ondanks die daling vindt hij het totaalplaatje nog steeds ruim voldoende, omdat de resterende actieradius na de rit nog altijd comfortabel is. Niet alles is positief. De reviewer ergert zich aan de verwarmde voorruit, die volgens hem onnodig is in deze regio en bovendien de dashcamkwaliteit zichtbaar verslechtert door de verwarmingsdraden in het glas. Ook noemt hij de auto vrij zwaar, wat in winterse omstandigheden en op heuvels merkbaar kan zijn in het verbruik. Tegelijkertijd waardeert hij juist dat de cabine snel warm wordt: de verwarming geeft bijna direct warmte af, waardoor een warmtepomp volgens hem niet per se essentieel aanvoelt in deze test. Software, infotainment en rijhulpsystemen komen nauwelijks aan bod; de beoordeling draait vooral om praktische winterefficiëntie, snelweggebruik en de impact van hoogteverschil. Al met al concludeert hij dat de Ariya deze route duidelijk efficiënter aflegt dan zijn vriend met de Peugeot, en dat de auto zonder echte range anxiety prima geschikt blijft voor dit soort ritten.

De Nissan Ariya komt volgens de review in Australië laat aan het EV-feest, maar doet inhoudelijk veel dingen goed genoeg om dat deels te compenseren. De geteste Advance+ heeft de grote 87 kWh-accu, 178 kW en voorwielaandrijving, en kost ongeveer 64.000 dollar. Nissan positioneert hem tussen de instap-Engage (ongeveer 56.000 dollar) en de Evolve met vierwielaandrijving (ongeveer 72.000 dollar). De actieradius wordt omschreven als ruim boven de 500 km, maar daar staat tegenover dat het model duidelijk op oudere techniek rust: een 400V-systeem en een 10-80% laadtijd van 90 minuten maken snelladen niet zijn sterkste punt. De reviewer noemt ook een verbruik van net iets boven de 18 kWh/100 km, wat niet bijzonder efficiënt is. Het interieur is voor de reviewer juist een sterk punt. Hij prijst de afwerking, de zachte materialen en de minimalistische maar functionele opzet. De klimaatbediening zit niet in een touchscreen, maar in een eigen paneel met vlakke, aanraakgevoelige knoppen met haptische feedback, wat als slim en luxe wordt ervaren. Ook de ergonomie krijgt veel lof: een goed verstelbaar stuur, prima zitpositie, veel ruimte voorin en opvallend veel praktische opbergruimte, inclusief twee handschoenkasten, deurvakken, draadloos laden, draadloze Apple CarPlay en Android Auto en een elektrisch verschuivende armsteun. Minder positief is de schermkwaliteit: de digitale displays zijn bruikbaar en overzichtelijk, maar de resolutie en scherpte lopen achter op modernere concurrenten. Achterin scoort de Ariya opnieuw sterk op ruimte en comfort. De beenruimte, knie- en elleboogruimte zijn royaal, de hoofdruimte is voldoende en de lage raamlijn zorgt voor een prettig uitzicht. De achterbank kan iets worden versteld, er zijn twee USB-C-poorten en verwarmde stoelen. De kofferbak is met 466 liter bruikbaar maar niet segmentleidend, mede door de coupé-achtige daklijn. Slimme oplossingen zoals de verstelbare vloer zijn welkom, al ontbreekt een reservewiel en is de praktische waarde niet enorm. Op de weg rijdt de Ariya prettig en vertrouwd: comfortabel geveerd, meestal stil en voorspelbaar, met genoeg grip en een ontspannen karakter voor dagelijks gebruik. De besturing is wel wat gevoelloos, de rijbaanondersteuning en veiligheidssystemen zijn compleet, en de auto kreeg vijf sterren van ANCAP in 2022. Het e-Pedal-systeem is handig maar niet echt éénpedaalrijden, omdat het rond 15 km/u ophoudt met afremmen. Uiteindelijk ziet de reviewer vooral prijs en snellaadtempo als de grootste nadelen, terwijl ruimte, comfort en gebruiksgemak de auto overeind houden.

De Nissan Ariya wordt in deze review neergezet als een late, maar opvallend sterke nieuwkomer op de Australische markt. Het topmodel, de Evolve e-Force, kost volgens de reviewer net geen 72.000 Australische dollar, terwijl de instapper rond 56.000 dollar begint. Qua uiterlijk valt de auto duidelijk op: het ontwerp oogt uniek, onderscheidend van andere Nissan-modellen en trekt volgens de reviewer echt aandacht. Ook het interieur maakt direct indruk met een premium uitstraling, zachte materialen, suède-achtige bekleding, houtaccenten en een in lengte verschuifbare middenconsole. De zitpositie en afwerking voelen luxueus aan, al noemt de reviewer wel enkele kleine oneffenheden in de bouwkwaliteit en veel glimmend piano black aan de buitenkant. Op infotainmentgebied scoort de Ariya gemengd. De twee 12,3-inch schermen geven een moderne indruk en draadloze Apple CarPlay en Android Auto werken goed en snel. Ook de digitale binnenspiegel, head-up display, Bose-audiosysteem met 10 speakers en ingebouwde navigatie zijn pluspunten. Daar staat tegenover dat de haptische bediening onder de schermen erg gevoelig is: een lichte aanraking kan al functies activeren of uitschakelen. De 360-gradencamera valt juist tegen vanwege de lage resolutie en slechte nachtzichtkwaliteit. In praktisch opzicht is de auto volgens de reviewer ronduit teleurstellend: de middenconsole biedt nauwelijks opbergruimte, de dubbele handschoenenvakken zijn beperkt bruikbaar en de indeling voelt vooral als een gemiste kans voor een gezinsauto. Wel zijn er fijne details zoals verwarmde en gekoelde stoelen, stoel- en stuurverwarming, een verwarmde voorruit, draadloos laden en voldoende aansluitingen. Rijtechnisch is de Ariya snel en comfortabel uitgerust, maar niet overal overtuigend. De twin-motorversie levert 160 kW per motor en 600 Nm totaal, goed voor een gemeten 0-100 km/u in 5,69 à 5,71 seconden en een sterke 80-120 km/u sprint van 3,07 seconden. Ook de remtest is prima met 38,5 meter vanaf 100 km/u. Toch valt vooral de aandrijflijn op door een tegenvallend verbruik: ruim 20 kWh per 100 km in de test, waardoor de reële actieradius volgens de reviewer eerder richting 350 à 400 km gaat dan de officiële WLTP-waarde van ongeveer 450 km. Laden kan AC indrukwekkend snel via 22 kW driefasen, maar DC-laden blijft beperkt tot 130 kW piek en ongeveer 110 kW gemiddeld. De ritkwaliteit is het grootste minpunt: de auto rijdt op normale wegen erg stevig en tegelijk wat zweverig, met extra bandengeruis door de 20-inch Dunlop SP Sport Max-banden. De semi-autonome rijhulp werkt wel, maar reageert traag en activeert niet altijd even betrouwbaar. Per saldo is de Ariya stijlvol, snel en degelijk uitgerust, maar laat hij punten liggen op comfort, efficiëntie en praktische bruikbaarheid.

De Nissan Ariya wordt in deze review neergezet als een volwassen, comfortabele en opvallend premium aanvoelende elektrische SUV, maar ook als een auto die niet helemaal vooroploopt in zijn segment. De recensent benadrukt dat de Ariya technisch losstaat van de oude Leaf en juist moderne accutechniek gebruikt met vloeistofgekoelde lithium-ion-batterijen en CCS-aansluiting. Daardoor kan hij wel degelijk snel laden, maar met maximaal 130 kW blijft hij achter op concurrenten die boven de 200 kW komen. De laadtijd van 10 naar 80 procent wordt daardoor op ongeveer een half uur geschat, terwijl sommige rivalen dat in 20 tot 25 minuten doen. Dat is niet slecht, maar ook niet toonaangevend. Qua prijs en positionering scoort de Ariya juist beter. Nieuwe instapmodellen beginnen net onder de £40.000 en het geteste gebruikte exemplaar met 2,5 jaar op de teller kost £24.599. De reviewer ziet dat als aantrekkelijk geprijsd, al is de resterende fabrieksgarantie beperkter dan bij vergelijkbare Kia- of Hyundai-modellen. De batterijgarantie van 8 jaar of 100.000 mijl blijft wel een geruststelling. Binnenin is de Ariya volgens de review een sterk punt: het interieur oogt minimalistisch en sereen, met een duidelijke Japanse sfeer. De verlichte knoppen in het houtfineer, de haptische feedback, en het feit dat klimaatregeling en volumebediening apart van het touchscreen zijn gehouden, worden expliciet geprezen. Ook het digitale instrumentarium en infotainmentscherm van 12,3 inch zijn helder en functioneel, plus er is draadloze Apple CarPlay. Op het gebied van ruimte is de Ariya gemengd. Achterin is er veel beenruimte, zelfs meer dan in een Hyundai Ioniq 5 of Kia EV6, en de vlakke vloer helpt drie inzittenden naast elkaar. De hoofdruimte is door de aflopende daklijn minder indrukwekkend, maar nog steeds acceptabel voor lange inzittenden. De bagageruimte is juist een zwakke plek: 466 liter is kleiner dan bij veel rivalen, en met vierwielaandrijving zakt dat zelfs naar 408 liter. Rijdynamisch maakt de testauto met voorwielaandrijving en 217 pk een goede indruk. De sprint naar 100 km/u duurt 7,5 seconden, en de auto voelt volgens de reviewer verrassend wendbaar en stabiel, met goed afgewogen besturing. Wel kan het voorwielaandrijfconcept leiden tot tractieverlies bij stevig uitaccelereren. Al met al is de Ariya geen klasbak die op elk punt de maat neemt, maar wel een aantrekkelijk totaalpakket met een sterk interieur, nette actieradius en prettig rijgedrag.

De Nissan Ariya komt in deze review verrassend sterk uit de bus. Chasing Cars noemt de Ariya een middelgrote elektrische crossover op het CMF-EV-platform, dus een volwaardige BEV met een moderne basis. De geteste uitvoering is de topversie Evolve e-4ORCE met vierwielaandrijving, twee motoren en 290 kW/600 Nm, goed voor 0-100 km/u in 5,6 seconden. Op papier oogt de auto niet indrukwekkend door de beperkte laad- en rangecijfers, maar in de praktijk blijkt hij veel consistenter en prettiger dan verwacht. De reviewer vindt vooral dat de Ariya in het echt beter aanvoelt dan op foto’s en zelfs beter dan zijn cijfers doen vermoeden. Qua actieradius vallen de officiële cijfers per uitvoering uiteen van 385 km WLTP voor de 63 kWh-versies tot 504 km voor de Advance Plus en 487 km voor deze Evolve. De review benadrukt dat de praktijkresultaten gunstig zijn: de Advance Plus kwam uit op 557 km werkelijke range en de Evolve op 473 km, wat dicht bij de WLTP-claim ligt. Snelladen gaat met maximaal 130 kW DC, maar dat wordt door de reviewer duidelijk als gemiddeld tot langzaam beoordeeld: circa 35 minuten voor 10-80% bij de kleine batterij en 40 minuten bij de grote batterij. Dat is niet slecht genoeg om echt te imponeren, maar wel consistent. Daarmee is de Ariya geen laadsnelheidskampioen, maar wel een auto die in dagelijks gebruik bruikbare resultaten levert. Binnenin scoort de Ariya veel beter. De cabine wordt omschreven als warm, degelijk en opvallend kwalitatief, met goede materialen zoals suède over dashboard en deuren, blauwe nappa bekleding in de Evolve en geen zichtbare goedkope kunststoffen. Er zijn twee 12,3-inch schermen, draadloze Apple CarPlay en Android Auto, Bose-audio met 10 speakers, een elektrisch panoramadak en volledig elektrisch verstelbare voorstoelen. De elektrisch verschuifbare middenconsole vindt de reviewer slim en uniek, al is de klimaatbediening soms wat onhandig tijdens het rijden. Ook ProPilot-adaptieve cruisecontrol wordt genoemd als wat opdringerig, maar verder is de bediening overzichtelijk en makkelijker dan bij veel concurrenten. Achterin is de ruimte redelijk, maar niet bijzonder royaal, en de hoge batterijvloer maakt de zit minder lounge-achtig dan bij sommige rivalen. Onderweg blijkt de Ariya solide, voorspelbaar en best leuk. De besturing is consistent, de balans in bochten is goed en de e-4ORCE-versie heeft merkbaar voordeel door de 50:50-gewichtsverdeling. Wel is het onderstel vrij stevig en op korte oneffenheden wat abrupt; de reviewer zou adaptive dampers liever zien, zeker op de 20-inch wielen van deze Evolve. De remregeneratie en e-Pedal werken soepel, al niet volledig als one-pedal driving. Per saldo noemt de reviewer de Ariya een beter afgeronde auto dan verwacht: niet de ruimste, niet de snelst ladende en niet de goedkoopste, maar wel een prettige, kwalitatieve en opvallend evenwichtige BEV die op inhoud overtuigt.

De Nissan Ariya komt in deze review naar voren als een interessante, maar niet perfect uitgebalanceerde elektrische crossover. De auto maakt een solide eerste indruk met zijn futuristische Japanse design, brede stance en nette verlichting, terwijl de Evolve AWD-versie opvalt door zijn prestatiepotentieel. In de test haalde deze uitvoering een 0-100 km/u-tijd van 5,23 seconden, wat volgens de reviewer verrassend vlot is. Ook de vierwielaandrijving maakt indruk: in natte omstandigheden reageert het E-Force-systeem volgens Nissan extreem snel op tractieverlies en bleef de auto volgens de rijtest opvallend stabiel. De aandrijflijn bouwt de kracht geleidelijk op, wat het vertrouwen vergroot voor dagelijks gebruik en voor gezinnen die vooral rust en grip zoeken. Op het gebied van comfort en afwerking is de Ariya echter wisselend. De voorstoelen worden geprezen om hun comfort, elektrische verstelling en vierweg-lendensteun, en de cabine voelt ruim en minimalistisch aan. De stoelbekleding, sfeerverlichting en het panoramische glazen dak dragen bij aan een premium sfeer. Tegelijkertijd valt de reviewer hard over de praktische indeling: de middenconsole kan wel schuiven, maar de opbergruimte voor spullen zoals een camera of timingapparatuur is teleurstellend klein. Ook de twee handschoenkasten, de armsteun en de deurvakken bieden minder bruikbare ruimte dan je op het eerste gezicht zou verwachten. De materialen zijn niet overal overtuigend; sommige delen voelen zacht en mooi aan, maar dashboard, deurpanelen en zelfs de hemelbekleding worden als hard, hol en goedkoop omschreven. Achterin is de beenruimte uitstekend, maar hoofdruimte, teenruimte en zitpositie zijn volgens de reviewer minder sterk, mede door het accupakket onder de vloer. Wel zijn er achterin stoelverwarming, USB-C-poorten en ventilatieroosters aanwezig, wat de gezinsgeschiktheid ten goede komt. Qua software en infotainment is het beeld opnieuw gemengd: het 12,3-inch bestuurdersdisplay is helder, snel en prettig, maar het infotainmentscherm oogt volgens de reviewer verouderd en mist de frisheid van concurrenten. Wireless Apple CarPlay en Android Auto werken wel goed, en ProPilot wordt als degelijk en niet te opdringerig omschreven. Laden is voldoende, maar niet toonaangevend: 130 kW DC-laadvermogen is middelmatig, met een 10-80% laadtijd van ongeveer 35 minuten voor de kleine accu en 40 minuten voor de grote. Het verbruik van 20,7 kWh/100 km na vijf uur rijden suggereert bovendien een praktijkrange in de lage 400 km, wat minder efficiënt is dan een Tesla Model Y. De conclusie van de reviewer is dan ook dat de Ariya in 2025 sympathiek en bekwaam is, maar te laat komt en op cruciale punten niet scherp genoeg is geprijsd of geoptimaliseerd ten opzichte van modernere rivalen.

De Nissan Ariya wordt in deze review neergezet als een volledig elektrische vijfzits familie-SUV die er, ondanks zijn leeftijd van ruim vijf jaar, nog steeds fris uitziet. De auto is net geen 4,6 meter lang en oogt daardoor compacter dan sommige rivalen in het segment. De reviewer waardeert het ontwerp en vooral de praktische deuren die ver open gaan, wat instappen voor kinderen makkelijker maakt. Tegelijkertijd zijn er ook duidelijke beperkingen: er is geen frunk, geen reservewiel en de bagageruimte van 466 liter is kleiner dan bij diverse concurrenten. De coupé-achtige daklijn en de beperkte kofferbakvorm dragen daar aan bij. Positief is wel dat de achterklep bruikbare details heeft zoals tassenhaken, verlichting en extra vakken, en dat de laadpoort handig aan de voorpassagierszijde zit. Binnenin scoort de Ariya vooral op sfeer en comfort. De geteste topversie heeft blauw Nappa-leer, suède-achtige accenten en een interieur dat volgens de reviewer chiquer en onderscheidender aanvoelt dan veel vrij conservatieve rivalen. De stoelen zitten comfortabel, de middenconsole is elektrisch verschuifbaar en er is veel opbergruimte, met onder meer bekerhouders, USB-poorten, grote deurvakken en een draadloze telefoonlader. Wel is het infotainmentsysteem tamelijk basic en al wat gedateerd: de 12,3-inch schermen zijn functioneel, maar niet heel high-tech, en het systeem voelt minder geavanceerd dan je in deze klasse zou hopen. Ook hinderlijk is dat bepaalde stoel- en comfortfuncties niet direct beschikbaar zijn wanneer Apple CarPlay actief is. De ergonomie is deels conventioneel, met fysieke knoppen voor knipperlichten en verlichting, wat als prettig wordt ervaren. Qua ruimte valt de Ariya wat tegen voor lange inzittenden. Voorin voelt de auto al aan de krappe kant voor een bestuurder van 1,80 meter, en achterin is de beenruimte redelijk, maar de hoofdruimte beperkt. De vlakke vloer en de verschuifbare achterbank helpen wel, waardoor drie volwassenen achterin in principe passen als de bank naar voren staat. Voor gezinnen met lange passagiers is het echter geen uitblinker. Op technisch vlak biedt de Ariya een breed aanbod: van de instapversies met 160 kW en 300 Nm, via de 178 kW sterke versie met grotere batterij, tot de geteste Evolve e-4orce met twee motoren, vierwielaandrijving, 320 kW en 600 Nm. Die topversie is het snelst en het krachtigst, maar volgens de reviewer niet echt een sportwagen en ook niet de allersnelste in zijn klasse. De rijkwaliteit is degelijk, de auto is stil en de besturing is goed, maar de afstemming voelt stevig en soms hobbelig. De rijassistentiesystemen zijn juist een sterk punt: geen hinderlijke piepjes van snelheidsbordherkenning, geen opdringerige bestuurdercamera en een lane keeping-systeem dat goed werkt. Wel is de e-Pedal niet volledig een one-pedal stop-systeem en stopt de auto niet helemaal tot stilstand. Op het gebied van laden en bereik is de Ariya minder overtuigend. De kleinere 63 kWh-varianten komen op ongeveer 385 km actieradius, de 87 kWh-versie met voorwielaandrijving op 504 km en de Evolve e-4orce op 487 km. DC-snellaadvermogen wordt niet extreem hoog genoemd en een 10 naar 80 procent-laadstop duurt ongeveer 35 tot 40 minuten. AC-laden is standaard 7,4 kW, met optioneel 22 kW op sommige versies en standaard op de Evolve. De reviewer vindt de auto daardoor minder concurrerend dan hij had kunnen zijn, zeker omdat sommige rivalen meer actieradius en snellere laadsnelheden bieden. De uitrusting, rijervaring, veiligheidsvoorzieningen en vooral de lange garantiepotentie maken hem nog steeds aantrekkelijk, maar de Ariya wordt niet meer gezien als een uitgesproken prijs-kwaliteitkanjer in deze drukke EV-klasse.

De Nissan Ariya wordt in deze review neergezet als een frisse, moderne elektrische SUV die na drie jaar wachten eindelijk in Australië arriveert. De auto maakt volgens de reviewer meteen indruk door zijn futuristische, Japanse design en vooral door het interieur. Dat voelt licht en ruim aan, met veel aandacht voor detail, een fraaie faux-houtstrip over het dashboard en praktische haptische bedieningselementen voor klimaatfuncties. Ook achterin is de Ariya verrassend ruim, mede dankzij de slim geplaatste en elektrisch verschuifbare middenconsole. De kofferbak is minder indrukwekkend: 466 liter voor voorwielaangedreven versies en 408 liter voor de AWD Evolve. De basisversie Engage kost vanaf $55.840 vóór rijklaarkosten, terwijl de Evolve vanaf $71.840 begint. De reviewer rijdt vooral met de Advance Plus, de uitvoering die als beste koop wordt gezien. Die heeft één elektromotor op de vooras met 178 kW en 300 Nm, een 87 kWh-batterij en een opgegeven actieradius van 504 km. De acceleratie is met ongeveer 8 seconden naar 100 km/u niet spectaculair, maar de nadruk ligt duidelijk op bruikbare prestaties en efficiëntie. De Evolve met twee elektromotoren levert samen 290 kW en 600 Nm, doet de sprint naar 100 km/u in 5,6 seconden en verbruikt volgens de reviewer rond 17,5 kWh/100 km; de Advance Plus noteerde over een langere periode ongeveer 15 kWh/100 km. Daarmee laat de Ariya zien dat Nissan niet alleen op prestaties, maar ook op bruikbare range heeft ingezet. Rijgedrag en comfort zijn grotendeels positief, al is er een duidelijke kanttekening bij het onderstel. De auto stuurt volgens de reviewer mooi direct, precies en prettig zwaar, met een goed uitgebalanceerd chassis en bij de AWD-versie zelfs een nette 50/50 gewichtsverdeling. In de praktijk voelt de Ariya stil en verfijnd, met weinig wind- en bandengeluid. Tegelijkertijd kan de vering op oneffen asfalt wat nerveus en onrustig overkomen: hij wordt beschreven als soms schokkerig, hard aanvoelend en wat zoekend tussen deinen en stuiteren. De e-Pedal-modus is aanwezig, maar werkt volgens de reviewer te weinig verfijnd omdat je niet tussen regeneratieniveaus kunt kiezen; het is alles of niets. De software en uitrusting worden verder als sterk genoemd, met onder meer dualzone climate control, een 12,3-inch infotainmentscherm met draadloze Apple CarPlay en Android Auto, satellietnavigatie en een 12,3-inch digitaal instrumentarium. Al met al noemt de reviewer de Ariya een degelijke, verfijnde EV die vooral uitblinkt in design, interieur en realistische elektrische bruikbaarheid, al verdient het onderstel nog wat finetuning.

In deze aflevering beschrijft de reviewer een opnieuw problematische eigendomservaring met de Nissan Ariya. Eerder in 2025 was er al een ernstige storing waarbij een foutmelding in het EV-systeem verscheen en uiteindelijk de complete tractiemotorassemblage onder garantie moest worden vervangen. Hoewel dat na herstel lange tijd goed leek te gaan, liep de auto tijdens een roadtrip in de Hudson Valley opnieuw tegen een forse storing aan. Kort na een DC-snellading tot 95% verschenen meerdere waarschuwingen tegelijk, waaronder een turtle-stand en meldingen over het EV-systeem. De auto verloor plots vermogen en zakte volgens de reviewer van ongeveer 93% naar 0% batterijstatus, terwijl hij nog op de snelweg reed. Dat zorgde voor een hachelijke situatie, omdat de Ariya niet meer de verkeerssnelheid kon aanhouden en de bestuurder veilig naar de rechterrijstrook moest uitwijken. De reviewer vermoedt dat het probleem samenhangt met het 12V-systeem, mede omdat ook de ruitenwissers onverwacht kort actief werden op een droge, zonnige dag. Na het veilig bereiken van een afrit bleek een eenvoudige herstart niet genoeg; pas na het losnemen en opnieuw aansluiten van de 12V-accu verdwenen de fouten. Daarna reed de auto weer normaal. Vervolgens kocht hij op eigen initiatief een nieuwe AGM-12V-accu en verving die zelf, wat volgens hem relatief goed te doen was doordat de batterij bereikbaar en servicevriendelijk geplaatst is. De volgende dag controleerde een Nissan-dealer de auto verder, las foutcodes uit en voerde een software-update uit, al was niet zeker of die update de oorzaak ook echt oplost. Dat de dealer de auto serieus onderzocht en geen onmiddellijke acute fout vond, stelde wel enigszins gerust. Ondanks de stress blijft de reviewer positief over hoe de Ariya rijdt. Hij noemt de auto comfortabel, fijn voor roadtrips en goed in laden. Tegelijkertijd neemt zijn vertrouwen duidelijk af: een auto die op de snelweg vermogen verliest en in turtle mode gaat, vindt hij simpelweg onacceptabel. Zijn vrouw voelt zich inmiddels niet meer prettig om ermee te rijden, en dat zegt volgens hem genoeg. Hij benadrukt dat hij een EV kocht die goed uitgekristalliseerd en betrouwbaar zou moeten zijn, niet een voertuig waarbij hij zich als een soort beta-tester voelt. Vergeleken met zijn Chevrolet Bolt EUV, die vrijwel probleemloos is geweest, valt de Ariya vooralsnog duidelijk tegen op het vlak van betrouwbaarheid en gemoedsrust.

De reviewer rijdt een week met de 2025 Nissan Ariya Platinum Plus en is duidelijk positief over de auto, vooral op het gebied van acceleratie, interieurkwaliteit en gebruiksgemak. De AWD-versie levert 389 pk en 442 lb-ft koppel en sprint volgens de test in 4,8 seconden naar 60 mph. Dat voelt volgens de reviewer in de praktijk zelfs nog indrukwekkender, vooral door de directe elektrische punch. Zijn kinderen én zijn vrouw vinden die trekkracht opvallend leuk; hij beschrijft het als het soort acceleratie dat passagiers echt verrast. De rijbeleving wordt verder geholpen door de verschillende rijmodi Sport, Eco, Snow en Standard, waarbij Sport een zwaarder stuurgevoel geeft. De rit zelf noemt hij comfortabel en rustig genoeg, al niet zo verfijnd als een luxe auto met adaptieve demping of luchtvering. Ook de rem- en regeneratie-afstelling krijgt veel aandacht. De Ariya heeft 13,8-inch geventileerde schijven vóór en 13-inch achter, met een 60-0 mph remweg van 128 voet. Belangrijker voor de dagelijkse ervaring vindt de reviewer de e-pedal/one-pedal-functie, die de auto bijna volledig tot stilstand brengt en tot ongeveer 3 mph laat uitrollen. Dat maakt rijden ontspannen en zou volgens hem slijtage aan remblokken en schijven beperken. Op het gebied van laden test hij zowel DC-snelladen als gewoon laden via een wall outlet. Snelladen van 10 naar 80 procent zou in ongeveer 40 minuten moeten lukken voor deze AWD-uitvoering. Thuis haalt hij na 12 uur laden aan het stopcontact 49 mijl extra actieradius, wat neerkomt op 4,08 mijl per uur. Hij noemt dat verrassend bruikbaar, al blijft het natuurlijk traag. De officiële actieradius van deze AWD-versie is 272 mijl; de FWD-varianten komen hoger uit op 260 of 289 mijl afhankelijk van uitvoering. Het interieur is voor de reviewer één van de grote pluspunten. Hij prijst de blauwe suede-accenten, houtlook-afwerking, de open ruimte voorin, het zwevende en verschuifbare middenconsole-deel en de luxe uitstraling die volgens hem bijna Infiniti-achtig aanvoelt. De Platinum Plus krijgt Napa-leer, verwarmde en geventileerde voorstoelen, verwarmde achterstoelen, memoryfuncties, een verwarmd stuur en een 12,3-inch digitaal instrumentarium plus 12,3-inch infotainment. Ook de 10-speaker Bose-installatie maakt indruk; hij vindt de helderheid en bas meer dan prima. Verder noemt hij de draadloze Android Auto/Apple CarPlay, de nieuw standaard draadloze telefoonlader, het panoramadak, de rear camera mirror, de 360-gradencamera en de vele veiligheids- en rijhulpsystemen als sterke punten. Zijn kritiek blijft beperkt: de speakergrilles zijn volgens hem voor deze luxe uitvoering te basic in zwart plastic, en hij zou graag nog speelsere accoustische rijgeluiden en uiteindelijk meer actieradius en sneller laden zien.