Alpine A390 reviews

In deze testweek beoordeelt de reviewer de Alpine A390 GT als een auto met een duidelijk dubbele identiteit: technisch en dynamisch overtuigend, maar qua beleving in het interieur minder onderscheidend dan je van een Alpine van rond de €80.000 mag verwachten. De A390 is volledig elektrisch en staat op een Renault-gerelateerd platform, maar Alpine probeert daar met meer design, een sportiever onderstelkarakter en een driedelige elektromotoropstelling meer karakter aan te geven. De testauto is de GT-variant met 400 pk en 660 Nm, een 89 kWh-accu en volgens de review een WLTP-rijbereik tot 557 km. Snelladen gaat met maximaal 150 kW en thuis of publiek AC-laden standaard met 11 kW, optioneel 22 kW.

De Alpine A390 GT wordt in deze review neergezet als een opvallend geslaagde mix van sportiviteit en comfort. De auto wordt gereden in regenachtig Kopenhagen en meteen valt de vierwielaandrijving met drie motoren op: twee achter en één voor. Daardoor voelt de gewichtsverdeling volgens de reviewer sterk aan, met een genoemde balans van 49:51. Op hobbelige, kapotte wegen en over riooldeksels blijft het chassis opvallend soepel en goed gedempt. De auto absorbeert oneffenheden heel overtuigend, terwijl de stoelen juist worden geprezen om hun zachte, comfortabele karakter. Ook in de stad voelt de A390 volgens de reviewer niet log of omslachtig aan; het zicht rondom is goed en de auto is gemakkelijk te plaatsen. Rijtechnisch maakt de A390 indruk door zijn directe en lichtvoetige besturing. De reviewer noemt het stuur wel mooi en sportief vormgegeven, maar ook hard en zonder veel vulling, waardoor het bij ontspannen rijden wat vermoeiend kan worden. Tegelijkertijd is de stuurinvoer volgens hem bijna té licht, al blijft de auto zeer direct en communicatief. Juist op dynamische wegen komt het onderstel tot leven: de compressie en demping voelen “fantastisch”, de grip is sterk en ondanks het natte asfalt blijft de auto stroef en speels. De reviewer is verrast hoe goed het gewicht wordt verborgen; de auto voelt veel kleiner en lichter aan dan hij is. Dat geeft hem volgens de reviewer een rijbeleving die verrassend dicht in de buurt komt van de bekende Alpine-lichtvoetigheid. Qua prestaties noemt de video voor de GT-versie 400 pk, een 0-100 km/u-tijd van 4,8 seconden en een topsnelheid van 200 km/u. Er wordt ook verwezen naar de krachtigere GTS met 470 pk en 3,9 seconden, maar de hoofdauto blijft de GT. De actieradius wordt genoemd als maximaal 555 kilometer. Laden gaat met 150 kW DC, terwijl de GTS 190 kW haalt. Volgens de reviewer zorgt dat nog steeds voor een redelijke laadtijd van ongeveer 25 tot 30 minuten. Het systeem houdt bovendien rekening met routeplanning en batterijtemperatuur, wat de gebruikservaring ten goede komt. In het interieur zijn de schermen en menu’s makkelijk aan te passen, al is er wel een kleine vertraging in de reactie. De regeneratie is sterk instelbaar, tot en met one-pedal driving. De algemene indruk is dat de A390 er prachtig uitziet, sportief aanvoelt en tegelijk een echte GT-cruiser is met ruimte voor vijf personen.

De video is een eerste kennismaking met de Alpine A390 GT, een volledig elektrische SUV met vierwielaandrijving en drie elektromotoren in de GT-uitvoering. De reviewer benadrukt direct dat dit geen gewone praktische EV is, maar een auto met een uitgesproken sportieve insteek, agressief design en veel aandacht voor aerodynamica. Zo worden onder meer de functionele luchtkanalen, de speciale koelopeningen bij de remmen en de gewichtsverdeling van 49% voor en 51% achter aangehaald als voorbeelden van de sportieve afstemming. Ook de afmetingen komen aan bod: 4,61 meter lang, 1,88 meter breed en 1,5 meter hoog. De auto weegt volgens de reviewer 2.120 kg en dat merk je uiteraard, maar Alpine lijkt dat met chassis, remmen en onderstel goed te hebben gemaskeerd. Aan de buitenkant valt ook op dat de auto geen klassieke kofferbakoplossing heeft via de achterzijde motorruimte, maar juist een ruime bagageruimte van 532 liter. Er is bovendien een vak onder de vloer voor laadkabels, wat in de praktijk heel bruikbaar is. De achterbank biedt volgens de reviewer prima ruimte voor vier personen; met vijf wordt het duidelijk krapper, al is er geen middentunnel. De hoofdruimte achterin is wel beperkt door de aflopende daklijn, zeker voor langere inzittenden. Voorin is het juist prettiger, met comfortabele stoelen, een dikke en fijne stuurwielrand en een logische bediening met drie goed bereikbare knoppen op het stuur. Qua techniek noemt de reviewer voor de GT een vermogen van 400 pk en 661 Nm koppel, een 89 kWh-accu en een WLTP-actieradius van 557 km met 20-inch wielen of 503 km met optionele 21-inch wielen. DC-snellaadvermogen bedraagt 150 kW en de auto zou van 20 tot 80% in 29 minuten kunnen laden. De 400V-architectuur en NMC-accu worden ook genoemd. In het interieur is er een 12,3-inch scherm voor de bestuurder en een 12-inch multimediascherm, plus draadloos laden voor de telefoon. Alpine voegt speelse software-elementen toe, zoals verschillende rijmodi, regeneratieniveaus en zelfs een soort ‘uitdagingen’ of ontgrendelbare prestaties, wat de auto volgens de reviewer leuker en leerzamer maakt dan een doorsnee EV. In de praktijk roemt hij vooral het rijplezier: de auto stuurt goed, remt indrukwekkend, biedt veel grip en is zelfs op bergwegen erg overtuigend. Tegelijkertijd is het verbruik stevig: ongeveer 25 kWh/100 km bij normaal gebruik en rond 30 kWh/100 km als je stevig doorrijdt. De conclusie is dat de A390 GT heel comfortabel en snel kan zijn, maar vooral bedoeld is voor mensen die een sportieve, dynamische EV zoeken in plaats van maximale efficiëntie.

De Alpine A390 GT wordt neergezet als het belangrijkste model van het merk: een grote, praktische gezinsauto met vier deuren, een aflopende daklijn en een sportieve uitstraling die Alpine liever geen SUV noemt. Volgens de review is het ontwerp een groot pluspunt: de auto oogt opvallend mooi, met sneeuwvlokvelgen en duidelijke verwijzingen naar de A110. Ook het interieur maakt indruk. De materialen voelen hoogwaardig aan, het stuur is prettig in de hand en Alpine houdt slim fysieke knoppen voor de klimaatregeling. Daarnaast is er een groot touchscreen en vooral veel aandacht voor beleving via de eigen telemetrie- en rijmodussystemen. De reviewer vindt dat typisch Alpine en erg geslaagd. Op rijgebied komt de A390 sterk naar voren. De auto heeft drie elektromotoren: één voor en twee achter, goed voor 400 pk in deze GT en 470 pk in de S-versie. De reviewer is vooral enthousiast over de manier waarop de auto aanvoelt: de besturing is scherp en licht, de torque vectoring werkt overtuigend en de auto voelt verrassend wendbaar voor zijn formaat en gewicht. Een-pedaalrijden wordt expliciet geprezen; de regeneratie is zo sterk en voorspelbaar dat je de auto zonder probleem volledig tot stilstand kunt brengen. Ook de extra functies zoals de inhaalknop, de uitdagingsmodi en de live data geven volgens hem een speels en bijzonder karakter. In snelle bochten voelt de auto gecontroleerd en opmerkelijk snel aan, met duidelijk voordeel van de dubbele achtermotoren. Niet alles is even overtuigend. Het energieverbruik valt tegen: bij 10 tot 15 graden noteert de reviewer 23,2 kWh per 100 km, later zelfs 25 kWh per 100 km. Daardoor komt zijn praktijkinschatting uit op ongeveer 450 km, en op de snelweg eerder rond 400 km, terwijl de WLTP-waarde rond 555 km of hoger ligt. Het onderstel rijdt comfortabel genoeg voor dagelijks gebruik, maar de grote velgen maken de auto op korte hobbels soms onrustig en voelbaar hard. Ook is er een lichte zoem hoorbaar op de snelweg uit de rechter buitenspiegel, al blijft het geluidsniveau verder laag. Al met al ziet de reviewer de A390 als een zeer geslaagde, leuk rijdende en goed afgewerkte elektrische gezinsauto, maar wel een dure auto die in de praktijk door zijn verbruik en wielkeuze niet helemaal foutloos is.

De Alpine A390 GT wordt in deze review neergezet als een opvallend nieuw hoofdstuk voor het merk: een volledig elektrische, sportieve fastback met een uitgesproken aerodynamisch design. De testers leggen sterk de nadruk op de vormgeving: een lage, scherpe neus, Matrix-ledkoplampen, een strak silhouet en veel subtiele verwijzingen naar de Alpine-historie, zoals kleine bergmotieven, de ‘Berlinette’-details en de geïnspireerde wielafwerking. Ook technisch wordt de auto uitgebreid besproken als een auto die niet alleen mooi moet zijn, maar vooral efficiënt door de lucht snijdt. De reviewer prijst de aandacht voor aerodynamica achteraan, de schuin geplaatste achterruit, de shark-fin-antenne, de geïntegreerde verlichting en de vlakke onderzijde. Het geheel moet volgens de makers bijdragen aan zowel uitstraling als stabiliteit. Rijdynamisch komt de A390 GT sterk uit de verf. De auto gebruikt drie elektromotoren: één vooraan en twee achteraan. In de geteste versie gaat het om 400 pk, terwijl de GTS-versie volgens de review naar 470 pk en 660 Nm gaat. De sprint naar 100 km/u kost slechts 4,8 seconden en het bereik wordt genoemd op ongeveer 555 km. De testers ervaren vooral de slimme verdeling van aandrijfkrachten als indrukwekkend: de auto voelt stevig, gecontroleerd en zeer effectief in bochten, met een achterkant die zich mooi positioneert wanneer er harder gereden wordt. Ondanks het gewicht van meer dan 2 ton blijft de Alpine volgens de review verrassend scherp en stabiel. De ophanging en de moderne afstemming van chassis en regeneratie worden geprezen als een goede balans tussen sportiviteit en dagelijks gebruik. Ook het rem- en regeneratiesysteem krijgt veel aandacht. De auto heeft een instelbare stand voor regeneratief remmen, inclusief een modus waarbij de auto vrij kan uitrollen zonder motorrem. De reviewer noemt de bediening duidelijk en eenvoudig, en vindt de overgang in remgevoel logisch en goed uitgewerkt. In het interieur overheersen hoogwaardige materialen, leer en Alcantara, gecombineerd met een helder digitaal dashboard en een bestuurdergerichte cockpit. Het F1-achtige stuur met speciale knoppen, waaronder een extra vermogensboost, onderstreept het sportieve karakter. De algemene indruk is dat Alpine erin is geslaagd een elektrische auto te maken die zijn DNA bewaart en tegelijk modern, technisch geavanceerd en erg overtuigend aanvoelt.

De Alpine A390 GT wordt in deze AutoTopNL-review neergezet als een vrij vreemde maar ook opvallend interessante elektrische auto. Max noemt hem groot en crossover-achtig, maar vanbinnen juist niet bijzonder ruim. Tegelijkertijd is de bagageruimte volgens hem wél groot voor het formaat, waardoor de auto voor twee personen en bagage best praktisch is. De vormgeving spreekt hem aan: de blauwe lak, de F1-achtige neus, de agressieve voorbumper en de opvallende achterzijde zorgen ervoor dat de A390 er anders uitziet dan alles wat momenteel op de weg rijdt. Onderweg komt vooral naar voren dat de A390 GT meer op comfort en verfijning leunt dan op pure sportiviteit. De vering wordt omschreven als vrij zacht en prettig, met hydraulische bump stops omdat de auto ruim boven de 2100 kilo weegt. Dat zware gewicht voel je dus niet als een harde, nerveuze sportwagen, maar eerder als een solide en volwassen EV. De besturing is volgens de reviewer erg direct en gevoelig, soms zelfs vreemd in normaal stads- en snelweggebruik. Toch vindt hij het chassisgevoel prettig en noemt hij de auto comfortabel, solide en goed gebouwd. Ook de autobahnprestatie is gemengd: de auto trekt sterk, maar boven ongeveer 194,5 km/u begint het vermogen duidelijk af te bouwen en haalt hij de 200 km/u niet echt overtuigend. Het interieur roept gemengde gevoelens op. De materialen vindt hij erg mooi: zacht, hoogwaardig en degelijk. Ook het geluidssysteem met Devialet krijgt veel lof en het infotainment wordt als best goed ervaren, mede door de Alpine-telemetrie met live data, challenges en coaching-functies. Dat hij zelfs een 0-100-challenge, rem- en bochtenoefeningen in de auto kan doen, past volgens hem goed bij het merkverhaal. Minder enthousiast is hij over de stoelen: ze zijn volgens hem te breed, bieden weinig steun, hebben een korte zitting en zijn niet optimaal verstelbaar. Hij zou duidelijk de optionele Sabelt-kuipstoelen kiezen. Qua techniek noemt hij een 89 kWh-accu, 400 pk, 661 Nm en een opgegeven WLTP-actieradius van ongeveer 500 km, al wordt met de 21-inch wielen en Michelin Pilot Sport 4S-banden de actieradius teruggebracht van 557 naar 507 km. De laadsnelheid bedraagt 180 kW voor de GT. De reviewer ziet de A390 GT uiteindelijk niet als een uitgesproken sportmachine, maar eerder als een comfortabele, luxe en technisch interessante elektrische fastback met een eigen karakter. De marketing benadrukt sportiviteit, maar volgens hem zit de echte kracht van deze auto vooral in de balans tussen comfort, design, infotainment en een slimme aandrijflijn met drie motoren.

De Alpine A390 wordt in dit testverslag neergezet als een opvallende, sportief getekende gezins-EV die duidelijk probeert om meer te zijn dan alleen een nichemodel. De auto is gebaseerd op het AmpR-platform van onder meer de Renault Mégane en Scénic, heeft een wielbasis die voor de achterpassagiers eerder compact aanvoelt en is met 4,6 meter lang geen kolos. Toch blijkt hij in de praktijk bruikbaar als gezinsauto: achterin kunnen volgens de test effectief twee volwassenen zitten, en kinderen passen makkelijker. Ook de kofferbak overtuigt met 530 liter, uitbreidbaar tot 1600 liter met neergeklapte achterbank, al is de vorm niet superhandig en is de laadvloer niet volledig vlak. Rijtechnisch is de indruk erg positief. De testauto is de GT met 400 pk, terwijl de GTS nog krachtiger is, en de auto voelt volgens de reviewers verrassend lichtvoetig aan voor een EV van 2,1 ton. Het stuur is direct, de neus laat zich actief de bocht insturen en de combinatie van de twee achterste motoren met torque vectoring zorgt ervoor dat de auto echt rond de bocht wordt geduwd. Dat geeft een duidelijke sportieve meerwaarde zonder dat de auto nerveus wordt. Ondanks de grote velgen en het straffe onderstel blijft het comfort op niveau: met hydraulische bumpstops en een goed uitgewerkte afstemming is de A390 dagelijks bruikbaar en voelt hij niet oncomfortabel of log aan. De reviewers benadrukken dat hij sportief aanvoelt, maar tegelijk prima geschikt blijft voor alledaags gebruik. In het interieur scoort de A390 gemengd. Visueel wordt het dashboard en de afwerking als chic en verzorgd omschreven, met mooie stoelen, alcantara-achtige bekleding en een fraaie opbouw. Tegelijk voelt een deel van de gebruikte materialen minder premium aan dan het lijkt, met name de lagere deurpanelen en bepaalde plastieke elementen. Ook de ergonomie van de rijmodi wordt als een gemiste kans gezien: functies zitten wel op een logische plek en de bediening werkt, maar een echte draaiknop of manettino-achtige oplossing ontbreekt, waardoor je door menu’s moet navigeren. Het zicht naar achteren is zwak door de coupélijn en kleine achterruit, al helpt de 360-gradencamera en dodehoekwaarschuwing in de praktijk wel. Op elektrisch vlak is de auto minder overtuigend. De batterij heeft een capaciteit van 89 kWh en de WLTP-actieradius wordt genoemd als 555 km met de standaardwielen of ongeveer 500 km met de grotere maat. In de praktijk noteert de tester echter een verbruik van 25,7 kWh/100 km, wat volgens hem neerkomt op een reële actieradius van ongeveer 340 km, en dat vindt hij te hoog voor deze klasse. Nog belangrijker is het laden: de GT haalt maximaal 190 kW DC, maar de laadsnelheid zakt volgens de test na de initiële piek snel weg, waardoor 20 naar 80 procent in de praktijk vaker rond 40 minuten duurt dan rond de opgegeven 29 à 30 minuten. Dat wordt als de grootste tekortkoming gezien, zeker voor een premiumgerichte EV. Per saldo is dit een erg leuke en dynamische elektrische Alpine, maar met een te hoog verbruik en een teleurstellende laadcurve.

De Alpine A390 GT wordt in deze test neergezet als een uitgesproken, sportieve elektrische SUV met een sterk eigen karakter. De auto beschikt over 400 pk, vierwielaandrijving en drie elektromotoren, goed voor een sprint van 0 naar 100 km/u in 4,8 seconden en een topsnelheid van 200 km/u. De reviewer benadrukt dat Alpine bewust kiest voor een fastback-achtige SUV in plaats van een traditionele berlinette, wat voor puristen als een gewaagde, bijna heiligschennige stap voelt. Tegelijkertijd wordt de auto visueel geprezen: de lichtsignatuur, de scherpe neus, de 21-inch velgen en de geslaagde proporties maken volgens de reviewer meer indruk in het echt dan op foto’s. Ook de afwerking aan de buitenkant wordt als erg verzorgd omschreven, met hoogwaardige details en weinig reden tot schaamte tegenover Duitse premiumconcurrenten. Tijdens het rijden komt de A390 GT vooral naar voren als een verrassend dynamische elektrische SUV. De auto heeft een massa van 2.124 kg, maar voelt volgens de reviewer toch opvallend levendig en achterwielaandrijfachtig aan door het Alpine-torque-vectoringsysteem en de twee achterste motoren. De besturing en het chassis worden als strak en plezierig beschreven, met een duidelijke sportieve signatuur die meer rijbeleving geeft dan bij onder meer een Volkswagen ID.5 of Skoda Enyaq. Tegelijk blijft het een SUV: de massa is voelbaar en het geheel mist natuurlijk het geluid en de mechanische beleving van een verbrandingsmotor. De reviewer noemt de ervaring zelfs een beetje “spaceshuttle-achtig”, maar wel op een positieve manier, met veel data in de auto en een uitgesproken technische insteek. Op het gebied van laden en actieradius is het beeld gemengd. Alpine geeft een WLTP-bereik van 550 km op, maar met de 21-inch wielen zakt dat volgens de reviewer theoretisch al naar ongeveer 500 km. In de praktijk haalt hij op de snelweg rond de 330 km, terwijl gemengd gebruik uitkwam op 23,7 kWh/100 km en zeer zuinig gereden op 16,4 kWh/100 km. Bij 130 km/u noteert hij ongeveer 25,7 kWh/100 km. Het maximale DC-laadvermogen van 150 kW wordt als niet bijzonder snel bestempeld in vergelijking met sommige concurrenten, al geeft de auto wel een bruikbare laadsessie van 50 naar 100 procent in ongeveer 1 uur en 15 minuten met 87 kW op een bepaald moment. De one-pedal-modus wordt als prettig ervaren. Het interieur is een sterk punt: de reviewer is lovend over de materialen, met veel alcantara, leer, aluminium en een kwalitatieve afwerking die zelfs boven sommige Duitse premium-SUV’s lijkt uit te stijgen. De stoelen worden geprezen om comfort en ondersteuning, en achterin is er voldoende ruimte dankzij de vlakke vloer en bruikbare zitpositie, al blijft het geen MPV. De bagageruimte van 532 liter is netjes, en de auto biedt veel fysieke knoppen, een bestuurdergerichte cockpit, dubbele beglazing vooraan en luxe details zoals massage, stoelverwarming en een geslaagd infotainmentscherm met Android Auto en uitgebreide rijdata. De grootste kritiekpunten zijn de relatief hoge prijs, het beperkte DC-laadvermogen en het feit dat Alpine alleen een volledig elektrische aandrijflijn aanbiedt. Toch is de algemene conclusie duidelijk positief: technisch sterk, luxe afgewerkt en verrassend leuk om te rijden.

De Alpine A390 wordt in deze review neergezet als een serieuze stap voor Alpine: een volledig elektrische gezinsauto met sportieve ambities, bedoeld om de strijd aan te gaan met onder meer de Porsche Macan, Polestar 4, Audi Q4 e-tron en sportieve versies van de Skoda Enyaq. De auto oogt volgens de reviewer eerder als een lage fastback-sedan dan als een klassieke SUV, met een uitgesproken Alpine-design, vier slanke led-lampen, subtiele aerodynamische details en een opvallend mooie blauwe kleur. De review benadrukt dat Alpine hiermee zijn sportieve identiteit behoudt, maar die voor het eerst koppelt aan echte gezinspraktijk. Technisch is de A390 bijzonder interessant dankzij de 89 kWh-accu en de drie motoren: één voorin en twee achterin, waarmee Alpine torque vectoring over de achteras kan toepassen. De GT-versie levert 400 pk en 661 Nm en sprint in 4,8 seconden naar 100 km/u. De reviewer is vooral lovend over het rijgedrag: de besturing is licht maar communicatief, met veel feedback via het stuur en een duidelijk BMW-achtig gevoel. Tegelijk is het chassis comfortabeler dan je bij zoveel vermogen en gewicht zou verwachten. Dankzij hydraulische aanslagrubbers en een slim afgesteld onderstel glijdt de auto volgens hem soepel over slecht wegdek, met weinig rolbeweging en zonder hard of stug aan te voelen. Vooral op bochtige bergwegen maakt de auto indruk; de achterkant helpt actief mee in bochten, wat zorgt voor meer wendbaarheid en een gevoel van balans, zonder nerveus te worden. Ook het interieur scoort hoog op sfeer en gebruiksgemak, al zijn er kanttekeningen. Er is veel zacht leer, Alcantara, gepolijst koolstofvezel en een mooie, sportieve afwerking. De fysieke knoppen onder het 12-inch touchscreen worden gewaardeerd, en het infotainmentsysteem met Google-software werkt soepel en intuïtief. Tegelijk merkt de reviewer op dat sommige delen van het dashboard en platform sterk aan de Renault Scenic doen denken, wat bij een auto in deze prijsklasse minder exclusief voelt. Praktisch gezien is de A390 bruikbaar: 530 liter bagageruimte, 60/40 neerklapbare achterbank, draadloze oplader, bekerhouders en voldoende opbergruimte. Achterin is de hoofdruimte redelijk voor iemand van 1,85 meter, maar de daklijn loopt snel af, waardoor lange passagiers minder prettig zitten en een derde persoon achterin eigenlijk geen optie is. De grootste minpunt van de A390 is de efficiëntie. De reviewer noteert een gemiddeld verbruik van ongeveer 25 kWh/100 km en schat de echte actieradius op 350 tot 400 km, terwijl de opgegeven actieradius 550 km is. Dat is bruikbaar, maar niet indrukwekkend voor deze klasse. Al met al komt de auto echter zeer overtuigend over: stijlvol, snel genoeg, comfortabel en vooral erg leuk om te rijden. De reviewer noemt hem uiteindelijk zelfs aantrekkelijker dan de voor de hand liggende Porsche Macan-keuze.

Dit is een eerste rijtest van de volledig nieuwe Alpine A390 GT in Zuid-Spanje. De reviewer benadrukt direct dat dit geen puur statistische kennismaking is, maar een echte proefrit waarin de auto op rijgedrag, comfort en bruikbaarheid wordt beoordeeld. De A390 staat op het AMP R Medium-platform, deelt de basis met de Renault Scenic, maar is zwaar aangepast voor een sportievere rol. De GT heeft drie elektromotoren, samen goed voor 295 kW, 400 pk en 661 Nm, waarmee 0-100 km/u in 4,5 seconden mogelijk is. De batterij heeft een nettocapaciteit van 89 kWh en de WLTP-actieradius ligt tussen 500 en 555 km, waarbij deze testauto op 21 inch wielen duidelijk dichter bij de onderkant van die range uitkomt. Laden kan tot 150 kW DC in de GT-versie, goed voor ongeveer 29 à 30 minuten van 10 naar 80 procent. Thuisladen kan met 11 kW standaard of optioneel 22 kW. In het exterieur en interieur legt de reviewer sterk de nadruk op design en afwerking. De A390 oogt volgens hem zeer geslaagd: een agressieve neus, doorlopende dagrijverlichting, een fastback-profiel en een fraai achterlichtsignatuur met verlichte Alpine-logo’s. Praktisch scoort de auto redelijk goed met een elektrische achterklep, 532 liter bagageruimte, 60/40 neerklapbare achterbank en 1.350 kg trekgewicht, maar er is geen frunk. Binnenin noemt hij de materialisering sterk: zachte materialen bovenin, Alcantara, ambient lighting, een solide deurgevoel en een cockpitachtige, bestuurdergerichte layout. De dubbele schermen van 12 inch en 12,3 inch draaien op Android Automotive en worden als erg goed en functioneel beschreven. De bediening van klimaat, rijmodi en regeneratie via fysieke en logische schakelaars vindt hij prettig. Tegelijk zijn er ook minpunten: de bekerhouders zijn smal, de sleutel oogt ouderwets en wat plasticachtig, en de middenarmsteun is stevig maar aan de harde kant. Rijgedrag en comfort vormen duidelijk het belangrijkste deel van de review. De A390 GT wordt omschreven als een auto die tussen extreem sportief en vooral comfortabel in zit. De vering is afgestemd door Renaults Le Mans-teams met passieve dempers en klassieke stalen veren; het resultaat is volgens de tester een goede balans die drempels, slechte wegen en snelwegkilometers prima verwerkt zonder overdreven hard te worden. De auto voelt niet zo messcherp of rauw als een Hyundai Ioniq 5 N, maar wel comfortabeler en stiller, en juist daardoor aantrekkelijker als allrounder. De besturing is direct en geeft veel betrokkenheid, terwijl het Alpine Active Torque Vectoring volgens hem echt bijdraagt aan grip en instuurgedrag. Wel merkt hij op dat de auto boven ongeveer 85 km/u minder fel doortrekt dan hij had verwacht, waardoor de GTS waarschijnlijk overtuigender sportief aanvoelt. Ook de optionele soundprofielen, de uitstekende regen-instellingen en de handige OV-overtakeknop worden positief genoemd. Achterin is de ruimte beperkt voor lange volwassenen; de reviewer van 1,93 meter zit krap, al blijft de hoofdruimte beter dan verwacht. Alles bij elkaar ziet hij de A390 GT als een onderscheidende, vrij comfortabele en technisch interessante elektrische sportfastback, maar met een prijs van circa 67.000 euro vanaf en ongeveer 74.000 euro met deze uitrusting moet je wel echt voor het Alpine-verhaal vallen.