Alpine A390 reviews

Bu içerikte Alpine A390, Türkiye’ye gelişi vesilesiyle oldukça detaylı şekilde tanıtılıyor. Araç, markanın motorsporları kökenini günlük kullanıma taşıyan “takım elbiseli spor otomobil” yaklaşımıyla anlatılıyor. Fastback gövde yapısı, alçalan tavan çizgisi, yüksek omuz hattı ve sportif duruşu öne çıkarılırken; 4615 mm uzunluk, 1885 mm genişlik, 1532 mm yükseklik ve 2708 mm aks mesafesi gibi ölçülerle otomobilin boyutları da net biçimde veriliyor. İçten yanmalı A110’dan farklı olarak A390’un tamamen elektrikli olduğu, ancak Alpine karakterini koruyarak üçgen detaylar, Alpine tarihine göndermeler ve motorsporu temasıyla ayrıştığı vurgulanıyor. Pratiklik tarafında araç şaşırtıcı derecede iddialı görünüyor. Video, 532 litrelik bagaj hacmini özellikle bir spor otomobil için çok cömert buluyor; ayrıca önde de bir eşya alanı yerine elektrik motorunun sergilenmesine dikkat çekiliyor. Teknik olarak A390, önde bir, arkada iki olmak üzere üç elektrik motoruyla dört tekerlekten çekiş sunuyor. GT versiyonu 400 bg, 661 Nm, 0-100 km/s hızlanma 4.8 saniye ve 200 km/s son hızla geliyor; GTS ise 470 bg, 824 Nm, 0-100 km/s’de 3.9 saniye ve 220 km/s son hız değerleriyle daha da keskin bir karaktere sahip. WLTP menzili GT’de 555 km olarak açıklanıyor. 400 volt mimari, 89 kWh batarya ve 190 kW DC hızlı şarj, günlük kullanımda da makul bir elektrikli deneyim hedeflendiğini gösteriyor. Kabinde motorsporları etkisi daha da belirgin. Formula 1’den ilham alan direksiyon, OV (overtake) düğmesi, sürüş modları için fiziksel şalter ve magnezyum/alüminyum gibi malzemeler öne çıkarılıyor. Karbon fiber detaylar ve motorsporu tarzı koltuk yapısı da iç mekâna performans atmosferi katıyor. Süspansiyon sisteminin adaptif yapıda olduğu, hem pistte hem de virajlı yollarda keyif odaklı bir sürüş vaat ettiği söyleniyor. Michelin ile özel lastik geliştirilmiş olması da yol tutuşu ve verimlilik hedefinin altı çizilen başka bir nokta. Genel ton, A390’un teknik olarak çok iddialı, duygusal açıdan da Alpine mirasını güçlü biçimde taşıyan bir elektrikli performans otomobili olduğu yönünde.

De video is een uitgebreide kennismaking en rij-impressie van de Alpine A390, de nieuwste elektrische berline van Alpine. De presentator benadrukt dat dit model de stap van het merk naar een meer familiaire, grotere auto markeert, zonder de sportieve identiteit los te laten. Er wordt gesproken over 400 pk, vierwielaandrijving en Alpine Torque Vectoring met twee onafhankelijke achtermotoren, bedoeld voor betere tractie en meer precisie in bochten. De eerste indruk van de auto is duidelijk positief: het design wordt omschreven als uitgesproken, modern en vol verwijzingen naar Alpine’s sportieve geschiedenis, terwijl de afwerking met onder meer carbon-inserts en Sabelt Sport-sportstoelen als zeer verzorgd wordt ervaren. Tijdens de rit op de wegen rond Lyon en het Beaujolais komt vooral het rijgedrag sterk naar voren. De A390 voelt volgens de deelnemers snel, lineair en goed doseerbaar aan, met een “zeer goede wegligging”, een “heel precieze” besturing en “geen gevoel van zwaarte”. De auto helt weinig over en blijft “plat” in bochten, wat het sportieve karakter onderstreept. Ook de remmen krijgen lof: meerdere sprekers noemen dat hij goed afremt, en een van hen vindt zelfs dat de Alpine beter remt dan zijn Tesla. Tegelijk wordt aangegeven dat de auto niet alleen sportief is, maar ook comfortabel genoeg blijft voor dagelijks gebruik. De stoelen worden als prettig beschreven en de hoge zit maakt instappen eenvoudig, wat het idee van een compromis tussen sportwagen en gezinsberline versterkt. Er zijn ook enkele kanttekeningen. In de stad maakt de hoge gordellijn de auto minder overzichtelijk, en de kleine spiegels en de 360-gradencamera vragen extra oplettendheid bij manoeuvreren. Verder wordt nog niet alles van de techniek volledig getest, zoals de boostfunctie, omdat daarvoor meer rijtijd nodig is. Maar de algemene teneur is dat Alpine met de A390 een zeer overtuigende elektrische sportberline neerzet: technisch rijk uitgerust, sterk gepositioneerd als nieuw type gezins-Alpine, en met een interieur en onderstel die volgens de sprekers op hoog niveau zitten.

In deze review staat de Alpine A390 centraal als een vanaf de basis elektrisch ontwikkelde, sportief georiënteerde SUV-coupé fastback. De presentator benadrukt vooral hoe Alpine het gewicht van een grote EV probeert te maskeren met een slimme aandrijflijn: een systeem met drie motoren, waarvan één vooraan en twee achteraan. Daardoor kan het merk torque vectoring toepassen op de achteras, waardoor de auto in bochten lichter en gretiger aanvoelt dan zijn 2.121 kg doen vermoeden. Opvallend is dat de auto volgens de review niet aanvoelt alsof hij “de peso” meesleept; de combinatie van een lage accupositie en de actieve verdeling van het koppel zorgt voor een kartachtig gevoel en veel wendbaarheid. Ook wordt genoemd dat de auto 400 pk heeft en een overboost-functie, wat de sportieve insteek extra onderstreept. Binnenin wordt de A390 gepositioneerd als een moderne, bestuurdergerichte EV met veel technologie. De reviewer prijst het Android Automotive-systeem, dat snel en soepel werkt, Google Maps en Google-integratie biedt, en ook apps en spraakbediening ondersteunt. Daarnaast is er Apple CarPlay aanwezig. De cockpit is sterk op de bestuurder gericht, met veel fysieke bediening en een configurabel scherm achter het stuur. Positief noemt hij de duidelijkheid van de displays en de mogelijkheid om regeneratie in meerdere stappen in te stellen, tot en met one-pedal driving. Tegelijkertijd zijn er ook irritaties: de gekozen instellingen worden niet altijd onthouden, de versnellingsselectie via knoppen midden in het interieur vindt hij onprettig, en hij mist een head-up display in zo’n sportieve auto. Qua comfort en praktische bruikbaarheid is het beeld gemengd. De stoelen zitten stevig en de auto voelt luxe genoeg om elektrisch verstelbare bucket seats te bieden, maar achterin is de ruimte beperkt. Met een lengte van 1,90 meter zit de reviewer achter zichzelf “regulín”, met weinig ruimte voor knieën en hoofd door de aflopende daklijn van de fastback. De buitenkant krijgt juist veel lof: de auto wordt omschreven als zeer geslaagd, agressief en opvallend sportief, met 21-inch velgen, een grijze matte lak, een diffuser, verticale achterlichten en een frontsplitter/voorvleugel voor extra neerwaartse druk. Per saldo schetst de review een zeer overtuigende sportieve EV die zwaar lijkt op papier, maar zich verrassend licht en dynamisch gedraagt.

In deze review staat de Alpine A390 centraal: een grote, zware elektrische SUV-coupé die volgens de makers duidelijk bedoeld is als performance-model. De auto wordt omschreven als de ‘storebroderen’ van de A290, met twee uitvoeringen op hetzelfde 89 kWh-accupakket en een vermogen van 400 of 470 pk. De testauto is de duurdere GTS, met een vanafprijs van 509.950 kr., een DC-laadvermogen van 190 kW en optioneel 22 kW AC-laden. De reviewer prijst het gedurfde, Franse design, de 21-inch velgen en de opvallende achterkant, maar benadrukt ook dat de auto duidelijk meer is dan een stijlstudie: hij is gebouwd met performance voor ogen en heeft een grote, bruikbare kofferbak en prima ruimte achterin. Tegelijk blijft het een auto van ruim 2,1 ton, en dat gewicht is een terugkerend thema in de beoordeling. Tijdens het rijden zijn de drie elektromotoren het meest onderscheidend. De A390 heeft twee motoren achterin, één per achterwiel, waardoor de auto in snelle bochten actief naar buiten kan duwen met het buitenste achterwiel. Dat moet hem het gevoel geven van een agile achterwielaandrijver, en volgens de reviewers werkt dat verrassend goed: de auto ligt “fuldkommen fabelagtigt” op de weg en voelt in sport- en trackmodus scherp en zelfverzekerd aan. De Alpine-ingenieurs hebben dus duidelijk geprobeerd de merkgeschiedenis van licht en lenig rijden te vertalen naar een moderne EV-SUV. Toch blijft het volgens de reviewers een compromis: de auto is groot, zwaar en in de praktijk meer familiewagen dan pure sportmachine. Het extra gewicht is voelbaar, en de ene reviewer vindt de kleinere A290 simpelweg leuker en speelser om te rijden. Ook het interieur krijgt veel lof. De cabine wordt omschreven als bijzonder fraai en degelijk aanvoelend, met hoogwaardige materialen, een mooi stuur en een Google-gebaseerd infotainmentsysteem dat “fabelagtigt” werkt. De bediening lijkt intuïtief, met fysieke knoppen voor ramen en handige rijmoduskeuzes, terwijl de lay-out duidelijk verwant is aan Renault-producten, maar met Alpine-eigen accenten. Tegelijk is de auto op comfort niet vlekkeloos: over drempels en oneffenheden voelt hij behoorlijk stevig en soms hard aan, wat hem minder overtuigend maakt als ontspannen stads- of gezinsauto. De reviewers vinden dus een auto die veel goed doet, maar ook een duidelijke prijs en positionering heeft waar niet iedereen zich in zal herkennen.

De Alpine A390 GT is een opvallende, volledig elektrische crossover uit Frankrijk die in deze test vooral indruk maakt met zijn rijgedrag. De auto heeft drie motoren, samen goed voor 400 pk en circa 660 Nm, met één motor voor en twee achter. Daardoor kan hij aan de achterkant per wiel variëren in aandrijving, wat volgens de reviewer zorgt voor sterk torque vectoring, zeer neutraal weggedrag en een opvallend goede bochtstabiliteit. Juist op smalle bochtige wegen komt dat karakter goed naar voren: de auto accelereert schoon uit bochten en voelt sportief aan, zonder oncomfortabel te worden. De reviewer noemt het onderstel zelfs een van de sterkste punten in deze prijsklasse. Tegelijkertijd blijft het gewicht met ongeveer 2,1 ton wel merkbaar, en er is een licht elektrisch gefluit van de motoren te horen onder belasting en regeneratie. Ook op comfort scoort de A390 GT volgens de test behoorlijk goed. Met 20-inch wielen blijft het rijcomfort sterk en de auto wordt uitdrukkelijk geschikt genoemd voor lange afstanden. De reviewer schat dat op de snelweg ongeveer 400 kilometer mogelijk is, afhankelijk van het rijgedrag. Het remmen van regeneratie is instelbaar, maar one-pedal driving ontbreekt. De rijmodi zijn uitgebreid, met onder meer Perso, Track, Safe, Normal en Sport, en ook Google-integratie in het infotainmentsysteem werkt goed. Apple CarPlay is aanwezig. Minder positief is de bediening: er zijn veel aparte knoppen en functies, waaronder een boostfunctie die volgens de reviewer weinig toevoegt naast een gewone kickdown. Ook wordt de zichtbaarheid bekritiseerd, vooral door de forse A-stijlen en het beperkte zicht naar achteren. Praktisch gezien heeft de Alpine sterke en zwakke punten. De bagageruimte van 530 liter is netjes, maar er is geen frunk en ook niet echt een goede plek voor de laadkabel. Achterin is de ruimte beperkt: volwassenen passen wel, maar het is geen ruimtewonder en de middenplaats is ongeschikt voor echt gebruik. Het interieur maakt gemengde indruk. Materialen en opties zoals het alcantara dakhemel, forged carbon en het Devialet-audiosysteem klinken aantrekkelijk, maar vragen flinke meerprijzen. De reviewer vindt de basisuitrusting voor een auto van deze prijs niet uitgesproken premium genoeg, zeker niet gezien zaken als 11 kW-laden standaard en 22 kW tegen meerprijs. De DC-laadsnelheid van maximaal 150 kW noemt hij ronduit teleurstellend voor dit segment. Kortom: een zeer goed rijdende, sportief ingestelde EV met sterk chassis en veel charme, maar ook met dure opties, matige laadsnelheid en een prijs die volgens de tester moeilijk te rechtvaardigen is.

In deze review staat de Alpine A390 GT centraal, een opvallende elektrische crossover met een uitgesproken sportieve insteek. De tester benadrukt vooral het design: een scherpe, driehoekige neus, agressieve dagrijverlichting, 20-inch wielen, blauwe Alpine-remklauwen en een coupé-achtige daklijn. Ook achteraan is de auto sterk vormgegeven, met veel reliëf, een dubbele spoiler-achtige vorm en een breed ogende achterzijde. De auto trekt volgens de reviewer duidelijk aandacht op straat, zelfs in een matgrijze kleur. Dat uiterlijk is voor Alpine een belangrijk deel van de aantrekkingskracht: het is geen anonieme EV, maar een auto met veel aanwezigheid en een duidelijk performance-imago. Praktisch gezien scoort de A390 GT behoorlijk goed. De bagageruimte achterin wordt genoemd als 532 liter, met een vrij rechthoekige opening waardoor laden eenvoudig is. Er is geen frunk, dus alles moet achterin mee, maar volgens de tester is er genoeg ruimte voor bagage van vier personen voor een reis van drie tot vier dagen. Ook het interieur wordt positief besproken: zachte materialen, een mix van synthetisch leer en alcantara, sfeerverlichting en een duidelijk premiumgevoel. De stoelen zitten stevig maar comfortabel en bieden goede ondersteuning. Achterin is er ruimte voor twee personen van ongeveer 1,80 meter, al zit de zitbank wat laag ten opzichte van de benen. De cabine oogt echter wel herkenbaar Renault/Alpine-achtig, wat niet door iedereen als volledig exclusief zal worden ervaren. Op technologisch vlak lijkt Alpine het slim aan te pakken met Google Automotive ingebouwd. Google Maps is geïntegreerd met EV-routing, inclusief laadpunten en een verwachte actieradius bij aankomst. Ook Apple CarPlay en Android Auto werken draadloos. De bediening met aparte knoppen voor regeneratie, rijmodi en de opvallende Overtake-knop wordt als leuk en gebruiksvriendelijk ervaren. Rijdend voelt de auto levendig en speels aan; de sfeer achter het stuur nodigt uit tot enthousiast rijden, zonder dat de tester het expliciet als circuitauto neerzet. Qua specificaties gebruikt deze GT-versie twee elektromotoren met 400 pk, een 0-100 km/u van net onder de 5 seconden, een 89 kWh netto batterij en een WLTP-actieradius van 557 km. In de praktijk verwacht de reviewer ongeveer 430 tot 450 km, met een gemiddeld verbruik rond 19 kWh/100 km.

De review draait om de nieuwe Alpine A390 GT, een volledig elektrische sportieve fastback met vijf zitplaatsen, 400 pk, 660 Nm en een rijklaar gewicht van ruim 2,2 ton. De maker benadrukt steeds dat dit auto-idee op het eerste gezicht botst met Alpine’s traditie van lichtgewicht sportwagens, maar dat de A390 toch verrassend veel van het merk-DNA weet mee te nemen. Vooral het onderstel en de aandrijflijn vallen op: drie elektromotoren, met twee motoren achter voor torque vectoring, moeten de auto extra scherp en speels maken. Volgens de reviewer werkt dat overtuigend; de auto stuurt erg levendig voor zijn formaat en voelt op bochtige wegen duidelijk sportiever aan dan je van een voertuig in dit gewichtsklasse zou verwachten. De rijbeleving wordt uitgebreid besproken. In de Track-stand geeft de auto sterk en vlot vermogen af, terwijl de 0-100-sprint in 4,8 seconden wordt genoemd als nette prestatie. De reviewer prijst vooral het chassis: de demping is breed inzetbaar afgesteld zonder adaptief of magnetisch onderstel, waardoor de A390 zowel comfort op de landweg biedt als voldoende ondersteuning in snelle bochten. Oneffenheden worden naar eigen zeggen makkelijk weggewerkt en de auto houdt ondanks enige rolbewegingen goed stand. De Overtake-knop op het stuur geeft extra punch bij inhalen, en de rijmodi Safe, Normal, Sport, Perso en Track maken de auto breed inzetbaar. Ook de remregeneratie is instelbaar, met drie niveaus plus one-pedal driving. Ook het interieur krijgt een positieve, sportieve beoordeling. De cockpit is duidelijk op de bestuurder gericht, met een groot tellerdisplay, een centraal scherm dat licht naar de bestuurder draait, veel alcantara en leer, en fraaie details zoals forged carbon en jet-achtige schakelknoppen. De basishandbediening en stoelen worden al als sportief genoeg beschouwd, terwijl hogere varianten nog dikkere sportstoelen bieden. Achterin is er volgens de reviewer voldoende hoofd- en beenruimte, al wordt de materiaalkeuze daar wel wat eenvoudiger. Praktisch gezien scoort de A390 ook redelijk: de bagageruimte bedraagt 532 liter, of 1640 liter met neergeklapte achterbank. De bruikbare accucapaciteit is 89 kWh, waarmee de reviewer een realistisch verbruik van ongeveer 22 tot 27 kWh/100 km verwacht; het display toont bij 91% nog 487 km. Minder enthousiast is hij over het DC-laadvermogen van 150 kW, dat hij voor zo’n grote EV aan de krappe kant vindt, al noemt hij de optionele 22 kW AC-lader en bidirectioneel laden wel een plus. Per saldo ziet hij de A390 als een geslaagde poging om Alpine naar een nieuwe doelgroep te brengen zonder de rijbeleving op te geven.

De Alpine A390 GTS wordt neergezet als de sportiefste en meest spannende uitvoering van het model. Voor £69.390 krijg je 470 pk en meer dan 600 lb-ft koppel, goed voor een 0-62 mph-sprint van net onder de 4 seconden. Toch oogt de auto opvallend ingetogen aan de buitenkant, omdat hij vrijwel identiek is aan de GT. De reviewer vindt dat niet erg, juist omdat de auto daardoor “confidently sporty” oogt zonder overdreven te zijn. De GTS staat op 21-inch wielen met Michelin Pilot Sport 4S-banden, wat de grip en het sportieve karakter ten goede komt, al levert dat wel wat in op efficiency en dus actieradius. De genoemde WLTP-achtige actieradius komt uit op 311 mijl, wat in dit segment duidelijk achterblijft bij rivalen zoals de BMW iX3, Mercedes GLC EV en Porsche Macan EV. Ook de laadsnelheid van 190 kW wordt als minder competitief gezien, zeker omdat veel concurrenten inmiddels boven de 300 kW halen. De opgegeven laadtijd van 10 naar 80 procent is ongeveer 27 minuten. De reviewer noemt dit niet rampzalig, maar wel een duidelijke zwakke plek voor wie veel snelwegkilometers maakt. Op de weg maakt de A390 GTS juist veel indruk. Ondanks het ontbreken van adaptieve dempers of luchtvering rijdt hij volgens de reviewer “really very well”, mede dankzij hydraulische bump stops en een afstelling die een mooi midden houdt tussen sportiviteit en comfort. Op de 21-inch wielen blijft de auto comfortabel en gecontroleerd, en vermoedelijk wordt hij op de standaard 20-inch set-up nog beter geveerd. De besturing wordt geprezen omdat die licht maar natuurlijk aanvoelt, terwijl het rempedaal goed moduleerbaar is en de accelerator soepel reageert. Daardoor voelt de auto snel, maar niet intimiderend; hij nodigt uit om bochtige wegen op te zoeken zonder dat je als bestuurder hard hoeft te werken. De torque vectoring met twee achterste elektromotoren maakt de auto bovendien speels en behulpzaam in snel genomen bochten, wat de GTS ten opzichte van de GT net wat extra plezier geeft. In het interieur scoort de Alpine ook goed. De reviewer is positief over de snelle schermen, de ingebouwde Google-software en vooral de aanwezigheid van fysieke knoppen voor klimaat en belangrijke bedieningselementen. Dat maakt de ergonomie beter dan bij sommige rivalen, waaronder de BMW en Mercedes die worden genoemd. Ook de stuurwielbediening werkt prettig, met directe knoppen voor media, cruise control en een draaiknop om regeneratie en one-pedal driving te regelen, van sterk vertragen tot vrij uitrollen. De afwerking wordt als degelijk beoordeeld; carbonaccenten en het optionele forged carbon tillen de cabine naar een hoger niveau, en het gebruik van echt leer draagt bij aan een premium gevoel. Voorin zit de auto comfortabel, met goede ondersteuning en voldoende verstelbereik, al is de opbergruimte niet enorm en is er slechts één bekerhouder. Achterin zijn er meer compromissen. Door de aflopende daklijn is de hoofdruimte voor langere passagiers beperkt en ook de voetruimte is niet ideaal als de voorstoel laag staat. De middelste zitplaats is smal en dus vooral geschikt voor korte ritten of jongere kinderen. De kofferbak maakt veel goed met 532 liter inhoud, wat iets meer is dan in de BMW iX3, en meer dan 1.600 liter met de banken neergeklapt. Wel ontbreekt een frunk, omdat de sportieve neus alle ruimte onder de motorkap inneemt. Alles bij elkaar noemt de reviewer de A390 GTS een erg aantrekkelijke, onderscheidende elektrische gezins-SUV die leuk rijdt en prettig in gebruik is, maar met een duidelijk minder sterke actieradius en laadsnelheid dan de beste concurrenten.

De video behandelt de Alpine A390 GT als een opvallende, volledig elektrische SUV met sportieve ambities en een sterk Franse identiteit. De reviewer benadrukt vooral het design: de auto oogt volgens hem uniek, met veel verwijzingen naar Alpine’s raceverleden, een uitgesproken lichtsignatuur, veel aerodynamische details en een geslaagd, gespannen lijnenspel. Ook de proporties vallen op: 4,62 meter lang, 1,89 meter breed en 1,53 meter hoog, met een grote kofferbak van 532 liter en 1643 liter met de achterbank neergeklapt. Dat maakt hem bruikbaar als gezinsauto, al wijst de reviewer erop dat de auto door zijn gewicht van ruim 2,1 ton en de afmetingen duidelijk geen lichte sportieveling meer is. Technisch is de A390 GT bijzonder: drie elektromotoren, vierwielaandrijving via Alpine Active Torque Vectoring, 400 pk en 661 Nm in de GT, met een 0-100 km/u in 4,8 seconden. De reviewer is erg te spreken over het onderstel, de stuurprecisie en vooral het vermogen om het gewicht te maskeren in bochten. Hij noemt de auto verrassend wendbaar, stabiel en vertrouwenwekkend, zelfs op stevig tempo. De remmen maken volgens hem een sterke indruk, met een direct en goed doseerbaar gevoel. In combinatie met de Michelin Pilot Sport-banden levert dat een dynamiek op die hij tot de beste in het segment rekent. De auto filtert oneffenheden bovendien knap weg: kleine oneffenheden worden goed geabsorbeerd en ook op de snelweg blijft hij comfortabel en stil, al waarschuwt de reviewer dat die geluidsisolatie de snelheid kan maskeren. In het interieur is het oordeel gemengder. De voorkant biedt fraaie elementen zoals het met leer beklede stuur, Alcantara, forged carbon en sportstoelen met verwarming en massage, maar daar tegenover staan volgens de reviewer te veel harde kunststoffen, vooral op de achterportieren, middenconsole en diverse bedieningsdelen. De achterbank is bruikbaar, maar krap voor volwassenen; voor lange passagiers is de ruimte duidelijk beperkt. Positieve punten zijn wel de Google-gebaseerde infotainmentomgeving, draadloze Apple CarPlay en Android Auto, een 360-gradencamera, warmtepomp, veel rijhulpsystemen en een goede ergonomie met handige shortcuts zoals de My Safety-knop. Minpunten zijn het ontbreken van een head-up display en de beperkte middenconsole- en achterpassagiersruimte. Ook op laadvlak ziet de reviewer een duidelijk aandachtspunt: 150 kW DC-laadvermogen is netjes vol te houden en leverde hem circa 27 minuten van 10 naar 80 procent, maar in 2026 vindt hij het te weinig tegenover de concurrentie en bovendien mist hij 800V-architectuur. In gebruik noteerde hij 21-22 kWh/100 km op gemengde wegen en 27-28,5 kWh/100 km op snelweg, wat neerkomt op een realistische actieradius van rond 410-420 km gemengd en ongeveer 310-330 km op snelweg. Zijn eindoordeel is daardoor dubbel: technisch en dynamisch zeer sterk, esthetisch misschien de mooiste in zijn klasse, maar prijs, laadsnelheid, afwerking en efficiency remmen het totaalbeeld.

In deze video staat de Alpine A390 GT vooral centraal als rij-ervaring, niet als traditionele volledige autotest. De presentatoren trekken met de auto de Alpen in en benadrukken meteen dat het om een duidelijke rijdynamische proef gaat, met veel aandacht voor het nieuwe torque vectoring-systeem. Juist daar blinkt de A390 volgens hen uit: de auto stuurt zeer precies, voelt lichtvoetig aan en laat in bochten een opvallend sterke aandrijving van buitenste naar binnenste wiel zien. Dat geeft een bijna kart-achtige sensatie, waarbij de auto in bochten extreem neutraal en stabiel blijft. Ze prijzen ook de remkracht, die “incroyable” wordt genoemd, en de algemene veiligheids- en controlegevoelens achter het stuur. Tegelijkertijd valt op dat de reviewer de auto niet als een pure circuitauto neerzet, maar als een snelle, krachtige en vooral leuke reisgenoot voor bergwegen en weekendritten. Ook het interieur komt uitgebreid aan bod. De A390 maakt volgens de presentatoren direct indruk zodra je instapt: het interieur oogt stijlvol, heeft een duidelijk premium gevoel en gebruikt een combinatie van fraaie materialen en een digitaal, modern dashboard met Android Automotive en Google Maps achter het stuur. Tegelijk blijven er kanttekeningen. Er zijn hardere kunststoffen op sommige plaatsen, de afwerking is niet volledig topsegment-waardig en de ergonomie blijft vrij minimalistisch. Ze missen een head-up display, een digitale binnenspiegel en vinden de camera voor achteruitrijden niet premium genoeg. De stoelen worden als behoorlijk comfortabel beschreven, maar niet echt diep genoeg kuipvormig; fijn afstellen, een uitschuifbare zitting, massage of ventilatie ontbreken op deze uitvoering. De achterbank is bruikbaar, maar niet ruim: voor iemand van bijna 1,90 m zitten de knieën snel hoog, de hoofdruimte is beperkt, en comfortvoorzieningen zoals armsteun of panoramadak ontbreken. Voor kleine gezinnen is het volgens hen nog net acceptabel, maar zeker niet royaal. Qua praktisch gebruik en elektrische prestaties is de indruk gemengd. De kofferbak wordt juist positief ontvangen: voor een sportieve auto is die opvallend groot en geschikt om meerdere koffers mee te nemen. Aan de voorkant ontbreekt echter een frunk, wat ze onpraktisch vinden voor kabels en kleine bagage. De actieradius wordt genoemd als 551 km op 20-inch velgen en 497 km op 21-inch velgen; in de geteste configuratie wordt in realistisch gebruik ongeveer 23 kWh/100 km gemeten bij rustig tot stevig rijden. In de praktijk reden ze 316 km van 100% naar 10%, wat laat zien dat de bruikbare actieradius prima is, maar niet uitzonderlijk. De laadsnelheid start wel met ongeveer 150 kW, maar daarna valt het tegen: na circa 30 minuten stond de accu pas rond 70%, wat door de reviewers als teleurstellend en trager dan sommige concurrenten wordt ervaren. Per saldo zien zij de A390 GT als een begeerlijke elektrische sportieve crossover met een schitterend design, sterke rijbeleving en een breed inzetbare basis, maar met duidelijke minpunten in achterinruimte, uitrusting en snelladen.