Alpine A290 reviews

De TechDrive-review van de Alpine A290 GTS is duidelijk een liefdesverklaring aan het design en de uitstraling van de auto, maar tegelijk ook een vrij nuchtere proefrit waarin de praktische beperkingen en het verbruik stevig worden benoemd. De auto wordt omschreven als opvallend mooi, agressief en zeer geslaagd vormgegeven, met details zoals de X-vormige lichtsignatuur, de brede carrosserie, de 19-inch wielen en de compacte afmetingen van 3,99 meter. Ook het interieur scoort hoog door de specifieke GTS-afwerking met nappaleder, de fraai vormgegeven stoelen, de verbeterde materialen ten opzichte van de Renault 5 en het overvloedige gebruik van fysieke knoppen. Android Automotive, de draadloze lader, de twee USB-C-aansluitingen en de uitgebreide telemetrie- en coachingfuncties worden als modern en leuk ervaren, vooral voor wie met de auto sportief aan de slag wil. Tijdens het rijden maakt de A290 veel indruk met zijn onderstel. De auto wordt meerdere keren geroemd om de balans tussen strakheid en comfort: stevig, maar niet oncomfortabel of rugbrekend. De hydraulische eindstop van de demping, de brede Michelin Pilot Sport S5-banden en het multilink-achterstel zorgen volgens de reviewers voor veel grip en een zeer stabiel, “incollato” gevoel op de weg. In de bochten trekt hij goed door en torque vectoring werkt effectief, waardoor de auto levendig en precies aanvoelt. Ook de besturing en het compacte karakter worden geprezen, met een draaicirkel van rond de 10 meter die de auto in de stad opvallend wendbaar maakt. De remmen maken eveneens indruk: de combinatie van regeneratief en mechanisch remmen wordt als uitstekend gemoduleerd beschreven, met duidelijk gevoel en sterke vertraging. Tegelijkertijd komen de zwakke punten snel boven water. De achterbank is zeer krap, met weinig beenruimte, weinig hoofdruimte en praktisch geen comfortvoorzieningen achterin; de derde hoofdsteun belemmert zelfs het zicht naar achteren. De bagageruimte van ongeveer 350 liter is op zich prima, maar de laadvloer is onhandig en maakt inladen lastig. Qua efficiëntie is de auto ronduit dorstig: verbruiken van 15 kWh/100 km in de stad bij warme omstandigheden lopen snel op naar 19 kWh/100 km bij 110 km/h en zelfs 23,5 tot 30+ kWh/100 km bij hogere snelheden of stevig gebruik. De actieradius voelt daardoor grillig en teleurstellend voor een elektrische auto in deze klasse. Laden gaat bovendien niet indrukwekkend: 11 kW AC en 100 kW DC, maar in de praktijk wordt een piek rond 60 kW genoemd en duurt 20-80% ongeveer 33 tot 35 minuten. Ook ontbreekt echte one-pedal drive, omdat de auto niet volledig tot stilstand regenereert. De algemene conclusie is daarom tweeslachtig maar helder: wie vooral een emotionele, mooie en dynamisch sterke compacte EV zoekt voor korte ritten, stadsverkeer en bochtige wegen, zal hier veel plezier aan beleven. Wie echter veel waarde hecht aan efficiëntie, achterpassagierscomfort, rust op de snelweg en scherpe laadtijden, loopt tegen duidelijke grenzen aan. De reviewers noemen de auto prachtig en verslavend om naar te kijken en mee te rijden, maar tegelijk “cara come il fuoco” en op meerdere fronten niet ideaal als dagelijkse alleskunner.

De Alpine A290 GTS wordt in deze test neergezet als een opvallend eigenzinnige elektrische hot hatch, die duidelijk meer is dan alleen een sportief aangeklede Renault R5. De reviewer benadrukt dat Alpine de auto serieus heeft aangepakt met een bredere spoorbreedte, stijvere stabilisatoren, een eigen onderstelafstemming, betere remmen en Michelin-banden. Ook het design krijgt veel aandacht: de 19-inch wielen, brede wielkasten, ingewerkte Franse vlagdetails en vooral de X-vormige koplampen geven de A290 een chique en herkenbare uitstraling. Tegelijkertijd worden de brede dorpels als nadeel genoemd, omdat instappen daardoor lastiger wordt. Op de weg overtuigt de A290 vooral door zijn betrokken rijgedrag. De combinatie van aandrijving, vering en stuurinrichting wordt omschreven als harmonieus en tegelijk heerlijk ‘krawallig’: de auto vraagt iets van de bestuurder, maar blijft wel goed beheersbaar. De reviewer vindt juist de duidelijk merkbare aandrijfreacties in het stuur leuk, omdat je voelt dat er echt gewerkt wordt. In de sportstand van ESP laat de achterkant bovendien af en toe bereidwillig meedoen, wat de auto extra speels maakt. De zogeheten Overtake Button wordt genoemd als een bijzonder plezierige functie die telkens opnieuw voor kinderlijk enthousiasme zorgt. Daarmee slaagt Alpine erin om een compacte EV echt emotioneel en vermakelijk te maken. Aan de andere kant heeft die sportieve insteek een prijs. De GTS-versie start bij 45.000 euro, terwijl de basisversie al vanaf 39.000 euro begint; dat wordt voor een kleine auto stevig genoemd. Belangrijker nog: de elektrische cijfers zijn niet indrukwekkend. In de test komt de gemiddelde actieradius uit op slechts 232 km. De gemeten DC-laadsnelheid van 10 naar 80 procent ligt gemiddeld op 74 kW, wat de reviewer als duidelijk geen uitblinker bestempelt. Het verbruik is met 24,4 kWh per 100 km op de pendelroute hoog voor een relatief lichte auto van minder dan 1,5 ton, wat volgens de reviewer laat zien dat de efficiëntie van de aandrijflijn nog beter kan. Alles bij elkaar is dit volgens de review een heel geslaagde niche-auto: niet de meest rationele EV, maar wel eentje die laat zien dat elektrisch rijden heel leuk kan zijn. De Alpine A290 GTS biedt veel plezier in stadsverkeer, rotondes en op bochtige buitenwegen, volledig binnen de verkeersregels en emissievrij. Het blijft wel een auto met duidelijke compromissen op prijs, actieradius en laadprestaties, maar de rijbeleving en het karakter maken die nadelen voor de doelgroep deels goed.

De review draait vooral om de Alpine A290 als eerste volledig elektrische vijfdeurs sportauto van het merk. De tester komt al snel tot een positieve eerste indruk: de auto voelt licht, reageert direct en levert ondanks de 218 pk genoeg tempo om in normaal gebruik al plezier te geven. De A290 is met zijn korte wielbasis van 2,53 meter, verbrede spoorbreedte en relatief lage rijklaargewicht van net geen 1.500 kg duidelijk op wendbaarheid gebouwd. In bochten voelt hij volgens de reviewer fantastisch aan, met veel grip en een scherp stuurgevoel. Wel merkt hij op dat de besturing in normaalstand wat te licht is en dat het verschil tussen normaal en sportiever rijgedrag groter had gemogen, vooral qua gasreactie en stuurzwaarte. Op nat wegdek blijft de auto overtuigend, maar de voorwielaangedreven karaktertrekken zijn goed voelbaar. De optionele sound-ervaring draagt bij aan de beleving, al vindt de tester het kunstmatige motorgeluid persoonlijk wat te nep. Ook qua aandrijving en laden schetst de video een concreet beeld. De krachtige versie in GTS-uitvoering sprint in 6,4 seconden naar 100 km/h. De batterij heeft een capaciteit van 52 kWh en de opgegeven actieradius ligt rond 360 km voor de 218 pk-versie; de 177 pk-variant komt ongeveer 20 km verder. Snelladen gaat met maximaal 100 kW, waarmee de accu van 15 naar 80 procent in circa 30 minuten kan worden opgeladen. Dat is niet spectaculair voor moderne EV-normen, maar wel bruikbaar voor deze klasse. De reviewer benadrukt bovendien dat Alpine bewust een niet-oversized, relatief lichte accu heeft gekozen om de balans tussen prestaties, gewicht en actieradius goed te houden. Het interieur maakt eveneens indruk. De afwerking wordt omschreven als uitstekend en solide, met een premium gevoel dat bij de prijs hoort. Tegelijk zijn er duidelijke Alpine-accenten, zoals het verlichte A290-logo dat van kleur verandert per rijmodus, de F1-achtige bediening voor regeneratie en de drieknops-achtige versnellingskeuze in het midden, die doet denken aan de A110. De dubbele 10-inch displays, navigatie, adaptieve cruisecontrol, achteruitrijcamera, verwarmbare stoelen en automatische airco horen tot de standaarduitrusting. Design blijft voor Alpine belangrijk: de vier frontlampen, de dubbele X-signatuur en de Brembo-remmen onderstrepen de sportieve uitstraling. Praktisch blijkt de vijfdeurs carrosserie bruikbaar, met achterin voldoende ruimte voor iemand van 1,70 meter en 360 liter bagageruimte, uit te breiden tot circa 1.100 liter. De test eindigt duidelijk positief: de A290 maakt elektrische auto’s emotioneler en is vooral een erg leuk stuurmansauto.

In deze update over zijn Alpine A290 GTS Plus long-termer is de toon duidelijk positief: de auto heeft de tester na vier maanden nog altijd volledig in de ban. Hij noemt de A290 “absolutely loved every day and every mile” en prijst vooral het uiterlijk, de sportieve uitstraling en de hoeveelheid reacties die de auto oproept. De frozen grey lak met rode accenten vindt hij erg gaaf om te zien, maar tegelijk plaatst hij daar meteen een belangrijke praktische kanttekening bij: deze echte frozen paint is gevoelig en lastig te onderhouden. Vogeldrop moet snel weg, een hosepipe of wasbeurt vraagt voorzichtigheid en kleine tikken kunnen al schade veroorzaken. Daardoor zou hij, als hij de auto met eigen geld kocht, liever voor gewone glanslak kiezen met een satin PPF eroverheen. Het uiterlijk scoort dus hoog, maar de gebruiksvriendelijkheid van deze specifieke afwerking minder. Technisch gezien blijft de A290 indruk maken. De Michelin-banden zijn speciaal voor de auto ontwikkeld en de reviewer noemt de Pilot Sport S5 als een van de beste banden op de markt. Tegelijk laat de video zien dat zo’n OEM-specifieke band ook een nadeel heeft: een spijker of schroef dicht bij de zijwand betekent meteen vervanging, en de juiste A29-marked band moest zelfs vanuit Frankrijk worden opgestuurd. Dat zorgde voor twee weken stilstand, al werd het uiteindelijk snel opgelost bij Southbourne Tyres. De hele ervaring maakt wel duidelijk dat bandenspecificatie belangrijk is, maar ook dat de beschikbaarheid van vervangende exemplaren een praktische zorg kan zijn, zeker als de auto je enige vervoer is of je onderweg pech krijgt. In het interieur blijft de A290 sterk scoren. De stoelen, het stuur en de algemene sfeer in het interieur bevallen hem beter dan in de Renault R5, maar de auto heeft volgens hem een pijnlijk gemis: geen bekerhouders. Daar is inmiddels een slimme 3D-geprinte oplossing voor gevonden die boven de draadloze laadmat klikt, de USB-C-aansluiting vrij laat en gewoon functioneel blijft. Dat soort details onderstrepen dat de A290 een leuke, doordachte auto is, maar soms net wat te eigenzinnig in zijn praktische indeling. Ook laden blijkt in de praktijk een groot voordeel: via een 7 kW-thuislader en een verlengkabel kan hij de auto nu buiten de garage laden, met ongeveer 170 tot 180 mijl bruikbare actieradius per volle lading en naar eigen schatting minder dan £10 per laadbeurt. Dat maakt de A290 als dagelijkse lokale auto duidelijk goedkoop in gebruik, al waarschuwt hij dat openbare snelladers in het VK met 80 à 90 p/kWh juist duur en onaantrekkelijk kunnen zijn. Rijden blijft het sterkste punt. In sportmodus voelt de A290 volgens hem “dart-y” en speels aan, met erg goede handling en een auto die je direct een glimlach bezorgt. De overtake-knop geeft kortstondig volledige power, maar belangrijker is dat de auto volgens hem overal plezierig en levendig aanvoelt. De conclusie van deze update is daarom gemengd maar overwegend positief: een razend leuke, mooie en efficiënte elektrische hot hatch met sterk rijgedrag en slimme oplossingen, maar ook enkele irritante gebruikspunten zoals de kwetsbare frozen lak, het gebrek aan bekerhouders en de afhankelijkheid van specifieke banden.

De Alpine A290 GT Performance komt in deze review naar voren als een uitgesproken sportieve elektrische stadsauto met een sterke focus op beleving, design en dynamiek. De auto wordt nadrukkelijk neergezet als de elektrische neef van de Renault 5, maar dan met een veel eigenzinniger en prestatiegerichter karakter. De reviewer benadrukt vooral de breedte van de auto: hij is 6 cm breder dan de Renault 5, staat op 19-inch wielen met Michelin Pilot Sport S-banden en heeft Brembo-remmen met 320 mm-schijven. Dat alles moet zorgen voor extra stabiliteit en past bij het compacte platform met een korte wielbasis van 2,56 meter. Ook het uiterlijk krijgt veel lof: de X-vormige lichtsignatuur, de Alpine-logo’s, de sneeuwvlokdetails in de grille en de bredere bumpers geven hem een duidelijke motorsportuitstraling. In het interieur zet de A290 die sportieve lijn voort. Het stuur met afgeplatte onderkant, de competitie-achtige bedieningselementen en vooral de drie opvallende knoppen springen eruit. De OV-knop geeft 10 seconden extra vermogen voor een inhaalsprint, waarna je 30 seconden moet wachten op herlaadmogelijkheid van die boost. Met de draaiknop voor regeneratie kun je vier standen kiezen, inclusief one-pedal driving. De reviewer vindt die functies leuk en speels, omdat ze echt iets van een race- en Formule 1-gevoel oproepen. Ook praktisch zit het best goed: Android Auto en Apple CarPlay zijn aanwezig, de klimaatbediening heeft fysieke knoppen en de afwerking combineert degelijke kunststoffen met goede leerachtige oppervlakken. Wel is er geen draadloze telefoonlader en zijn de voorstoelen de standaardstoelen van de GT Performance-versie, al ondersteunen ze prima. Achterin wordt duidelijk dat de A290 vooral voor de bestuurder is bedoeld. Voor iemand van 1,70 meter zit de recensent al dicht tegen het dak, en de knieruimte is beperkt. De achterbank is dus vooral geschikt voor korte ritten. De bagageruimte van ongeveer 277 tot 280 liter is bruikbaar voor een stadsauto en heeft een handige dubbele bodem voor laadkabels, maar de hoge laaddrempel valt op. Tijdens het rijden blijkt de auto juist erg overtuigend: de 220 pk leveren indrukwekkende prestaties, de auto voelt solide en stabiel aan, en op bochtige wegen komt de extra breedte goed van pas. De besturing is direct maar wel wat te licht bekrachtigd. In de hoogste regeneratiestand kan het systeem zo sterk afremmen dat het oncomfortabel wordt; in de stad werkt one-pedal driving het best. Qua comfort vindt de reviewer de balans verrassend goed: sportief, maar niet onnodig hard of stuiterig. Verbruik blijft ook netjes: de test leverde gemiddeld minder dan 16 kWh/100 km op, zelfs met veel snelweg en nationale weg. Alles bij elkaar ziet de reviewer de Alpine A290 GT Performance als een geslaagde mix van elektrische efficiëntie en echte rijbeleving. De auto is niet bedoeld als gezinsauto of als comfortabel alleskunner, maar juist als compacte, onderscheidende hot hatch voor liefhebbers van sportief rijden. De grootste minpunten zijn de beperkte ruimte achterin, de hoge prijs van 41.900 euro en het feit dat de regeneratiebediening via een draaiknop minder intuïtief is dan met schakelpeddels. Daartegenover staan het sterke design, de levendige prestaties, de praktische bediening in het interieur en het verrassend volwassen weggedrag. De reviewer concludeert daarom dat Alpine de sportieve identiteit goed heeft vertaald naar een EV-concept.

De reviewer ziet de Alpine A290 GTS als een van de aantrekkelijkste elektrische auto’s van dit moment, vooral door het design. De auto wordt omschreven als prachtig in de blauwe lak met zwart dak, met een moderne en sportieve uitstraling zowel buiten als binnen. Hij benadrukt dat de A290 GTS de sportievere, door Alpine aangepakte versie van de Renault 5 Electric is en dat de auto in 2025 zelfs Car of the Year en Design of the Year won. Volgens hem is dit een EV voor mensen zonder kinderen die iets funs en stijlvols willen voor stad en korte ritten, eerder dan een praktische alleskunner.

Deze video is een eigenaarsinterview over de Alpine A290 GT 180 pk, gebruikt als dagelijkse auto. De eigenaar koos de Alpine vooral uit plezier en design, en niet omdat hij per se een sportieve hatchback zocht. Hij wilde aanvankelijk een Renault 5, maar stapte over omdat het prijsverschil met de lease verrassend klein was: ongeveer 320 euro per maand voor een Renault 5 tegenover 350 euro voor de Alpine. Daarmee krijgt hij voor een relatief beperkte meerprijs een auto die volgens hem duidelijk meer uitstraling en “fun” biedt. De wagen die besproken wordt is de GT-versie met 180 pk, 52 kWh batterij en enkele opties zoals blauwe lak en speciale velgen; de GTS met 220 pk en meer uitrusting wordt genoemd als veel duurdere stap omhoog. In gebruik waardeert de eigenaar vooral het rijgevoel. Hij noemt de Alpine merkbaar anders dan zijn Scenic en ziet echt een ander DNA: de besturing is precies, het chassis voelt scherp en op bochtige wegen komt de auto het best tot zijn recht. Hij rijdt ongeveer 1000 km per maand, totaal rond de 13.000 km in een jaar, en voor zijn dagelijkse trajecten is de actieradius voldoende. In normale omstandigheden haalt hij ongeveer 300 km, terwijl hij in de winter en op hogere snelheden duidelijk meer verbruik ziet. De actuele consumptie lag rond 15,6 kWh/100 km bij warm weer, maar in winter kan dat oplopen tot ongeveer 26 kWh/100 km. Dat maakt duidelijk dat de efficiëntie sterk afhangt van seizoen en gebruik. Over laden is hij genuanceerd positief. Thuis of op het werk laden is makkelijk en goedkoop; hij kan daar meestal gewoon dagelijks bijladen. Snelladen heeft hij ook geprobeerd, maar hij merkt op dat de auto piekt rond 100 kW en vervolgens snel terugvalt naar ongeveer 50 kW. Voor zijn eigen gebruik is dat geen groot probleem, maar voor wie vaak lange ritten maakt, is het geen sterke eigenschap. Het interieur vindt hij aantrekkelijker dan dat van de Renault 5, met meer uitstraling, een prettige stuurpositie en een ergonomie die hij logisch vindt. Toch blijft de auto in zijn ogen nadrukkelijk een 2+2: de achterbank is de grootste teleurstelling, vooral voor grotere volwassenen of wanneer het bestuurderszitje ver naar achteren staat. Ook de bediening heeft enkele kanttekeningen. Hij houdt niet van de gekozen schakelaar voor regeneratie en zou liever stuurpaddels hebben, zoals in andere Renault-modellen. De regeneratie zelf vindt hij wel voldoende, maar de one-pedal-functie zat op het moment van de video nog niet op zijn auto en zou pas via een update komen. Verder noemt hij gripverlies of wat aandrijfneigingen op nat wegdek als typisch nadeel van deze krachtige voorwielaangedreven EV. Al met al blijft zijn oordeel duidelijk positief: voor wie vooral een leuke, opvallende en vlotte elektrische auto wil voor alleen of met z’n tweeën, is de Alpine A290 volgens hem een geslaagde keuze.

De video laat een zeer complete eerste rijtest van de Alpine A290 GT zien, de sportieve elektrische hatchback op basis van de Renault 5. De reviewer benadrukt direct dat Alpine zijn rally- en Formule 1-DNA in deze auto heeft gestopt: de auto oogt compact, gespierd en opvallend eigenzinnig, met rally-achtige X-ledsignaturen, 19-inch velgen, Brembo vierzuiger-monoblock remklauwen en een design dat duidelijk verschilt van de gewone Renault 5. Ook achteraan en in het interieur wordt die eigen identiteit consequent doorgetrokken, met veel scherpe lijnen, een sportief stuur, kuipachtige stoelen en een cockpit die volledig op de bestuurder is gericht. De combinatie van harde en zachte materialen wordt als degelijk ervaren, al is de afwerking vooral functioneel en niet luxueus. Een leuke vondst is de centraal geplaatste vingerwervel/drive-selector uit de Alpine A110, evenals de speciale toets op het stuur voor maximale power bij inhalen. Tijdens het rijden komt de A290 GT vooral over als een speelse, snelle en directe hot hatch. De auto beschikt over 180 pk en 285 Nm, goed voor 0-100 km/u in 7,4 seconden; volgens de reviewer geeft dat in de praktijk een zeer felle acceleratie die de inzittenden echt in de stoel drukt. In sportmodus is er kunstmatig motorgeluid aanwezig, wat volgens hem verrassend goed past bij het karakter. De besturing is netjes en informatief, maar had voor zijn smaak iets zwaarder en scherper gemogen in een sportieve EV. Het onderstel is aan de stevige kant en op slechte wegen voel je de oneffenheden en korte schokken duidelijk binnenkomen, mede door de dunne bandwang van de Michelin Pilot Sport EV-banden. Tegelijkertijd prijst hij de stabiliteit, de grip en het vertrouwen dat de auto geeft bij vlot bochtenwerk en stevige stuurbewegingen. Windgeruis blijft goed onder controle en de remmen krijgen veel lof voor hun kracht en doseerbaarheid. Op praktisch vlak is de auto minder indrukwekkend maar wel redelijk bruikbaar voor zijn klasse. De bagageruimte van 326 liter is volgens de reviewer prima voor een B-segment sportauto, maar de hoge laaddrempel en de beperkte breedte maken duidelijk dat dit geen gezinsgerichte allrounder is. Achterin is de ruimte acceptabel voor hoofd en benen, maar vooral de voorstoelen en de rijpositie maken indruk. Het infotainmentsysteem met 10,1-inch scherm en Alpine Portal oogt sportief, reageert vlot en biedt telemetrie, rijmodi en moderne smartphone-integratie via Apple CarPlay en Android Auto. De climate controls zijn deels fysiek bedienbaar, wat hij prettig vindt. Wel noemt hij enkele minpunten: de achteruitrijcamera heeft een matige resolutie, er is geen bekerhouder, het audiosysteem overtuigt niet volledig en op slechte wegen kan de auto wat hard aanvoelen. De batterij van 52 kWh levert volgens hem in de praktijk ongeveer 380 km WLTP-bereik, maar bij enthousiast rijden kan dat flink terugzakken richting 200 km. Al met al ziet hij de A290 GT als een erg leuke, emotionele en onderscheidende elektrische sportauto voor stedelijk en sportief gebruik.

Deze video is een rij-impressie van de Alpine A290, waarin de nadruk sterk ligt op het rijgedrag en vooral op de tractieproblemen van de voorwielaangedreven versie. De reviewer vergelijkt de A290 expliciet met de Renault 5, omdat beide op dezelfde architectuur staan en dezelfde batterij gebruiken. Hij legt uit dat de A290 met 180 of 220 pk en tot 300 Nm in de praktijk moeite heeft om al dat vermogen op het asfalt te krijgen. Bij hard accelereren, uit bochten of bij een stilstandssprint patineert de auto merkbaar, zelfs met 19-inch wielen en brede banden. Volgens hem voelt de auto daardoor minder “Alpine-achtig” en meer als een krachtige maar lastig te controleren voorwielaandrijver. De genoemde verbruikscijfers liggen rond 16 kWh/100 km, later stabiliseert hij op 14,3 kWh/100 km, wat hij redelijk noemt voor dit type auto. Op comfort en gebruiksgemak is hij gematigd positief. Hij vindt het interieur en exterieur “banger” en esthetisch erg geslaagd, met name aan de voorkant. De Premium-uitvoering geeft extra’s zoals Devialet-audio en leer, terwijl de stoffering volgens hem ook comfortabel is. Tegelijkertijd merkt hij op dat de binnenruimte voor een stadsauto niet zo groot is als verwacht. De zitpositie en de afmetingen zijn dus meer gericht op stijl dan op praktische ruimtelijkheid. Hij vindt het interieur mooi en de Alpine-sfeerelementen geslaagd, al noemt hij het gele interieuraccent wat discutabel van kleur. In vergelijking met een gewone Renault 5 geeft hij duidelijk aan dat de Alpine-afwerking en uitstraling wel degelijk een stap hoger en specialer aanvoelen. Functioneel heeft de auto wel interessante punten, zoals One Pedal Driving en V2L, maar ook daar plaatst hij kanttekeningen. Het One Pedal-systeem valt volgens hem telkens weg na manoeuvreren of bij herstart, en ook de rijmodus blijft niet goed onthouden: na opnieuw starten staat de auto weer in de normale stand. Dat vindt hij jammer, zeker voor een moderne EV. De sportmodus gebruikt hij zelf nauwelijks en hij twijfelt zelfs of die in de praktijk echt nuttig is, omdat de auto zijn vermogen toch niet goed kwijt kan. Het totale beeld is dus een fraaie, goed uitgeruste elektrische hot hatch met aantrekkelijke techniek op papier, maar met een duidelijk compromis in rijbaarheid doordat de vooras de kracht niet efficiënt verwerkt. Hij noemt zelf alternatieven zoals de MG4 en stelt dat de A290 qua dynamiek en techniek niet volledig overtuigt tegenover de verwachtingen van een Alpine.

De video laat zien dat de Alpine A290 zelfs een uitgesproken petrolhead kan overtuigen. De reviewer noemt het een Alpine A290 GTS Plus en vergelijkt hem regelmatig met de Renault 5 Electric, maar benadrukt dat Alpine de auto breder, sportiever en volwassener heeft gemaakt. De eerste indruk is sterk: de auto heeft een bredere stance, uitgesproken bodykit, dikke side skirts, blauwe accenten, fraaie velgen en een hot-hatchuitstraling die volgens de reviewer van geen enkele hoek ‘niet werkt’. Ook het interieur wordt opvallend positief ontvangen, met nappa leren stoelen die zeer comfortabel zouden zijn, een mooi aan de bestuurder gericht display en een stuurwiel met F1-invloeden. Fijn zijn ook de verwarmde stoelen, verwarmd stuurwiel, Google Assistant en de fysieke knoppen voor klimaatregeling, die de bediening intuïtief maken. Op de weg wordt de A290 omschreven als verrassend leuk en toegankelijk. De 220 pk-versie van de GTS Plus sprint volgens de review in 6,2 seconden naar 62 mph, terwijl het gewicht van bijna 1.800 kilo wel wordt genoemd als nadeel, maar niet als dealbreaker. De auto rijdt lichtvoetig genoeg voor een hot hatch, met een planted gevoel in bochten en een sportieve maar niet harde afstemming. De one-pedal driving moet je liggen; de reviewer zegt dat het niet zijn favoriete rijstijl is, maar de bestuurder legt uit dat je er snel aan went en dat het in bochtige wegen zelfs prettig werkt. De auto heeft daarnaast een overtake-knop die alle beschikbare kracht naar de voorwielen stuurt, wat het speelse karakter onderstreept. De infotainment- en funfactor worden nadrukkelijk geprezen. De auto heeft een reeks rij- en trackfuncties, zoals live bandentemperaturen, bandenspanning, motortemperatuur en batterijtemperatuur, plus een G-krachtenmonitor, challenges en coaching voor driftvaardigheden. Ook de instelbare motorgeluiden in sportmodus worden genoemd: het systeem simuleert een motorgeluid, wat volgens de reviewer wat gek kan aanvoelen, maar wel bijdraagt aan de beleving. Qua praktijkbruikbaarheid valt de actieradius in de praktijk wat tegen: hoewel ongeveer 230 mijl wordt genoemd, verwacht de eigenaar realistischer 180 à 190 mijl op een rit. Laden aan huis zou met Octopus Energy slechts £5 tot £6 kosten voor zo’n 200 mijl aan bereik. Wel is er een duidelijke minpunt: er is geen enkele bekerhouder aanwezig, wat als irritant en onhandig wordt ervaren. Alles bij elkaar is de A290 voor de reviewer een onverwacht overtuigende en erg leuke elektrische hot hatch, al blijft hij zelf nog niet volledig bekeerd tot EV’s.